Arta Blogs » Aa - Zz

Feeds

10823 άρθρα από 46 πηγές

Aa - Zz (3727)

• Anomos (135)
• Arta 13 (9)
• Arta City (16)
• Arta News (2969)
• AVenGer! (226)
• AVG testing ground (1)
• Kosmonet Business Consulting (4)
• Logotexnis (67)
• Parji (1)
• Photoblog (1)
• Skoumas.net (298)

Αα - Ωω (7096)

• ῥωμεηκο ὁδοιπορικο (614)
• Άρτα 2008 (4)
• Άρτα λέω και κλαίω (23)
• Άρτα, η πόλη μου (11)
• Άνω Πέτρα Άρτας (1)
• Αρτινά Παράλογα (2)
• Αστροχώρι Άρτας (33)
• ΑΔΕΔΥ Νομαρχιακό Τμήμα Άρτας (3)
• Αγωνιστική Παρέμβαση Νοσοκομείου Πρέβεζας (1689)
• Αγορά Άρτας (1591)
• Αιθεροβάμων (13)
• Αναγέννηση Άρτας (112)
• Αναγγελιοχώρος (277)
• Αναζητήσεις (4)
• Βασιλείου Κωνσταντίνος (1)
• Βαγγέλης Παχουλας (2)
• Διάσελλο Αρτας (5)
• Εργασίες αξιολόγησης στην εκπαίδευση απο απόσταση (7)
• Η Μουσική Σκηνή στην Άρτα (3)
• Κόγιας Νικόλαος (28)
• Κώστας Κοσμάς Δήμαρχος Ξηροβουνίου (12)
• Κώστας Παπασιώζος (14)
• Καθημερινά δοκίμια (20)
• Καλωσορίσατε!
• Κεντρί (2252)
• Κουτσοκαμάρα (21)
• Νερατζόκωλοι (79)
• Οικολόγοι Πράσινοι Ηπείρου (47)
• Πηγές Άρτας (3)
• Ροδαυγή Άρτας (63)
• ΤΕΙ Ηπείρου (33)
• Τα δάκρυα του ήλιου (24)
• Το Μάρκετινγκ και η ελληνική επιχείρηση (1)
• Υπερκριτής (4)
• Φιλιππιάδα - πόλη των πελαργών (101)

Aa - Zz (100)

• Άρτα, 29.07.2010
• 15:12

  ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ ΕΡΑΣΤΗΣ

   »  Logotexnis
  ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ ΕΡΑΣΤΗΣ
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 24.07.2010
• 00:36

  Root your HTC Desire!!

   »  AVenGer!
  Ο απλούστερος τρόπος να ρουτάρετε το HTC Desire σας με ένα κλικ (καλά μπορεί να είναι μερικά παραπάνω). :P
  Μερικά από τα ωφέλη είναι:-Πλήρης παραμετροποίηση του συστήματος (προσθήκη θεμάτων, αφαίρεση stock εφαρμογών κλπ).-Αντίγραφα ασφαλείας των εφαρμογών, ρυθμίσεων, μηνυμάτων, σελιδοδεικτών κ.α.-Μεταφορά εφαρμογών στην κάρτα μνήμης (κάτι που θα αλλάξει με την νέα έκδοση).-Εγκατάσταση εφαρμογών που υπό κανονικές συνθήκες απαιτούν ιδιότητες υπερχρήστη.-Εγκατάσταση τροποποιημένων ROM.
  ==========================================Ετοιμάζουμε το κινητό:-Ρυθμίσεις > Συνδέστε σε PC > Προεπιλεγμένος τύπος σύνδεσης > Μονάδα δίσκου
  -Να ερωτηθώ > Το ξετσεκάρουμε
  -Ρυθμίσεις > Εφαρμογές > Ανάπτυξη > Εντοπισμός σφαλμάτων USB
  
  -Συνδέουμε το κινητό με τον υπολογιστή.
  
  -Κατεβάζουμε το Unrevoked 3
  http://unrevoked.com/recovery/
  Το αποσυμπιέζουμε στην επιφάνεια εργασίας και τρέχουμε με δικαιώματα διαχειριστή το αρχείο reflash.exe
  
  -Περιμένουμε μέχρι να περάσει το custom recovery (1-2 λεπτά)
  
  -Το κινητό θα εκκινήσει σε HDBOOT usb plug περιβάλλον. Θα ζητήσει οδηγούς. Μέσα στο φάκελο που υπήρχε το reflash.exe θα βρούμε ένα αρχείο hboot driver.htm το ανοίγουμε και κατεβάζουμε από το λινκ τους οδηγούς
  http://www.unrevoked.com/rootwiki/lib/exe/fetch.php?hash=908951&media=http%3A%2F%2Fwww.unrevoked.com%2Frecovery%2Fandroid-usb-driver.zip
  -Τους αποσυμπιέζουμε κάπου και από τη διαχείριση συσκευών ενημερώνουμε με αυτούς τους οδηγούς τη συσκευή Android 1.0 που θα εμφανίζεται με ένα κίτρινο θαυμαστικό. Αν το κάναμε σωστά το κινητό θα εμφανίσει το ClockworkMod Recovery menu 2.5.0.1 και το Unrevoked 3 θα αναφέρει στο status τη λέξη Done!
  Με το trackpad επιλέγουμε/πατάμε reboot και απολαμβάνουμε το φρεσκορουταρισμένο μας κινητό.
  
  -Θα καταλάβουμε ότι όλα πήγαν καλά αν στο μενού υπάρχει το εικονίδιο “Δικαιώματα Superuser”, με σήμα τον νίτζα :P
  Για να σιγουρευτούμε ανοίγουμε ένα command prompt και μεταφερόμαστε στο C:\android-sdk-windows\tools
  και εκτελούμε adb shell, θα εμφανιστεί $ και πατάμε su
  το κινητό θα μας ενημερώσει ότι κάποιο πρόγραμμα απαιτεί δικαιώματα superuser.
  Είμαστε έτοιμοι!==========================================
  Δεν νομίζω να αντιμετωπίσετε το παραμικρό πρόβλημα, η διαδικασία είναι πολύ απλή. Απλά ακουλουθήστε βήμα-βήμα τον οδηγό. Λάβετε υπόψη ότι είχα ήδη εγκατεστημένους τους οδηγούε του κινητού (λόγω htc sync) αλλά δεν νομίζω ότι θα τους χρειατείτε.
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 00:15

  Android fail...

   »  AVenGer!
  Σήμερα διαπίστωσα το πρώτο αρνητικό του android και συγκεκριμένα στο HTC Desire μου το οποίο αφορά την εσωτερική μνήμη αποθήκευσης. Από προχθές λοιπόν μου είχε εμφανίσει στη μπάρα κατάστασης το γνωστό αγχωτικό σύμβολο ότι ξεμένω από μνήμη. Οκ είπα έχει ακόμα ~15ΜΒ οπότε δεν πειράζει, δεν θα προσθέσω προς το παρόν κάτι άλλο και είμαι μια χαρά, σωστά; Λάθος! Μέσα σε αυτές τις ημέρες λοιπόν σταμάτησε να συγχρονίζει το Gmail, ο καιρός και αν προσπαθούσα να κατεβάσω κάποια εφαρμογή ακόμη και ελάχιστων ΚΒ κολούσε στη φάση "λήψη εφαρμογής". Με το που έσβησα κάτι αρκετά μεγάλο άρχισε ένας καταιγισμός ενημερώσεων τόσο από το market όσο και από τις mail εφαρμογές κλπ. Περίμενα μια προειδοποίηση του τύπου "κύριέ μου έχετε ελάχιστο χώρο και αυτό προκαλεί δυσλειτουργία στο κινητό σας τηλέφωνο" ή κάτι αντίστοιχο τέλος πάντων, όπως πχ κάτω από τα 20ΜΒ να εμφανίζει μήνυμα ότι ο χώρος αξαντλείτε και να μην συνεχίζει η εγκατάσταση.Με την έλευση του froyo τουλάχιστον δεν θα ανησυχούμε για αυτό το θέμα αντί να ψαχνόμαστε για το τι έγινε.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 00:04

  Little Stars for Little Wars

   »  AVenGer!
  Σε τι επίπεδο μπορείτε να φτάσετε..
  
  
  
  taken from: odysonline << gamingcloud.com
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 21.07.2010
• 00:50

  Πως η ανωνυμία του Blogger λειτούργησε σαν...σκανδάλη!

   »  Anomos

  Σήμερα το απόγευμα στις 4.30 στην Ηλιούπολη(Αγ.Ανάργυροι)η γη της αττικής θα πάρει μαζί της τον δημοσιογράφο Σωκράτη Γκιόλια, που στα 37 του αφήνει ενα δίχρονο παιδί και την χήρα γυναικα του έγκυο. Το...έγκλημα του; Ηταν blogger,είχε το troktiko (που το ξεκίνησαν ως "ομάδα" του Τριανταφυλλόπουλου με τα άλλα παιδιά, κι όταν με την υπόθεση Κεντέρη, Κουκουδήμου κ.α. απομακρύνθηκε ο Γκιόλιας, το κράτησε για τον εαυτό του και το πλαισίωσε με μερικούς άλλους Blogger και φοιτητές και άρχισε εναν ανηλεή πόλεμο χωρίς αρχές και όρια με τον Τριανταφυλλόπουλο... - σε μια άλλη ανάρτηση που βάλαμε όπου μιλάει ο ίδιος ο Σωκράτης στο ραδιόφωνο εξηγεί το...μίσος του Μάκη εναντίον του). Γιατί ο Σωκράτης δεν δολοφόνήθηκε ούτε γιατί ήταν συνεργάτης του Κοντομηνά ούτε γιατί ήταν γεν.διευθυντής στο "ΘΕΜΑ" (και συνεργάτης του...Θέμου Αναστασιάδη με τον οποίο επίσης ο Τριανταφυλλόπουλος ξεκίνησε μαζί το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ αλλά η συνεχεια ήταν το ίδιο...εκρηκτική χωρίς αρχές και όρια σύγκρουση). Με άλλα λόγια ο Σωκράτης (που απο τα 19 του ήταν στην "στέγη Τριανταφυλλόπουλου") εγκαταλείποντας τον μέντορα του πέρασε στους εχθρούς του αλλά και ο ίδιος φαίνεται να ήθελε να ανοίξει "δική του - παρόμοια - σχολή" (με όσα έμαθε). Είναι η "Σέχτα" πίσω απο την δολοφονία του, όπως λέει η αστυνομία; Και γιατί οι τρομοκράτες να επιλέξουν τον...Γκιόλια; Επειδή ήταν άοπλος,χωρις φρουρά; Τι σηματοδοτεί; Τον πλούτο; Την ...λαμογιά; Ποιό μήνυμα θα ήθελαν ενδεχομένως να...περάσουν. Απο όσες πληροφορίες διαθέτουμε εμείς ΔΕΝ προκύπτει εμπλοκή της "Σέχτας" και μάλιστα κάποιοι λέγανε οτι θα υπάρξει και...προκήρυξη - διάψευση. Στον σκοτεινό κόσμο των μυστικών υπηρεσιών και της τρομοκρατίας (κάθε είδους) ποιός ξέρει άραγε ποιός ενεργεί για ποιόν και με τι εντολές; Το "μαφιόζικο" χτύπημα - οργανωμένο καλά - δείχνει οτι ο Γκιόλιας είχε ενοχλήσει πολλούς, παίζοντας και ο ίδιος "στο ίδιο γήπεδο". Και κάποιοι θεώρησαν οτι δεν μπορούν να τον σταματήσουν διαφορετικά. Σε κάθε περίπτωση είναι μια άνανδρη δολοφονία ενος ερευνητή δημοσιογράφου, που στο φινάλε τι...έκανε; Εγραφε - στο Blog του - και μερικές υπερβολές ή ας πούμε εξυπηρετούσε και κάποια συμφέροντα θίγοντας προφανώς άλλα. Αλλά αυτό δεν κάνουν, με πιο επιστημονικό τρόπο είναι η αλήθεια, ΟΛΟΙ οι εκδότες επιχειρηματίες εργολάβοι; Κάνουν κάτι άλλο; Τι σημαίνει ο όρος "διαπλοκή"; Οτι οι εκδότες-μηντιάρχες χρησιμοποιούν την δύναμη των μέσων τους για να παίρνουν συμβόλαια, να ανεβάζουν και κατεβάζουν κυβερνήσεις η υπουργούς ή βουλευτές, να εμφανίζουν το...μαύρο ως άσπρο απο τη στιγμή που το υπαγορεύουν τα συμφέροντα τους. Αν δεχθούμε οτι ο Σωκράτης...μέθυσε απο την επιτυχία του και σαν τον Ικαρο πέταξε πολύ κοντά στον ήλιο και έλιωσαν τα φτερά του, το λάθος του ήταν απλά μια...οίηση και έπαρση δύναμης που νόμισε οτι απέκτησε. Εαν όμως ΟΛΑ τα ειδησεογραφικά-ενημερωτικά Blog είχαν ή έχουν εναν υπεύθυνο σύμφωνα με το νόμο, το πιθανότερο είναι οτι και ο Σωκράτης σήμερα θα χαιρόταν τα παιδιά του, γιατί θα λειτουργούσε ως...φρένο και θα αυτοσυγκρατιοντουσαν ΟΛΟΙ. Η ασυδοσία, δεν είναι ελευθερία. Και η δημοσιογραφία ΠΟΤΕ και ΠΟΥΘΕΝΑ δεν είναι ανώνυμη. Γιατί οι δημοσιογράφοι ζούνε απο την υπογραφή τους και γιατί οι πολίτες θέλουν και πρέπει να γνωρίζουν ΠΟΙΟΣ λέει τι και γιατί. Το να έχει ενας υδραυλικός ενα Blog Για να γράφει τα ποιήματα του ή τον καϋμό του και να θέλει την ανωνυμία του, είναι εντελώς διαφορετικό απο το να επιδιώκει κάποιος να κάνει...δημοσιογραφία(ανώνυμα). Γιατί σε αυτή την περίπτωση τα Blog χρησιμοποιούνται ως...όργανα και μέσα εκβιασμού και "εκτέλεσης συμβολαίων" απο συμφέροντα που θέλουν να πλήξουν ατιμώρητα (ανώνυμα) ανταγωνιστές τους. Οι "αγωγές" εφευρέθηκαν για να ευνουχίσουν την ερευνητική δημοσιογραφία και τους δημοσιογράφους(μόλις πας να γράψεις ή να αποκαλύψεις "κάτι" σε απειλούν με...αγωγές οι...λεφτάδες για να μην διαταράξεις την...μάσα και το λουφέ τους). Αλλά και η...απάντηση δεν μπορεί να είναι η ανώνυμη συκοφαντία και λασπολογία, αλλά η υπεύθυνη επώνυμη δημοσιογραφία, με στοιχεία. Γι αυτό παράλληλα θα πρέπει να καταργηθει ΤΟ ΑΙΣΧΟΣ των "αγωγών" (ο πιο μαφιόζικος εκβιασμός απέναντι στους δημοσιογράφους να ΜΗΝ τολμήσουν και γράψουν γι αυτούς και τα συμφέροντα τους - μια πατέντα που γλοιώδεις πολιτικάντηδες της πλάκας ψήφισαν ως ταπεινοί υπηρέτες των μεγαλοκαρχαριών). Καλό ταξίδι Σωκράτη...

  � [www.i-reportergr.com]
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 20.07.2010
• 12:52

  Είκοσι και σήμερα...

   »  Anomos

  

  

  Ο Αλέξης στα 20΄. Σήμερα 20 Ιουλίου περνάει τον κάβο της εφηβείας και ξανοίγεται στην αγριεμένη θάλασσα.

  Στους γαλάζιους πόντους των ανοικτών οριζόντων και των μεγάλων ταξιδιών.

  Τώρα η ζωή του θα ναι πιο ελεύθερη και πιο μόνη.

  Μόνος του θα σταθμίζει τα πράγματα και μόνος του θα αποφασίζει.  Έστω, δική του θάναι η τελευταία λέξη και η τελική επιλογή.

  Και είναι αλήθεια ότι θάρθουν στιγμές που δε θάχει μήτε που να ακουμπήσει το βλέμμα του ούτε που να σωριάσει τις αγωνίες του ...;

  Αλλά έτσι είναι η ζωή. Ιδιαίτερα η  ζωή των παιδιών μας ...;

  Αυτός; Τελικά είναι ο κόσμος τους. Ο κόσμος που εμείς τους αφήνουμε! Αλέξη μου μακάρι να μπορούσα να κάνω τη ζωή μας αλλιώς ...;

  Μακάρι να μπορούσα να ξαναφέρω το χρόνο πίσω. Και να τον παγώσω εκεί και τότε που έσβηνες τα κεράκια των πρώτων δύο χρόνων της ζωής σου ...;

  Χθες που έκλεινες τα δύο σου χρόνια. Σήμερα που κλείνεις τις πρώτες δύο δεκαετίες της ζωής σου. Η στιγμή που περνάει και χάνεται... Η στιγμή που ποτέ δεν πιάνεται! Μάτια μου

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 19.07.2010
• 14:03

  πλώρη στην άβυσσο

   »  Anomos

  v:* {behavior:url(#default#VML);} o:* {behavior:url(#default#VML);} w:* {behavior:url(#default#VML);} .shape {behavior:url(#default#VML);} Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 12:26

  Ο πόλεμος στα Media (1)

   »  Anomos
  Η ερευνητική δημοσιογραφία απο τα χαράματα θρηνεί σήμερα τον Σωκράτη, που εκτός απο διευθυντής στο ραδιόφωνο "ΘΕΜΑ" φερόταν και ως ο ιδιοκτήτης του Blog troktiko - και εκεί άλλωστε επικεντρώνονται όλες οι έρευνες (σε όσους ενόχλησε το Blog ή αναμενόταν να...ενοχλήσει). Οσο ήταν στην "σκιά" και στη "στέγη" του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου, όλα κυλούσαν...ήρεμα. Στην επικαιρότητα τον έφερε η πολύ σφοδρή - στα άκρα - σύγκρουση μεταξύ τους. Πολλά τα κείμενα που γραψανε ο ένας για τον άλλο. Οι μηνύσεις. Οι συλλήψεις, τα αυτόφωρα. Μια άγρια σύγκρουση, πρωην φίλων, συνεργατών και κουμπάρων. Αυτό που έχει σήμερα σημασία είναι να δούμε οτι ενας 37χρονος νέος δολοφονήθηκε γιατί τα γραπτά του ενοχλούσαν. Δεν ήταν...φίρμα. Ούτε παραθυράτος. Δεν κυκλοφορουσε με σωματοφύλακες και μερτσέντες θωρακισμένες. Αυτά τα άφηνε για τα...βαριά συμβόλαια των τηλεαστερων του...τίποτα. Η ερευνητική, αποκαλυπτική, επαγγελματική δημοσιογραφία στην Ελλάδα είναι υπο απηνή διωγμό εδώ και καιρό. Δεν την θέλει ΚΑΝΕΝΑΣ απο τους σημερινούς εκδότες-εργολάβους-επιχειρηματίες. Θέλουν οσφυοκάμπτες, γλείφτες, δημοσιοσχετίστες, μετριότητες που να μην μπορούν να πούνε ΟΧΙ σε τίποτα, απλούς "νεροκουβαλητές" των παιχνιδιών τους. Η αλήθεια είναι επίσης οτι δημοσιογραφία ΔΕΝ γίνεται ανώνυμα, γιατί τότε πολύ εύκολα μπορείς να κατηγορηθείς για ...εκβιασμούς και παιχνίδι "κάτω απο το τραπέζι" με συναλλαγές ύποπτες όσο και εκείνων που...κατηγορείς. Καθώς το υπάρχον "μηντιακό σύστημα" καταρρέει και αλλάζει "το γήπεδο" απο πολύ νωρίς είχαμε  επισημάνει τις παγίδες στο δρόμο της "ανεξάρτητης ερευνητικής δημοσιογραφίας" που άνοιξε η επανάσταση των...blogs. Γι αυτό ακριβώς προτείναμε και επιμείναμε με κάθε τρόπο ώστε τα λεγόμενα ειδησεογραφικά Blog να έχουν επωνυμο ιδιοκτητη και να αναγνωριστούν ως μέσα ενημέρωσης - με ό,τι σημαίνει αυτό. Αλλωστε και ο Σωκράτης εργαζόταν στα παραδοσιακά media ως...κορυφαίο στέλεχος (Alpha, ΘΕΜΑ) αλλα και ως στενός συνεργάτης επιχειρηματία με πολλές δουλειές απλωμένες (Κοντομηνάς). θα συνεχίσουμε...(άλλωστε αυτή η υπόθεση μόλις άνοιξε...) ανάρτηση: i-reporter.gr
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 14.07.2010
• 07:30

  Tales of Monkey Island Deluxe Edition

   »  AVenGer!
  Μετά από ταξίδι 2+ εβδομάδων ήρθε η Deluxe Edition του TOMI. Παραθέτω κάποιες φωτό για να πάρετε μια ιδέα όσοι το περιμένετε ακόμα (και για να ζηλέψετε τοι υπόλοιποι).
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 12.07.2010
• 20:01

  [nt]

   »  Logotexnis
  
  
  Περισσότερα... »
  
  

• 11:29

  MARIANNE: Κ. Καραμανλής, το κάθαρμα της κρίσης

   »  Anomos
  

  Το γαλλικό περιοδικό MARIANNE αυτής της εβδομάδας εγκαινιάζει αφιέρωμα για τα αίτια και τους υπεύθυνους της οικονομικής κρίσης που πλήττει την Ευρώπη, υπό τον τίτλο «Τα 7 καθάρματα της κρίσης». Η πρώτη περίπτωση που εξετάζεται είναι αυτή του πρώην Έλληνα Πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, σε ρεπορτάζ με τίτλο «Κώστας Καραμανλής, ο δημιουργός της ελληνικής τραγωδίας».

  Το δισέλιδο δημοσίευμα σκιαγραφεί το προφίλ και την καριέρα του Κώστα Καραμανλή, «του ανθρώπου», όπως σχολιάζεται, «που ως Πρωθυπουργός της Ελλάδας, από το 2004 έως το 2009, με την ανικανότητα και τα ψέματά του, βύθισε τη χώρα του σε ένα τρομακτικό χάος».

  Σύμφωνα με το ρεπορτάζ: "Ο κ. Καραμανλής, ανηψιός του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή, που διετέλεσε Πρωθυπουργός της Ελλάδας τέσσερις φορές από το 1955 έως το 1981, είχε μια εξαιρετικά πρωτότυπη ιδέα: να καταστρεψει τη χώρα. Λιγότερο από πέντε χρόνια, του ήταν αρκετά για να αδειάσει τα κρατικά ταμεία και να φέρει την Ελλάδα στην άκρη του γκρεμού". Το δημόσιο χρέος (στο 120% του ΑΕΠ) και το έλλειμμα (στο 13% του ΑΕΠ) προκαλούν ρίγος, αλλά «ο Κώστας διατηρεί ανέπαφο το αστραφτερό του χαμόγελο, που φαίνεται ότι είχε τυφλώσει τους συμπολίτες του το 2004», συνεχίζει ο συντάκτης.

  Όσο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, «δεν ήταν παρά η παραπλανητική αλλά ελκυστική βιτρίνα των υποσχέσεων και των φιλοδοξιών του». Το τεράστιο κόστος τους είχε προκαλέσει τη δυσπιστία των Ελλήνων πολιτών, η υπερηφάνεια όμως, που τους γέμιζε το γεγονός ότι βρίσκονται στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος, τους έκανε να μπερδέψουν την ψευδαίσθηση με την πραγματικότητα.

  Ο πρώην Πρωθυπουργός, άλλωστε, "λόγω έλλειψης ικανοτήτων, είχε καταφέρει να επιδείξει τεράστιο χαρίσμα στην τέχνη της παραπλάνησης", επισημαίνει το άρθρο. Κατά τη διάρκεια πολλών ετών, η απόκλιση, μεταξύ των στατιστικών στοιχείων που υποβάλλονταν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και των πραγματικών μεγεθών του δημοσιονομικού ελλείμματος της χώρας, άγγιζε το 2,2% του ΑΕΠ. «Ο Κώστας όμως έκανε ταχυδακτυλουργικά κόλπα, όπως ένας πλανόδιος μικροπλωλητής σε ένα υπαίθριο παζάρι».

  Τον Οκτώβριο ωστόσο, του 2009, συνειδητοποίησε ότι δεν έχει άλλη ενέργεια για να συνεχίσει στους ίδιους ρυθμούς και οι εμπειρογνώμονες που καταγγέλλουν σήμερα την Ελλάδα, δεν είχαν τότε καταφέρει να δουν τι πραγματικά συνέβαινε. Με ένα ποσοστό ανάπτυξης που πλησίαζει το 5%, το φτωχό αυτό έθνος προκαλούσε σύνδρομα κατωτερότητας στις ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες με αδύναμες οικονομίες.

  Ο Κώστας Καραμανλής, σαν να ζούσε μέσα σε ένα όνειρο, έδινε την εντύπωση ότι βρίσκεται στο ύψος των περιστάσεων και της περίοπτης πολιτικής του γραμμής. Ωστόσο, αν και η Ελλάδα θεμελίωσε την έννοια της δημοκρατίας πριν από μερικούς αιώνες, πολύ συχνά φαινόταν ότι ξεχνούσε τις συγκεκριμένες αξίες. Στην πολιτική ζωή της χώρας επικρατεί ο νεποτισμός της οικογενειοκρατίας και αυτή είναι άλλωστε, και η δική του περίπτωση.

  Το ρεπορτάζ αναφέρεται στις σπουδές του στις Η.Π.Α. και στη συμμετοχή του από το 1974 στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, στους κόλπους του οποίου αντιπροσωπεύει την εκσυγχρονιστική και φιλοευρωπαϊκή τάση, την ανανέωση και τη ζωτικότητα, και αυτά είναι τα κύρια σημεία της προεκλογικής του εκστρατείας το 2004. «Τέλος», υποστήριζε με θέρμη, «στη γραφειοκρατία και στη διαφθορά, που χαρακτήριζαν τις προηγούμενες κυβερνήσεις της αριστεράς». Το αποτέλεσμα; Πολιτικο-οικονομικά σκάνδαλα κηλιδώνουν τη φήμη της κυβέρνησής του, και αντί να εξυγιάνει τα δημόσια οικονομικά, ο Κώστας Καραμανλής οδηγεί τη χώρα στη χρεοκοπία.

  Η ευθύνη βαραίνει τον ίδιο, αλλά όχι αποκλειστικά, συνεχίζει το ρεπορτάζ. Στο πλευρό του, αλλά στο παρασκήνιο, σύμβουλοι που πρότειναν τη «συνεργασία» με την Goldman Sachs, που συνέστησαν την κάλυψη των πραγματικών οικονομικών μεγεθών και την υποβολή ψευδών στοιχείων.

  Ο διάδοχός του στον πρωθυπουργικό θώκο και προαιώνιος αντίπαλός του, Γιώργος Παπανδρέου, με τη σειρά του γόνος πολιτικής οικογένειας της χώρας, δεν θα αργήσει να συνειδητοποιήσει το μέγεθος της καταστροφής ήδη από την επαύριο της εκλογικής του νίκης το 2009. Τα στοιχεία παρουσιάζουν ένα έλλειμμα της τάξης του 13%, το διπλάσιο από αυτό που γνώριζαν. Ο Παπανδρέου, χωρίς να διαθέτει το χάρισμα να συγκλονίζει τα πλήθη, μετατρέπεται ξαφνικά στον «πιό μισητό» άνθρωπο της χώρας, όταν ανακοίνωσε δέσμη αυστηρών μέτρων, προκειμένου να αποφευχθούν τα χειρότερα. Τα άσχημα νέα κυκλοφορούν γρήγορα, και οι οίκοι αξιολόγησης υποβαθμίζουν ανελέητα την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας.

  «Τι κάνει, τι λέει ο άνθρωπος, που συνέβαλε σε αυτή την τεράστια αναστάτωση;» διερωτάται ο συντάκτης. «Τίποτα», σημειώνει. Ας αντιμετωπίσουν μόνοι τους οι σοσιαλιστές την οργή του κόσμου που αισθάνονται στην κυριολεξία εξαπατημένοι, ας τα βγάλει πέρα μόνος του ο Παπανδρέου με το σχέδιο λιτότητας που διαπραγματεύτηκε με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ.

  Ο Καραμανλής θα αποφύγει το πιθανότερο, κάθε είδους νομικής δίωξης και ίσως να μη δώσει ποτέ εξηγήσεις για τις πράξεις του. Από τον τρόπο διαχείρισης των πυρκαγιών του 2008, έως την πρόσφατη οικονομική κρίση, ο πολιτικός αυτός επέδειξε μια ουσιαστική επιμονή για να αποδυναμώσει τη χώρα.Το χειρότερο βέβαια είναι, σχολιάζει, καταλήγοντας το άρθρο, ότι σε περίπτωση μιας εξαιρετικής αντιδημοτικότητας των σοσιαλιστών, ο Καραμανλής μπορεί να φαντάζεται ότι θα εκπροσωπήσει εκ νέου τη χώρα.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 11:06

  Ανίκανος και υπαίτιος για την κρίση ο Καραμανλής

   »  Anomos
  "Δημιουργό της ελληνικής τραγωδίας χαρακτηρίζει το γαλλικό περιοδικό Marianne, τον πρώην Έλληνα πρωθυπουργό.

  Στο δημοσίευμα  αναφέρεται ότι ο Κώστας Καραμανλής ως πρωθυπουργός της Ελλάδας βύθισε τη χώρα του σε ένα τρομακτικό χάος με την ανικανότητα και τα ψέματά του και συγκαταλέγεται στους επτά υπεύθυνους για την οικονομική κρίση στην Ευρώπη.

  Το δημοσίευμα εξηγεί πως η Ελλάδα έφτασε στο χείλος της οικονομικής καταστροφής και υπογραμμίζει ότι για τα ψεύτικα στοιχεία του δημοσιονομικού ελλείμματος που έδινε η χώρα στην ευρωπαϊκή επιτροπή, ο Κώστας Καραμανλής έκανε ταχυδακτυλουργικά κόλπα, όπως ένας πλανόδιος μικροπωλητής σε ένα υπαίθριο παζάρι.

  Το περιοδικό αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι ο πρώην πρωθυπουργός λόγω έλλειψης ικανοτήτων είχε καταφέρει να επιδείξει τεράστιο χάρισμα στην τέχνη της παραπλάνησης.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 10.07.2010
• 16:06

  Η ακρίβεια αλλάζει τη δίαιτα των ευρωπαίων

   »  Anomos

  

  Μεγάλο μέρος των  Ευρωπαίων ήδη έχουν αναγκαστεί να μειώσουν τις δαπάνες τους ακόμη και στη διατροφή τους.Αυτό προκύπτει και από τις μειώσεις προϊόντων που προέρχεται από μεγάλες βιομηχανίες τροφίμων (Unilever, Danone και η Kraft Foods άλλοι). Η κρίση είχε και άλλες παρενέργειες καθώς επιβεβαιώθηκαν οι τάσεις στην κατανάλωση των τροφίμων. Έτσι, η πτώση των αγορών σε κόκκινο κρέας συνεχίστηκε (- 2% το 2009 στη Γαλλία), ενώ αντιθ΄'ετως η κατανάλωση πουλερικών αυθήθηκε κατά 5% το 2009 μετά από 4% το 2008). Σύμφωνα με ειδικούς του  Euromonitor International, οι καταναλωτές που όλα τα προηγούμενα χρόνια προτιμούσαν νωπά και φρέσκα προϊόντα τώρα για λόγους οικονομίας στρέφονται προς τις κονσέρβες και τα κατεψυγμένα. Οι αυξήσεις κατανάλωσης των παραπάνω τροφίμων κυμαίνονται από 2 έως και 4,5% στα κατεψυγμένα. Μεγάλες μειώσεις εμφανίζονται και στην κατανάλωση πολυτελών εδεσμάτων (σολωμός κλπ)

  Η κρίση έχει δραματικές επιπτώσεις στις προτιμήσεις αλλά και τις καταναλώσεις ποτών. Συγκεκριμάνα μπύρα, κονιάκ, αφρώδης οίνος, έχασαν από 2% έως 5% του μεριδίου αγοράς, ενώ εκρηκτική υπήρξε η αύξηση ζήτησης της βότκας (13,4% κατά την περίοδο 2008-2009 και 12,4% για το 2010 σύμφωνα με το Euromonitor).

  Η έκρηξη καταγράφεται και στις κατ` οίκον διανομές τροφίμων και ποτών- εξαιτίας της μείωσης των πιστώσεων από μπαρ και εστιατόρια, Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι οι  Ευρωπαίοι εξακολουθούν να διασκεδάζουν αλλά στο σπίτι.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 08.07.2010
• 08:49

  Ασύμμετροι ζυγοί

   »  Logotexnis
  Ασύμμετροι ζυγοί
  
  Περισσότερα... »
  
  

• 01:18

  Παρωδία Δημοκρατίας

   »  Anomos
  

  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

  Η οικονμική κρίση δεν έρχεται μόνη της. Είναι πια φανερό πως κουβαλάει μαζί της και μια κρίση νομιμότητας των ηγετών μας, ένα έλλειμμα ισότητας, ένα πρόβλημα δημοκρατίας, μια κατάρρευση όλων εκείνων των συνταγματικών εγγυήσεων που μετά τις μεγάλες επαναστάσεις των τριών τελευταίων αιώνων θεωρούσαμε δεδομένες. Μια νέα συναίνεση στην Ευρώπη κατασκευάζει την αβαθή δημοκρατία. Και θέτει στην υπηρεσία της κυβερνήσεις που δεν ΅πορούν πια να κατανοήσουν τον κόσμο, ούτε τους ανθρώπους που τον κατοικούν. «Πρόκειται για ένα νέο πνεύμα του καπιταλισμού που πηγαίνει χέρι χέρι με μια πρωτοφανή μορφή επιβολής, στην οποία οι δημοκρατικοί θεσμοί παίζουν κεντρικό ρόλο παρά τη διακηρυγμένη ουδετερότητά τους» λέει ο κοινω νιολόγος Λικ Μπολτανσκί. «Δεν έχω τίποτα εναντίον της νομιμότητας αλλά δεν είναι πια καθαγιασμένη». Ακρογωνιαίοι λίθοι της συνταγματικής τάξης και της δημοκρατικής νομιμότητας έχουν υπονομευθεί:

  η ισονομία, η αξία της ζωής, το δικαίωμα στην εργασία και στη σύνταξη. Μια ωμή οικονομική βία στοιχειώνει τους χειρότερους εφιάλτες των πολιτών.

  Συνταγματικές κατακτήσεις που κάποτε ήταν εγγυημένες, όπως η λαϊκή κυριαρχία, το κοινό συμφέρον, ο εθνικός πλούτος, οι δημόσιες υπηρεσίες, οι υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, η ύδρευση, η ηλεκτροδότηση, οι τηλεπικοινωνίες, ακόμη και ένα μέρος του στρατιωτικού μηχανισμού, εκχωρούνται σε ιδιώτες.

  Η αγορά δεν λειτουργεί πια ως συμπλήρωμα, αλλά ως υποκατάστατο της δημοκρατίας. Για να επιβεβαιωθεί έτσι ο ιστορικός Ερικ Χόμπσμπαουμ όταν έλεγε πως η νομιμότητα του κράτους δεν θα πρέπει να θεωρείται πια δεδομένη. Ούτε και του πολιτικού συστήματος. Οταν τα πάντα θα έχουν ξεπουληθεί, όποτε οι πολίτες θα ανάβουν το φως ή θα πίνουν νερό, θα είναι σαν να ψηφίζουν τους ιδιώτες.

  Οι πολιτικοί...

  ... του συστήματος το έχουν μετατρέψει σε μια τεράστια επιχείρηση ιδεολογικής αισχροκέρδειας. Είναι οι ίδιοι εκείνοι πολιτικοί που, ΅ολονότι ήταν οι πρώτοι που παραβίασαν τις ευρωπαϊκές συνταγματικές συνθήκες (το άρθρο 107 της Συνθήκης της Λισαβώνας) προκειμένου να σώσουν τις τράπεζες με κρατικές ενισχύσεις, επικαλούνται τις απαγορεύσεις των ίδιων ακριβώς συνθηκών όταν πρόκειται να σώσουν τους λαούς τους από την ανέχεια. «Οι ευρωπαϊκοί λαοί ζουν σε μια παρωδία δημοκρατίας» λένε ο δημοσιογράφος Λοράν Ντορ και ο ιστορικός Ντομινίκ Γκιγιεμέν. «Η έκφραση της λαϊκής βούλησης που μόνο αυτή της δίνει εγκυρότητα έχει πάψει πια να είναι δεσμευτική για τους πολιτικούς».

  Οι κυβερνήτες...

  ... κυβερνούν σαν να είναι οι χώρες τους σε μια μόνιμη κατάσταση έκτακτης ανάγκης, την οποία επικαλούνται για να αναστέλλουν κάθε τόσο εκείνες ακριβώς τις δημοκρατικές συνταγματικές εγγυήσεις που προστατεύουν περισσότερο τον λαό. Και αυτό ακριβώς είναι το μέτρο της αναξιοπιστίας τους: ζητούν να μας πείσουν πως ΅πορούν να πετύχουν σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης όλα εκείνα στα οποία είχαν αποτύχει όταν οι συνθήκες ήταν φυσιολογικές.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 05.07.2010
• 12:47

  Εξέλιξη...

   »  AVenGer!
  Εδώ και αρκετό καιρό σκεφτόμουν να ανεβάσω φωτό από τα κινητά που βρίσκονται διάσπαρτα στο δωμάτιο ή/και μια μικρή περιγραφή για καθένα από αυτά. Μέχρι πριν 2 μήνες ήμουν φανατικός χρήστης Nokia ίσως γιατί το πρώτο μου κινητό ήταν Nokia, ίσως γιατί είχαν το πιο εύκολο μενού και έγραφες μήνυμα με τυφλό σύστημα, ίσως γιατί ήταν πάντα (μέχρι κάποιο σημείο) ένα βήμα πιο μπροστά από τον ανταγωνισμό. Όλα αυτά πλέον δεν έχουν μεγάλη σημασία γιατί οι απαιτήσεις μεγαλώνουν και η μετάβαση πολλές φορές από μια εταιρεία/πλατφόρμα σε μία άλλη είναι αναπόφευκτη.
  1. Νοκia 3210 Πριν μια ~10ετία δεν υπήρχαν και πολλές επιλογές. Θα έπαιρνες ένα Nokia ή ένα Ericsson (η συνεργασία - συγχώνευση με τη Sony ήρθε πολύ αργότερα.).  Έρωτας βέβαια με την πρώτη ματιά. Χωρίς εξωτερική κεραία, με οθόνη 5 παρακαλώ γραμμών και το απίστευτο "φιδάκι" ήταν λογικό να κολλήσεις και να το θέλεις σαν τρελός. Αν λάβουμε υπόψη και το γεγονός ότι υποστήριζε Τ9, λίστα κλήσεων 8! αριθμών και οι προσόψεις αλλάζανε σε διάφορα χαρούμενα χρώματα (αχ αυτό το λαχανί ήταν μοναδικό) τότε μιλάμε σίγουρα για την πρώτη ίσως μεγάλη εμπορική επιτυχία της Nokia.Δουλεύει ακόμα από όσο θυμάμαι αν και με αλλαγμένη πλακέτα (η παλιά ήπιε μπύρα ή βρόχινο νερό, θα σας γελάσω).
  2. Nokia 6210Δεν θυμάμαι αν μεσολάβησε κάποιο άλλο κινητό αν και τότε σαν μικρά παιδιά δεν μπορούσαμε να έχουμε κάθε 6 μήνες κινητό οπότε το αμέσως επόμενο κινητό που έπεσε στα χέρια μου ήταν το 6210.Τι να πω για αυτό το κινητό.. Το φόρτιζες και ξεχνούσες το φορτιστή για εβδομάδες!! Μεγαλύτερη ευκρίνεια, λεπτός σχεδιασμός, Τ9, υπέρυθρες!!, λίστα κλήσεων 10!! αριθμών, MMS, ημερολόγιο / ατζέντα αλλά και WAP 1.1. Τι άλλο να ζητήσει κανείς. Με άφησε λόγω γνωστού προβλήματος στην πλακέτα που καθόταν η κεραία και δεν γινόταν επισκευή.
  3. Nokia 3510iΈγχρωμη οθόνη, μόνο και μόνο το γεγονός ότι το χρώμα μπήκε στην κινητή ζωή μας είναι ικανό να προκαλέσει ρίγη συγκίνησης στους χρήστες του 3510i. GPRS, πολυφωνικοί ήχοι κλήσης, SMS, MMS, java games και ποικιλία προσόψεων για όλα τα γούστα ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά του 3510i. Μόνο και μόνο τα 100άδες! ΜΒ που είχα κατεβάσει σε εικόνες, πολυφωνικούς ήχους κλήσεις αλλά και το πρώτο μου wap site που είχα φτιάξει μέσω του κινητού είναι αρκετά για να πω ότι έβγαλε τα λεφτά του και με το παραπάνω. Τότε βέβαια η πρόσβαση μέσω GPRS ήταν δωρεάν, τώρα....Δουλεύει αλλά δεν πατάνε κάποια κουμπιά, κλασσικό φαινόμενο που οφείλεται στο "φιδάκι" φυσικά.
  4. Nokia 7650Η παντόφλα αλλά και ταυτόχρονα η ναυαρχίδα της Νokia. Το κυριότερο και δυνατό του στοιχείο είναι η πλατφόρμα του λειτουργικού, Symbian S60 v1.0. Oθόνη TFT 4096 χρωμάτων, επεξεργαστής ARM 9 104 MHz, SMS, MMS, Email, Instant Messaging, WAP 1.2.1, xHTML, κάμερα!!, υπέρυθρες (το χρησιμοποιούσα και σαν χειριστήριο για τηλεοράσεις), Bluetooth!!, μητρώο κλήσεων 30 ημερών!! και joystick 5 κατευθύνσεων. Ένα γραφείο στην παλάμη σου. Το μόνο κακό που είχε ήταν το joystick το οποίο είχε μια ειδική λαστιχένια επικάλυψη η οποία με την πολύ χρήση κοβόταν και ήταν ενοχλητικό να το δουλεύεις μισό. Τη λύση βέβαια έδωσε μια σταγόνα ισχυρότατης κόλας δύο στοιχείων η οποία έκατσε τόσο όμορφα και έδεσε με το joystick οπότε μικρό το κακό. 
  4.5 Nokia 6600Το αβγό της Nokia όπως συνηθίζαμε να το αποκαλούμε. Δεν θυμάμαι να το έχω χρησιμοποιήσει ιδιαίτερα. Νομίζω το καβάτζωσα για το αδερφάκι μου. Στην ουσία ήταν ένα πιο κομψό (όσο γινόταν) 7650 με τα ίδια χαρακτηριστικά. Αξιόπιστο κινητάκι με πολλές αντοχές ιδανικό για τους βάρβαρους χρήστες. Ήταν νομίζω λίγο πιο γρήγορο από το 7650 και η μπαταρία του είχε μεγαλύτερη αυτονομία. Το μοναδικό μειονέκτημά του ήταν το πληκτρολόγιο που κοβόταν μετά από έντονη χρήση ή κάποια από τα κουμπιά δεν πατούσαν καλά. Ευτυχώς υπήρχαν και aftermarket και τη γλύτωνες φτηνά.
  5. Nokia 3230Νομίζω από τα μέσα του 2004 και μετά τα κινητά άρχισαν -επιτέλους- να γίνονται όλο και πιο μικρά, πιο ελαφριά και με περισσότερες δυνατότητες. Το στυλάτο 3230 έκανε πρακτικά παπάδες, είχε πολύ καλή αυτονομία, κάμερα 1,3ΜΡ!!, απεριόριστες καταχωρήσεις επαφών, mp3 ήχοι κλήσεις, Bluetooth, ραδιόφωνο, WAP 2.0/xHTML, HTML, mp3 player!!, μνήμη 32ΜΒ MMC, μητρώο κλήσεων 30 ημερών.Λειτουργεί και αυτό αν και τον τελευταίο καιρό την είχε βγάλει με κινέχικη μπαταρία την οποία χρυσοπλήρωσα 5 ευρώ (ΜΕ τα έξοδα μεταφοράς).
  5.5 κάπου εδώ έχω χάσει τη μπάλα. έχω την εντύπωση πως χρησιμοποίησα και άλλο κινητό 3χχχ αλλά μου διαφεύγει. Αν το βρω θα το ποστάρω.
  6. Nokia N73Ότι και να πω θα είναι λίγο. By far το πιο αποδοτικό από όλες τις απόψεις κινητό που είχα μέχρι εκείνη τη στιγμή. Πολύ δυνατό ηχείο (είχα συγκεκριμένα τη music edition), πολύ καλά δεμένο το σωμά με την πλακέτα πράγμα που απλά σημαίνει πως δεν πάθαινε τίποτα, κάμερα 3,2ΜΡ και 2η κάμερα!! για βιντεοκλήσεις, LED flash, WMV/RV/MP4/3GP video player, Document viewer (Word, Excel, PowerPoint, PDF), οθόνη 256K χρωμάτων, Symbian S60 v3. Πραγματικά ένα πολύ δυνατό κινητό που τράβηξε τα πάνδεινα αλλά ακόμα λειτουργεί αφού πέρασε από τα χέρια του αδερφού μου και από πολλές αντίξοες συνθήκες.
  7. Nokia 5800 Xpress MusicΗ επανάσταση! Από τα πρώτα (σε ευρεία κυκλοφορία) πλήρως touch κινητά της Nokia που μου άφησε ανάμεικτα συναισθήματα. Στα θετικά η οθόνη αφής 3,2" - 16εκ. χρωμάτων, το GPS, το ασύρματο δίκτυο 802.11 b/g και όλες οι ευκολίες που παρείχε σε μικρό μέγεθος και με μικρό βάρος, το Symbian S60 v5 και οι απίστευτες εφαρμογές που υπάρχουν. Τα αρνητικά: Τα απαράδεκτα πλαστικά που έτριζαν και νόμιζες θα σου μείνουν στο χέρι και το αθλιότατο service. Το κινητό επισκευάστηκε σε 3! μήνες για πρόβλημα το οποίο γνώριζε η Nokia, κλασσικό φαινόμενο αλλά μυαλό δεν έβαλα.Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στα χέρια του αδερφού μου και προς το παρόν δεν έχει παρουσιάσει κάποιο θέματάκι.
  8. Nokia N97Χαμένα χρήματα. Τόσο καλά. Από που να αρχίσω και που να τελειώσω. Μετά από μια δεκαετία+ που χρησιμοποιούσα φανατικά κινητά τηλέφωνα της εν λόγω εταιρείας αυτό ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και αν με ξαναδεί σαν πελάτη της να μου γράψει. Προβληματική κεραία για το GPS, προβληματικό προστατευτικό κάλυμμα του φακού της φωτογραφικής, προβληματικό τζαμάκι - φλας με αποτέλεσμα οι φωτό το βράδυ να βγαίνουν υπερφωτισμένες. Έχουμε όμως και συνέχεια, μετά από κάποια ώρα στο διαδίκτυο έβγαζε σφάλμα για χαμηλή μνήμη, πιο αργό και από νεκρή χελώνα στις λειτουργίες του μενού, πλαστικά που έτριζαν κλπ. Το μόνο θετικό είναι ότι η Nokia αφού είδε τι γινόταν και με βάση το feedback που λάμβανε από τους χρήστες μας έκανε δώρο το πρόγραμμα πλοήγησης για το Ν97, 5800 και κάποια άλλα μοντέλα. Χάρισμά σας. Δεν με κάλυπτε οπότε βρήκε στέγη σε ένα φίλο μου που δεν έχει τρελές απαιτήσεις.
  *Ότι βλέπετε έντονο/πλάγιο είναι οι καινοτομίες της εποχής τουλάχιστον των κινητών που είχα εγώ στα χέρια μου. Επίσης να αναφέρω ότι τα πρώτα κινητά ναι μεν δεν είχαν τρελές ταχύτητες και φοβερές οθόνες αλλά η αυτονομία παρέμενε σε χαμηλά επίπεδα λόγω των μπαταριών Νικελίου Καδμίου που δεν μπορούν να συγκριθούν με τις σημερινές Ιόντων Λιθίου τόσο σε αυτονομία αλλά και σε αξιοπιστία. Επίσης όπως συμβαίνει και με τα αυτοκίνητα δεν τα φτιάχνουν όπως παλιά ρε γμτ. Που είναι οι εποχές που το κοπάναγες στον τοίχο και άνοιγε τρύπα στον τοίχο.
  photos taken from: www.nokiaphones.bizwww.gsmarena.com
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 04.07.2010
• 22:18

  Η ξεκούραση των πολεμιστών

   »  Anomos
  
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 02.07.2010
• 21:18

  Λέω να την κάνω σιγά - σιγά

   »  Logotexnis
  Λέω να την κάνω σιγά - σιγά
  
  Περισσότερα... »
  
  

• 11:39

  No comment!

   »  AVenGer!
  
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 01.07.2010
• 12:55

  Καλοκαίρι...

   »  Anomos

  
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 30.06.2010
• 11:50

  TOMI: Deluxe Edition

   »  AVenGer!
  Nαι, ναι, ναι, ΝΑΙ!!!!!!Η συλλεκτική έκδοση του παιχνιδιού Tales of Monkey Island είναι στο δρόμο (στον αέρα για να ακριβολογούμε). Μόλις σήμερα έλαβα ενημερωτικό mail από την Telltale Games ότι έχει φύγει από την αποθήκη τους.

  
  Woooo it's time to celebrateYour order has shipped!Great news! Your order is on its way. Your Order ID: 60χχχχχχχχχχχ12Your order was shipped via USPS Priority Mail International.Your tracking number is: LN0χχχχχχχχUS

  
  Ορίστε και τα περιεχόμενα του πακέτου:
  Aye, 'tis a mighty package for a mighty pirate! The swashbuckingly special Tales of Monkey Island Deluxe Edition features a trove of pirate goodies:
  
  - Tales of Monkey Island Collector's DVD which includes the full season game, plus bonus extras
  - Slipcover case art from Monkey Island art legend Steve Purcell -- if you missed out at pre-order time
  - Exclusive Voodoo card, not found in the Voodoo Card Set (available separately)
  - One of Reginald Van Winslow's favorite maps: The Gulf of Melange printed on cotton fabric
  - Piratey Piece of Eight - metal collectible coin
  - Coaster from the notorious Club 41
  - Souvenir button from the Trial of the Century (2.25 inches diameter)
  Εν αναμονή λοιπόν!
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 28.06.2010
• 17:45

  «Εγώ θα σου μιλώ με τα τραγούδια μου»

   »  Logotexnis
  «Εγώ θα σου μιλώ με τα τραγούδια μου»
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 25.06.2010
• 08:19

  Τα μπιζουδάκια μου *

   »  Logotexnis
  Τα μπιζουδάκια μου *
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 23.06.2010
• 21:28

  ΤΑ ΜΠΙΖΟΥΔΑΚΙΑ ΜΟΥ *

   »  Logotexnis
  ΤΑ ΜΠΙΖΟΥΔΑΚΙΑ ΜΟΥ *
  
  Περισσότερα... »
  
  

• 14:06

  ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ

   »  Anomos
  

  Ανοιγα το παράθυρο του δωματίου μου και σχεδόν έβλεπα τι γινόταν στο Εκτελεστικό του Πασόκ.

  Σπίτι απέναντι από το Κίνημα, δίπλα στην ''Εξόρμηση'', απέναντι από την ''Αιχμή''.

  Παραμονές της δεκαετίας του 80 και εγώ μια ευκολόπιστη (ακόμη είμαι) ρεπόρτερ, που θαυμάζω τον Αντρέα και πιστεύω πως θ αλλάξει τον κόσμο.

  Δουλεύω για τρεις και εξήντα στο ...κομματικό όργανο, έχοντας παραιτηθεί από την Ελευθεροτυπία, γιατί από εκείνο το μετερίζι, δε συμμετέχω ενεργά στην αλλαγή του κόσμου.

  Βλέπω συχνότατα τον Αντρέα, είτε από το παράθυρο του δωματίου μου, (οι κόρνες ειδοποιούν πάντα ότι παρκάρει), είτε από το γραφείο του Μαρούδα και του Στρατή, που στοχεύουν κατευθείαν στο γραφείο του Μεγάλου. Ο αρμόδιος επί των καφέδων, μας γνωστοποιεί εγκαίρως τα κέφια του, ώστε να προετοιμαζόμαστε καταλλήλως, γι αυτά που θ ακολουθήσουν.  

  Ο Αρκούδος, (ο Αθανασάκης), μας μεταφέρει τα καινούργια αστεία του, ο Αντώνης Σ. εξυφαίνει αστικούς μύθους(;) για μια γκαρσονιέρα στον περιφερειακό, όπου ξεκουράζεται, μόνος ή με παρέα, κάποια απογεύματα, ο Αντρέας Χ. τον προσφωνεί πάντα ''Πρόεδρέ μου'' και τον σέβεται αληθινά, η Αθηνά Ραπίτου, μετρημένη και προσεκτική πάντα, μας επαναφέρει στην τάξη, όταν αναλύουμε ''γυναικεία'', τι σόι αρσενικό, είναι αυτός ο τύπος, που λατρεύει ξαφνικά όλη η Ελλάδα, ο Σεραφείμ Κωνσταντινίδης, μας αγνοεί επιδεικτικά, ασχολούμενος μόνο με οικονομικές αναλύσεις, ενώ ο Γιώργος Παπαχρήστος, είναι ερωτευμένος με τη Νατάσσα και θέλει να γίνει σταρ.

  Που και που έρχεται και η Μαλβίνα και μάλιστα υπερθεματίζει -στο πόσο ελκυστικός είναι ο Μεγάλος- χρησιμοποιώντας λέξεις, που κάνουμε πως καταλαβαίνουμε, αλλά μετά, ψάχουμε στο λεξικό.

  Ο Αντρέας λοιπόν, όταν απαλάσσεται από τις βαρετές κουστωδίες, που και καλά τον προστατεύουν από τους ενοχλητικούς και όταν δεν παίζει εκείνους τους ανόητους ρόλους που του υπαγορεύει το αξίωμά του, είναι ο πιο γοητευτικός άνθρωπος του πλανήτη.

  (Εμένα μ άρεσε πολύ, όταν παρατηρούσα, κάποιους να του αναλύουν επί μακρόν, ένα αδιάφορο γι αυτόν, θέμα κι εκείνον να  ξεστομίζει πάντα, την κλασσική ατάκα

  ''Τι μου λες;''

  και να εξαφανίζεται. Μια φορά, την είπε και σε μένα.) Ο Αντρέας στη Χαριλάου Τρικούπη, είναι η Αλίκη στη WONDERLAND!

  Είναι μέσα στο παραμύθι. Είναι το ίδιο το παραμύθι.

  Ωρες ώρες, πιστεύω πως έχει καταλήξει σε 5-6 δυνατούς ρόλους της παγκόσμιας δραματουργίας και τους παίζει αναλόγως των περιστάσεων. Θέλω να πω, ότι τον έχω δει με τα μάτια μου, στο ρόλο του Ρεξ Χάρισον στην ''Ωραία μου Κυρία'', του Τσάρλτον Εστον στον ρόλο του Μωυσή, του Ζεράρ Ντεπαρντιέ στον ''Συρανό'', αλλά και του Αντονι Κουίν στο ''Ζορμπά''...  Εννοείται ότι υπάρχουν φορές, που επιλέγει το στυλ Χορν, σε εκρηκτικό συνδυασμό με (ολίγον) Τζακ Νίκολσον, για εξαιρετικές περιπτώσεις...

  Κάνει πάντα κομπλιμέντα σε όλες μας, στη Μαριάννα, στη Μαρίνα του Λαλιώτη, στη Ρένα Λ., στην Καίτη, ακόμη και στην Καλλιόπη Μ. Υποδύεται ότι ζηλεύει, όταν πάμε με τη Μαργαρίτα, τη Σοφία και την Τίνα, στον μπαρμπα Γιάννη στα Εξάρχεια, για φασολάδα ή κεφτέδες.

  Βάζει -θεατρικά- τις φωνές στον Κουλούρη, για αυτοσχεδιασμούς που δεν εγκρίνει, ακούει με προσοχή τον Γεννηματά, (που λίγο πριν, με έχει βάλει ''μέσον'', για να φτιάξει η μαμά μου τυρόπιτα), ''συνομωτεί'' με τον Λιβάνη, τα παίρνει με τον Ζιάγκα, ''ζηλεύει'' το σουξέ της Μελίνας, λέει πάντα -ποιός ξέρει τι;- μυστικά με τον Κάρολο, μιμείται, κρυφά, τα εκατοντάδες τικ του Ακη, αυτοσαρκάζεται, γελάει δυνατά...

  Μετά από μια απίστευτη προεκλογική συγκέντρωση στην Κρήτη, μας καλεί -καμμιά τριανταριά δημοσιογράφους- για ένα ποτό. Ρεσιτάλ χιούμορ και διπλωματίας, απίστευτη ενέργεια, συναρπαστική προσωπικότητα. Απαντάει σε όλες τις ερωτήσεις, κάνει ντρίμπλες, καρφώνει με στυλ, φλερτάρει, εκεί που νομίζεις ότι παραδίνετα σε στριμώχνει, μπλοφάρει, κινείται ανάμεσά μας σαν να παίζει σκάκι.

  Ενας δημοσιογράφος μόνο, δε συμμετέχει στο...συμπόσιο, ίσως γιατί ''δουλεύει στο Ριζοσπάστη'', μ ενημερώνει η Μαριάννα. Αργότερα ρεμβάζοντας στο μπαλκόνι, μου συστήνεται. Γιώργος Βαρεμένος.

  Ενας άλλος τύπος, που τον είχα γνωρίσει σε μια αποστολή στο Ευρωκοινοβούλιο, μοιάζει κι αυτός συνεπαρμένος, αλλά όχι από τον Αντρέα. Αυτός ασχολείται μόνο με τον Λαλιώτη. Είναι ο Πέτρος Κωστόπουλος.

  Σ αυτό το κείμενο, δε θα μιλήσω για τον πρωθυπουργό, που γνώρισα λίγο πριν το 80, ούτε για την πολιτική του και το πού μας οδήγησε, ούτε για τον Αρχηγό που ...έβλεπε τα στελέχη να φεύγουν, μιλάω για τον Αντρέα που έζησα στη Χαριλάου Τρικούπη, στο Καστρί, σε κάποιες αποστολές, αλλά και κάποια μοναδικά βράδυα στου Τσιτσάνη και στο Περιβόλι του Ουρανού.

  

  Τέτοια ώρα, ήταν που έφευγε, πριν από 14 χρόνια, στο σπίτι του στην Εκάλη.

  Στο πρώτο μέρος αυτού του κειμένου, ξεκαθαρίζω πως θέλω να μιλήσω, για τον απλό Αντρέα Παπανδρέου, που γνώρισα, στο περιθώριο της πολιτικής του δράσης.

  Αν και το επίθετο ''απλός'' για τον Αντρέα, ισοδυναμεί με ύβρι.

  Πόσα δεν είχε ακούσει, τόσα χρόνια...

  τι παπατζή τον χαρακτήρισαν, τι λαικιστή και λαοπλάνο, άλλοι είπαν ότι ήταν ιδεολόγος,  μαρξιστής, τροτσκιστής, αστός ριζοσπάστης, παιδί της αστικής ελίτ, αριβίστας, εθνικιστής, ασυνεπής, ιδιοφυής, μαχητικός, φιλόδοξος, αντιπνευματικός, κυνικός, δημαγωγός,  ανασφαλής, πραγματιστής, με διπλή γλώσσα, χαρισματικός, ανειλικρινής, εγωπαθής, αμοραλιστής, κρυψίνους, αυταρχικός και και και

  Ο Αντρέας, ήταν πάνω απ όλα, ενδιαφέρων. Του άρεσε το μπαλκόνι, το κάθε είδους μπαλκόνι. Ηξερε -και σίγουρα τον γοήτευαν πολύ- τα παιγχνίδια των ΜΜΕ, το κατείχε το θέμα όσο κανείς, μην ξεχνάμε πως έκανε σε μια νύχτα, φίρμα τον Μπιρσίμ, (τον σκηνοθέτη που θα μείνει στην τηλεοπτική ιστορία, ως ο άνθρωπος, που έκανε το τόσο, ΤΟΟΟΟΣΟ!!!).

  ***

  ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΘΕΑΜΑ

  Αυτός -και όχι ο Λαλιώτης, λένε αυτοί που ξέρουν- επέλεξε προχωρημένα, ΚΑΡΜΙΝΑ ΜΠΟΥΡΑΝΑ, να ντύνει μουσικά προεκλογικές συγκεντρώσεις και ομιλίες του, ''ώστε ν ανατριχιάζει ο..κυρίαρχος λαός'', την ώρα που άλλοι, για τον ίδιο σκοπό επέλεγαν Ρόμπερτ Ουίλιαμς.

  Γνώριζε καλά, ότι με τη συμπεριφορά του, πυροδοτούσε αυτόματα, τις πιο θεαματικές ιστορίες, τους πιο καυτούς αστικούς μύθους, που ειπώθηκαν ποτέ για πολιτικό ηγέτη και αυτό του άρεσε πολύ.

  Τα πάθη και οι αδυναμίες του, έγιναν πρωτοσέλιδα και μπεστ σέλερ, οι ίντριγκες του περιβάλλοντος του, υπήρξαν προσφιλή θέματα δεκαετιών,  η ανατροπή, η ρήξη και η ''παράσταση'' που επέλεγε, ανάλογα με την περίσταση, έγραφε κάθε φορά, ιστορία.

  Αν και ως ασθενής, βίωσε τη μετατροπή του, σε μείζον τηλεοπτικό θέαμα, τα νικητήρια φιλιά με τη Δήμητρα στα μπαλκόνια, αλλά και το -τέλεια σκηνοθετημένο- νεύμα στη σκάλα του αεροπλάνου, ευτυχώς συνέβησαν σε προ-μεσημεριανών εκπομπών, εποχή, αλλιώς ακόμη θα σχολίαζαν τα πάνελ, το συμβολισμό που υπέκρυπτε το δημόσιο τάισμα της τούρτας με το κουταλάκι και άλλες''αυθόρμητες'' κινήσεις και γενικότερα το τι ήθελε να πει ο ποιητής.

  Το θέμα είναι, πως αυτός ο μποέμ τύπος, που εμφανίστηκε στη νεότερη πολιτική ιστορία, καπνίζοντας αρειμανίως, μ ένα ζιβάγκο κι ένα πέτσινο σακάκι, σηματοδότησε καθοριστικά και...γοητευτικά την «γεμάτη πάθος συνάντηση, της πολιτικής και του θεάματος''

  ***

                                                              Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ

  Ετυχε πολλές φορές, να καθήσουμε στο ίδιο τραπέζι στο ''Χάραμα'' και στο ''Περιβόλι του Ουρανού''. Γλεντούσε και έπινε, με πάθος, σαν να είχε χρόνια να το κάνει ή σαν να επρόκειτο να μην το ξανακάνει. Το αγαπημένο του ζειμπέκικο, που του έδινε και καταλάβαινε, ήταν ο ''Αητός χωρίς φτερά''.

  Αυτό μπροστά σε κόσμο, γιατί μεταξύ στενών φίλων, η επιλογή ήταν πιο hard! Εκεί ζητούσε κομμάτια της Ρίτας Σακελλαρίου, με κορυφαίο το ''Αυτός ο άνθρωπος, αυτός''.

  Κάποτε στη γιορτή του στο Καστρί, ο ένας από τους δύο μικρότερους γιούς του, που τόλμησε μετά απ αυτό το τραγούδι (που χόρεψε με απίστευτο πάθος), να βάλει στο πικ απ, έναν ροκ δίσκο και μάλιστα στη διαπασών, έφαγε μια ...απαστράπτουσα καρπαζιά, που είδε τον Τζιμ Μόρισον, φαντάρο! Αδικα η κατακόκκινη Μαργαρίτα, προσπάθησε να το παρουσιάσει ως οικογενειακό αστείο, (είμασταν και πέντε δημοσιογράφοι εκεί), ο μικρός είχε δει τον ουρανό σφοντύλι.

                                                           ***

  ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΜΥΣΤΙΚΟ          

    Ο καθηγητής και πρύτανης στην Καλιφόρνια, στο μυθικό Μπέρκλεϊ, είχε ένα μυστικό, που απέφευγε να συζητάει.

  Ηταν Ολυμπιακός.. στην παρανομία!

  Μόνο με όποιους αισθανόταν ασφαλής, πανηγύριζε σε νίκες του ή έπεφτε σε κατάθλιψη στις γαυροπανωλεθρίες...

  Στους πολλούς, το έπαιζε υπεράνω ομάδων.

  ***

  ΤΟ -ΠΟΛΥ- ΜΑΚΡΥ ΖΕΙΜΠΕΚΙΚΟ ΣΤΟ ''ΠΕΡΙΒΟΛΙ''

  Ενα ξημέρωμα στο ''Περιβόλι'', είμασταν σε γειτονικά τραπέζια. Εκείνος με Γεννηματά, Μελίνα, Παπούλια, Χαραλαμπόπουλο, Ζιάγκα, Τσοχατζόπουλο (προ πλουτισμού) κ.α

  Εμείς δημοσιογραφική παρέα, που κάλυπτε την συγκέντρωση, που είχε προηγηθεί. Ο Μάκης Γεωργίου, η Δήμητρα Γκουντούνα, ο Γιάννης Δημαράς, η Γιάννα Παπαδάκου, ο Γιώργος Δουατζής, η Εμυ Κροκίδη και μάλλον και ο Γιώργος Τράγκας.

  Ο Αντρέας, έχει ήδη χορέψει το ''δικό'' του τραγούδι, τον ''Αητό''.

  Η ορχήστρα παίζει την εισαγωγή από το ''δικό'' μου αγαπημένο τραγούδι, ''Αγάπη που γινες δίκοπο μαχαίρι.'' Κοιτάζω τη Μελίνα, μου γελάει. Της δείχνω την πίστα, μου τη δείχνει κι αυτή. Κάνω πως δεν καταλαβαίνω, ο Γεωργίου σκύβει συνομωτικά ''πάμε επάνω και θάρθει κι εκείνη, θάναι θεματάρα, έχω και φωτογραφική μαζί μου..''

  Σηκώνομαι, ο Μάκης μ ενθαρρύνει, ''τις δύσκολες στροφές θα τις κάνω εγώ'', έχει έτοιμη τη μηχανή πάνω στο τραπέζι, σύριζα στην πίστα.

  Ρίχνω μόνη μου τις πρώτες βόλτες, η Μελίνα χτυπάει παλαμάκια και τραγουδάει, (αλλά από τη θέση της), έχω γίνει μούσκεμα από ντροπή, ο Μάκης γελάει και -κάνει πως- χορεύει, θέλω να πεθάνω πριν τελειώσει το τραγούδι που χορεύω μόνη μου, μπροστά στο ..Εκτελεστικό Γραφείο του Πασόκ.

  Και τότε ακριβώς, σηκώνεται ο Αντρέας, (λέω, θα με χαστουκίσει, όπως ο Φούντας τη Στέλλα), έρχεται δίπλα μου, γονατίζει και ξεκινάει να χτυπάει ρυθμικά παλαμάκια. Την ίδια στιγμή, ο Γεωργίου αρπάζει τη μηχανή κι αρχίζει να φωτογραφίζει. Ερχεται κι ο Γεννηματάς, από κάπου πετιέται κι ο Γείτονας, αλλά η Μελίνα σταθερή στη θέση της.

  ***

  ΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ

  Κάποτε επιτέλους το ατέλειωτο τραγούδι τελειώνει, η δραματική χορογραφία ολοκληρώνει τον κύκλο της, ο ακομπλεξάριστος πρωθυπουργός μας φιλάει, σπεύδω ημιλιπόθυμη, στο τραπέζι των συναδέλφων μου, για ν ακούσω αυτές τις 3 ατάκες.

  Δημαράς. -Καλά, δεν ντρέπεσαι καθόλου, εσύ;

  Γκουντούνα. -Ευτυχώς που δεν ήταν ο Χαρίλαος εδώ, να σε δει.

  -Γεωργίου. -Τόχουμε το θέμα!

  ΥΓ 1. Μάκη, πότε θα μου δώσεις μία, από αυτές τις φωτογραφίες;

  ΥΓ 2. Αντρέα- Μελίνα- Γιώργο, καλή συνέχεια στο ταξίδι σας.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 21.06.2010
• 18:26

  Γάμος στην τιμή των επτακοσίων Ευρώ

   »  Logotexnis
  Γάμος στην τιμή των επτακοσίων Ευρώ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 18:01

  Ξεχασμένα Καλοκαίρια

   »  Logotexnis
  Ξεχασμένα Καλοκαίρια
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 20.06.2010
• 09:48

  Αγρόν ηγόρασα

   »  Logotexnis
  Αγρόν ηγόρασα
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 08.06.2010
• 22:00

  Οι δήθεν

   »  Logotexnis
  Οι δήθεν
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 31.05.2010
• 17:18

  Δέκα λόγοι για να μην κάνετε εξωσυζυγική σχέση

   »  Logotexnis
  Δέκα λόγοι για να μην κάνετε εξωσυζυγική σχέση
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 30.05.2010
• 18:01

  Finale...

   »  AVenGer!
  Εδώ και κάποιες ημέρες έχει ολοκληρωθεί το ταξίδι του LOST. Ένα ταξίδι που μας κράτησε καθηλωμένους με τα μυστήριά του, τις ανατροπές του και τους χαρακτήρες του για 6 ολόκληρα χρόνια. Μέσα από ένα απρόσμενο για πολλούς φινάλε ολοκληρώθηκε μια από τις πιο συζητημένες σειρές των τελευταίων ετών.Δεν πρόκειται να πάρω τη θέση των υπερασπιστών ούτε τη θέση των αποητευμένων θεατών. Η σειρά έκλεισε με ένα πολύ όμορφο τρόπο, για άλλους ήταν αυτό ακριβώς που περίμεναν ενώ για άλλους η μεγαλύτερη απογοήτευση και νιώθουν μια πικρία για τα 6 χρόνια που σπατάλησαν. Life is a bitch.. right?
  Απαντήθηκαν καίρια ερωτήματα? ΟΧΙ!Μάθαμε τι είναι τελικά το νησί, ποιός έχτισε το άγαλμα? ΟΧΙ!Είδαμε πολλούς από τους χαρακτήρες που μας έλειψαν? ΝΑΙ!Μας άφησαν οι σεναριογράφοι στα μαύρα σκοτάδια? ΝΑΙ!
  Το θέμα είναι πως είτε σαν φανατικοί υποστηρικτές είτε σαν ορκισμένοι πολέμιοι όλοι παραδεχόμαστε ότι ήταν μια πανέξυπνη σειρά που δημιούργησε τρελό πανικό και όπως είναι φυσικό θα μας λείψει γαμώτο....Όσο για τα αναπάντητα ερωτήματα οι σεναριογράφοι θέλουν να βάλουν το μυαλό μας να σκεφτεί. Να δώσουμε μόνοι μας τις εξηγήσεις,  τουλάχιστον μέχρι τον Άυγουστο όπου με την κυκλοφορία της 6ης σαιζόν σε ντι-βι-ντι θα υπάρξει έξτρα υλικό 20 λεπτών όπως λένε. Τώρα αν θα πάρουν σβάρνα τα δάση ο Κιούζ και ο Λίντελοφ και αρχίσουν να εκφωνούν τις απαντήσεις από κανένα πάπυρο θα το δούμε.
  Μαζί με το Lost όμως ολοκληρώθηκαν και οι σαιζόν από κάποιες άλλες σειρές.Fringe: Ο Γουώλτερ είναι μορφή, τέλος! Η σαιζόν έκλεισε απρόσμενα και οι προσδοκίες μου για την επόμενη είναι τεράστιες. Αν δεν έχετε την έχετε δει και είστε φαν των X-Files τότε πρέπει να τη δείτε.Flash Forward: Της επι χρήμασι εκδιδομένης γίνεται σε αυτή τη σειρά. Άλλο ένα δυνατό φινάλε που μας αφήνει να βράζουμε στο ζουμί μας μέχρι τη νεα σαιζόν. V: Τα εξωγηινόπουλα έχουν άγριες διαθέσεις και ο κόσμος βρίσκεται στα χέρια της 5ης Φάλαγγας. Ανατριχιαστικό το τέλος με το πλάνο να κλείνει στο δαιμόνιo βλέμα της Άννα (η αρχηγός των V). Αν σας αρέσουν τα σενάρια καταστροφής/αποικισμού της γης από εξωγήινους τότε ρίξτε μια ματιά.
  Για το τέλος αφήνω:-Το Supernatural (λογικά τελείωσε και αυτό, ίσως και ολόκληρωτικά) το οποίο έκανε κοιλιά και θα τα δω σε κάποια στιγμή. -Το Heroes, το οποίο αποδείχθηκε μεγάλη πατάτα... Μπορεί και να το δω, έχω μια περιέργεια για το τέλος.
  and last but not least το 24. Αγαπάμε Τζακ Μπάουερ, λατρέυουμε Τζάκ Μπάουερ και αν έβαζε και υποψηφιότητα θα τον ψηφίζαμε. Ο 8ος! κύκλος ολοκληρώθηκε και όταν βρώ χρόνο θα καω!!
  Photo taken from: [lost.forumotion.com]
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 29.05.2010
• 16:48

  Κουφάλες μας καταστρέψατε

   »  Logotexnis
  Κουφάλες μας καταστρέψατε
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 16:36

  Παρουσίαση ενός καινούργιου βιβλίου

   »  Logotexnis
  Παρουσίαση ενός καινούργιου βιβλίου
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 16:30

  Τι να δηλώσω τελικά ρατσιστής ή πολυεθνικούλης;

   »  Logotexnis
  Τι να δηλώσω τελικά ρατσιστής ή πολυεθνικούλης;
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 25.05.2010
• 14:37

  Το σκάνδαλο της ενημέρωσης

   »  Anomos

  Είναι φορές- πολλές φορές- που οι δημοσιογράφοι δεν ενημερώνουν ως οφείλουν,  αλλά κατασκευάζουν ειδήσεις προκειμένου είτε να ποδηγετήσουν, είτε να εκτρέψουν είτε να διαμορφώσουν την κοινή γνώμη. Και το επιχειρούν, είτε δια ψιθύρων στα πολιτικά στέκια είτε δια παραπολιτικών σχολίων που ανακυκλώνονται ακόμη και σε «σοβαρά» Μέσα Ενημέρωσης. 

  Η συγκεκριμένη πρακτική δεν μπορεί να αποδοθεί  απλά και μόνο στην ελαφρότητα, την κακοδαιμονία ή ακόμα τη διαστροφή μερίδας «λειτουργών» του Τύπου.

  Είναι γεγονός ότι υπήρξε μια εποχή που το πολιτικό ρεπορτάζ σάρωνε μια θύελλα ψιθύρων που στη συνέχεια γινόταν πληροφορία, θέση στην εφημερίδα, η άποψη στα τηλεοπτικά παράθυρα. Τα δηλητηριώδη υπονοούμενα κατέκλυζαν τις παραπολιτικές στήλες και ο λόγος ήταν προφανής. Απαξίωση, γελοιοποίηση, ακύρωση ...;

  Η εποχή της άνθησης της παραδημοσιογραφίας  συνέπεσε με τη «Βασιλεία Ρουσόπουλου». Όπως έγραψε ο Γιώργος Κύρτσος:  «η "μέθοδος Ρουσόπουλου" ήταν απλή και τελειοποιήθηκε με το πέρασμα του χρόνου. Διαπλεκόμενες συμμαχίες στα ΜΜΕ, αποφυγή της ιδεολογικοπολιτικής αντιπαράθεσης για προφανείς λόγους, μείωση του "αντιπάλου" με τη βοήθεια ακριβοπληρωμένων ψιθυριστών ή/και επικοινωνιακή "εξαφάνισή" του. Το παιχνίδι ήταν πάντα στημένο, με διαπλεκόμενη επιρροή ή δημόσιο χρήμα και με όρους που θυμίζουν τα ΜΜΕ στη Ρωσία των ολιγαρχών».

  v:* {behavior:url(#default#VML);} o:* {behavior:url(#default#VML);} w:* {behavior:url(#default#VML);} .shape {behavior:url(#default#VML);} Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} v:* {behavior:url(#default#VML);} o:* {behavior:url(#default#VML);} w:* {behavior:url(#default#VML);} .shape {behavior:url(#default#VML);} Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

   

  

  Να δώσω ένα παράδειγμα: Το καλοκαίρι του 2007, συνέβη μία από τις μεγαλύτερες φυσικές καταστροφές στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας. Εκτεταμένες πυρκαγιές σε πολλά μέρη της χώρας, τον Αύγουστο, έκαψαν περισσότερα από 268.834 εκτάρια γης, με αποτέλεσμα το θάνατο τουλάχιστον 63 ανθρώπων. Κάηκαν 1.500 σπίτια και έμειναν 6.000 άστεγοι. Το ύψος των καταστροφών ξεπέρασε τα πέντε δισεκατομμύρια Ευρώ. Και ενώ οι λέξεις δεν μπορούσαν να περιγράψουν αυτό που συνέβαινε η παράλυτη κυβέρνηση και ο ανεπαρκής Πρωθυπουργός που ήδη είχε προκηρύξει εκλογές ανάπτυσσαν «θεωρίες συνωμοσίας».  Στο διάγγελμα του Σαββάτου 25 Αυγούστου, ο  Κώστας Καραμανλής κατήγγειλε την ύπαρξη «οργανωμένου σχεδίου εμπρηστών» και ο τότε υπουργός Δημόσια Τάξης Βύρων Πολύδωρας απέδιδε την ανεπάρκεια του κράτους στο «Στρατηγό Άνεμο». Ανατρέχοντας στα σχόλια των περισσοτέρων Μέσων Ενημέρωσης εκείνης της περιόδου  διαπιστώνεται ότι η Ελλάδα δεχόταν επιθέσεις από εξωγήινους, Τούρκους και τρομοκράτες ...;

  Αυτό πέρασε σε μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης και η Ν.Δ. και ο Κώστας Καραμανλής ξαναέγιναν κυβέρνηση και Πρωθυπουργός.

  

  Κάποιοι τότε μίλησαν για «μεγαλοφυές» σχέδιο Ρουσόπουλου που  για να πείσει για το σενάριο ασύμμετρης απειλής, εμφάνισε τον Καραμανλή με περιβολή ...;καταδρομέα.

  Τώρα όλοι αποδέχονται ότι ήταν ένα σατανικό τέχνασμα που απλώς εξαπάτησε τους πολίτες με τη συνδρομή των ...;παπαγάλων του!

  Η πυρκαγιά της Ηλείας ήρθε να  αποκαλύψει για ακόμη μια φορά  την απόλυτη γύμνια του κρατικού μηχανισμού και την ανετοιμότητα του κράτους να αντιμετωπίσει μεγάλες κρίσεις. Μόνο που αυτό έγινε στη συνέχεια αντιληπτό και μέσα από άλλες καταστροφές και κρίσεις!

  Κάτι ανάλογο συνέβη και με το Βατοπέδιο. Τη στιγμή που άρχισε να εξυφαίνεται το σκάνδαλο και η συμμετοχή πολιτικών προσώπων ο Πρωθυπουργός στις 10 Μαΐου 2009 έδωσε ...; λύση.  Ο τρόμος ότι η κυβέρνηση θα βρισκόταν «αλυσοδεμένη» από το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, παραμονές των ευρωεκλογών, ανάγκασε τον Κώστα Καραμανλή να κλείσει άρον άρον τη Βουλή και να κουκουλώσει οριστικά και αμετάκλητα όλα τα γαλάζια σκάνδαλα. Σε μια κυνική ομολογία για τους λόγους που κατέληξε στην πρωτοφανή στα κοινοβουλευτικά χρονικά απόφαση αναγνώρισε εμμέσως ότι  κινήθηκε με στόχο να αλλάξει την πολιτική ατζέντα και να ξεφύγει από τα σκάνδαλα.

  

  Ένα χρόνο μετά και με σχεδόν βέβαιη την παραγραφή των αδικημάτων και την ατιμωρησία των πολιτικών υπευθύνων, τα παπαγαλάκια υπάρχουν ακόμα. Τι και αν το σύστημα Ρουσόπουλου κατέρρευσε μέσα σε γενική αποδοκιμασία και αποστροφή!

  Όσο η διερεύνηση του σκανδάλου οδηγούσε σε αδυναμία διατύπωσης κατηγοριών για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής, τα «ορφανά του Μαξίμου» αρθρογραφούσαν, σχολίαζαν, υπεραμυντόντοσαν των θεσμών. Από την στιγμή που ενέσκηψε η κατάθεση της Σταματίνας Μαντέλη περί καθοδήγησης και πιέσεων από συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα, το «σύστημα Ρουσόπουλου» (ξανα)βγήκε στα κεραμίδια. Ο μεν ειρωνευόταν την ειλικρίνεια της κατηγορούμενης, ο δε μιλούσε για τη λάσπη που κουβαλούν τα φορτηγά του ΠΑΣΟΚ, ο δείνα έγραφε για τη διακομματική ενοχή του ...;πολιτικού συστήματος. Και πάει λέγοντας.    

  Δεν είμαι σε θέση να αξιολογήσω την αξιοπιστία της κας Μαντέλη. Ούτε και να αποδώσω κατηγορίες σε πολιτικά πρόσωπα.

  Προφανώς μήτε και αυτοί μπορούν να αποενοχοποιήσουν ούτε και να αθωώσουν εμπλεκομένους.

  Γιατί απλούστατα το θέμα του Βατοπεδίου είναι υπαρκτό και προφανώς πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της σύγχρονης Ελλάδας.

  Ας με συμπαθάνε οι «καλοί συνάδελφοι» αλλά δεν μπορώ να διαγράψω γεγονότα και να  ξεχάσω τις αγοραπωλησίες που πανθολογουμένως έγιναν σε ταχύτατους για την ελληνική γραφειοκρατία χρόνους.

  Και εν πάση περιπτώσει δεν ενδιαφέρει ποιον κομματικό χώρο προέρχονται οι εμπλεκόμενοι. Καθολικό αίτημα είναι να πληρώσουν οι υπαίτιοι. Έστω να στιγματισθούν εάν τα αδικήματα έχουν παραγραφεί. Διότι η ατιμωρησία σήμερα ισοδυναμεί με αυτοκτονία του πολιτικού μας συστήματος και με επικίνδυνες ρωγμές στη Δημοκρατία μας.

  Και εν κατακλείδι, οι πολιτικοί (τις περισσότερες φορές) αν δεν τιμωρούνται στιγματίζονται δημόσια και συνήθως -δια της ψήφου των πολιτών- αποβάλλονται της πολιτικής.

  Οι λειτουργοί του Τύπου που συμμετείχαν σε τέτοια  αλισβερίσια θα πληρώσουν κάποτε; Έστω θα μάθουμε ποτέ εάν, τι και με πόσα χρήματα ή άλλες παροχές υπηρετούσαν τέτοια συστήματα;

  Εγώ έχω ακούσει για μερικούς! Η ΕΣΗΕΑ και ο Πρόεδρος της δεν ακούει και δεν βλέπει;

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 24.05.2010
• 02:55

  Η είδηση μιας χρεοκοπίας

   »  Anomos

  Θυμάστε πόσο ωραία ήταν τα πράγματα πριν ακριβώς έναν χρόνο; Η, τουλάχιστον, έτσι φαινόταν στις εφημερίδες και στα δελτία των οκτώ. Εντάξει! Υπήρχαν σκάνδαλα. Για πρώτη φορά τέλειωσε απροειδοποίητα μια σύνοδος της Βουλής και το χαρτί θυροκολλήθηκε κυριολεκτικά νύχτα. «Νόμιμο πραξικόπημα» το χαρακτήρισε η εφημερίδα «Έθνος», «Λούφα και παραγραφή» χαριτολόγησε η «Ελευθεροτυπία», «Η ΝΔ ξεπλένει καλύτερα» χλεύασε το «Θέμα». Οι πιο σοβαρές είχαν στην πρώτη τους σελίδα πιο θεωρητική προσέγγιση στο θέμα της εβδομάδας. «Κόμματα, όμηροι σκανδάλων» έγραφε στον πρώτο της τίτλο η «Καθημερινή». «Σύγκρουση χωρίς όρια», έλεγε «Το Βήμα». Υπήρχαν κι άλλες προσεγγίσεις στην επικαιρότητα, όπως της «Αυριανής» που προεξοφλούσε: «Χάνει το παιγνίδι ο Γιώργος». Ή της «InPress» -μίας από τις πολλές άγνωστες εφημερίδες που κυκλοφόρησαν τα τελευταία χρόνια-, η οποία μας πληροφορούσε «Ακούραστος ο Καραμανλής τον τελευταίο καιρό». Μπορεί να μοιάζει ότι πέρασαν χρόνια, αλλά αυτοί οι τίτλοι βρίσκονταν στο περίπτερο ακριβώς πριν έναν χρόνο, στις 10 Μαΐου του 2009. Πώς φτάσαμε λοιπόν σε 365 μέρες στη χρεοκοπία; Και, κυρίως, γιατί φτάσαμε τόσο ανέμελοι; Και για να το πούμε πιο συντεχνιακά: πώς κατάφεραν τα ελληνικά μέσα μαζικής ενημέρωσης να χάσουν τη μεγαλύτερη είδηση της Μεταπολίτευσης; Γιατί δεν προειδοποιήσαμε την κοινωνία για τα επερχόμενα δεινά; Παρά τα θρυλούμενα περί τριακονταετούς σπατάλης και τέλους της Μεταπολίτευσης -τα οποία, ειρήσθω εν παρόδω, είναι χρήσιμα κι αληθινά-, η Ελλάδα βρέθηκε στο χείλος της οικονομικής καταστροφής και το 1986 και το 1990 και το 1994. Παρ' όλα αυτά, την τελευταία στιγμή το γλιτώναμε. Δεν διορθώναμε τις διαρθρωτικές αδυναμίες του συστήματος, δεν κάναμε όσες αλλαγές έπρεπε και όσες βαθιές τομές χρειαζόμασταν, αλλά κάναμε ένα σταθεροποιητικό πρόγραμμα, παίρναμε μια ανάσα και συνεχίζαμε. Αυτήν τη φορά όμως οδηγηθήκαμε στο Διεθνές Ταμείο. Κι όμως, τα σημάδια υπήρχαν και κάποιοι προειδοποιούσαν. Στις 18/12/2008, ο πρώην πρωθυπουργός κ. Κώστας Σημίτης απηύθυνε από το βήμα της Βουλής μια δραματική προειδοποίηση: «Aποτελεί κοινό μυστικό στους κύκλους της Eυρωπαϊκής Eπιτροπής ότι η Eλλάδα δεν προσαρμόζεται στις επιταγές της ONE και ότι επίσης οι όποιες νουθεσίες και επιτηρήσεις δεν αρκούν. Θεωρούν ότι η τωρινή πολιτική ηγεσία της χώρας, που στηρίχτηκε στην E.E. σε όλες τις σημαντικές επιδιώξεις της, την απογραφή, την αναθεώρηση του AEΠ, τη γρήγορη έξοδο από την επιτήρηση, εκμεταλλεύτηκε αυτήν τη συμπαράσταση για να μην τηρήσει τις δεσμεύσεις. Aπλώς, τους κορόιδεψε. H Eλλάδα πιστεύουν ότι καλό θα ήταν να αναγκαστεί να προσφύγει στο Διεθνές Nομισματικό Tαμείο για δανεισμό, ώστε η παρακολούθηση της ελληνικής οικονομίας να είναι αρμοδιότητά του και όχι φροντίδα της Eπιτροπής».

  

  Αυτά ειπώθηκαν, να το υπογραμμίσουμε, στις 18 Δεκεμβρίου του 2008. Αλλά... Tην προειδοποίηση αυτή δημοσίευσε μόνο μια εφημερίδα στις μέσα σελίδες, ενώ τα κανάλια ασχολήθηκαν για αρκετή ώρα με το γεγονός ότι ο κ. Σημίτης δεν ανέφερε στην ομιλία του ούτε μία φορά το όνομα... ΠΑΣΟΚ. Ως πολιτικό θέμα καταγράφτηκε η ψυχρή σχέση του πρώην πρωθυπουργού με το κόμμα του, το τι δεν είπε και όχι το τι είπε. Δύο μέρες μετά ο πρώην υπουργός Οικονομικών, κ. Αλέκος Παπαδόπουλος, έλεγε στη Βουλή: «Το θέμα δεν είναι αν θα μπούμε σε διαδικασία διεθνούς οικονομικού ελέγχου. Επειδή δεν διαβλέπω αυτήν τη στιγμή, σε μία χώρα η οποία είναι ξεστρατισμένη με την έννοια της απορρύθμισης και σε μια χώρα αποσταθεροποιημένη, ότι μπορεί να αντιμετωπίσει άνετα το πρόβλημα της σταθεροποίησης της οικονομίας της και των άλλων θεσμικών παραμέτρων, εγώ θα έλεγα μήπως, στην κατάσταση που είμαστε, εμείς να επιζητήσουμε έναν διεθνή οικονομικό έλεγχο, αναλαμβάνοντας ως πολιτική, οικονομική, κοινωνική, πνευματική ελίτ της χώρας να γίνει από άλλους εκείνο το οποίο έχουμε εμείς ως μέγα χρέος. Αυτό είναι ένας βαθύς προβληματισμός διότι, κύριοι, η κρίση είναι προ των πυλών. Ο Αννίβας είναι ante portas και έχει σημασία να σωθεί η πόλη, η Ρώμη και όχι οι Καίσαρες ούτε οι Συγκλητικοί». (Βουλή, 20 Δεκεμβρίου 2008). Το βράδυ τα κανάλια δεν είπαν τίποτε -ένας πρώην υπουργός ζητά διεθνή οικονομικό έλεγχο!- και οι εφημερίδες δεν έγραψαν λέξη. Τρίτο παράδειγμα: στις 26 Απριλίου του 2008 ο κ. Στέφανος Μάνος έγραφε στην «Καθημερινή»: «Από την έκθεση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος πρόσεξα ορισμένα πράγματα. Το δημόσιο χρέος στις 31/12/2003 ήταν 168 δισεκατομμύρια ευρώ. Τέσσερα χρόνια αργότερα, στις 31/12/2007, έφθασε τα 216 δισεκατομμύρια ευρώ. Σε τέσσερα χρόνια προστέθηκαν χρέη 48 δισεκατομμυρίων ευρώ. Τι είναι 48 δισεκατομμύρια ευρώ; Το 2007, το κράτος εισέπραξε από άμεσους και έμμεσους φόρους 48 δισεκατομμύρια ευρώ. Η αύξηση του δημόσιου χρέους τα τελευταία 4 χρόνια είναι ίση με το σύνολο των φορολογικών εσόδων του 2007». Ούτε τότε ανησύχησε κανείς. Σε τέσσερα χρόνια (πριν καν αρχίσει το δημοσιονομικό ξεσάλωμα της διετίας 2008-2009) σωρεύσαμε χρέος όσο ήταν τα έσοδα του κράτους ολόκληρο το 2007! Όλες οι προειδοποιήσεις περνούσαν στα ψιλά. Χειρότερα: χλευάζονταν. Ως νεοφιλελεύθεροι από τα αριστερά και ως πράσινα παπαγαλάκια από τα δεξιά. Ακόμη και οι προειδοποιήσεις των διεθνών οργανισμών δεν θορυβούσαν κανέναν. Στις 6 Αυγούστου του 2009, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εξέδωσε μια αναφορά κόλαφο για την Ελλάδα. Μας έλεγε ότι η χώρα έχει κατ' ουσία χρεοκοπήσει, ότι όλοι οι δείκτες δείχνουν πως μπαίνουμε σε βαθιά ύφεση, ότι θα χρειαστούν δραστικά μέτρα για να αποφύγουμε τα χειρότερα. Το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων μετέδωσε την είδηση ξερά: «Διαπιστώσεις και συστάσεις για την ελληνική οικονομία από το ΔΝΤ». Αυτό το τηλεγράφημα έγινε ρουλεμάν. Αναπαρήχθη ως είχε σε όλο τον επαρχιακό Τύπο, αλλά και στη συντριπτική πλειονότητα του πανελλαδικού-αθηναϊκού Τύπου. Για τον ελληνικό Τύπο (πόσο δε μάλλον για τα κανάλια) ήταν ένα θέμα που δεν χρειαζόταν καν να αναφερθεί στην πρώτη σελίδα. Και δεν αναφέρθηκε -πλην της «Ελευθεροτυπίας»- που είχε τον τίτλο «Δύο χρόνια στο τούνελ». Γι' αυτή την κατάσταση ευτυχώς βρέθηκε ένα μπλογκ ονόματι «ΟΞΥ» που πήρε και συνέκρινε το αρχικό τηλεγράφημα του ΑΠΕ με τα δημοσιεύματα όλων των αθηναϊκών εφημερίδων [esp0ir.wordpress.com] Η ομοιότητα είναι εκπληκτική. Όλες οι επαρχιακές εφημερίδες έκαναν copy-paste το δημοσίευμα, και οι αθηναϊκές απλώς έπαιξαν κι άλλαξαν λίγο τον πρόλογο. Η χώρα ζούσε μέχρι πριν τις εκλογές του 2009 σε μια εικονική πραγματικότητα. Ο κ. Κώστας Καραμανλής ήταν «το ισχυρό χαρτί της παράταξης» και ο «καταλληλότερος πρωθυπουργός της χώρας», ο άνθρωπος που (όπως γράφτηκε τον Σεπτέμβριο του 2009) «ήταν ικανός να πάρει εκείνες τις πρωτοβουλίες ώστε να αντιστρέψει το πολιτικό κλίμα». Και προφανώς να κερδίσει τις εκλογές.

  

  Μέχρι που φτάσαμε εντελώς ανυποψίαστοι εδώ: «Η ώρα του ΔΝΤ» και «Ellines κalo kouragio». Και δεν φτάσαμε μόνο εδώ. Το καλοκαίρι του 2007 διαπιστώσαμε ότι έχει διαλυθεί η Πυροσβεστική και κάηκε η μισή Πελοπόννησος. Τον Δεκέμβριο του 2008 είδαμε την αδυναμία του κράτους να κρατήσει την τάξη και κάηκε το κέντρο της Αθήνας. Πώς φτάσαμε ανυποψίαστοι σ' αυτή την πολλαπλή κρίση; Πολλοί ισχυρίζονται ότι αυτή η εικονική πραγματικότητα δημιουργήθηκε από αυτό που ονομάστηκε «σύστημα Ρουσόπουλου». Αν ψάξει κανείς το Google, θα βρει 7.520 αναφορές αλλά τίποτε τεκμηριωμένο. Υπάρχουν οι αναφορές του προέδρου του Λά.Ο.Σ. στη Βουλή: «Ακούστε, λοιπόν, το σύστημα Ρουσόπουλου. Κι εδώ έχω τα επίσημα έγγραφα που μου έστειλε το υπουργείο για τη διαφημιστική δαπάνη, τα λεφτά του Έλληνα πολίτη, του φορολογουμένου. Ακούστε πώς τα διαχειρίστηκε το σύστημα Ρουσόπουλου... Στον Τράγκα έδωσε 454.000 ευρώ. Με ποια κυκλοφορία; Δεν ντρέπεστε; Σε ανύπαρκτη εφημερίδα, στη "ΧΩΡΑ" των 500 φύλλων, δώσατε 454.000 ευρώ μόνο για το 2007; Γιατί;». Υπάρχει μια προσωπική μαρτυρία του κ. Γιώργου Κύρτσου στην εφημερίδα «Free Sunday» (26/10/2008) με πολλές καταγγελίες για γεγονότα ή «γεγονότα» οι οποίες όμως δεν έγιναν ποτέ αφορμή για μια ενδελεχή έρευνα. «Από την άνοιξη του 2007 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2007 ο Alpha έζησε απίθανες στιγμές ρουσοπουλικής κατάπτωσης. Τον διηύθυναν αυτοί που σήμερα χαρακτηρίζει ο πρόεδρος του Λά.Ο.Σ. κ. Καρατζαφέρης "εξαπτέρυγα του Ρουσόπουλου", ενώ το παιχνίδι ήταν 100% στημένο από το Μαξίμου. Σχολιαστές προσποιούνταν με λάθος τρόπο τους υποστηρικτές του ΠΑΣΟΚ, η επιλογή των ειδήσεων γινόταν με βασικό κριτήριο να μην ενοχληθεί ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και οι μόνες επιθέσεις που δεχόταν η κυβέρνηση είχαν σχέση με την "τιμωρία" υπουργών, βουλευτών και στελεχών που ενοχλούσαν τον κ. Ρουσόπουλο».

  

  Και υπάρχουν άλλα διάσπαρτα κομμάτια, ψηφίδες οι οποίες διαμορφώνουν μια αδρή εικόνα ενός συστήματος χειραγώγησης της ενημέρωσης, αλλά λόγω της απουσίας ερευνητικής δημοσιογραφίας πολλά βρίσκονται στη σφαίρα του μύθου. Άλλα είναι μισές αλήθειες, άλλα είναι ολόκληρες αλήθειες και για αλλά υπήρχαν διαφορετικά κίνητρα, π.χ. στην «Καθημερινή» στις 26/10/2008 διαβάζουμε τα εξής: «Το "σύστημα Ρουσόπουλου" απέκτησε συν τω χρόνω σχεδόν μυθικές διαστάσεις. Σε αυτό βέβαια βοήθησε και ο κ. Ρουσόπουλος, ο οποίος, λόγω του ιδιαίτερα κλειστού χαρακτήρα του, πληροφορούσε μόνο ένα πολύ περιορισμένο κύκλο συγκεκριμένων δημοσιογράφων που γνώριζε από παλιά. Με αυτή την τακτική, η ευθύνη διάδοσης της πληροφορίας (που τα τελευταία χρόνια επικράτησε να περιγράφεται με τη μάλλον χυδαία φράση "ρουλεμάν") μετακυλιόταν από τον κ. Ρουσόπουλο και τους συνεργάτες του στο Μαξίμου στους εκλεκτούς δημοσιογράφους του επονομαζόμενου "συστήματος"». Άλλα είναι απλώς αλήθειες. Υπήρχε, για παράδειγμα, μια εποχή που η εικόνα του τότε αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και νυν πρωθυπουργού ήταν πλήρως απαξιωμένη. Όχι εξαιτίας των πολιτικών του θέσεων -έτσι κι αλλιώς στην Ελλάδα σπανίως συζητάμε πολιτικά, αλλά πάντα συζητάμε τα κουτσομπολιά της πολιτικής- αλλά διά διάφορων ψιθύρων. Αυτοί κυκλοφορούσαν πρώτα στα τραπέζια της πλατείας Κολωνακίου (που, ως γνωστόν, είναι ο μόνος χώρος όπου γίνεται το περίφημο πολιτικό ρεπορτάζ), περνούσαν στις παραπολιτικές στήλες ακόμη και σοβαρών εφημερίδων, ανακυκλώνονταν δε τόσο πολύ, που μετά ήταν αυταπόδεικτες αλήθειες. Κάποιοι απ' αυτούς τους ψιθύρους δεν γίνονταν πιστευτοί, επειδή δεν ταίριαζαν στην εικόνα του κ. Παπανδρέου (για παράδειγμα, επί μακρόν κυκλοφορούσαν ψίθυροι για εξωσυζυγικές σχέσεις του τότε αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης), αλλά κάποιοι γίνονταν ευκολότερα πιστευτοί επειδή υπήρχε μια προηγούμενη εμπειρία για να στηρίξει την αληθοφάνειά τους. Π.χ., μετά το ατύχημα που είχε με το ποδήλατο ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, κυκλοφόρησαν απίστευτοι «δράκοι» (όπως λέγονται οι ψευδείς ειδήσεις στη δημοσιογραφική αργκό) όπως, π.χ., ότι ο κ. Παπανδρέου κινδύνευσε να πνιγεί κολυμπώντας και τον έσωσε ένας ψαράς, ή το δάγκωμα από έναν σκύλο στην Ρόδο και άλλα πολλά. Κυρίως όμως ήταν ψήγματα αναληθών πληροφοριών, από εκείνα που κανείς τρίτος δεν μπαίνει στον κόπο να ψάξει και τελικά γίνονταν «ρουλεμάν» μέχρι να καταλήξουν σκληρές αλήθειες. Δεν θα αναφέρω συγκεκριμένα παραδείγματα, διότι δεν θέλω να αδικήσω κάποιον, επειδή δεν μπορώ να γνωρίζω πόσα από αυτά ήταν σκόπιμες διαβολές και πόσα οφείλονται στην ευκολία με την οποία αναπαράγονται οι ψίθυροι στο αποκαλούμενο «πολιτικό ρεπορτάζ». Γεγονός, πάντως, είναι ότι υπήρξε μια εποχή που αυτή η θύελλα ψιθύρων κυριαρχούσε στα τραπέζια πολιτικών δημοσιογράφων και μετά γινόταν δηλητηριώδη υπονοούμενα στα παράθυρα των τηλεοράσεων ή στα παραπολιτικά ακόμη και σοβαρών εφημερίδων. Ο Γιώργος Κύρτσος αποδίδει αυτούς τους ψιθύρους στο «σύστημα Ρουσόπουλου».

  

  Γράφει σχετικά: «Η "μέθοδος Ρουσόπουλου" ήταν απλή και τελειοποιήθηκε με το πέρασμα του χρόνου. Διαπλεκόμενες συμμαχίες στα ΜΜΕ, αποφυγή της ιδεολογικοπολιτικής αντιπαράθεσης για προφανείς λόγους, μείωση του "αντιπάλου" με τη βοήθεια ακριβοπληρωμένων ψιθυριστών ή/και επικοινωνιακή "εξαφάνισή" του. Το παιχνίδι ήταν πάντα στημένο, με διαπλεκόμενη επιρροή ή δημόσιο χρήμα και με όρους που θυμίζουν τα ΜΜΕ στη Ρωσία των ολιγαρχών, χωρίς φυσικά τις δολοφονίες δημοσιογράφων». Φυσικά, όλα αυτά δεν αποτελούν αποδείξεις ότι υπήρξε ένα «σύστημα Ρουσόπουλου», όπως δεν μπορεί να αποδειχθεί στις ΗΠΑ (όπου υπάρχει παράδοση ερευνητικής δημοσιογραφίας) ότι υπήρξε ένα «σύστημα Karl Rove». Κι εκεί υπάρχει απλώς μεγαλύτερος αριθμός ψηφίδων για χρησιμοποίηση ψιθύρων για την αμαύρωση των πολιτικών αντιπάλων. Για παράδειγμα, στις προκριματικές εκλογές του 2000, όταν για πρώτη φορά ήταν υποψήφιος ο ρεπουμπλικάνος Τζον Μακέιν, έγινε μια περίεργη δημοσκόπηση στη Νότια Καρολίνα των ΗΠΑ, ένα ερώτημα της οποίας ήταν «Θα ψηφίζατε τον Τζον Μακέιν, αν ξέρατε ότι είναι πατέρας ενός νόθου μαύρου παιδιού;». Στο ερώτημα κάθε λέξη ήταν ακριβής: ο Τζον Μακέιν ήταν πατέρας ενός μαύρου παιδιού. Ολόκληρη, όμως, η αλήθεια ήταν ότι είχε υιοθετήσει ένα νόθο (μαύρο) κοριτσάκι από ένα ορφανοτροφείο του Μπαγκλαντές. Αυτός όμως ο ψίθυρος απλώθηκε και μεταλλάχτηκε μέσω του διαδικτύου τόσο πολύ, που ένας καθηγητής πανεπιστημίου έστειλε ανοιχτή επιστολή στους «συμπατριώτες του Νοτιοκαρολινέζους» να καταψηφίσουν έναν πολιτικό που μεγαλώνει παιδί εκτός γάμου. Κι αυτοί τον καταψήφισαν και ο Μπους έγινε Πρόεδρος. Όμως... Δεν υπάρχει σύστημα χειραγώγησης των ΜΜΕ ικανό να κρύψει μια τόσο μεγάλη είδηση όπως είναι η χρεοκοπία μιας χώρας, αν το σύστημα ενημέρωσης μιας χώρας δεν είναι επιρρεπές στη χειραγώγηση. Τι θέλω να πω μ' αυτό: Το σύστημα των μέσων ενημέρωσης στη χώρα είναι κρατικοδίαιτο και συνεπώς επιρρεπές στη χειραγώγηση. Απλώς, επί των ημερών της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας αυτή η πρακτική οδηγήθηκε στα άκρα. Κάθε κυβέρνηση έκανε χάρες στα ΜΜΕ και τα ΜΜΕ ανταπέδιδαν, αλλά την περίοδο 2004-2009 αυτή η άρρωστη σχέση διογκώθηκε υπερβολικά. Δυστυχώς, κανείς δεν μελέτησε αυτήν τη σχέση για να ψάξει τα ακριβή στοιχεία, αλλά είδαμε αυτή την πενταετία την κρατική διαφήμιση να αυξάνει πάνω από 100%. Από τα 42 εκατ. ευρώ το 2003 έφτασε τα 85 το 2008. Για 42 εκατομμύρια επιπλέον πολλοί μιντιάρχες θα έκαναν πολλές χάρες. Φυσικά, η κατανομή αυτής της διαφήμισης ήταν σκάνδαλο, που ενισχύει την υποψία ότι η επιπλέον διαφημιστική δαπάνη του κράτους χρησιμοποιήθηκε προς όφελος κυβερνητικών επιδιώξεων. Για παράδειγμα, η εφημερίδα «Χώρα της Κυριακής» το 2003 είχε πάρει 404.000 ευρώ και το 2007 έφτασε τα 2.668.000 ευρώ. Το τέλος των τηλεοπτικών καναλιών προς το Δημόσιο μειώθηκε από 2% του τζίρου τους σε 0,5%.

  

  Οι προσλήψεις δημοσιογράφων σε κρατικούς φορείς την ίδια περίοδο αποκρύφτηκαν -λόγω της θεωρίας ότι η πρόσληψη στο Δημόσιο είναι προσωπικό δεδομένο- αλλά όλα δείχνουν ότι εκτινάχθηκαν. Μόνο στο αγροτικό κανάλι, που δεν ξέραμε ότι υπήρχε, μάθαμε κατόπιν εορτής ότι είχαν προσληφθεί 56 δημοσιογράφοι. Για να μην αδικήσουμε, ούτε να υπερτιμήσουμε αυτό που ονομάστηκε «σύστημα Ρουσόπουλου», πρέπει να πούμε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που τα ελληνικά ΜΜΕ δημιουργούν συνθήκες εικονικής πραγματικότητας και οι εικονικές πραγματικότητες που δημιουργούν τα ΜΜΕ δεν αφορούν μόνο την πολιτική. Δεν υπήρχε κανένα σύστημα Ρουσόπουλου στη δεκαετία του 1990 όταν οι Έλληνες νόμιζαν ότι οι Αλβανοί σφάζουν τους Σέρβους στη Βοσνία. Ούτε η εξάρτηση των ΜΜΕ από το κράτος και την εκάστοτε κυβέρνηση μπορούν να εξηγήσουν το γεγονός ότι το 2003 επί 22 ημέρες νομίζαμε ότι οι Ιρακινοί κερδίζουν τον πόλεμο με τους πανίσχυρους Αμερικανούς, και ότι η Βαγδάτη θα γίνει Στάλινγκραντ. Υπάρχουν δομικές αδυναμίες στη λειτουργία των ΜΜΕ στην Ελλάδα, μία από τις οποίες είναι η διάχυτη αντίληψη ότι δουλειά των δημοσιογράφων δεν είναι να ενημερώνουν τον κόσμο, αλλά να τον αλλάξουν. Υπάρχουν δομικές αδυναμίες σε επιχειρηματικό επίπεδο, οι οποίες αφενός ευνοούν την εξάρτηση από τον κρατικό κορβανά, και αφετέρου δεν επιτρέπουν στους δημοσιογράφους να κάνουν καλά τη δουλειά τους. Υπάρχει έπειτα μια τάση των Ελλήνων δημοσιογράφων να ασχολούνται με την πολιτική, αλλά στην ουσία να αναπαράγουν την παραπολιτική. Σπανίως αναλύονται πολιτικές θέσεις και απόψεις, σπανίως ασχολούμαστε με ιδεολογικές συγκρούσεις. Όλα μεταφράζονται σε πολιτικό κουτσομπολιό, σε «κόντρες», «εντάσεις», «αιχμές», «συνωμοσίες».

  

  Ένα παράδειγμα: Την Κυριακή 27 Ιουλίου 2008 ο τότε υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γιώργος Αλογοσκούφης έδωσε μια συνέντευξη στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία». Σ' αυτήν είπε αλήθειες και ψέματα. Η αλήθεια είναι ότι η οικονομία μας πάει από το κακό στο χειρότερο. Η ανταγωνιστικότητα κατρακυλάει, τα ελλείμματα διογκώνονται, οι οικονομικοί δείκτες στο σύνολό τους προοιωνίζονται τα χειρότερα. Τα ψέματα ήταν ότι η ελληνική οικονομία βγαίνει λιγότερο τραυματισμένη από τη διεθνή κρίση επειδή έγιναν οι μεταρρυθμίσεις (η αλήθεια εδώ είναι ότι η ελληνική οικονομία παρουσιάζει τη χειρότερη επίδοση στην Ευρώπη των «15» -και οσονούπω των «25»- επειδή ακριβώς σε περιόδους πολιτικής και οικονομικής ευφορίας δεν έγιναν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις). Κι όμως ουδείς ασχολήθηκε ούτε με τις δύσκολες αλήθειες ούτε με τα τραγικά ψέματα του κ. Αλογοσκούφη. Το πολιτικο-δημοσιογραφικό σκηνικό συνταράχτηκε από μια δευτερεύουσα πρόταση σε μια δευτερεύουσα ερώτηση προς τον κ. Αλογοσκούφη. Έγιναν ερωτήσεις στο «πρες-ρουμ» και βαθυστόχαστες αναλύσεις για το αν η ΝΔ θα συμπράξει μετεκλογικώς με το ΠΑΣΟΚ στην περίπτωση μη αυτοδυναμίας. Η οικονομία, τα ελλείμματα, η χαμένη ανταγωνιστικότητα έφτασαν να μοιάζουν με ένα δισέλιδο γαρνίρισμα σε μια και μόνο πιθανολόγηση. Η αίσθησή μου είναι ότι πάνω σε αυτές τις δομικές αδυναμίες χτίζεται το παιχνίδι των κυβερνήσεων με τα ΜΜΕ, το οποίο βέβαια έφτασε σε απίστευτο σημείο χειραγώγησης την περίοδο 2004-2009. Εάν προσέξουμε, υπάρχει μια παραλληλία με την οικονομία. Η οικονομία μας είχε πάντα δομικές αδυναμίες. Πάντα οι πολιτικοί ξόδευαν κάτι παραπάνω, πάντα προσλάμβαναν στο Δημόσιο, πάντα υπήρχαν ελλείμματα και χρέη. Δηλαδή οι κυβερνήσεις πάντα τραβούσαν τα δημόσια οικονομικά λίγο παραπάνω απ' όσο έπρεπε. Αλλά μόλις το σύστημα έφτανε στα «κόκκινα», κάποιοι ξυπνούσαν κι έκαναν ένα σταθεροποιητικό πρόγραμμα προκειμένου να μη σπάσει. Μόνο κατά την περίοδο της προηγούμενης διακυβέρνησης κι ενώ έχουμε προειδοποιήσεις από παντού (η Κομισιόν μας στέλνει επιστολές, το ΔΝΤ μας προειδοποιεί κ.λπ.), αντί να προχωρήσουμε σε ένα πρόγραμμα σταθεροποίησης, αρχίζει ένα πρόγραμμα ακόμη μεγαλύτερης σπατάλης. Δηλαδή, πήραν ένα οικονομικό σύστημα με δομικές αδυναμίες και αυτές τις δομικές αδυναμίες τις επεξέτειναν σε σημείο έκρηξης. Το ίδιο έγινε και με τα ΜΜΕ. Τα ελληνικά Μέσα είχαν πάντα δεσμούς χρήματος με το γκουβέρνο. Είτε νομιμοποιημένους (κρατική διαφήμιση, αφορολόγητο το 2% επί του τζίρου), είτε παράνομους (ας μην ξεχνάμε τα μυστικά κονδύλια του υπουργείου Εξωτερικών επί Σαμαρά). Αλλά, πάντα, δεν φτάναμε σε τέτοιο σημείο στρέβλωσης της πραγματικότητας. Όπως έγινε και με τα ελλείμματα, έτσι και με την ενημέρωση οι δομικές αδυναμίες χρησιμοποιήθηκαν σε σημείο έκρηξης. Κι αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη συμβολή των κυβερνήσεων Καραμανλή στην ιστορία του τόπου. Φέρνοντας όλα τα συστήματα σε σημείο έκρηξης, μας αναγκάζει να κοιτάξουμε τις δομικές τους αδυναμίες. Το μόνο ερώτημα είναι αν προλαβαίνουμε και να τις διορθώσουμε.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 22.05.2010
• 14:32

  Ηρθε η Ανοιξη;

   »  Logotexnis
  Ηρθε η Ανοιξη;
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 10:25

  Ευθυνόμαστε κι εμείς γιατί.....

   »  Logotexnis
  Ευθυνόμαστε κι εμείς γιατί.....
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 21.05.2010
• 00:17

  Ελπίδα

   »  Anomos
  «Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που πιστεύουν στην ομορφιά των ονείρων τους.» Ελιονορ Ρούσβελτ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 20.05.2010
• 23:44

  Υπόδουλοι του χρέους

   »  Anomos
  Η κρίση που γεννήθηκε στην Ελλάδα και εδώ και τρεις μήνες εξαπλώνεται σε όλη την Ευρώπη παίρνει πλέον μια νέα διάσταση. Και είναι πλέον προφανές πως ούτε ο κολοσσιαίος κουμπαράς,  ύψους 750 δισεκατομμυρίων ευρώ, που αποφάσισε η Ε.Ε. για την υποστήριξη των χωρών της Ευρωζώνης, ούτε τα μέτρα αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας  κρίνονται ικανοποιητικά ώστε να καθησυχάσουν τις αποκαλούμενες «αγορές». Το ευρώ συνεχίζει την κατρακύλα του και πλέον η ισοτιμία του έναντι του Δολαρίου έχει φτάσει, σήμερα, στο 1,21.

  Και έτσι ενώ στην αρχή το πρόβλημα φαινόταν ως αμιγώς ελληνικό τώρα σαν επιδημία χτυπάει την πόρτα ισχυρών και εμφανιζόμενων ως ακμαίων οικονομιών Δάνεια που είχαν χορηγηθεί από ξένες τράπεζες στον ιδιωτικό τομέα, μετατρέπονται σε εθνικά χρέη που η αποπληρωμή τους φορτώνεται στους ώμους των φορολογουμένων

  Το ερώτημα που προβάλλει είναι μέχρι που θα φτάσει η κρίση; Θα ξεπεράσει και πότε άραγε τα σύνορα της Ευρώπης;

  Πολλοί οικονομολόγοι προβλέπουν ότι σύντομα η περιπέτεια του ευρώ θα προκαλέσει παγκόσμια κρίση των δημόσιων χρεών.

  'Ήδη ο (κατά πολλούς αμφιλεγόμενος) αμερικανός  Nouriel Roubini, δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο πως η κρίση που έπληξε κατ` αρχήν την Ελλάδα - την οποία θεωρεί ως την κορυφή του παγόβουνου- σύντομα θα περάσει στη Βρετανία, την Ιαπωνία και ακολούθως τις ΗΠΑ.

  Είναι όμως εξίσου προφανές ότι η κρίση δεν έχει παντού τα ίδια δομικά χαρακτηριστικά μήτε και όλες οι χώρες  εμφανίζουν όλοι την ίδια  τρωτότητα.

  

  Οι γκουρού της νεοφιλελεύθερης αντίληψης- ωσάν οι ίδιοι να είναι αμέτοχοι της παγκόσμιας κρίσης- επαναλαμβάνουν διαρκώς και στερεοτύπως ότι: «οι αγορές δεν συγχωρούν τα  Κράτη με προβλήματα ανταγωνιστικότητας  που συσσωρεύουν μεγάλα  χρέη και υψηλά επίπεδα. Ισχνές και μάλιστα μηδαμινές προοπτικές ανάπτυξης σημαίνουν μικρότερα φορολογικά έσοδα και επομένως αδυναμία εξυπηρέτησης τους χρέους τους.

  Σε αυτή τη θέση πλην της Ελλάδος βρίσκονται ήδη:

  Η Ισπανία με τεράστιο δημόσιο έλλειμμα - 11% του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος και ένα διαρκώς μειούμενο εξωτερικό εμπόριο. Η  Πορτογαλία που υποφέρει από έλλειψη ανταγωνιστικότητας ενώ την ίδια στιγμή ο δημόσιος τομέας της διογκώνεται και ο πληθυσμός γερνά. Την ίδια στιγμή οι κοινωνικοί λογαριασμοί δεν μπορούν επιδεινώνονται και για τις αγορές, αυτή η χώρα μοιάζει να ακολουθεί κατά πόδα την Ελλάδα. Η  Ιταλία, της οποίας το βάρος του χρέους και η μακρά παράδοση  κακής διαχείρισης προκαλούν εξαιρετικά αρνητικούς συνειρμούς στις «αγορές». Η Βρετανία- όσο και αν δεν παίζει στα ΜΜΕ- έχει έλλειμμα που φτάνει το 11,4% και είναι βέβαιο ότι το προσεχές διάστημα θα δοκιμαστεί στις «κλειστές αίθουσες»  των χρηματαγορών. Και ο David Cameron είναι βέβαιο ότι θα περάσει από  crash test το προσεχές διάστημα. Θα εξαναγκαστεί να εφαρμόσει περιοριστικές πολιτικές με την ελπίδα ότι δεν θα ρίξει τη χώρα του στην ύφεση. Η Ιαπωνία με το κολοσσιαίο δημόσιο χρέος  (227,1% του ΑΕΠ το 2010) επί του παρόντος δεν δείχνει να αντιμετωπίζει άμεσα προβλήματα. Όμως εδώ ο κίνδυνος έχει να κάνει και με το γεγονός ότι το 93% του χρέους είναι «φορτωμένο» σε εσωτερικούς επενδυτές. Αυτό το βάρος γίνεται χρόνο με το χρόνο βαρύτερο στις πλάτες ενός λαού  γερνά και μειώνεται ραγδαία. Οι ΗΠΑ αν και φαινομενικά δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα είναι βέβαιο ότι το δημόσιο  χρέος που φτάνει τα 12.974 δισεκατομμύρια  δολάρια, σφίγγει σα θηλιά χρόνο με το χρόνο. Η υπερχρέωση προκαλεί εξαρτήσεις και στην προκειμένη περίπτωση Κινέζοι και Άραβες έχουν εξαγοράσει το μεγαλύτερο ποσοστό του δημοσίου χρέους των ΗΠΑ.

  Αυτή είναι σε γενικές γραμμές η κατάσταση των χωρών της διακεκαυμένης ζώνης. Όμως ποιοι αλήθεια είναι «οι έμποροι των εθνών» η με άλλα λόγια οι πιστωτές των κρατών; Ποιοι είναι αυτοί που είτε οι χώρες χρεοκοπήσουν, είτε αναδιαρθρώσουν τα χρέη τους, είτε ξεκληριστούν, όχι μόνο δεν θα χάσουν τα λεφτά τους αλλά θα πληρωθούν και πρώτοι;

  Είναι κατ` αρχήν πέντε έως έξι μεγαλοτραπεζίτες που κινούν τα νήματα της παγκόσμιας κερδοσκοπίας.( Σε επόμενο άρθρο θα γράψουμε ονόματα, διευθύνσεις και ποσά που διακινούν και κέρδη που αποκομίζουν).

  

  Είναι αυτοί που προτρέπουν η και εκβιάζουν την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις ΗΠΑ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προκειμένου να εισπράξουν το γρηγορότερο τα κέρδη τους. Πιθανολογώντας ότι αργά η γρήγορα οι λαοί θα βάλουν τέλος στο άθλιο παιχνίδι τους πιέζουν για μέτρα λιτότητας εδώ και τώρα. Διότι γνωρίζουν ότι όσο πιο γρήγορα συρρικνωθούν οι εθνικές οικονομίες τόσο πιο γρήγορα θα γίνει η αρπαγή.

  Η παγκόσμια συμμορία θα αποκομίσει τα κέρδη της σε  βάρος των δη΅οσίων  επενδύσεων, των κοινωνικών δαπανών και του βιοτικού επιπέδου των ανθρώπων, επειδή σε αυτό ακριβώς το δόγμα στηρίζεται ο κεντρικός σχεδιασ΅ός της νεοφιλελεύθερης αντίληψης  που βρίσκεται στην υπηρεσία του τραπεζικού και του χρηματιστικού κεφαλαίου.

  Αυτό θα συμβεί εάν οι λαοί υποκύψουν. «Αν ο λαός χάσει το ηθικό του, τότε η εξουσία θα εκχωρηθεί στους ξένους πιστωτές που θα υπαγορεύουν την πολιτική της χώρας του. Και όσο περισσότερο θα εξυπηρετούνται τα συμφέροντα των τραπεζιτών τόσο θα βαραίνει η οικονομία με χρέη»,  επισημαίνει ο Μάικλ Χάντσον, καθηγητής οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Μιζούρι.

  Όμως υπάρχουν σαφείς ενδείξεις πλέον ότι οι λαοί αρχίζουν να ξυπνούν από το λήθαργο και τις παραισθήσεις της υποθηκευμένης ζωής τους.

   «Οι λαϊκές αντιδράσεις θα συνεχιστούν και την προσεχή δεκαετία», λέει ο Μάικλ Χάντσον, «για όσο ακόμη τα συμφέροντα του συστήματος θα επιχειρούν να καθυποτάξουν τις ευρωπαϊκές οικονομίες και να μετατρέψουν τους ευρωπαϊκούς λαούς σε υπόδουλους του χρέους».

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 12:27

  Εχε το αγαπητέ Γιώργο κι αυτό στο μυαλό σου, μαζί με όλα τα άλλα

   »  Anomos

  Γράφει ο Νίκος Καραμπάσης Ερώτημα απλό: Στις απεργίες - τις...εθιμοτυπικές - ποιοί κερδίζουν; Οι εργαζόμενοι άραγε που τους κόβεται το μεροκάματο; Και αντι να αυξάνεται ο μισθός τους, μειώνεται κι αλλο; Για πόσο ακόμη θα πληρώνει ο κόσμος την "επαναστατική γυμναστική" των...χειμερινών ανακτόρων; Το ΚΚ Κίνας για παράδειγμα έχει...μεταρρυθμιστεί. Οι δικοί μας ακόμη έχουν όραμα ζωής τις...στέπες τις σιβηρίας, για τους άλλους βέβαια, γιατί αν με το καλό η κυβέρνηση ανοίξει πχ το...φάκελο "Γερμανός" ή μπει στα ταμεία του Περισσού, εκεί θα δούμε...άλλα "θαυμαστά" της διαδρομής του πολιτικού χρήματος. Κατα τη γνώμη μου σήμερα εκτός απο το οικονομικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε, υπάρχει μείζον πρόβλημα ανθρωπιάς, πολιτισμού και κοινωνικών σχέσεων. Η υποκρισία και η καχυποψία, περίσσεψαν. Μαζί με την κακία, πάνε ασορτί συνολάκι. Και κύριε Πρωθυπουργέ μας, αγαπητέ Γιώργο, για να ανατάξουμε δυνάμεις, για να υπερβούμε τους εαυτούς μας, για να χαράξουμε αναπτυξιακή πορεία, πρέπει να νιώθουμε "καλά" έστω με...ελπίδα. Εστω για τα παιδιά μας. Οταν τον Παπαφλέσσα τον...σουβλίζανε ή ο Κολοκοτρώνης απελευθέρωνε "το γένος", δεν το κάνανε για τον εαυτούλη τους. Η για την πάρτη τη δική τους. Αλλά γιατί οραματιζόντουσαν.Γιατί είχαν αρχές και αξίες που ήθελαν στο μέλλον να γίνουν πράξη. Γιατί χτίζανε το αυριο. Και το αύριο δεν χτίζετε μόνο με μπακαλοτέφτερα και λογιστάδες. Αλλά και με αρχές, αξίες, ιδανικά και ανθρώπους ικανούς να οραματιστούν και να πραγματώσουν τα όνειρα τους. Οχι με μικρούς μίζερους και κακούς ανθρώπους. Εχε το αγαπητέ Γιώργο κι αυτό στο μυαλό σου, μαζί με όλα τα άλλα.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 19.05.2010
• 16:00

  Και η ...λίστα των 300 φοροφυγάδων που θα ανεβάσει το...θερμόμετρο στα ύψη!

   »  Anomos
  Με 300 νέα "τρανταχτά ονόματα φοροφυγάδων" μεταξύ των οποίων βρίσκονται ηθοποιοί, τραγουδιστές, καθηγητές, δημοσιογράφοι αλλά και πολιτικοί συνεχίζει η κυβέρνηση το...σαφάρι για να μαζέψει χρήματα - εαν θέλει να συνεχίζει να δανείζεται απο ΕΕ-ΔΝΤ!

  Την "λίστα των...φοροφυγάδων" την έχουν στα χέρια τους Γ.Παπακωνσταντίνου και Φ.Σαχινίδης και προφανώς πριν την δώσουν στην δημοσιότητα θα την δείξουν - για έγκριση - στον Πρωθυπουργό Γ.Παπανδρέου. Πάντως ΗΔΗ δόθηκε εντολή να αρχίσουν αμέσως φορολογικοί έλεγχοι και οι αναγκαίες διασταυρώσεις των στοιχείων ώστε να μην υπάρξει κάποιο "λάθος" στη λίστα που θα δοθεί στη δημοσιότητα. Οπως λένε απο το υπουργείο Οικονομικών "θα ρίβουμε τα μάτια μας με όσα θα δούμε και τα ποσά που χρωστάνε οι...μεγαλοοφειλέτες ξεπερνάνε κατα πολύ τα 5,5 εκ.ευρώ του Βοσκόπουλου όπως και τα χρέη που "λιμνάζουν" στις εφορίες". Απο εκεί και μετά στη μάχη της αγοράς. Οπως γράφει ο Γ.Ανδρής στην "Ημερησία" Σε ελεύθερη πτώση βρίσκεται η αγορά αυτοκινήτου καθώς οι πωλήσεις στο πρώτο 15νθήμερο του Μαϊου του 2010 σημείωσαν πτώση 55,9% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα πέρσι ενώ αν τις συγκρίνει κανείς τις ταξινομήσεις νέων ΙΧ του πρώτου 15νθημέρου του Μαϊου 2010 σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2008 πτώση η πτώση της αγοράς ξεπερνά το 49%. Οσον αφορά στις εισαγωγικές εταιρείες πλέον βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού και από τις 35 επιχειρήσεις του κλάδου μόνο μία κατάφερε να παρουσιάσει αύξηση πωλήσεων σε σχέση με πέρσι και αφορά στη Chevrolet με ποσοστό μάλιστα το οποίο ξεπερνά το 58%. Αντίθετα οι εταιρείες των οποίων οι πωλήσεις μειώθηκαν σε ποσοστό υψηλότερο του 70% ήταν οι Chrysler 90,9%, Porsche 90,5%, BMW 88,8%, Land Rover και Mazda 84,2%, Mercedes 82,3%, Ssangyong 80%, Audi 77,9%, Volvo 74,6%, Subaru 74,2% και η Saab 73,3. Οι υπόλοιπες εισαγωγικές σημείωσαν πτώση η οποία κυμαίνονταν από 21 έως και 69% ενώ η Citroen και η Fiat κατάφεραν να περιορίσουν τις απώλειες καθώς τα ποσοστά πτώσης τους κυμάνθηκαν 9,8 και 20,3% αντίστοιχα. Κατάρρευση! Οι χαμηλές πωλήσεις καινούριων αλλά και μεταχειρισμένων ΙΧ στη χώρα μας πέραν των τεράστιων προβλημάτων που δημιουργούν στους επαγγελματίες αλλά και εργαζόμενους του κλάδου συρρικνώνουν και τα δημοσιονομικά έσοδα του κράτους τα οποία προέρχονται από τα Τέλη Ταξινόμησης, τον ΦΠΑ αλλά και τον Φόρο Πολυτελείας. Ηδη τον προηγούμενο μήνα τα δημοσιονομικά έσοδα από την αγορά αυτοκινήτου άγγιξαν μόλις τα 70 εκατ. ευρώ από 160 εκατ. ευρώ που κυμαίνονταν τα προηγούμενα χρόνια τον αντίστοιχο μήνα. Στελέχη της αγοράς επισημαίνουν πως από την στιγμή που η κυβέρνηση δεν έχει λάβει κανένα απολύτως μέτρο στήριξης των πωλήσεων ο κλάδος που απασχολεί περισσότερους από 100.000 υπαλλήλους θα προβεί για πρώτη φορά στην ιστορία του σε δραστικές περικοπές (μειώσεις μισθών, απολύσεις, ελαστικές μορφές εργασίας) με ότι και αν σημαίνει κάτι τέτοιο για την ίδια την αγορά αλλά και τα δημοσιονομικά έσοδα της χώρας.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 13:07

  ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΘΟΥΚΙΔΙΔΟΥ

   »  Anomos
  

   

  " ...;Και ονομάζεται μεν δημοκρατία, γιατί η διοίκηση είναι στα χέρια των πολλών και όχι των ολίγων, έναντι δε των νόμων είναι όλοι ίσοι στις ιδιωτικές τους διαφορές, ενώ ως προς την θέση τους στον δημόσιο βίο κάθε ένας προτιμάται για ένα από τα δημόσια αξιώματα ανάλογα με την επίδοση την οποία σημειώνει σε αυτά, δηλαδή η δημόσιά του σταδιοδρομία εξαρτάται μάλλον από την ατομική του αξία και όχι από την κοινωνική τάξη, από την οποία προέρχεται, ούτε πάλι ένας, ο οποίος είναι μεν φτωχός έχει όμως την ικανότητα να παράσχει κάποια υπηρεσία στην πατρίδα του, εμποδίζεται σε αυτό από το γεγονός ότι είναι άγνωστος. Ζούμε δε σαν ελεύθεροι άνθρωποι, και σαν πολίτες στον δημόσιο βίο και σαν άτομα στον ιδιωτικό, στις επιδιώξεις μας της καθημερινής ζωής, κατά τις οποίες δεν κοιτάμε ο ένας στον άλλον με καχυποψία, δεν θυμώνουμε με τον γείτονά μας, όταν κάνει ό,τι του αρέσει, ούτε παίρνουμε μια φυσιογνωμία σκυθρωπή, η οποία μπορεί να μην βλάπτει τον άλλο, πάντως όμως είναι δυσάρεστη. Ενώ δε στην ιδιωτική μας ζωή συναναστρεφόμαστε μεταξύ μας χωρίς να ενοχλεί ο ένας τον άλλον, στην δημόσιά μας ζωή, σαν πολίτες, από σεβασμό προ πάντων δεν παραβαίνουμε τους νόμους, υπακούμε δε στους εκάστοτε κατέχοντες τα δημόσια αξιώματα και στους νόμους, προ περισσότερο σε εκείνους από τους νόμους, που έχουν θεσπιστεί για υποστήριξη των αδικούμενων, και σε άλλους, οι οποίοι αν και άγραφοι, η παράβασή τους φέρνει πανθομολογούμενη ντροπή στους παραβάτες. Αλλά και για το πνεύμα μας έχουμε εφεύρει πλείστους όσους τρόπους να το ανακουφίζουμε από τους κόπους, με εορταστικούς αγώνες και θυσίες, τις οποίες έχουμε καθιερώσει καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, και με ευπρεπή ιδιωτικά οικήματα, η δε ευχαρίστηση την οποία καθημερινά απολαμβάνουμε από όλα αυτά, διώχνει την μελαγχολία. Λόγω δε του μεγάλου αριθμού των κατοίκων της πόλης μας εισάγονται σε αυτήν προϊόντα όλου του κόσμου, και συμβαίνει να απολαμβάνουμε έτσι τα προϊόντα των άλλων χωρών με όση οικειότητα καταναλώνουμε τα προϊόντα της Αττικής ...;"

  
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 17.05.2010
• 14:47

  Παίζουμε ένα παιχνίδι; ΒΡΕΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ.

   »  Logotexnis
  Παίζουμε ένα παιχνίδι; ΒΡΕΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ.
  
  Περισσότερα... »
  
  

• 13:06

  Το μέλλον της Ε.Ε.

   »  Anomos
  

  Δραματικές ειναι οι εξελίξεις σε ότι αφορα το ευρώ και κατά συνέπεια το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το κοινό μας νόμισμα έχει βυθοστεί στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων 18 μηνών και η ισοτιμία του έναντι του δολαρίου έχει υποχωρήσει έως το 1,235. Οι πιέσεις μέρα με την ημέρα αυξάνονται και είναι χαρακτηριστικό ότι την τελευταία εβδομάδα έχει χάσει  3% έναντι του αμερικανικού νομίσματος  ενώ οι απώλειες από τις αρχές του έτους ξεπερνούν το 14%. Η ανησυχία για την τύχη του ευρώ που βρίσκεται στο μάτι των κερδοσκόπων είναι τόσο μεγάλη, που το Σαββατοκύριακο κορυφαίοι πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες από την Ευρώπη προσπάθησαν να στηρίξουν το ενιαίο νόμισμα, εκφράζοντας παράλληλα την ανησυχία τους για το τι μέλλει γενέσθαι εάν δεν ληφθούν μέτρα. Συγκρίνουν μάλιστα τον κίνδυνο ντόμινο που δημιουργήθηκε στην Ευρώπη πριν από την ανακοίνωση του σχεδίου σωτηρίας των 750 δισ. ευρώ με το σοκ που δημιουργήθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο το 2008 από τη χρεοκοπία της Lehman Βrothers. Η ανησυχία για το ενιαίο νόμισμα μάλιστα υπάρχει και στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, όπου ο Λευκός Οίκος «βλέπει» απειλή για την ανάπτυξη στις ΗΠΑ από μια ασθενέστερη οικονομικά Ευρώπη.

  

  Η Ευρώπη βρίσκεται λοιπόν σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι και υπάρχει άμεση ανάγκη των παρακάτω παρεμβάσεων:

  Πρώτον, η σταθερότητα μέσω της νεοφιλελεύθερης δημοσιονομικής πειθαρχίας που η κυρία Μέρκελ ονειρεύεται δεν είναι δυνατή. Η Ευρώπη είτε θα προχωρήσει προς τα μπρος αμβλύνοντας τις δομικές ανισορροπίες μεταξύ περισσότερο και λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών εντός της ευρωζώνης, είτε η τελευταία θα διαλυθεί και η ΕΕ, στην καλύτερη περίπτωση, θα παραμείνει μια μεγάλη, κακώς ρυθμιζόμενη αγορά.

  Δεύτερον, η κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη μεταξύ των μελών της ΟΝΕ προϋποθέτουν όχι επιφανειακή αλλά ουσιαστική σύγκλιση μεταξύ των χωρών του ευρωπαϊκού Βορρά και Νότου. Τρίτον, στην τωρινή συγκυρία το είδος της βοήθειας που μπορεί να οδηγήσει στη μελλοντική σύγκλιση είναι τα μέτρα που θα επιβληθούν στις υπερχρεωμένες χώρες να έχουν λιγότερο νεοφιλελεύθερο και περισσότερο νεο-κεϊνσιανό χαρακτήρα. Τα μέτρα δηλαδή θα πρέπει να στοχεύουν όχι μόνο στη μείωση των κρατικών δαπανών αλλά και στην αναθέρμανση της οικονομίας. Η αναθέρμανση αυτή προϋποθέτει διαρθρωτικές αλλαγές, νέες επενδύσεις, καθώς και την αποφυγή βάρβαρων μέτρων όπως η δραστική μείωση μισθών και συντάξεων. Τα νεοφιλελεύθερα μέτρα που η χώρα μας πρέπει να εφαρμόσει δεν είναι μόνο κοινωνικά άδικα αλλά οδηγούν στην παραπέρα συρρίκνωση της οικονομίας, στην παράταση της ύφεσης και τελικά στην αδυναμία εξυπηρέτησης του χρέους. Τέταρτον, ο κεϊνσιανός τρόπος οικονομικής στήριξης των οικονομικά αδύνατων χωρών μπορεί βραχυχρόνια να κοστίσει περισσότερο στις ανεπτυγμένες χώρες της ευρωζώνης. Μακροχρόνια όμως θα ωφελήσει όλα τα μέλη της. Θα οδηγήσει στην κοινωνική συνοχή και στη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής κοινωνικοοικονομικής δύναμης ικανής να συμβάλει καθοριστικά στη διαμόρφωση ενός λιγότερου άναρχου, πιο σοσιαλδημοκρατικού τρόπου ρύθμισης των παγκοσμίων αγορών. Πέμπτον, οι τωρινές ευρωπαϊκές πολιτικές ελίτ, κυρίως οι πιο ισχυρές, φαίνεται να έχουν απεμπολήσει το όραμα μιας δυναμικής, πολιτικά ενωμένης Ευρώπης. Η παγκόσμια κρίση όμως έχει δημιουργήσει απρόβλεπτες συνθήκες που μπορεί να υποχρεώσουν ηγέτες όπως η γερμανίδα καγκελάριος να βγουν από το εθνικό καβούκι τους και να κοιτάξουν όχι πίσω αλλά μπροστά
  
  Περισσότερα... »
  
  

• 13:00

  Android reloaded..

   »  AVenGer!
  Έπειτα από ένα δεκαήμερο συμβίωσης με το λειτουργικό σύστημα Android και το πανέμορφο HTC Desire οι εντυπώσεις όπως ήταν αναμενόμενο είναι άριστες. Πρώτη φορά δουλεύω χωρίς κολλήματα, επανεκκινήσεις, απρόσμενα κρασαρίσματα εφαρμογών και άλλα πολλά που με είχε συνηθίσει το Symbian.Όλα γίνονται ταχύτατα και πάνω από όλα αποδοτικά. Οτιδήποτε υπήρχε σαν λειτουργία στο Ν97 υπάρχει και εδώ και μάλιστα με περισσότερες επιλογές. Δεν λείπουν βέβαια οι παιδικές ασθένειες αλλά με την έλευση του παγωμένου γιαουρτιού (Frozen Yogurt) θα αλλάξουν αρκετά πραγματάκια και σύμφωνα με αναφορές το λειτουργικό θα είναι μέχρι και 5!! φορές ταχύτερο από τον προκάτοχό του.Στις ημέρες που πέρασαν λοιπόν εγκατέστησα αρκετά προγράμματα αλλά και παιχνιδάκια για να τεστάρω τις δυνατότητες της συσκευής αλλά και την ταχύτητα/απόκρισή του. Παραθέτω κάποιες must εφαρμογές.
  AK Notepad : Δωρεάν εφαρμογή σημειώσεωνAPN Backup & Restore : Αποθήκευση των ρυθμίσεων MMS, inernet, GPRSAscii Camera : Σύλληψη φωτογραφιών και αποτύπωση σε ASCII :)ASTRO File manager : Πολύ καλός διαχειριστής αρχείωνBarcode Scanner : Απαραίτητο για εγκατάσταση εφαρμογών από cyrket & androidlibDialer One : Εναλλακτικό πρόγραμμα για αναζήτηση επαφών (με ελληνικό Τ9)Dropbox : Τώρα και για android.Eortologio Greek : Κρίμα που απαιτεί σύνδεση με το διαδίκτυοFinancisto : Καταγραφή των ημερήσιων εσόδων-εξόδων σας και προβολή τους σε γραφήματα. GBlocker : Μπλοκάρει ανεπιθύμητες κλήσεις (έχει φίλτρα για αποκρύψεις αριθμού ή με βάση τον τηλεφωνικό κατάλογο) HarassMe : Αν έχετε το τηλέφωνο αθόρυβο και κάποιος σας πάρει συνεχόμενα πχ 3 φορές ενεργοποιείται αυτόματα το κανονικό προφίλ.Nimbuzz : Εύχρηστος multi messenger (Facebook chat, skype, msn etc)Ringdroid : Επεξεργασία ήχου!!!Setting Profiles : Το απόλυτο εργαλείο για εξοικονόμηση ενέργειας. Ανάλογα με την ώρα που θα ορίσετε ή την τοποθεσία που θα βρίσκεστε ενεργοποιεί ή απενεργοποιεί ασύρματο δίκτυο, GPRS ή και το δίκτυο κινητής τηλεφωνίας βάζοντας το τηλέφωνο σε airplane mode.Tapatalk : Πρόγραμμα για παρακολούθηση forum που έχουν ενεργοποιήσει την αντίστοιχη δυνατότητα. Χρησιμότατο αν συνδεθείτε με GPRS ή mobile internet.
  Κάποια από τα παιχνιδάκια. Abduction : Τρελό κάψιμο του ελεύθερου χρόνου σας.Air Control : Προσγειώστε τα αεροπλάνα στους διαδρόμους. Εύκολο.... notBlock Breaker : Arkanoid cloneFrozen Bubble : Δεν χρειάζονται συστάσειςJewels : Τα γνωστά "διαμαντάκια"Tower Raiders : Εξαιρετικά εθιστικό και ενεργειοβόρο παιχνιδάκι τύπου tower defence
  Photo taken from: android.com
  
  Περισσότερα... »
  
  

• 12:46

  Η Αμερική δεν είναι Ελλάδα

   »  Anomos

  Toυ Paul Krugman /The New York Times

  Η ατμόσφαιρα τριγύρω μας είναι αποπνικτική και η ελληνική κρίση δίνει μεγάλη χαρά σε μερικούς ανθρώπους - σε εκείνους που αντιτίθεντο στη μεταρρύθμιση του αμερικανικού συστήματος υγείας και ψάχνουν αφορμή για να ζητήσουν την κατάργηση του συστήματος ασφάλισης.

  v:* {behavior:url(#default#VML);} o:* {behavior:url(#default#VML);} w:* {behavior:url(#default#VML);} .shape {behavior:url(#default#VML);} Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

  Παντού στις ΗΠΑ βλέπει κανείς άρθρα σε εφημερίδες -απόψεις που πολλές φορές μασκαρεύονται σε δήθεν αντικειμενικά ρεπορτάζ- όπου διατυπώνεται η ανησυχία ότι η Ελλάδα τού σήμερα θα είναι η Αμερική τού αύριο, αν δεν εγκαταλείψουμε όλες αυτές τις ανοησίες περί βοήθειας στους αδύναμους.

  Η αλήθεια είναι όμως ότι ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι Ελλάδα, ούτε το μήνυμα που στέλνει η Ελλάδα είναι εκείνο που θέλουν να μας πείσουν ότι είναι.

  

  Ποιες είναι λοιπόν οι ομοιότητες και ποιες οι διαφορές ανάμεσα στην Αμερική και στην Ελλάδα; Αμφότερες παρουσιάζουν πολύ μεγάλα και συγκρίσιμα ελλείμματα στους προϋπολογισμούς τους. Οι αγορές όμως τους συμπεριφέρονται πολύ διαφορετικά: τα επιτόκια των ελληνικών ομολόγων είναι διπλάσια από αυτά των αμερικανικών, διότι οι επενδυτές θεωρούν ότι υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να κηρύξει στάση πληρωμών η Ελλάδα και μηδενικός κίνδυνος να πράξει το ίδιο και η Αμερική. Για ποιο λόγο άραγε;

  Μία απάντηση είναι ότι ο λόγος του αμερικανικού χρέους ως προς το ΑΕΠ είναι μικρότερος από τον αντίστοιχο ελληνικό. Θα ήταν βέβαια καλύτερα αν ήταν ακόμη μικρότερος, αλλά δυστυχώς σπαταλήθηκαν τεράστια ποσά σε φοροελαφρύνσεις για τους πλουσίους και σε έναν παράλογο πόλεμο. Σε κάθε περίπτωση όμως, εισήλθαμε στην κρίση με πολύ καλύτερα νούμερα από τους Ελληνες.

  Ακόμη πιο σημαντικό όμως είναι το γεγονός ότι έχουμε χαράξει μία συγκεκριμένη πορεία εξόδου από την κρίση, ενώ η Ελλάδα όχι. Η αμερικανική οικονομία αναπτύσσεται από το περασμένο καλοκαίρι και έπειτα, λόγω του πακέτου στήριξης που ενέκρινε η κυβέρνηση Ομπάμα και των επεκτατικών δημοσιονομικών πολιτικών που ακολουθήθηκαν. Θα ήθελα κι εγώ βέβαια η ανάπτυξη να ήταν ταχύτερη. Ωστόσο, έστω και με αυτούς τους ρυθμούς μεγέθυνσης, δημιουργούνται επιτέλους νέες θέσεις εργασίας και αυξάνονται τα έσοδα του κράτους. Αν συνεχίσει αυτή η αύξηση εσόδων το δημοσιονομικό έλλειμμα θα μειωθεί κατακόρυφα σε λίγα χρόνια.

  Αντιθέτως, η Ελλάδα έχει πέσει σε παγίδα. Την εποχή των παχιών αγελάδων για τη χώρα, το κόστος των υπηρεσιών και οι τιμές των αγαθών αυξήθηκαν με πολύ ταχύτερους ρυθμούς απ' ό,τι στην υπόλοιπη Ευρωζώνη. Αν η Ελλάδα είχε δικό της νόμισμα, θα μπορούσε να το υποτιμήσει, επιδιορθώνοντας έτσι την ανωμαλία. Δεν έχει όμως και γι' αυτόν τον λόγο βρίσκεται αντιμέτωπη με μια παρατεταμένη περίοδο αποπληθωρισμού και μηδενικής ανάπτυξης. Επομένως, ο μόνος τρόπος για να μειώσει το έλλειμμά της είναι οι άγριες περικοπές δαπανών, αν και οι επενδυτές είναι επιφυλακτικοί κατά πόσον αυτές θα λειτουργήσουν.

  Είναι χαρακτηριστικό ότι η Βρετανία, τα δημοσιονομικά της οποίας είναι πολύ χειρότερα από της Αμερικής, αλλά, σε αντίθεση με την Ελλάδα, έχει δικό της νόμισμα, μπορεί ακόμη να δανείζεται με αρκετά χαμηλά επιτόκια.

  Εν ολίγοις, η Αμερική δεν είναι Ελλάδα. Εχει ανάλογο έλλειμμα με της Ελλάδας, αλλά οι δημοσιονομικές της προοπτικές είναι πολύ καλύτερες. Εχουμε πράγματι πρόβλημα με τη μακροπρόθεσμη πορεία των δημόσιων οικονομικών, αλλά αυτή η ανισορροπία μπορεί εύκολα να διορθωθεί με τη μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας και ασφάλισης, καθώς και μέσω μιας λογικής αύξησης των φόρων. Επομένως, οφείλουμε να αγνοήσουμε όσους παριστάνουν ότι κόπτονται για τη δημοσιονομική υπευθυνότητα, αλλά το μόνο που τους νοιάζει είναι να διαλύσουν το κράτος πρόνοιας, και προκειμένου να το πετύχουν χρησιμοποιούν τις οικονομικές κρίσεις ως μπαμπούλες
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 16.05.2010
• 21:50

  Υπάρχει λύση;

   »  Anomos
  Άρθρο του Κώστα Σημίτη Το Πρόγραμμα Σταθεροποίησης στη ρίζεται σε μια συγκεκριμένη αντίλη ψη για τη λειτουργία της αγοράς. Η άποψη των οικονομολόγων του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που επε ξεργάστηκαν τη χρηματοδότηση της χώρας, είναι συνοπτικά η εξής:  Η μείωση των κρατικών δαπανών, η αύξηση των φόρων και ο δραστικός περιορισμός των ασφαλιστικών παρο χών θα μειώσουν αισθητά τα κρατικά ελλείμματα. Το κράτος θα πάψει έτσι να δανείζεται όλο και περισσότερο. Αρνητική επίπτω ση θα υπάρξει στο επίπεδο της ύφεσης και του αποπληθωρισμού. Είναι όμως αναγκαία μέσα για την εξυγίανση της οικονομίας. Υφε ση θα επέλθει διότι τα μέτρα λιτότητας θα περιορίσουν την οικο νομική δραστηριότητα. Επιχειρήσεις θα κλείσουν, η ανεργία θα πολλαπλασιαστεί και προϊόντα θα μείνουν αδιάθετα. Θα ακολου θήσει ένα ξεπούλημα εργασίας και προϊόντων. Συνέπεια θα εί ναι η μείωση του πληθωρισμού. Ο αποπληθωρισμός θα βελτιώ σει την ανταγωνιστικότητα και θα αντιστρέψει την πτωτική τάση της οικονομικής δραστηριότητας. Η οικονομία θα παρουσιάσει και πάλι θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, προσφέροντας νέες θέ σεις εργασίας στους εργαζομένους και νέες ευκαιρίες κέρδους στις επιχειρήσεις. Θα αποκατασταθεί έτσι η αναπτυξιακή δυνα μική και η δημοσιονομική ισορροπία. Η ύφεση και η πτώση του πληθωρισμού, με πιθανό ακόμα και τον αποπληθωρισμό, ενεργούν κατά την αντίληψη αυτή με τον ίδιο τρόπο που λειτουργούσε άλλοτε η υποτίμηση της δραχμής. Το νόμισμα έχανε την αξία του. Ταυτόχρονα έχαναν την αξία τους η εργασία, τα προϊόντα και τα περιουσιακά μας στοιχεία. Ημα σταν συλλογικά φτωχότεροι αλλά πιο ανταγωνιστικοί χάρη στις μειωμένες απαιτήσεις των εργαζομένων και τις χαμηλότερες τι μές. Μια υποτίμηση δεν είναι σήμερα πια δυνατή.  Το νόμισμά μας, το ευρώ, είναι νόμισμα πολλών άλλων χωρών και η νομισματική πολιτική ασκείται από την Ευρωπαϊκή Κεντρι κή Τράπεζα. Σύμφωνα με την κρατούσα οικονομική αντίληψη, τα μόνα μέσα που μας απομένουν στις συνθήκες των δραματι κών δημοσιονομικών ανισορροπιών που επικρατούν είναι η αυ στηρή λιτότητα, η μεσοπρόθεσμη ύφεση και ο αποπληθωρισμός. Η αποτελεσματικότητα αυτής της μεθόδου διάσωσης επηρε άζεται από τις ειδικές περιστάσεις που επικρατούν στην κάθε οικονομία. Στην περίπτωση της Ελλάδος υπάρχουν ιδιαιτερότητες που καθιστούν το εγχείρημα ιδιαίτερα δύσκολο. Εάν μια οικονομία βρίσκεται ήδη σε ύφεση, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα, η επιπρόσθετη ενίσχυση της ύφεσης μπορεί να οδηγήσει σε παρατεταμένη στασιμότητα. Η έλλειψη αναπτυξι ακών ευκαιριών, η εκτεταμένη απροθυμία επενδύσεων, ο ανα ποτελεσματικός διοικητικός μηχανισμός αποτελούν κατ' εξοχήν επιβαρυντικά στοιχεία.  Η αμφισβήτηση από τις αγορές της ικανότητας να πληρώνου με τα χρέη μας και η άνοδος των ελληνικών επιτοκίων σε πρωτό γνωρα ύψη οφείλεται στο ότι η ελληνική οικονομία θεωρείται αντιπαραγωγική και μη ανταγωνιστική. Βρίσκεται ήδη σε στενω πό διαρκείας με μηδενική ή και αρνητική ανάπτυξη. Η έξοδος από την κατάσταση αυτή θα είναι αμφίβολη και πάντως θα διαρ κέσει καιρό.  Η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της χώρας εν μέ σω ύφεσης θα είναι περιορισμένη. Η Ευρωπαϊκή Κε ντρική Τράπεζα και η Γερμανία ακολουθούν σταθε ρά αντιπληθωριστική πολιτική. Ο πληθωρισμός των εμπορικών μας εταίρων μάλλον δεν πρόκειται να είναι σημαντικά υψηλότερος του δικού μας ώστε να αποκτήσουμε ένα ανταγωνιστικό πλε ονέκτημα και να ανακάμψει η οικονομία. Για την Ελλάδα διαγρά φεται η πιθανότητα ο δικός μας πληθωρισμός να είναι ανώτερος εκείνου της Ευρωζώνης λόγω της αύξησης των εμμέσων φόρων όπως ο ΦΠΑ. Η βέβαιη αύξηση του βασικού ευρωπαϊκού επιτο κίου τα επόμενα χρόνια θα συμβάλει επίσης σε ένα αυξημένο επίπεδο πληθωρισμού στην Ελλάδα. Χρειαζόμαστε μια ενισχυ μένη στρατηγική ανταγωνιστικότητας για να ξεπεραστούν οι αντίρροπες δυνάμεις. Η χρηματοδότηση της ελληνικής οικονομίας από το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Ενωση έχει συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα. Στο διάστημα αυτό η Ελλάδα θα πρέπει να ανακτήσει τη δυνατότη τα να εξασφαλίζει δάνεια από την αγορά με λογικά επιτόκια. Προϋ πόθεση είναι να κερδίσει πάλι την εμπιστοσύνη των αγο ρών, να πιστέψουν οι δανειστές ότι δεν πρόκειται να χάσουν τα χρήματά τους. Αν το πετύχει, θα έχει ευχέρεια κινήσεων. Θα μπο ρεί να συζητήσει πειστικά με την Ευρωπαϊκή Ενωση για μια πα ράταση της προσαρμογής της στους κανόνες του Συμφώνου Στα θερότητας κατά έναν τουλάχιστον χρόνο. Θα μπορέσει να δανει στεί εναλλάσσοντας βραχυχρόνιο με μακροχρόνιο δανεισμό, ώστε να ρυθμίσει την εξόφληση των χρεών της κατά τρόπο που τη διευ κολύνει. Η ανάκτηση της χαμένης αξιοπιστίας είναι μια διαδικασία παράλληλη προς τη συνεπή εφαρμογή του Προγράμμα τος. Αν η διεθνής κοινότητα διαπιστώσει ότι καταβάλλουμε την αναγκαία προσπάθεια να πετύχουμε τους προσδιορισμένους στό χους, θα αλλάξει βαθμιαία τη στάση απέναντί μας. Αν αντίθετα οι προβλεπόμενοι τριμηνιαίοι έλεγχοι αποδείξουν ότι υστερούμε σε αποφασιστικότητα, υπεκφεύγουμε ή συγκαλύπτουμε στοι χεία, η χρηματοοικονομική βοήθεια θα σταματήσει ταχύτατα. Οι συνέπειες θα είναι τραγικές. Θα διατρέχουμε τον κίνδυνο να απο κλειστούμε από την Ευρωζώνη.  Η έξοδος από την Ευρωζώνη θα συνοδεύεται από την καθιέρωση της δραχμής ως νέου νομίσματος και την ταυτόχρονη αρχική επίσημη υποτίμησή της κα τά 30% περίπου έναντι του ευρώ. Η πραγματική υποτίμηση πι θανόν να είναι πολύ μεγαλύτερη, αφού η αγορά θα πιέσει την αξία της δραχμής σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα. Η αποχώρηση από την ΟΝΕ θα προκαλούσε καταστροφικούς κραδασμούς: μα ζική έξοδο κεφαλαίων, απόσυρση των καταθέσεων από νοικο κυριά και επιχειρήσεις, με πιθανή συνέπεια την κατάρρευση της χρηματοδότησης της οικονομίας. Η οικονομία θα βρισκόταν πο λύ γρήγορα σε πορεία συνεχώς επιτεινόμενης ύφεσης. Η κοινω νία θα διολίσθαινε σε χωρίς τέλος εξαθλίωση. Η αύξηση του χρέ ους κατά το ύψος της υποτίμησης θα επέβαλε μακροχρόνια λιτό τητα. Πιθανότατα έπειτα από ένα σύντομο διάστημα θα παρου σιαζόταν έντονος πληθωρισμός, ο οποίος θα εξάλειφε τα όποια προσωρινά οφέλη της υποτίμησης, επιβάλλοντας συνεχείς νέες υποτιμήσεις.  Η έξοδος από την ΟΝΕ θα έπληττε καίρια την αξιοπιστία μας, τις εξωτερικές οικονομικές μας σχέσεις, τις λίγες αλλά υπαρκτές χρηματοδοτικές ροές προς το εσωτερικό μας. Θα καθι στούσε τη συνεργασία μας στην Ενωση εξαιρετικά δύσκολη και θα μας απομόνωνε διεθνώς. Είναι, τέλος, μάλλον βέβαιο ότι δεν θα εξασφάλιζε την αποπληρωμή του χρέους. Υπάρχουν βέ βαια μερικοί που θεωρούν την έξοδο από την Ευρωζώνη και από την Ενωση ως την ενδεδειγμένη λύση. Θα επέτρεπε, ισχυ ρίζονται, χάρη σε νέο δανεισμό, ανάπτυξη της χώρας στηριγ μένη σε μια «εθνική βιομηχανική πολιτική», σε «ανταγωνιστικό τουρισμό» και σε «απελευθέρωση της γεωργίας από τα δε σμά της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής». Πρόκειται για φαντασι ώσεις. Η Ελλάδα υπό αυτές τις νέες συνθήκες δεν θα μπορού σε να δανειστεί ούτε δεκάρα. Η συνεργασία με τους κύριους εμπορικούς μας εταίρους θα σταματούσε αμέσως. Θα βρισκό μαστε για απροσδιόριστο χρόνο στο περιθώριο.Η αποχώρηση από την ΟΝΕ δεν αποτελεί επιλογή. Είμαστε υποχρεωμένοι να μείνουμε μέλη της και να εργαστούμε για την προσαρμογή μας στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, εφαρμόζοντας το Πρόγραμμα Σταθεροποίησης. Η εφαρμογή του Σταθεροποιητικού Προγράμματος προϋπο θέτει έναν αποτελεσματικό μηχανισμό υλοποίησης. Οι διοικητικοί μηχανισμοί όμως πάσχουν σοβαρά στην Ελλάδα. Η έκταση της φοροδιαφυγής είναι ένα παράδειγμα της αδυναμίας της διοίκησης. Το φαινόμενο επεκτάθηκε τα τελευταία χρόνια παρά τις επανειλημμένες υποσχέσεις για την καταπολέμησή του. Χρειά ζεται λοιπόν μια συστηματική και συνεχής προσπάθεια για να επιτευχθούν οι στόχοι του Προγράμματος. Δισταγμοί και καθυ στερήσεις δεν δικαιολογούνται. Αναβολές για να μειωθεί το πο λιτικό κόστος ή ρυθμίσεις, που στην πραγματικότητα διατηρούν το υφιστάμενο καθεστώς, είναι ανεπίτρεπτες.  Οι όποιες καλόπιστες προσπάθειες να ελεγχθεί το πρόβλημα με πολιτικά μέσα είναι καταδικασμένες σε αποτυχία. Για να βελ τιωθεί η κατάσταση χρειάζονται πόροι. Πρέπει να πετύχουμε πε ρίσσευμα που θα μειώσει το έλλειμμα. Αποφασιστικότητα χρει άζεται και για τις διαρθρωτικές μεταβολές. Εχουν εξαγγελθεί πολ λές φορές στο παρελθόν, αλλά είτε δεν πραγματοποιήθηκαν εί τε έγιναν ελάχιστα από τα αναγκαία βήματα λόγω του φόβου του πολιτικού κόστους και πολύ περισσότερο λόγω της αδυναμίας των υπηρεσιών να επεξεργαστούν λύσεις.   Η ύφεση που θα φέρει το Πρόγραμμα Σταθεροποίησης χρειάζεται αντίδοτο, αναπτυξιακές δραστηριότητες. Οι δυνατότητες είναι περιορισμένες λόγω της έλλει ψης πόρων. Υπάρχοντες πόροι, όπως εκείνοι των κοινοτικών προ γραμμάτων, πρέπει να αξιοποιηθούν στο έπακρο. Οι δυσκολίες προκύπτουν συνήθως από την ανεπάρκεια των διοικητικών μη χανισμών. Αρχές Μαΐου οι κοινοτικοί εκπρόσωποι που έλεγξαν την πορεία του Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Ανάπτυξης (ΕΣ ΠΑ), σύμφωνα με τις εφημερίδες, προειδοποίησαν «όχι μόνο για τον κίνδυνο να χαθούν πόροι, αλλά κυρίως για τον κίνδυνο να χα θεί η τελευταία ευκαιρία για τη χώρα μας να βελτιώσει τις υποδο μές και να βοηθήσει την οικονομία σε μια περίοδο ύφεσης».  Το Πρόγραμμα Σταθεροποίησης είναι σε μεγάλο βαθμό δημι ούργημα των εκπροσώπων των δανειστών μας. Ενδιαφέρεται γι' αυτό σχεδόν αποκλειστικά για πολιτικές και μέτρα που θα κατο χυρώσουν την αποπληρωμή των δανείων και τη συμμόρφωσή μας με τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Αλλά για να λειτουργή σει το Πρόγραμμα δημιουργικά, χρειάζεται η ένταξή του σε ένα ευρύτερο σχέδιο ανόρθωσης, σε μια στρατηγική, σε ένα πλαίσιο που καθορίζει τις επιδιώξεις της χώρας για έξοδο από την κρίση αλλά και για μετά την κρίση. Στόχος δεν μπορεί να είναι να επα νέλθουμε στην υστέρηση, στο πριν, να επιστρέψουμε σε μια κα τάσταση όπου θεωρούσαμε τον δανεισμό ως λύση των προβλη μάτων μας. Για να πετύχει η τιτάνια προσπάθεια που απαιτείται, χρειάζεται η αίσθηση μιας τομής με ένα παρελθόν πελατειακής πολιτικής, επικοινωνιακών τεχνασμάτων και εκμετάλλευσης της εξουσίας με στόχο τη διαιώνισή της.  Χρειάζεται όχι μόνο να εξηγηθεί τι προτίθεται να επιδιώξει η κυβέρνηση με τις πολιτικές της, αλλά και να γίνουν συγκεκριμένα αποτελεσματικά βήματα. Οι πολίτες για να συνεργαστούν, για να συμμορφωθούν με ένα πρόγραμμα που δυσκολεύει την καθημε ρινή τους ζωή και ματαιώνει πολλές από τις επιδιώξεις τους, θέ λουν να αντιληφθούν ότι πράγματι αρχίζει μια περίοδος ανάπτυ ξης, αναδιανομής του πλούτου και μελλοντικής βελτίωσης του επιπέδου ζωής τους. Το Πρόγραμμα Σταθεροποίησης είναι κοινωνικά άδικο. Επιβαρύνει κυρίως τους συνταξιούχους και τους μισθω τούς, ενώ θα έπρεπε να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στον περιο ρισμό των μη μισθολογικών δαπανών. Υπάρχουν ακόμη δαπάνες που μπορούν να περιοριστούν αισθητά με ειδική έρευνα σε κά θε υπουργείο εντός του 2010. Το Πρόγραμμα Σταθεροποίησης χρειάζεται αλλαγή. Η 13η και 14η σύνταξη θα πρέ πει για παράδειγμα να καταβληθούν και πάλι. Αλλά εκτεταμένες αλλαγές δεν μπορούν να γίνουν τώ ρα που δεν έχουμε αξιοπιστία. Οποιαδήποτε σχε τική προσπάθεια θα φανεί ως υπαναχώρηση. Δυ νατή θα είναι μόλις αποδείξουμε ότι η εφαρμογή του Προγράμματος μάς απασχολεί σοβαρά  και απο τελεί την προτεραιότητά μας. Οταν γίνουμε πάλι πιστευτοί στις προτάσεις και στις δράσεις μας.  Η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να προ σελκύσει επενδύσεις. Δεν τις διευκο λύνει όμως. Αυτό οφείλεται στις εξαι ρετικά χρονοβόρες και πολύπλοκες διαδικασίες, τις αντικρουόμενες αποφάσεις των οργάνων της Πολι τείας και την αδιαφορία ή και την εχθρότητα των τοπικών κοινωνιών. Οι νέες μορφές ενέργειας ή ο τουρισμός προσφέρονται για τη δημιουργία αντα γωνιστικών επιχειρήσεων. Αλλά λείπει ο μηχανισμός στήριξής τους. Στη Μεσσηνία χρειάστηκαν πάνω από δώδεκα χρόνια προσπάθειας για να γίνει ένα τουριστικό συγκρότημα υψηλού διεθνούς επιπέ δου. Είναι ένα αποτρεπτικό για επενδυτές παρά δειγμα.  Μπορούμε να τα καταφέρουμε; Πολλοί ξέ νοι οικονομολόγοι, καθηγητές ή σχολιαστές, πιστεύ ουν ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε αδιέξοδο. Ορισμέ νοι επισημαίνουν ότι οι ανάγκες δανεισμού θα φτά σουν συνολικά μέχρι το 2014 σε ποσά πολύ μεγα λύτερα από τα 110 δισ. που μας διατέθηκαν. Η Ελ λάδα, κατά την άποψή τους, δεν θα είναι σε θέση να εξασφαλίσει από την αγορά τα αναγκαία χρήμα τα παρά τη βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΔΝΤ. Αλλοι τονίζουν ότι υπάρχουν δυνατότητες επίλυσης του προβλήματος μέσω μιας επιπρόσθετης χρηματοδότησης από την Ενωση ή μιας νέας πιο σκληρής περικοπής των μισθών. Δεν πι στεύουν όμως ότι οι πολιτικές συνθήκες θα επιτρέψουν τέτοιες πρωτοβουλίες. Η άποψη για τη θετική έκβαση της ελληνικής κρίσης στηρί ζεται στην υπόθεση ότι η Ενωση δεν θα επιτρέψει την πτώχευ ση μιας χώρας μέλους της και θα παρέμβει πάλι εφόσον αυτό χρειαστεί. Το Συμβούλιο Κορυφής της ζώνης του ευρώ στις 7 Μαΐου επικύρωσε τη συμφωνία στήριξης στην Ελλάδα. Εξέφρα σε τη θέληση των μελών της να δράσουν αποφασιστικά για να στηρίξουν το ευρώ και να αποφύγουν την οποιαδήποτε αρνητι κή εξέλιξη της κρίσης για τις χώρες της ΟΝΕ. Η δημιουργία του νέου μηχανισμού αντιμετώπισης κρίσεων με κεφάλαια ύψους 720 δισ. ευρώ περίπου είναι έκφραση της νέας αυτής πολιτικής. Η εξέλιξη αυτή ισχυροποίησε τη θέση της Ελλάδας. Δεν θα πρέ πει όμως να υποτιμήσουμε τη θέληση της Ενωσης να βάλει τά ξη στη διαχείριση των οικονομιών των μελών της. Θα τιμωρήσει όποια χώρα παραβεί τις υποχρεώσεις της προκειμένου να πα ραδειγματίσει άλλες χώρες.  Η Ελλάδα δεν θα πρέπει να αποτε λέσει το αρνητικό παράδειγμα που θα επιλέξει. Πιστεύω ότι η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να υπερβεί τα προβλήματά της. Αρ κεί να υπάρξει θέληση, αποφασιστικότητα και ταχύτητα αντι δράσεων από τους υπεύθυνους για τις οικονομικές εξελίξεις. Η αντιμετώπιση των προβλημάτων να έχει ως επιδίωξη τη βελτίω ση της πορείας της χώρας και όχι την αποφυγή του πολιτικού κό στους ή την επικοινωνιακή απήχηση. Εχουμε επιτύχει να ξεπε ράσουμε τις δυσκολίες και σε άλλες κρίσιμες εποχές. Η ένταξη στην ΟΝΕ αποτελεί ένα παράδειγμα. Στις 19 Ιουνίου συμπληρώνονται δέκα χρόνια από την ένταξη της Ελλάδος στην ΟΝΕ και οκτώμισι από την εισαγωγή του ευρώ στη φυσική του μορφή. Η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας δεν επέτρεπε την αισιοδοξία για την κατάληξη των ελληνικών προσπαθειών ένταξης στην Ευρωζώνη. Επειτα και από τις επιλο γές της τριετίας 1990 1993, η Ελλάδα ήταν αποδυναμωμένη οικο νομικά και πολιτικά. Το δημόσιο χρέος από 65,7% του ΑΕΠ το 1989 είχε φτάσει 100,5% του ΑΕΠ το '93. Οι εξαγγελίες για ένταξη στο κοινό νόμισμα δεν αντιμετωπίζονταν απλώς με σκεπτικισμό από τους εταίρους μας, αλλά με ευθεία αμφισβήτηση. Το δημόσιο χρέ ος είχε ξεφύγει από τον έλεγχο, τα ελλείμματα έμοιαζαν να μην μπορούν να περιοριστούν, ο πληθωρισμός κάλπαζε σε επίπεδα πάνω από το 10%, οι πραγματικοί μισθοί και οι συντάξεις συρρι κνώνονταν κάθε χρόνο, η ανεργία αυξανόταν, δεν δημιουργού νταν έργα υποδομής, η ανάπτυξη ήταν μηδενική. Ολες οι εκτιμή σεις συνέκλιναν στη διαπίστωση πως η Ελλάδα δεν θα γινόταν πο τέ μέλος της ΟΝΕ, ενώ ακούγονταν φωνές ακόμα και για έξωση της Ελλάδος από την Ε.Ε. Οποιοι παραλληλισμοί με τη σημερινή κατάσταση δεν είναι άδικοι ούτε τυχαίοι. Ταυτόχρονα, στο εσω τερικό έπρεπε να καταπολεμηθούν νοοτροπίες, δισταγμοί, αμφι βολίες και αντιδράσεις, πολλές φορές ιδιαίτερα έντονες, που προ καλούνται όταν θίγονται κατεστημένα συμφέροντα. Ο στόχος δεν ήταν απλώς να επιτύχουμε τη στείρα επίτευξη των κριτηρίων της Συνθήκης του Μάαστριχτ, αλλά και να κινητοποιήσουμε τις πα ραγωγικές δυνάμεις της χώρας, να εξασφαλίσουμε ένα σταθερό οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον με ευ ρύτερο κλίμα εμπιστοσύνης στην κοινωνία, στις επιχειρήσεις. Να ενισχύσουμε έτσι τις επενδύσεις, την παραγωγικότητα και τη σύ γκλιση του βιοτικού επιπέδου με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Τα αποτελέσματα της πολιτικής μας από το 1996 μέχρι την ένταξη το 2000 μιλούν από μόνα τους. Ο πλη θωρισμός τιθασεύτηκε. Τα φορολογικά έσο δα αυξήθηκαν σημαντικά. Υλοποιήθηκε μια μεγάλη δημοσιονομική εξυγίανση και, μά λιστα, χωρίς να υπονομευτεί η αναπτυξια κή προοπτική της χώρας. Τέθηκε σε εφαρ μογή και υλοποιήθηκε ένα πρωτόγνωρο πρόγραμμα ανάπτυξης και εκσυγχρονισμού των υποδομών σε όλους τους τομείς των πο λιτικών μας. Η Ελλάδα είχε επί σειρά ετών έναν από τους υψηλότερους ρυθμούς ανά πτυξης στην Ε.Ε. Η ανεργία βρέθηκε σε στα θερά πτωτική πορεία, τα πραγματικά εισο δήματα εργαζομένων και συνταξιούχων αυ ξήθηκαν, τα επιτόκια μειώθηκαν, οι επεν δύσεις ενισχύθηκαν σημαντικά. Συγχρόνως, κάναμε τολμηρά βήματα για την ενίσχυση της αξιοκρατίας και της διαφάνειας στον δη μόσιο τομέα. Δημιουργήσαμε νέους ελε γκτικούς μηχανισμούς, σειρά Ανεξάρτητων Αρχών και ενισχύσαμε το ΑΣΕΠ. Πρωτοβου λίες όπως ο «Καποδίστριας», τα ΚΕΠ και η Βοήθεια στο Σπίτι άλλαξαν το πρόσωπο της Δημόσιας Διοίκησης, αυξάνοντας τους διαθέσιμους πόρους και τις υπηρεσίες προς τον πολίτη. Ολα αυτά έγιναν αντιμετωπίζο ντας με αποφασιστικότητα αντιδράσεις και σε συνεχή σύγκρου ση με εδραιωμένες αντιλήψεις και συμφέροντα. Ο στόχος επε τεύχθη. Η Ελλάδα έγινε μέλος της ΟΝΕ χάρη στην προσπάθειά της. Κανείς δεν της χαρίστηκε. Η επιτυχία δεν ήρθε ούτε εύκο λα ούτε χάρη στον αυτόματο πιλότο. Το 2004 η νέα τότε κυβέρ νηση της Νέας Δημοκρατίας, υπακούοντας στη λογική της αντι παλότητας που διαπνέει το κομματικό σύστημα, αμφισβήτησε αυτή την επιτυχία. Χρησιμοποίησε το τέχνασμα της μεταφοράς μελλοντικών δαπανών, ιδιαιτέρως των αμυντικών, στο παρελθόν, για να τεκμηριώσει τον ψευδή ισχυρισμό της ότι η Ελλάδα δεν είχε επιτύχει το επιβεβλημένο όριο του ελλείμματος. Το αποτέ λεσμα ήταν η σύγχυση στο ευρωπαϊκό επίπεδο και, όταν επήλ θε ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός τη διετία 2007 2009, η κα ταρράκωση της αξιοπιστίας της χώρας. Καιρός είναι πια να δού με την πραγματικότητα γύρω μας με ειλικρίνεια, να μη φαντασιω νόμαστε λύσεις που δεν υπάρχουν και να δεχτούμε ότι η έξοδος από τη κρίση εξαρτάται κατά κύριο λόγο από εμάς τους ίδιους, από τη θέληση, τη συνέπεια και την επιμονή μας.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 12:59

  Τσάι στην Ακρόπολη

   »  Anomos

  Παπανδρέου και Ερντογάν διαφωνούν για το παρόν αλλά καταφεύγουν στο μέλλον. Η συνάντηση των δύο ηγετών με τη γλώσσα της διπλωματίας χαρακτηρίζεται «χρήσιμη και ουσιαστική». Δεν συμφώνησαν (όπως ήταν αναμενόμενο) στα μείζονα αλλά άνοιξαν δρόμους  για επίλυση σειράς σημαντικών προβλημάτων που σχετίζονται  με διεκδικήσεις των Τούρκων σε Αιγαίο και  Κύπρο.

  Υπήρχε άραγε πιθανότητα να επιλυθούν όλα ή έστω κάποια από τα θέματα αυτά που ναρκοθετούν για πάνω από μισό αιώνα τις σχέσεις των δύο χωρών; Ασφαλώς όχι. Ούτε υπήρχε πιθανότητα εκδήλωσης μεγαλοθυμίας από την πλευρά Ερντογάν τώρα που η Ελλάδα έχει γονατίσει οικονομικά!

  Οι διεθνείς σχέσεις, τα ζωτικά συμφέροντα έτσι όπως τα αντιλαμβάνεται η κάθε πλευρά υπακούουν στους δικούς τους κανόνες και έχουν τη δική τους δυναμική.

  Δυστυχώς δεν υπάρχουν εθνικά δίκαια αλλά εθνικά συμφέροντα!

  Συνεπώς η επίσκεψη Ερντογάν ειδικά στη στιγμή της πλήρους  διπλωματικής αδυναμίας της Ελλάδας είναι άκαρπη και ενδεχομένως επιζήμια γιατί εκτός των άλλων μας υπενθύμισε τα πολιτικοοικονομικά μας αδιέξοδα.

  Αυτή η εκτίμηση που διατρέχει μεγάλο μέρος του ελληνικού Τύπου είναι μια ρηχή και ενδεχομένως «εθνικοπατριωτική» προσέγγιση για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

  Άσκοπή από τους άσχετους και σκόπιμη από τους "εθναμύντορες".

  Ας παραμερίσουμε λοιπόν τη διπλωματία και ας συνεχίσουμε τη λογική του «ψυχρού πολέμου» με αγορές εξοπλισμών, έως ότου η Τουρκία αντιληφθεί την υπεροπλία μας και επανακαθορίσει στη βάση αυτής της κατάστασης την εξωτερική της πολιτική.

  Αυτή είναι η μια άποψη. Η άλλη εκδοχή θέλει ένταση των διπλωματικών πρωτοβουλιών, εξαντλητικό διάλογο και κάθε φορά, πρόσθεση ενός λίθου στην οικοδόμηση γέφυρας συνεννόησης και ειρήνης. Θα επαναστατήσουν κάποιοι με τον όρο «διάλογο» διότι -κατ` αυτούς- συνεπάγεται διαπραγμάτευση επί κυριαρχικών δικαιωμάτων και έμμεση αναγνώριση των τουρκικών διεκδικήσεων. Μπορεί τακτικά και να έχουν δίκιο.

  Αλλά, πατριώτες, είμαστε έτοιμοι και θέλουμε σύρραξη και όποιον πάρει ο χάρος;

  Ακόμη και αν δεν φτάσουμε σε θερμό επεισόδιο, πόσα χρήματα θα πρέπει να δαπανούμε και για πόσα χρόνια ακόμη ώστε να στηρίζουμε τα περιβόητα αμυντικά μας «δόγματα»;

  Αυτή η άποψη δεν είναι ψοφοδεής και εφεκτική αντίληψη για τα εθνικά μας συμφέροντα.  Είναι μια πρακτική που υιοθετούν σήμερα  πολιτισμένα κράτη που βεβαίως δεν έχουν δίπλα τους επεκτατικούς γείτονες. Όμως είναι μια ρεαλιστική πολιτική που πρέπει να εξετάσουμε, πολύ δε περισσότερο σήμερα που- εξ αντικειμένου- δεν είμαστε σε θέση να «τσαμπουκαλευόμαστε» για μεγάλες ιδέες και εθνικές επιταγές.

  Ασφαλώς και πρέπει να τεθούν κόκκινες γραμμές. Και αλίμονο σε όποιον επιχειρήσει να τις παραβεί. Όμως ας δούμε τα πράγματα όπως έχουν. Όχι όπως θέλαμε να είναι.

  Και κατ` αρχήν, ας αποδεχτούμε ότι με τη δήλωση Ερντογάν η Τουρκία προτίθεται να μελετήσει την πρόταση Παπανδρέου, να υποβάλλει στην Ελλάδα τα σχέδια πτήσεως των μαχητικών αεροσκαφών, είναι ένα καλό ξεκίνημα για το μέλλον. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι πιθανότατα ανοίγει η συζήτηση για αμοιβαία μείωση των εξοπλισμών και προφανώς περιστολή των αμυντικών δαπανών των δύο χωρών.

  Παράλληλα- όσο και αν μας θυμώνει- ας ξανασκεφτούμε και την παρατήρηση του Τούρκου Πρωθυπουργού ότι  ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης, τροφοδοτούν την ένταση μεταξύ των δύο χωρών, αναπαράγοντας τις αναφορές του υπουργείου Εθνικής Άμυνας για τις παραβιάσεις στο Αιγαίο. Ελπίζω, βεβαίως, ότι την ίδια παρατήρηση θα διατυπώσει και προς τα τουρκικά ΜΜΕ.
  Να κρατήσουμε επίσης την εκτίμηση  Παπανδρέου όταν συνομιλώντας  με Τούρκους δημοσιογράφους, είπε ότι η επίσκεψη Ερντογάν συνιστά «μια νέα ιστορική αρχή» στις σχέσεις των δύο χωρών.

  Τέλος ας λάβουμε υπόψη και τη στάση του τουρκικού Τύπου ο οποίος κάνει λόγο για  «έπος της Αθήνας». Και να συμπεριλάβουμε στο τελικό μας συμπέρασμα και τη θετική αποτίμηση της επίσκεψης που έκανε ο κύπριος πρόεδρος, Δημήτρης Χριστόφιας σχετικά με τη δήλωση Ερντογάν ότι «πρέπει να έχει εξευρεθεί λύση στο Κυπριακό μέχρι το τέλος του χρόνου».

  Ακόμη μια θετική εξέλιξη είναι το ενδεχόμενο επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης που άφησε ανοικτό ο Τούρκος Πρωθυπουργός και η ανακαίνιση του Φετιγέ Τζαμί στο Μοναστηράκι που ανακοίνωσε ο  έλληνας πρωθυπουργός.

  Ομολογουμένως τα αγκάθια στις ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι πολλά. Για παράδειγμα,  αμετακίνητος εμφανίστηκε ο Ερντογάν στο θέμα της άρσης του τουρκικού casus belli για την επέκταση των ελληνικών χορικών υδάτων. Ο Τούρκος Πρωθυπουργός  είπε ότι δεν είναι μία απόφαση που μπορεί να ληφθεί μονομερώς και παρέπεμψε το θέμα στις διερευνητικές επαφές που βρίσκονται σε εξέλιξη μεταξύ των δύο χωρών.
  Παρά τις εκατέρωθεν φιλοφρονήσεις και τα πολλά χαμόγελα σε αυτή τη φάση δεν υπήρξαν εντυπωσιακές μεταβολές στο ελληνοτουρκικό status. Διπλωματικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι ουσιαστική πρόοδος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις μπορεί να υπάρξει μόνο στο διπλωματικό παρασκήνια και συγκεκριμένα  μέσω του διαύλου των εν εξελίξει διερευνητικών επαφών για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Πάντως και οι δύο πρωθυπουργοί εμφανίσθηκαν λεκτικά φειδωλοί στο θέμα αυτό  προκρίνοντας τη λύση της «μυστικής διπλωματίας».  

  Όπως προσφυώς διατυπώθηκε, οι ελληνοτουρκικές διαφορές είναι και πολλές και μεγάλες και αντέχουν στον χρόνο. Και παρά την καλή χημεία που διαπιστώθηκε μεταξύ των δύο ηγετών το «τέλος του δρόμου» είναι ακόμη  μακριά.

   Όμως  από την επίσκεψη Ερντογάν που χαρακτηρίστηκε και από τις δύο πλευρές «ιστορική» ας κρατήσουμε τη δέσμευση του Τούρκου Πρωθυπουργού ότι οι δύο χώρες θα γυρίσουν σελίδα στις σχέσεις τους και θα ενισχύσουν την οικονομική συνεργασία, κάτι που αποδεικνύουν οι 21 συμφωνίες που υπεγράφησαν, κυρίως σε τομείς χαμηλής πολιτικής, όπως ο τουρισμός, η ενέργεια και οι μεταφορές.
  Ας κρατήσουμε τη δέσμευση αυτή και ας την τσεκάρουμε στο μέλλον οπότε έχουμε όλο το χρόνο να επιστρέψουμε στις ...; διαφορές μας

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 14.05.2010
• 22:21

  Ελλάδα-Τουρκία: Η Νέα Μεγάλη Δύναμη

   »  Anomos
   

  Ο κύβος ερρίφθη. Ελλάδα και Τουρκία ξεπερνούνε το παρελθόν και κοιτάζουν μπροστά σε ενα ειρηνικό μέλλον. Και οι δυο μαζί θέλουν να αναδειχθούν σε μια «μεγάλη δύναμη συνεργασίας» στην περιοχή. Οι Τούρκοι τουρίστες θα μπορούν να έρχονται χωρίς βίζα στα νησιά μας και οι έλληνες "της πόλης" (κάπου 50.000) να επιστρέψουν όποτε θέλουν χωρις προβλήματα στην Κωνσταντινούπολη.
  
  Ανοίγει και πάλι η θεολογική Σχολή της Χάλκης και ο Πατριάρχης κ.Βαρθολομαίος αναγνωρίζεται και απο την Τουρκία ως "Οικουμενικός" ηγέτης της Ορθοδοξίας. Σε μια ιστορική συνέντευξη τύπου Γ.Παπανδρέου και Τ.Ερντογάν "γύρισαν σελίδα" στις σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας. Και έστειλαν το μήνυμα οτι το κοινό μέλλον και συμφέρον Ελλήνων και Τούρκων είναι η συνεργασία σε όλα τα επίπεδα.
  Στην εισαγωγική του ομιλία ο κ. Γ. Παπανδρέου αναφέρθηκε αναλυτικά στην πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων την τελευταία δεκαετία, σημειώνοντας ιδιαίτερα τις διερευνητικές επαφές, ώστε να υπάρξει ουσιαστική βελτίωση των διμερών σχέσεων.
  
  Χαρακτήρισε ιδιαίτερα σημαντική την πρώτη συνεδρίαση του ελληνοτουρκικού συμβουλίου συνεργασίας για θέματα χαμηλής πολιτικής, αλλά «υψηλής σημασίας», όπως τόνισε χαρακτηριστικά.
  
  Ξεκαθάρισε, πάντως, ότι στη διαδικασία βελτίωσης των διμερών σχέσεων θα πρέπει να αποφεύγονται πράξεις που δεν έχουν κανένα όφελος για τη μία ή την άλλη πλευρά.
  
  Επανέλαβε ότι η Ελλάδα στήριξε και στηρίζει την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, υπογραμμίζοντας ότι θα πρέπει να γίνεται σεβαστό το Διεθνές Δίκαιο, οι θρησκευτικές και πολιτικές ελευθερίες.
  
  Από την πλευρά του ο πρωθυπουργός της Τουρκίας τόνισε ότι οι διμερείς σχέσεις έχουν μπει σε πορεία αλλαγής, κάνοντας και εκείνος ιδιαίτερη μνεία στις συμφωνίες για τον τουρισμό, την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και την ενέργεια.
  
  Ο κ. Ερντογάν αναφέρθηκε και στην οικονομική κρίση -«η οποία είχε αφετηρία τις ΗΠΑ»- εκφράζοντας μάλιστα την άποψη ότι η Αντιπολίτευση θα έπρεπε να στηρίζει την προσπάθεια της κυβέρνησης να βγάλει τη χώρα από την κρίση.
  
  Σχετικά με το Κυπριακό ο Τούρκος πρωθυπουργός είπε ότι η χώρα του είναι έτοιμη να ανοίξει τη διαδικασία των συνομιλιών προς κάθε πλευρά με τη συμμετοχή της ΕΕ, του ΟΗΕ, αλλά και των ΗΠΑ.
  
  Παράλληλα εξέφρασε την άποψη ότι μέχρι το τέλος του χρόνου θα έχει υπάρξει εξέλιξη.
  
  Για το θέμα του Αιγαίου είπε: «το Αιγαίο πρέπει να γίνει θάλασσα που ενώνει τις δύο πλευρές και όχι πεδίο αντιπαράθεσης».
  
  Οι ερωτήσεις προς τους πρωθυπουργούς
  
  Οι πρωθυπουργοί των δύο χωρών ρωτήθηκαν για το τι πρόκειται για να γίνει με τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, αλλά και τις πτήσεις στο Αιγαίο.
  
  Ο κ. Ερντογάν υπογράμμισε την ανάγκη οι πτήσεις στο Αιγαίο να γίνονται από παροπλισμένα αεροπλάνα, ενώ τόνισε ότι σύντομα θα υπάρξει λύση στο θέμα του Ορφανοτροφείου της Πριγκήπου.
  
  Για το θέμα της Χάλκης
  
  Σχετικά με τη Θεολογική Σχολή είπε ότι σύντομα θα υπάρξει λύση στο θέμα της Χάλκης.
  
  Παράλληλα, κάλεσε την ελληνική πλευρά να επιτρέψει την εκλογή (και όχι το διορισμό) του μουφτή στη Δυτική Θράκη, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι ούτε η Τουρκία αναμειγνύεται στο θέμα του Οικουμενικού Πατριάρχη.
  
  Ο κ. Παπανδρέου αναφέρθηκε στο θέμα της Χάλκης και των μουσουλμάνων της Θράκης λέγοντας ότι τα θέματα δεν είναι διμερή.
  
  Εξέφρασε μάλιστα την άποψη ότι η ύπαρξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου είναι προτέρημα για την Τουρκία και είναι προς όφελός της να λειτουργεί εκεί.
  
  Σχετικά με τους μουσουλμάνους της Ελλάδας, ο κ. Παπανδρέου ξεκαθάρισε ότι ο ίδιος και ως υπουργός εργάστηκε για να αρθούν οι όποιες αδικές εις βάρος των μουσουλμάνων της Δυτικής Θράκης.
  
  Παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου
  
  Ο κ. Ερντογάν ρωτήθηκε για τις παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου από τουρκικά αεροπλάνα, το casus belli της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, την παρουσία τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο και την άρνηση της Αγκυρας να ανοίξει τα λιμάνια της στα κυπριακά πλοία.
  
  Ο κ. Ερντογάν είπε ότι το θέμα του casus belli θα λυθεί, αλλά το θέμα αυτό δεν αφορά μόνο την τουρκική πλευρά.
  
  Για τις παραβιάσεις επανέλαβε την επιθυμία της Αγκυρας οι πτήσεις των αεροπλάνων στο Αιγαίο να πετούν αφοπλισμένα.
  
  Για το Κυπριακό υπενθύμισε το σχέδιο Ανάν και την προσωπική του πρωτοβουλία -προς τον ΓΓ του ΟΗΕ- να έρθει το θέμα στα Ηνωμένα Έθνη με την προσωπική του δέσμευση ότι «η Τουρκία θα βρίσκεται ένα βήμα πιο μπροστά ακόμα και από την ελληνική πλευρά».
  
  Είπε δε ότι στη Σύνοδο που έγινε το 2004 στην Ελβετία η ελληνική και ελληνοκυπριακή πλευρά επιθυμούσε την αναβολή του δημοψηφίσματος.
  
  Υπάρχει φόβος και δυσπιστία και από τις δυο πλευρές
  
  Ο κ. Ερντογάν ξεκαθάρισε ότι τα λιμάνια της Τουρκίας θα άνοιγαν προς τα κυπριακά πλοία, εφόσον την ίδια ώρα άνοιγαν και τα λιμάνια της Κυπριακής Δημοκρατίας στα τουρκικά πλοία.
  
  Απαντώντας ο κ. Παπανδρέου είπε ότι εξακολουθεί να υπάρχει φόβος και δυσπιστία, τόσο από την ελληνική πλευρά έναντι της Τουρκίας, όσο και από την άλλη πλευρά.
  
  «Το θέμα είναι να αφήσουμε πίσω αυτή την εικόνα και να κοιτάξουμε το μέλλον».
  
  Σχετικά με τις παραβιάσεις στο Αιγαίο, ο κ. Παπανδρέου είπε ότι το θέμα θα μπορούσε να λυθεί αν η Τουρκία έδινε σχέδια πτήσης: «έτσι δεν θα υπήρχαν αναχαιτίσεις».
  
  Για το Κυπριακό ο κ. Παπανδρέου αναγνώρισε το θάρρος του κ. Ερντογάν να συζητά το Κυπριακό, σε αντίθεση με όσα λέγονταν παλαιότερα από την Αγκυρα «ότι το θέμα λύθηκε το 1974».

  
  .i-reportergr.com
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 13.05.2010
• 11:17

  Κοστουμαρισμένοι λύκοι και γραβατοφορούσες ύαινες

   »  Anomos
  
  

  Ο υπουργός Οικονομίας της Σουηδίας, στην προχθεσινή «ναυαγοσωστική» σύνοδο του EcoFin, τους αποκάλεσε «αγέλη λύκων». Η επικεφαλής του κόμματος της Αριστεράς στη Γερμανία, μιλώντας προ ημερών στο Κοινοβούλιο της χώρας της, τους χαρακτήρισε «Ταλιμπάν με ριγέ κοστούμια». Λογικότατοι και δικαιότατοι ακούγονται οι χαρακτηρισμοί αυτοί, κι άλλοι βαρύτεροι, δεν μας βοηθούν ωστόσο να καταλάβουμε ποιοι στα κομμάτια είναι οι διαβόητοι κερδοσκόποι, οι αγριεμένοι σπεκουλαδόροι που καγχάζουν ενόσω χώρες και άνθρωποι κατακρημνίζονται εξαιτίας της δικής τους άπληστης δράσης. Βλέπουμε λοιπόν ότι ακόμα και αυτοί που λόγω του αξιώματός τους γνωρίζουν ή οφείλουν να γνωρίζουν κάτι περισσότερο, αφού συνδιοικούν χώρες ή ηγούνται κομμάτων, προσφεύγουν στις μετωνυμίες και τις μεταφορές, και εντέλει στην ηθικολογία, για να προσδιορίσουν τους λυμεώνες της παγκόσμιας οικονομίας, και της ελληνικής. Αλλά έτσι, πόσο σαφή εικόνα των πραγμάτων μπορούν να σχηματίσουν όσοι δεν τα πάνε και τόσο καλά με τους όρους της οικονομολογίας; Πώς να χωνέψουν την ανοικονόμητη τροφή των αριθμών, των ποσοστών και των συνωμοσιολογιών άνευ ονοματεπωνύμου οι απλοί λεγόμενοι άνθρωποι, όσοι τέλος πάντων κάτι διαισθάνονται, κάτι πικρό βιώνουν, αλλά σίγουρα δεν γνωρίζουν επακριβώς πώς δουλεύει το χρηματοπιστωτικό σύστημα;

  
  Πώς να χωρέσει στο μυαλό τους ότι κάποιοι πολυσπουδαγμένοι στοιχηματίζουν τεράστια ποσά στη χρεοκοπία της μιας ή της άλλης χώρας (ένα κομμάτι του ποσού που ποντάρεται μπορεί να προέρχεται από ευγενείς υπηκόους του ίδιου του βαλλόμενου κράτους), με την ίδια αμεριμνησία που άλλοι στοιχηματίζουν για ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι τρίτης κατηγορίας, και ύστερα κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους (και περνάνε πολλά, τα πάντα) για να χρεοκοπήσει η στοχοποιημένη χώρα και να βγουν αυτοί θηριωδώς κερδισμένοι; Πώς να κατανοήσει δηλαδή και πώς να αποδεχτεί ότι χώρες ολόκληρες, αλλά ακόμα και θεωρητικώς ισχυρές ενώσεις χωρών όπως η Ευρωπαϊκή, είναι εντέλει αθύρματα, παντελώς αδύναμοι κρίκοι, οι δε άνθρωποί τους αποτελούν ανυπεράσπιστη λεία στις ορέξεις της κάθε αγέλης, είτε κοστουμαρισμένοι λύκοι την απαρτίζουν είτε γραβατοφορούσες ύαινες; Αλλά οι πνιγηρές απορίες δεν σταματούν εδώ. Οτι υπάρχουν «αγέλες» (ανθρώπων) δεν το μαθαίνουν τώρα οι ιθύνοντες της Ε. Ε. και κάθε χώρας-μέλους ξεχωριστά. Δουλειά τους ήταν να γνωρίζουν. Κανείς δεν απαίτησε να γίνουν προφήτες, αλλά να διαβάζουν απλώς και ν' ακούνε όσα ήδη γράφονταν και λέγονταν. Να τα διαβάζουν, να τα ερμηνεύουν και να ετοιμάζουν εγκαίρως την απαραίτητη ασπίδα για τους πολίτες που τους έχουν αναθέσει αυτήν ακριβώς την ευθύνη. Ούτε επαρκείς αναγνώστες της πραγματικότητας αποδείχθηκαν ωστόσο οι Ευρωπαίοι ηγέτες ούτε ικανοί ερμηνευτές. Τώρα επιτίθενται εναντίον των τζογαδόρων και των οίκων αξιολόγησης. Οι δίποδοι λύκοι όμως της τραπεζικής ολιγαρχίας την έχουν ήδη κάνει τη δική τους δουλειά. Και καγχάζουν.
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 12.05.2010
• 20:22

  Απόβαση των Τούρκων στο...Ιόνιο

   »  Anomos

  Μεγάλη δημοσιότητα δίνουν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης στην  επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα καθώς της άφιξης του Τούρκου Πρωθυπουργού θα προηγηθεί «απόβαση» περίπου  εβδομήντα μεγαλόσχημων Τούρκων επιχειρηματιών οι οποίοι- όπως θρυλείται- προτίθενται να κάνουν μπίζνες στην Ελλάδα.

   Οι Τούρκοι επιχειρηματίες θα συναντηθούν με ισχυρούς παράγοντες της ελληνικής οικονομίας την ώρα που θα διεξάγονται οι συνομιλίες των δύο κυβερνήσεων.

  Μεταξύ των Τούρκων επιχειρηματιών βρίσκονται στελέχη της  τράπεζας «Ziraat» που αυτή τη στιγμή θεωρείται η μεγαλύτερη κρατική τράπεζα της Τουρκίας με υψηλή ρευστότητα.  Η διοίκηση της «Ziraat» δεν έχει  κρύψει την επιθυμία να εξαγοράσει  κάποια ελληνική τράπεζα και μεταξύ των συνομιλητών θα βρίσκονται τραπεζίτες από μεγάλα ελληνικά ιδρύματα όπως η Εθνική  η οποία είχε εξαγοράσει την τουρκική τράπεζα Finansbank.

   Διακηρυγμένος και αυτονόητος στόχος της ελληνικής και της τουρκικής κυβέρνησης είναι η διεύρυνση και εμβάθυνση της οικονομικής συνεργασίας μέσω συμφωνιών που θα συναφθούν από επιχειρήσεις των δύο χωρών στους τομείς των τραπεζικών εργασιών, της ενέργειας, των κατασκευών και του τουρισμού.

  Στην παρούσα συγκυρία ακόμη και οι κραταιές  ελληνικές επιχειρήσεις έχουν ανάγκη από κεφαλαιακή ρευστότητα αλλά και από το άνοιγμα νέων αγορών που μπορούν να επιτευχθούν μέσα από διεθνείς συνεργασίες ή ακόμη και αλληλομεταβιβάσεις εταιρικών μεριδίων.

   Από τις αλλεπάλληλες -κατ' ιδίαν- συναντήσεις του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών κ. Δημήτρη Δρούτσα  με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών κ. Αχμέτ Νταβούτογλου έχει διαφανεί ότι τα πεδία της συνεργασίας  εντοπίζονται κυρίως στους λεγόμενους τομείς της χαμηλής πολιτικής. Ωστόσο ιδιαίτερο ενδιαφέρον εκδηλώνεται από τουρκικής πλευράς για τον τομέα της ενέργειας.

  Ενδιαφέρον για εξαγορά της ΔΕΠΑ

  Ένα από τα εν εξελίξει έργα που βρίσκονται στο επίκεντρο του διεθνούς -άρα και του τουρκικού- επενδυτικού ενδιαφέροντος είναι ο αγωγός μεταφοράς φυσικού αερίου.

  Όπως είναι γνωστό, πέραν του χερσαίου που θα διασχίζει την Ελλάδα και θα καταλήγει στην Πέρδικα της Θεσπρωτίας,  σε εξέλιξη βρίσκονται οι διαβουλεύσεις  για την κατασκευή του υποθαλάσσιου ελληνοιταλίκού αγωγού «IGI- ΠΟΣΕΙΔΩΝ».

   Το έργο έχει ανατεθεί σε κοινή Ελληνοϊταλική εταιρία στην οποία μετέχουν κατά 50% η ΔΕΠΑ και η ΕDISON. Έδρα της κοινοπραξίας είναι η Αθήνα. Ο υποθαλάσσιος ελληνοϊταλικός αγωγός χαρακτηρίζεται  έργο μεγάλης ενεργειακής αλλά και εθνικής σημασίας καθώς οι  δύο χώρες  εξετάζουν μεταξύ των άλλων και τη δυνατότητα αμφίδρομης ροής του φυσικού αερίου.  

  Στην περίπτωση αυτή ο αγωγός  IGI, θα προστεθεί στο υπάρχον  τριπλό δίκτυο αγωγών του εθνικού συστήματος φυσικού αερίου καθιστώντας τη χώρα μας ενεργειακά απεξαρτημένη αλλά και πανευρωπαϊκό κέντρο μεταφοράς φυσικού αερίου. Με βάση το σχεδιασμό αυτόν προβλέπεται η διέλευση από την Ελλάδα των κοιτασμάτων φυσικού αερίου από τη Βόρεια Αφρική μέσω του υποθαλάσσιου ελληνοιταλικού αγωγού, από την Κασπία μέσω του Τουρκοελληνοϊταλικού αγωγού ITGI και από τη Ρουμανία μέσω του ελληνοβουλγαρικού αγωγού.

  Η παροχέτευση του αερίου προς την Ευρώπη θα γίνεται μέσω του υποθαλάσσιου ελληνοιταλίκού αγωγού «IGI- ΠΟΣΕΙΔΩΝ».

  Πρόκειται πραγματικά για ένα εξαιρετικά από κάθε άποψη σημαντικό έργο και ήδη οι Ιταλοί δια του προέδρου της εταιρίας ΕDISON εξέφρασαν  δημοσίως την πρόθεσή τους να εξαγοράσουν  τη ΔΕΠΑ.

  Και ενώ η Κυβέρνηση και δη η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας Κλιματικής Αλλαγής δεν αποκλείουν εκ προοιμίου ένα τέτοιο ενδεχόμενο ( είτε εκχώρησης της συμμετοχής της ΔΕΠΑ στον υποθαλάσσιο αγωγό είτε ακόμη και την πώληση ολόκληρης της εταιρίας), Ιταλοί και Τούρκοι, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες συνυπέγραψαν «μνημόνιο συνεργασίας» και συνέστησαν κοινή επιτροπή  για την επίβλεψη του έργου.

  Πρακτικά αυτό σημαίνει  ad hoc  συμμετοχή των Τούρκων στον  Ελληνοϊταλικό υποθαλάσσιο αγωγό. Σε  περίπτωση όμως που αποχωρήσει ή  πωληθεί η ΔΕΠΑ,  θα υπάρξει συνιδιοκτησία Ιταλών και Τούρκων στον υποθαλάσσιο αγωγό ο οποίος θα διασυνδέεται με το χερσαίο τμήμα στη Θεσπρωτία.

  Με τον τρόπο αυτό η Τουρκία βγαίνει στην Αδριατική και φυσικά στο ...; Ιόνιο. 

  Η επικύρωση της συμμετοχής της τουρκικής Botas στον υποθαλάσσιο αγωγό φυσικού αερίου Ελλάδας - Ιταλίας (Ποσειδών - IGI)  έχει ανακοινωθεί ότι θα γίνει με την υπογραφή Μνημονίου Κατανόησης (Memorandum of UInderstanding).

  Το μνημόνιο θα συνυπογράψουν η ιταλική «Edison»,  η Δημόσια Επιχείρηση Αερίου (ΔΕΠΑ) και φυσικά η τουρκική εταιρεία «Botas»  για την συμμετοχή της τουρκικής Botas στον υποθαλάσσιο αγωγό φυσικού αερίου Ελλάδας - Ιταλίας (Ποσειδών - IGI) αναμένεται να προχωρήσουν από κοινού την ερχόμενη Τετάρτη η ιταλική «Edison» και η Δημόσια Επιχείρηση Αερίου (ΔΕΠΑ) με την τουρκική εταιρεία «Botas».

  Το θέμα αναμένεται να «κλείσει» στο περιθώριο της συνάντησης που έχει προγραμματισθεί να πραγματοποιηθεί στην Ρώμη ανάμεσα στους πρωθυπουργούς της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι και της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
  Σύμφωνα με πληροφορίες που διέρρευσαν η ΔΕΠΑ  φέρεται όχι να συνυπογράφει το  Μνημονίου Κατανόησης (Memorandum of UInderstanding) αλλά να δίνει τη συγκατάθεσή της για είσοδο της Botas στο σχήμα. Στο νέο και προς υπογραφή σχέδιο του Μνημονίου καθίσταται σαφές ότι συμμετέχει και η ελληνική εταιρεία, η οποία άλλωστε κατέχει το 50% του αγωγού IGI (το άλλο 50% κατέχει η Edison, ενώ οι ποσότητες αερίου που θα πωλούνται στην ιταλική αγορά ανήκουν κατά 80% στους Ιταλούς και κατά 20% στην ΔΕΠΑ, με μία πρόβλεψη και για μία μικρή πρόσβαση για τρίτους).

  Το θέμα αυτό είναι βέβαιο ότι θα συζητηθεί στις συναντήσεις  Παπανδρέου- Ερντογάν στην Αθήνα και διάφορες «πηγές» παρουσιάζουν τη συμμετοχή των Τούρκων ως  «έξυπνη κίνηση της  ελληνοϊταλικής πλευράς» καθώς όπως αναφέρουν «με τον τρόπο αυτό καθίσταται ελκυστικότερο το εγχείρημα του τουρκοελληνοϊταλικού αγωγού ITGI».

  Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι τόσο ο ITGI  (τμήμα του οποίου αποτελεί και ο IGI - Ποσειδών) όσο και ο ανταγωνιστικός Nabucco στον οποίο συμμετέχουν οι Τούρκοι, έχουν σχεδιαστεί με πρώτη πηγή τροφοδοσίας το αέριο του Αζερμπαϊτζάν, το οποίο ωστόσο είναι σαφές ότι δεν επαρκεί για την πλήρωση του Nabucco, ο οποίος καταλήγει στην κεντρική Ευρώπη παρακάμπτοντας την Ελλάδα.

  Οι τελικές συμφωνίες για τον ITGI (υπογραφή 4μερους διακρατικής σύμβασης) παραμένουν κολλημένες για πάνω από δέκα χρόνια και εικάζεται ότι η παροχή του συγκεκριμένου κινήτρου προς την τουρκική Botas είναι ικανή να τις απομπλέξει από τις επιμέρους διεκδικήσεις. Κατά την ίδια πληροφόρηση, υπάρχει η αισιοδοξία ότι σε αντιστάθμισμα της εισόδου στον IGI, η Botas θα "χαλαρώσει" ή και θα εγκαταλείψει τις απαιτήσεις της για παρακράτηση του 15% των ποσοτήτων αερίου που πρόκειται να περνούν μέσω του ITGI. Μία τέτοια εξέλιξη θεωρείται ικανοποιητική  αφού- όπως θρυλείται- θα δρομολογήσει και τη συμφωνία ανάμεσα σε Τούρκους και Αζέρους, με τελικό αποτέλεσμα την υπογραφή της 4μερούς διακρατικής σύμβασης και την θέση του ITGI στον δρόμο της υλοποίησης.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 11.05.2010
• 09:55

  Bargain of the week..

   »  AVenGer!
  Κάλιο αργά παρά ποτέ δε λένε?Αν και καθυστερημένα θέλω να ποστάρω μια πάρα πολύ ενδιαφέρουσα προσφορά!!
  Αν πάτε στο [www.wolfire.com] και για τις επόμενες ~13 ώρες, μπορείτε δίνοντας οποιοδήποτε ποσό* θέλετε να κατεβάσετε εντελώς δωρεάν και χωρίς κανένα απολύτως σύστημα προστασίας 5 indie παιχνιδάκια για τα λειτουργικά Windows, MacOS & Linux.
  Τα παιχνίδια είναι τα World of Goo, Aquaria, Gish, Lugaru HD, Penumbra Overture ενώ πρόσφατα προστέθηκε και το Samorost 2 της Amanita Design της εταιρείας που δημιούργησε το Machinarium.
  
  Όποιος ενδιαφέρεται ας ρίξει μια ματιά.
  
  *Μην δοκιμάσετε να βάλετε σαν ποσό 0.1$  
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 10.05.2010
• 21:49

  Πως γίνεται να πεθαίνει το αύριο;

   »  Logotexnis
  Πως γίνεται να πεθαίνει το αύριο;
  
  Περισσότερα... »
  
  

• 21:32

  Το παζάρι της συναίνεσης

   »  Anomos
  Το κυριότερο χαρακτηριστικό της δη΅οκρατίας είναι αυτό: σε τακτά χρονικά διαστή΅ατα, ο λαός έχει τη δυνα τότητα να στείλει τους κατεργαραίους του κυβερνητικού κό΅΅ατος στο σπίτι τους. Αντίθετα, οι συναινέσεις είναι ένα παζάρι για να διασωθούν στην εξουσία. Αυτό, η πολιτική επιστή΅η το λέει «δη΅οκρατικό καρτέλ». Η κρίση του πολιτικού συστή΅ατος δεν αρκεί από ΅όνη της για να εξηγήσει την οικονο΅ική κρίση. Μπορεί ό΅ως να εξηγήσει την πολιτική αναπηρία των ευρωπαϊκών χωρών. Πέρα από την οικονο΅ική, ολόκληρη η Ευρώπη ζει ΅ια καλπάζουσα πολιτική κρίση. Στη Γαλλία υπάρχει σαφής κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αλλά τα τρία τέταρτα του πληθυσ΅ού της είναι δυ σαρεστη΅ένα από τον πρόεδρό τους. Στη Γερ΅ανία, ο κυβερνητικός συνασπισ΅ός δεν λειτουργεί πια. Στην Ιταλία, η κυβέρνηση υπονο΅εύεται από τα ίδια τα κό΅΅ατά της, που προσβλέπουν στην επό΅ενη ΅έρα ΅ετά τον Μπερλουσκόνι. Στην Ισπανία, η σοσιαλιστική κυβέρνηση απλώς επιπλέει πάνω σε ΅ια πελώ ρια «φούσκα» ακινήτων ΅ε ανεργία 20%. Και στη Βρετανία, η οικονο΅ική κατάσταση είναι τόσο αβέβαιη, που η εκλογική νίκη του Κά΅ερον χαρακτηρίζεται «πρόωρη». «Το κό΅΅α που θα κερδίσει αυτές τις εκλογές θα κληρονο΅ήσει ένα φαρ΅ακερό δώρο», έλεγε προφητικά ο διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας. «Τα ΅έτρα τα οποία θα χρειαστεί να λάβει θα είναι τόσο ΅ισητά, που θα χρειαστεί του λάχιστον ΅ια γενιά για να ξαναδεί εξουσία». Γι` αυτό σή΅ερα, τριακόσια χρόνια ΅ετά την πρώτη αγγλική επανάσταση, τη ΅ητέρα του αστικού κοινο βουλευτισ΅ού, γράφει το περιοδικό «Μαριάν», το πολιτικό σύστη΅α αναζητεί τη σωτηρία του στις συναινέσεις. Η πολιτική προσφορά είναι ανεπαρκής για τις προσδοκίες των λαών. Από το Παρίσι ΅έχρι το Βερολίνο και από το Λονδίνο ΅έχρι τη Ρώ΅η, δεν αρκεί για να ανταπο κριθεί στη ζήτηση. Αυτό θα βλέπου΅ε από εδώ και πέρα: εκλογές σαν τις βρετανικές, από τις οποίες όλα τα κό΅΅ατα της εξουσίας θα βγαίνουν χα΅έ να. Γιατί, όπως εξηγεί ο αρθρογράφος Μπερνάρ Γκιετά στην εφη΅ερίδα «Le Τemps», η κρίση είναι διπλή: οικονο΅ική και πολιτική. Και γι` αυτό ακρι βώς είναι παράδοξο αυτό που ελπίζουν ΅ερικοί, ότι δηλαδή το οικονο΅ικό σύστη΅α που έφερε σε αυτό το χάλι τον κόσ΅ο θα ΅πορούσε ποτέ να αλλάξει από το ίδιο πολιτικό σύστη΅α, ότι τα ίδια εκεί να κό΅΅ατα που παρέδωσαν τις χώρες τους στη δικτατορία των αγορών θα ΅πορούσαν ποτέ να διασωθούν σε ένα πραγ΅ατικά δη΅οκρατικό σύστη ΅α, ΅ολονότι τα ίδια αυτά κό΅΅ατα εξέθρεψαν ένα σύστη΅α αντιδη΅οκρατικό στο οποίο το ιδιωτικό χρη΅ατιστικό και τραπεζικό κεφάλαιο αποφασίζει για τις τύχες των λαών τους. Τα κό΅΅ατα του «δη΅οκρατικού καρτέλ» ΅οιάζουν ΅ε δυο εξουθενω΅ένους ΅ποξέρ, λέει ο βρετανός πολιτικός Ντάνιελ Χάναν. Ο ένας στηρίζεται πάνω στον άλλο για να σταθούν στα πόδια τους. Ενας λαός, ό΅ως, πρέπει να έχει τη δυνατότητα να στέλνει τους αποτυχη΅ένους ηγέτες του στο σπίτι τους. Ξεκάθαρα. Αποφασιστικά. Από την εποχή του Βοναπάρτη, οι εθνικές συναινέσεις αποτέλεσαν την τέλεια δικαιολογία για κάθε λογής δικτατορίες.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 11:33

  «Πλην Λακεδαιμονίων» μεγάλες αποφάσεις για τη χώρα

   »  Anomos

  «Πλην Λακεδαιμονίων», πλην δηλαδή της πάλαι ποτέ αποκαλούμενης «αριστεράς» στον τόπο μας (ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ/ΣΥΝ) που αποφάσισαν να τεθούν «εκτος νομιμότητας» η σύσκεψη των Πολιτικών Αρχηγών υπο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ.Παπούλια στις 12 το μεσημέρι αναμένεται να αποφασίσει με στόχο την αποκατάσταση της τιμής του πολιτικού κόσμου:
  
  " Την κατάργηση από τον Ιούνιο του νόμου περι ευθύνης υπουργών καθώς και την ΜΗ παραγραφή των αδικημάτων κάθε ατόμου που ασκεί με οποιοδήποτε τρόπο κρατική εξουσία ή διαχείριση. Αίρονται και αναδρομικά όλες οι παραγραφείσες υποθέσεις. Καταργείται η βουλευτική ασυλία. Η περιουσία των κρατικών λειτουργων και πολιτικών που δεν θα δικαιολογείται από το «Πόθεν Εσχες», θα δημεύεται.
  " Μετατρέπεται η βουλή σε αναθεωρητική ώστε να προχωρήσει σε μείζονες θεσμικές-πολιτειακές μεταβολές, μεταξύ των οπίων θα είναι και η μείωση των βουλευτών σε 200. Φυσικά με την ισχύ και του νέου εκλοιγκού νόμου που θα ψηφιστεί μέσα στο καλοκαίρι.
  " Δημιουργείτια μια πανίσχυρη ανεξάρτητη αρχή για την διαφάνεια της δημόσιας ζωής στην οποια θα υπάγονται όλες οι κρατικές και κοινοβουλευτικές αρμόδιες υπηρεσίες. O κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιώργος Πεταλωτής σχολίασε σχετικά με την άρνηση των δύο μικρών κομμάτων να συμμετάσχουν στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών:
  «Τη χρονική στιγμή που ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου και η κυβέρνηση δίνουν αγώνα για την οικονομική διάσωση της χώρας, στο εν εξελίξει Συμβούλιο Κορυφής της Ευρωζώνης στις Βρυξέλλες και όταν η κοινωνική συνοχή είναι άκρως απαραίτητη, το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ ψάχνουν πάλι για προφάσεις, για να μη συμμετέχουν στο συμβούλιο πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
  »Δυστυχώς, η μόνη συμβολή τους στην τεράστια αυτή προσπάθεια του ελληνικού λαού είναι για άλλη μια φορά η πλήρης άρνηση καθώς και ο μη σεβασμός των δημοκρατικών θεσμών».
  Τη μη συμμετοχή των κομμάτων της Αριστεράς σχολίασε και ο ΛΑΟΣ: «Σε μια στιγμή μεγάλης ιστορικής ευθύνης, τα κόμματα της Αριστεράς ανταγωνίζονται για την μέγιστη ανευθυνότητα. Η Ελλάδα και χωρίς αυτούς υποχρεούται να βρει το δρόμο της».
  Από εκεί και μετά ο αρμόδιος υπουργός κ. Καστανίδης σε συνέντευξη του τονίζει ότι στο νομοσχέδιο κατά της διαφθοράς, που θα συζητηθεί στην Ολομέλεια της Βουλής την επόμενη εβδομάδα, θα προβλέπεται δήμευση περιουσιακών στοιχείων πολιτικών προσώπων, τα οποία δεν έχουν δηλωθεί, ενώ οι πολιτικοί θα χάνουν τα αξιώματά τους αν αποκρύπτουν την περιουσία τους ή συμμετέχουν σε εξωχώριες (Off Shore) εταιρίες. Αναφέρει μάλιστα ότι θα εισηγηθεί κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου, την ενοποίηση των μηχανισμών ελέγχου του «Πόθεν Εσχες» και δίωξης «μαύρου χρήματος» .
  Ερωτηθείς για το θέμα της βουλευτικής ασυλίας, ο υπουργός Δικαιοσύνης τονίζει ότι αρκεί να συμφωνήσουν με δήλωσή τους τα κόμματα ότι κάθε κατηγορία που δεν σχετίζεται με την άσκηση των κοινοβουλευτικών καθηκόντων θα οδηγεί χωρίς δεύτερη κουβέντα σε άρση της βουλευτικής ασυλίας. Ο κ. Καστανίδης αναφέρει ότι είναι λογικό να αισθάνονται οι πολίτες αδικημένοι και οργισμένοι και τονίζει ότι δεν αρκούν πλέον οι λεκτικές καταδίκες.
  Σχετικά με παράνομο πλουτισμό ορισμένων, ο κ. Καστανίδης τονίζει ότι: Σας θυμίζω, ότι συνεστήθησαν ήδη δύο και θα συσταθούν και άλλες εξεταστικές επιτροπές, μεταξύ αυτών και αυτή που θα διερευνήσει τις ευθύνες για την εγκληματική οικονομική πολιτική των τελευταίων ετών. Θέλουμε να αναδειχθούν εξατομικευμένες ευθύνες και να υπάρξει τιμωρία. Την ατιμωρησία δεν την αντέχει άλλο ο τόπος.
  Τέλος, αναφερόμενος στο ρόλο της δικαιοσύνης, σημειώνει ότι καλείται να αποδείξει σε δύσκολες στιγμές ότι μπορεί να είναι αντάξια της εμπιστοσύνης των πολιτών. Θα αλλάξουν πολλά. Από τις κρίσεις και τις προαγωγές των δικαστικών λειτουργών μέχρι, το κυριότερο όλων, την επιτάχυνση στην απονομή της δικαιοσύνης. Όμως το σπουδαιότερο όλων σε στιγμές ιστορικές για την κοινωνία και τη χώρα είναι να αποδειχθεί ότι τη συνείδηση τη διαθέτουμε όλοι ακέραιη.
  " Υπέρ της εφαρμογής των νέων μέτρων που ανακοίνωσε η κυβέρνηση τάσσεται η πλειοψηφία των Ελλήνων. Εντούτοις, αξιοσημείωτο είναι και το μερίδιο της κοινής γνώμης που εξέφρασε τη διαφωνία του, ακόμη και όταν καλείται να επιλέξει ανάμεσα στη λιτότητα και στην πτώχευση, σύμφωνα με νέα δημοσκόπηση.
  
  Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας της Κάπα Research για τα νέα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης που έγινε για λογαριασμό του Βήματος της Κυριακής, το 55,2% των πολιτών δηλώνει ότι δέχεται το πακέτο μέτρων (ναι 37,1% - μάλλον ναι 18,1%), έναντι 44,6% που το απορρίπτει (όχι 36,3% - μάλλον όχι 8,3%).
  Το 56,3% προτιμά την περικοπή μισθών από τη χρεοκοπία της χώρας, ενώ το 74,8% δηλώνει ότι η χώρα πρέπει να παραμείνει στην ευρωζώνη.
  Οι πολίτες σε ποσοστό 71,3% ζητούν από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης να λειτουργήσουν σε κλίμα συναίνεσης, έναντι 22,2% που ζητά δυναμική αντίσταση.
  Σε ερώτηση σχετικά με το αν πρέπει να σταματήσουν οι διαδηλώσεις μετά τα τραγικά γεγονότα της Τετάρτης, το 45,3% δηλώνει «ναι ή μάλλον ναι» και το 53,2% «όχι ή μάλλον όχι».

  
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 07.05.2010
• 17:00

  Ένα παλιό σκαρί

   »  Logotexnis
  Ένα παλιό σκαρί
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 06.05.2010
• 21:00

  Εξ ενστίκτου συναίνεση

   »  Anomos

  Με δημοσιογραφική ματιά του θέματος θα ξεκινούσα το άρθρο μου ως εξής: «μπροστά στον κίνδυνο κοινωνικού σπαραγμού και πολιτικής αποσταθεροποίησης οι πολιτική ηγεσία της χώρας αναγκάστηκε να υποστείλει (προς το παρόν) τις κομματικές σημαίες και να κάνει αποδεκτή (για τα μάτια του κόσμου) την πρόταση του Πρωθυπουργού για τη σύγκλιση του συμβουλίου πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας».
  Αυτό που φαίνεται να πρυτάνευσε στη δεδομένη στιγμή είναι το «ένστικτο επιβίωσης» καθώς οργίαζαν οι φήμες ότι η προβακάτσια δεν είχε ως στόχο τους δυστυχείς εργαζομένους στην τράπεζα, αλλά κατ` αρχήν την ανατροπή της κυβέρνησης την ακύρωση του Γιώργου Παπανδρέου και τελικά την αλλαγή του πολιτικού συστήματος.
  
  Το σενάριο αυτό δεν είναι εξ ορισμού αρνητικό υπό την προϋπόθεση ότι οι όποιες αλλαγές δεν θα καθοδηγούνται από σκοτεινά κέντρα εξουσίας με ιδιοτελείς στόχους αλλά από γήινες, διαφανείς και υγιείς κοινωνικές-λαϊκές δυνάμεις.
  
  Οι λαοί, όταν οι κοινωνίες τους φτάνουν στην εξαθλίωση, έχουν το συνταγματικό δικαίωμα και τη δημοκρατική ευθύνη να προστατεύσουν τις χώρες τους και τους εαυτούς τους από τις δυνάμεις του σκότους, της εκμετάλλευσης και της κατάλυσης της νομιμότητας ...;
  Στην προκειμένη περίπτωση -έστω και προς στιγμή- οι πολιτικοί αρχηγοί πείσθηκαν ότι ο «κυρίαρχος λαός» δεν είχε πρόθεση κινήματος η επανάστασης αλλά μόνο διαδήλωσης και εκδήλωσης της δυσφορίας, της οργής και της απόγνωσης για τα πρωτοφανή σε ένταση μέτρα για την αποκαλούμενη σωτηρία της χώρας από την κατάρρευση και της οικονομίας από τη χρεοκοπία.

  
  
  

  Τα επεισόδια- λένε- προκλήθηκαν είτε από αυτονομημένες κοινωνικές ομάδες που απορρίπτουν έννοιες όπως κράτος, οικονομία, κατεστημένοι θεσμοί, είτε από «διατεταγμένους» ταραχοποιούς ...;
  Το συμπέρασμα αυτό λειτούργησε καταλυτικά και οδήγησε τους πολιτικούς αρχηγούς στο ...; Προεδρικό Μέγαρο.
  

  
  Με την κίνηση αυτή- που δεν είναι κατ` ανάγκη επιλήψιμη- συγκροτείται «μέτωπο αυτοπροστασίας» σύσσωμης της πολιτικής ηγεσίας μπροστά στον κίνδυνο ανατροπής των πάντων και φυσικά της Δημοκρατίας που παρά τα χάλια της εξακολουθεί να είναι το καλύτερο και αντιπροσωπευτικότερο σύστημα πολιτικής διακυβέρνησης. Ασχέτως αν στις μέρες μας ζούμε μια παρωδία Δημοκρατίας ...;
  Αλλά πάλι, για όλα όσα συνέβησαν στη χώρα μας δεν ευθύνεται το πολίτευμα. Υπεύθυνοι είναι αυτοί που κυβέρνησαν, πήραν αποφάσεις και συσσώρευσαν ελλεί΅΅ατα και προβλή΅ατα και υπόλογοι είναι εκείνοι από τους πολίτες που «έπαιξαν» ΅ε το κράτος και τις αδυνα΅ίες του.
  
  
  Οι κρίσεις δεν προκύπτουν από παρθενογένεση ούτε και είναι μονοδιάστατες. Κουβαλούν μαζί τους αμφισβητήσεις νομιμότητας των ηγετών, προβλήματα δημοκρατίας και ταυτόχρονα τροφοδοτούν ακραία και πολυποίκιλα συναισθήματα.
  
  Και όταν υπόλογοι της κατάστασης εμφανίζονται ως σωτήρες, τότε η αμφισβήτηση γίνεται άρνηση, οργή και βία.
  
  Γιατί το ΅εγαλύτερο ΅έρος του ελληνικού λαού που καλείται τώρα να πληρώσει το μάρμαρο ούτε έκλεψε, ούτε έκρυψε και άρα δεν έχει λόγο να ντρέπεται και να ανέχεται.
  
  Στα χείλη όλων των διαδηλωτών ήταν η διαπίστωση ότι η Ελλάδα κατέβηκε και το τελευταίο σκαλοπάτι της εθνικής ταπείνωσης, και υπαίτιο είναι το πολιτικό σύστη΅α που ΅ας οδήγησε, χωρίς επιστροφή, στην καταστροφή και την υποδούλωση.
  
  Σύμφωνοι. Ο λαός, υπέρ του οποίου ασκούνται όλες οι εξουσίες, μπορεί και πρέπει να αποφασίσει για το μέλλον του. Και ότι και αν αποφασίσει οφείλουν όλοι να το σεβαστούν και να το εφαρμόσουν.
  
  Αρκεί η επιλογή να είναι συνειδητή και όχι αποτέλεσμα οργής και θυμού και ακόμη χειρότερα υποβολιμαία.
  Μέχρι στιγμής είδα, άκουσα και διάβασα μόνο μία πρόταση: ή πληρώνουμε ή βουλιάζουμε.
  
  Τα ερωτήματα στην περίπτωση αυτή είναι πολλά αλλά κυρίαρχο παραμένει το εξής: μπορούμε, με ποιους όρους και τι κόστος να πληρώσουμε τα χρέη μας;.

  Απάντηση αποδεκτή από όλους δεν υπάρχει. Ούτε και σαφές ιδεολογικό πλαίσιο γιατί πρέπει να πληρώσουμε. Επιπροσθέτως δεν υπάρχουν ούτε τα εχέγγυα ότι εάν πληρώσουμε θα βγούμε από τη στενωπό και θα προβάλλει μια καλύτερη μέρα. Η διαφθορά και η διασπάθιση του εθνικού πλούτου δεν είναι αίτιο, αλλά αποτέλεσ΅α των επιλογών ενός στρεβλού πλαισίου οικονο΅ικής ζωής. Κατά συνέπεια εάν αποφασίσουμε να πληρώσουμε, πρέπει να προηγηθεί μια ριζική αναδιευθέτηση της σχέσης ανά΅εσα στην πολιτική και την κοινωνία, που ξεπερνάει τη συνήθη ρητορική και την αοριστολογία της προστασίας του πολίτη. Απαιτείται διαφάνεια, δικαιοσύνη και κυρίως παράδειγμα ζωής από όλους όσοι, υπόλογοι όντας, διεκδικούν να τους (ξανα)εμπιστευθούμε.
  
  Μόνο έτσι μπορούν οι πολίτες να δείξουν ανοχή και να υπομείνουν τα βάρβαρα μέτρα και ενδεχομένως να ξαναπιστέψουν σε οράματα. Γιατί βασικό συστατικό του οράματος είναι η ελπίδα ...;
  Από την άλλη πλευρά ακούω κάποιους να υπονοούν και ενίοτε να σιγοψιθυρίζουν την επιλογή της αναδιάρθρωσης τους χρέους, της χρεοκοπίας και της αποχώρησής μας από τη ζώνη του Ευρώ.
  
  Ας πάρουν την ευθύνη πάνω τους και ας διατυπώσουν ανοικτά την πρότασή τους αφού προηγουμένως εξηγήσουν με κάθε λεπτομέρεια στον ελληνικό λαό τι σημαίνει αυτή η επιλογή.
  Εάν υπάρχει τέτοια πρόταση ας διατυπωθεί επιτέλους ανοικτά. Και όλοι ας πάρουμε θέση. Και ενδεχομένως να προκρίνουμε αυτή την επιλογή όντας ενημερωμένοι και προετοιμασμένοι για τις συνέπειες.
  
  
  Τα υπόλοιπα, και εννοώ οι αντιδράσεις, οι κινητοποιήσεις, η οργή ο θυμός είναι βέβαιο ότι δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα της λειτουργίας του κράτους, της πληρωμής των μισθών και των συντάξεων. Καλώς γίνονται γιατί όσοι ανέλαβαν να μας σώσουν οφείλουν τώρα να γνωρίζουν ότι δεν διαχειρίζονται χρήματα αλλά ζωές ανθρώπων.
  
  Και αλίμονο ακόμη και σε αυτές τις περιστάσεις κάποιοι συνεχίζουν να βλέπουν την κρίση ως ευκαιρία. Και ένιοι εξ αυτών φυγαδεύουν ατι΅ωρητί τα κεφάλαιά τους σε φορολογικούς παραδείσους γιατί έχουν κατά νου ότι οι κυβερνήσεις τιμωρούν μονάχα τους νομοταγείς, τους τίμιους, τους εύκολους.
  
  Αλλά αυτό είναι πρόβλημα Δημοκρατίας που θα επιλυθεί «είτε συντεταγμένα από την πολιτική είτε ασύντακτα από την κοινωνία»
  
  Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει όσο και αν τον αναζητούν οι τεχνικοί του συστήματος και των αγορών ...;

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 05.05.2010
• 13:33

  Σαν σήμερα

   »  Anomos

  Πέρυσι, περίπου τέτοια εποχή, ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής διαβεβαίωνε για την ανθεκτικότητα της ελληνικής οικονομίας, τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, τη χαμηλή ανεργία και το μικρότερο ...;έλλειμμα. Επίσης, δήλωνε κατηγορηματικά  ότι έχει καθαρή και ολοκληρωμένη εικόνα για όλα.

  "Ρεαλιστικό" χαρακτήρισε ο Κώστας Καραμανλής το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, που κατέθεσε η ελληνική κυβέρνηση στην Ευρωπαική Επιτροπή. Ο Πρωθυπουργός μετά την ενημέρωση του Προέδρου της Δημοκρατίας για την πορεία της ελληνικής οικονομίας τόνισε χαρακτηριστικά: " Σήμερα δεν υπάρχει οικονομία που να μένει αλώβητη από την οικονομική κρίση και ως εκ τούτου όλες οι χώρες προχωρούν σε αναπροσαρμογή των προγραμμάτων για τη στήριξη της Οικονομίας. Ωστόσο η Ελλάδα συμπεριλαμβάνεται στα 5 κράτη - μέλη της Ευρωζώνης με πρόβλεψη για θετικό ρυθμό ανάπτυξης, για χαμηλότερη ανεργία και για μικρότερο έλλειμμα από το μέσο όρο των 15.

  
  

  Σε ομιλία του πριν λίγες ημέρες ο κ. Καραμανλής είχε επαναλάβει ότι μολονότι οι συνέπειες της διεθνούς οικονομικής  κρίσης επηρεάζουν και τη χώρα μας τόνισε εμφαντικά ότι η ελληνική οικονομία είναι θωρακισμένη από τις μεταρρυθμίσεις.

  Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά: «οι επιπτώσεις της κρίσης είναι πολύ μικρότερες για τη χώρα μας. «Η ελληνική οικονομία διατηρεί ρυθμούς ανάπτυξης υπερδιπλάσιους της ευρωζώνης ενώ η ανεργία έχει πέσει στα χαμηλότερα επίπεδα, εδώ και πολλά χρόνια, το τραπεζικό σύστημα δείχνει ανθεκτικότητα. Υπάρχουν αδυναμίες, είπε ο κ.Καραμανλής, τις οποίες όμως μπορούμε να καλύψουμε.

  Είμαστε σε δύσκολη εποχή, ανέφερε ο πρωθυπουργός, αντιμετωπίζουμε τη μεγαλύτερη κρίση της μεταπολεμικής περιόδου».

  Τέλος, ο Πρωθυπουργός άσκησε δριμύτατη κριτική στην αντιπολίτευση την οποία κατηγόρησε για «ανεπίτρεπτη επίδειξη μικροκομματισμού και αφού ξεκαθάρισε ότι έχει καθαρή και ολοκληρωμένη εικόνα για όλα, τόνισε: «Δεν θα βάλω καμία σκοπιμότητα πάνω από το συμφέρον της πατρίδας μου. Δεν δέχομαι πιέσεις από κανέναν. Ασκώ την πολιτική που χρειάζεται η πατρίδα μου"

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 13:31

  Σαν σήμερα

   »  Anomos

  Πέρυσι, περίπου τέτοια εποχή, ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής διαβεβαίωνε για την ανθεκτικότητα της ελληνικής οικονομίας, τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, τη χαμηλή ανεργία και το μικρότερο ...;έλλειμμα. Επίσης, δήλωνε κατηγορηματικά  ότι έχει καθαρή και ολοκληρωμένη εικόνα για όλα.

   

   

  "Ρεαλιστικό" χαρακτήρισε ο Κώστας Καραμανλής το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, που κατέθεσε η ελληνική κυβέρνηση στην Ευρωπαική Επιτροπή. Ο Πρωθυπουργός μετά την ενημέρωση του Προέδρου της Δημοκρατίας για την πορεία της ελληνικής οικονομίας τόνισε χαρακτηριστικά: " Σήμερα δεν υπάρχει οικονομία που να μένει αλώβητη από την οικονομική κρίση και ως εκ τούτου όλες οι χώρες προχωρούν σε αναπροσαρμογή των προγραμμάτων για τη στήριξη της Οικονομίας. Ωστόσο η Ελλάδα συμπεριλαμβάνεται στα 5 κράτη - μέλη της Ευρωζώνης με πρόβλεψη για θετικό ρυθμό ανάπτυξης, για χαμηλότερη ανεργία και για μικρότερο έλλειμμα από το μέσο όρο των 15.

  
  

  Σε ομιλία του πριν λίγες ημέρες ο κ. Καραμανλής είχε επαναλάβει ότι μολονότι οι συνέπειες της διεθνούς οικονομικής  κρίσης επηρεάζουν και τη χώρα μας τόνισε εμφαντικά ότι η ελληνική οικονομία είναι θωρακισμένη από τις μεταρρυθμίσεις.

  Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά: «οι επιπτώσεις της κρίσης είναι πολύ μικρότερες για τη χώρα μας. «Η ελληνική οικονομία διατηρεί ρυθμούς ανάπτυξης υπερδιπλάσιους της ευρωζώνης ενώ η ανεργία έχει πέσει στα χαμηλότερα επίπεδα, εδώ και πολλά χρόνια, το τραπεζικό σύστημα δείχνει ανθεκτικότητα. Υπάρχουν αδυναμίες, είπε ο κ.Καραμανλής, τις οποίες όμως μπορούμε να καλύψουμε.

  Είμαστε σε δύσκολη εποχή, ανέφερε ο πρωθυπουργός, αντιμετωπίζουμε τη μεγαλύτερη κρίση της μεταπολεμικής περιόδου».

  Τέλος, ο Πρωθυπουργός άσκησε δριμύτατη κριτική στην αντιπολίτευση την οποία κατηγόρησε για «ανεπίτρεπτη επίδειξη μικροκομματισμού και αφού ξεκαθάρισε ότι έχει καθαρή και ολοκληρωμένη εικόνα για όλα, τόνισε: «Δεν θα βάλω καμία σκοπιμότητα πάνω από το συμφέρον της πατρίδας μου. Δεν δέχομαι πιέσεις από κανέναν. Ασκώ την πολιτική που χρειάζεται η πατρίδα μου"

  
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 04.05.2010
• 14:25

  Μια διαπίστωση.

   »  Logotexnis
  Μια διαπίστωση.
  
  Περισσότερα... »
  
  

• 10:59

  HTC Desire - The Desirable phone

   »  AVenGer!
  Από χθες το πρωί δηλώνω ευτυχής κάτοχος ενός HTC Desire. Το Symbian είχε αρχίσει από καιρό να δείχνει την ηλικία του και το Ν97 έμοιαζε πολύ λίγο για τις ανάγκες μου. Ο επεξεργαστής Snapdragon χρονισμένος στο 1GHz αποδεικνύεται πραγματικός δράκος και δεν μασάει πουθενά. Τα πάντα γίνονται ταχύτατα και απροβλημάτιστα με ελάχιστες κινήσεις αξιοποιώντας την AMOLED οθόνη αφής. Μέσα σε ελάχιστα λεπτά μπορούσα να διαβάσω τα email μου και είχα συγχρονίσει όλες τις επαφές μου από το Gmail, ενώ παράλληλα σε μια από τις 7 συνολικά οθόνες συντομεύσεων μπορούσα να δω τα status των φίλων μου στο FB και το twitter.Το λειτουργικό σύστημα είναι το Android και οι δυνατότητες παραμετροποίησης είναι αμέτρητες. Αν συνυπολογίσουμε και τις custom rom που θα κάνουν σιγά-σιγά την εμφάνισή τους τότε θα μιλάμε για την απόλυτη ίσως ελευθερία. Θα το δοκιμάσω ενδελεχώς τις επόμενες ημέρες και θα επανέλθω ίσως με κάποιες must have εφαρμογές.
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 03.05.2010
• 14:14

  Η Ρόδος και τοΠήδημα

   »  Anomos

  Είναι δύσκολο αυτές τις ώρες να γράψεις για την κρίση, τα μέτρα και τα συναισθήματα των ανθρώπων. Πιο δύσκολη είναι η αρχή. Ποιο τελικό είναι το κυρίαρχο ζήτημα; Η κατάντια της χώρας, η αποτροπή της χρεοκοπίας η μήπως οι επιπτώσεις στις ζωές των ανθρώπων;

  Ομολογώ ακόμη δεν είμαι σε θέση να κάνω αξιολόγηση. Σύμφωνοι! Προϋπόθεση για τη ζωή είναι το οξυγόνο, που στην προκείμενη περίπτωση ταυτίζεται με το χρήμα. Χρήμα δανεικό και εξόχως ακριβό, ώστε να αποφύγουμε τη χρεοκοπία και τις συνέπειες αυτής που αναντίρρητα είναι το χειρότερο σενάριο της «ελληνικής τραγωδίας» όπως προσφυώς χαρακτηρίζουν την κατάσταση οι «άσπονδοι» φίλοι μας.

  Αναμφίβολα, η εξασφάλιση δανεικών υπό τις παρούσες συνθήκες είναι επιτυχία που πιστώνεται προσωπικά στον ίδιο τον Πρωθυπουργό. Ο Γιώργος Παπανδρέου έδωσε αγώνα για να πείσει τους ομότεχνούς του- και ιδίως την πολυαγαπημένη μας Μέρκελ - ότι πρέπει να πάρουμε ακόμη μια ευκαιρία και κυρίως ότι η ελληνική κρίση θα πλήξει το ευρώ και άρα τη σταθερότητα της Ευρωζώνης. Ήταν πράγματι εργώδης η προσπάθεια και μέχρι να αποσπάσει τη σαφή δέσμευση των εταίρων μας, η χώρα προσέκρουε καθημερινά στους υφάλους της διεθνούς κερδοσκοπίας. Το  ηθικό, πολιτικό μα κυρίως το οικονομικό κόστος του τελευταίου διμήνου, είναι τεράστιο και κάποια στιγμή θα πρέπει και να δημοσιοποιηθεί.

  Η αποτροπή της (άμεσης) χρεοκοπίας σίγουρα δεν επαναποδίδει αυτόματα την αξιοπρέπεια, την περηφάνια και την τιμή των Ελλήνων που όλο αυτό το διάστημα χαρακτηρίζονται ως ψεύτες, κλέφτες και τεμπέληδες.   Χρειάζονται πολλά χρόνια και μεγάλες προσπάθειες για να αποκατασταθεί η εικόνα μας στα μάτια των άλλων.

  Και πραγματικά στο σημείο που βρισκόμαστε ακόμη και για λόγους  αυτογνωσίας  έχουμε ανάγκη την επιβεβαίωση αυτών που- καλώς η κακώς- θεωρούμε  κριτές της εθνικής μας υπόστασης.

  Γιατί όσο και αν κομπορρημονούμε με  αυτιστική διάθεση  περί της άριας  προέλευσής μας, ενδόμυχα είμαστε ένα βαθύτατα διαιρεμένο έθνος που αναζητεί την ταυτότητά του ανάμεσα στις συμπληγάδες της Ανατολής και της Δύσης. 

  Όπως συμπεραίνει ο Στέλιος Ράμφος, έχουμε χάσει την εθνική μας ταυτότητας στα τέλη του 15ου αιώνα και έκτοτε αναζητούμε  την άκρη του νήματος. Μόνο που η αναζήτηση γίνεται με παραχαραγμένες και επίπλαστες συντεταγμένες επειδή απαρνούμαστε το σημερινό εαυτό μας και εθελοτυφλούμε στη ροή της ιστορίας.

  Αναμφίβολα, τα μέτρα που λήφθηκαν είναι σκληρά. Πρωτοφανή! Πλήττουν όλους και κυρίως όσους είτε δεν θέλουν είτε δεν μπορούν να ξεφύγουν. Γιατί υπάρχουν, πράγματι, και εκείνοι που κατείχαν  την «τεχνογνωσία» να ζουν παρασιτικά και σε βάρος των πληβείων. Είναι, ενδεχομένως, οι ίδιοι που από τις πρώτες στιγμές της κρίσης  έσπευσαν να βγάλουν τα χρήματα τους στο εξωτερικό, μη τυχόν καταρρεύσει η χώρα και πληρώσουν και αυτοί το μάρμαρο ...;

  Είναι αυτοί που έχοντας χάσει κάθε διάθεση συλλογικότητας επέλεξαν την ατομική τους ευδαιμονία και την επιμήκυνση τη ζωή τους  στα «πυρηνικά τους καταφύγια».

  (Ειρήσθω εν παρόδω, η κίνηση των λογαριασμών τους είναι αποτυπωμένη στα δελτία της Τράπεζας της Ελλάδας και η Πολιτεία θα πρέπει να επιληφθεί του θέματος. Τουλάχιστον να φορολογηθούν!)

  Οι όσες λαϊκίστικες κορώνες ακούγονται το τελευταίο διάστημα ιδίως από την ασπόνδυλη και καιροσκοπική Αριστερά- που κάποτε αντί άρνησης και αντίδρασης  άρθρωνε λόγο οράματος και προοπτικής- είναι ανεδαφικά και υποβολιμαία.

  Και είναι ανεδαφικά γιατί το χρέος δεν μπορεί να καλυφθεί ...; δικαστικά. Είναι αυτονόητο ότι θα πρέπει να πληρώσουν οι υπαίτιοι. Και όσοι αποδειχθεί ότι σπατάλησαν,  υπεξαίρεσαν, υπέκλεψαν δημόσιο πλούτο να πάνε φυλακή. Αλλά αυτό μπορεί να ικανοποιήσει το δίκαιο λαϊκό αίσθημα και την ιερή οργή των υποζυγίων του φορολογικού μας συστήματος και να αποτρέψει μελλοντικές επιδρομές, όχι όμως και να γεμίσει τα άδεια ταμεία του κράτους.

  Και οι αυτονόητες διαδηλώσεις, πορείες και κινητοποιήσεις  που προγραμματίζονται ν αυτό ακριβώς θα πρέπει να έχουν στόχο: όχι άλλη ανοχή, όχι άλλες άσκοπες θυσίες.  

  (Αλήθεια, οι σύντροφοι του ΠΑΜΕ που καθημερινά διαδηλώνουν στο κέντρο της Αθήνας προκαλώντας πολυποίκιλα προβλήματα, πότε και που δουλεύουν και κυρίως πως ζουν τις οικογένειές τους;) 

  Είναι προφανές ότι τα (περισσότερα) μέτρα επιβλήθηκαν από το Στρατό Κατοχής. Και τα φληναφήματα περί του «αυτόματου πιλότου»  δεν έχουν θέση στην παρούσα φάση. Όταν η Κυβέρνηση περιφέρει το «δίσκο της επαιτείας» ανά τον κόσμο, είναι δεδομένο ότι δεν έχει διαπραγματευτική ισχύ.  

  Οι θυσίες που πρέπει να γίνουν, θα πλήξουν όλα τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς και θα ανατρέψουν ατομικούς προγραμματισμούς. Εξ αντικειμένου δεν είναι δίκαια. Και ο κόσμος για να δείξει ανοχή χρειάζεται τώρα ένα όραμα. Μια ελπίδα για ένα καλύτερο κόσμο, για μια δικαιότερη κοινωνία.

  Οι υπόλογοι πολιτικοί ζητούν από τους πολίτες να τους δείξουν εμπιστοσύνη. Δύσκολο. Και θα πάρει χρόνο. Μόνο που θα πρέπει από τώρα να τους εκπαιδεύσουν στην αλήθεια. Με το όποιο κόστος. Μολονότι είναι άκρως λαϊκίστικα τα όσα με ευκολία ακούγονται περί της μείωσης του αριθμού των βουλευτών, θεωρώ αναγκαία τη συμμετοχή τους στο πλάνο της μείωσης των εισοδημάτων. Και φυσικά δεν απορρίπτω εκ προοιμίου το ενδεχόμενο μείωσης του αριθμού της εθνικής αντιπροσωπείας. Υπό την προϋπόθεση όμως ότι δεν θα στηριχθεί σε υποδείξεις αλαλαζόντων κυμβάλων ή σε ...; γονατογραφίες.

  Σε αντίθετη περίπτωση  και η Δημοκρατία μας θα πληγεί και η ελληνική κοινωνία θα αυτοαναφλεγεί. Γιατί δεν απέχει πολύ από τη μετουσίωση της οργής και της αγανάκτησης σε εξέγερση και τυφλή βία.

  Όραμα λοιπόν και ελπίδα. Και πρέπει να προβληθεί «εδώ και τώρα». Με τρόπο πειστικό και απτό. Με συγκεκριμένες πολιτικές και προσδιορισμένες παρεμβάσεις.

  Όχι στο γενικό και το αόριστο. Αν οι πολιτικοί μας ταγοί πιστεύουν ότι θα νικήσουμε τους «Κύκλωπες και τους Λαιστρυγόνες» ας μας πουν πότε και πως. Δεν είναι εύκολο, δεν είναι δύσκολο. Είναι αναγκαίο. Παραγωγική ανασυγκρότηση, εκσυγχρονισμός, κοινωνικός μισθός (υγεία- παιδεία-ασφάλεια).

  Η ελληνική οικονομία- ευτυχώς εδώ που έχουμε φτάσει- είναι ρηχή. Και γι` αυτό θεωρείται σχετικά εύκολο, να αναδιαρθρωθεί εκ βάθρων και να στηθεί σε στέρεες και υγιείς βάσεις.  Η Ρόδος είναι πάντα εκεί. Τουλάχιστον το «πήδημα» ας είναι για την εθνική μας αξιοπρέπεια.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 02.05.2010
• 13:23

  ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑΣ

   »  Logotexnis
  ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑΣ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 12:16

  Ερωτας με την πρώτη ματια

   »  Logotexnis
  Ερωτας με την πρώτη ματια
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 30.04.2010
• 20:01

  Πρόταση

   »  Logotexnis
  Πρόταση
  
  Περισσότερα... »
  
  

• 14:46

  Κάτω στου Βάλτου τα χωριά

   »  Anomos

  Ο Κάμπος, ο τόπος της πορτοκαλιάς, η γη των προγόνων μου έχει τη δική του ιστορική διαδρομή. Πηγές και ντοκουμέντα υπάρχουν ελάχιστα, ενώ λιγοστές είναι και οι μαρτυρίες των ανθρώπων. Τα χωριά της παραλίμνιας και της παραποτάμιας ζώνης  άρχισαν να συγκροτούνται περί τα τέλη του 18ου- αρχές του 19ου αιώνα. Μέχρι τότε υπήρχαν σκόρπιοι οικισμοί νομάδων κτηνοτρόφων και ψαράδων.  Στη μετακίνησή τους σε προσβάσιμες περιοχές, με στόχο τον καλύτερο έλεγχο και την ευχερέστερη είσπραξη των φόρων, συνέβαλαν και οι Τούρκοι, οι οποίοι έκτιζαν εκκλησίες ενίοτε και σχολεία. Με την προσάρτηση του κάμπου στον εθνικό κορμό αρχίζει ουσιαστικά η χαρτογράφηση και η οργάνωση της περιοχής. Ο πληθυσμός αυξάνεται και η παραγωγή αρχίζει να σχηματοποιείται. Ωστόσο τα βήματα είναι αργά και ο πόλεμος παραλύει κάθε δραστηριότητα. Τα θύματα είναι πολλά και οι γυναίκες που μένουν πίσω αδυνατούν να κουμαντάρουν τα πράγματα. Την περίοδο του εμφυλίου, εκτός των άλλων, ανθεί και η ζωοκλοπή. Πολλές περιουσίες χάνονται.      

   

  Τέλη της δεκαετίας το '40. Το αίμα του πολέμου αχνίζει ακόμη. Οι άνθρωποι δεν μιλούν πια για θάνατο και αρχίζουν να σκέφτονται τη ζωή. Οι άνδρες, όσοι απέμειναν και μπορούσαν να γυρίσουν στα χωριά τους, προσπαθούν να ξαναστήσουν τα νοικοκυριά τους. Ανοίγουν οι αγορές εργασίας της Γερμανίας, της Αυστραλίας, της Αμερικής. Οι πατεράδες, οι μανάδες ξενιτεύονται. Ερημώνουν τα χωριά, ρημάζει η ύπαιθρος. Το πλέον δυναμικό, δημιουργικό και προοδευτικό κομμάτι του πληθυσμού φεύγει. Όσοι μένουν πίσω προσπαθούν να οργανώσουν τη ζωή τους. Τα σπίτια έχουν διαλυθεί. Οι μάστορες από τα ορεινά, που στην περίοδο του Εμφυλίου αναζήτησαν μεγαλύτερη ασφάλεια στην πόλη, επιστρέφουν και «ξεπέφτουν» στον κάμπο. Η πείνα θερίζει. Αναλαμβάνουν να κτίσουν σπίτια. Πέτρινα, με πέτρα που μεταφέρουν με κάρα από το Μαυροβούνι. Στο βουνό της Βίγλας κάποιος νταμαρτζής, με υποτυπώδη εκρηκτικά, εξορύσσει και προμηθεύει την περιοχή με την ακατέργαστη «πρώτη ύλη».

  Ο Λεωνίδας Γιάπρος, μαζί με τον αδερφό του, τα παιδιά του και άλλους τεχνίτες, φτάνει το 1949 στη Ράχη και αναλαμβάνει να κτίσει το πρώτο πέτρινο σπίτι του Κώστα και του Λάμπρου Σάλλα, στην πεδιάδα. Στον Καλόβατο του Νίκου Σίσκα, στη Γαβριά του Μήτσου Τζιομάκη και στο Νεωχώρι του Παντελή Αρχιμαντρίτη.

  Δουλειά «ήλιο με ήλιο» και η πληρωμή με καλαμπόκι -βασιλεύει ακόμα η ανταλλακτική κοινωνία.

  Ο Βασιλάκης και ο Δημητράκης, μόλις 13 και 15 ετών τότε -τα λασποπαίδια, όπως αποκαλούσαν τους βοηθούς- κάθε φορά που το σπίτι τελείωνε και έβαζαν τον ξύλινο «σταυρό στο ταβάνι», όπως απαιτούσε το έθιμο, άρχιζαν τις ευχές για να αποσπάσουν κάποιο δώρο από τους νοικοκυραίους: «Εκαλωσόρισε ο Κύριος με τα δώρα του. Να του ζήσουν τα παιδιά του και να είναι γερός και άξιος».

  Και οι νοικοκυραίοι χαρούμενοι για το γεγονός ανταποκρινόντουσαν στην υπόμνηση και προσέφεραν ό,τι είχαν. Πετσέτες, στρωσίδια, κεντήματα στους μεγάλους και καραμελωτά στα λασποπαίδια. Και στη συνέχεια φαί. Τραπέζι μέσα στο καινούργιο σπίτι, που είχε ένα μικρό προθάλαμο και δύο δωμάτια.

  
  

  *Απόσπασμα από το βιβλίο του Κώστα Παπαθεοδώρου " Βρέχει πάλι απόψε..."
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 14:07

  Αλλο τζανκς, άλλο σκουπίδια

   »  Anomos

  Tου Παντελη Μπουκαλα
  
  Γκρινιάζουν, όσοι γκρινιάζουν, με την ξενομανία, ειδικά με τη χρήση αγγλικών λέξεων, που συχνά κάθε άλλο παρά αναγκαία είναι. «Υπάρχουν πέντε πραϊόριτις» άκουσα να λέει κάποιος περαστικός στη γειτονιά, μιλώντας σαν ναρκισσευόμενος Στέντωρ στο κινητό του, κι εγώ, ακούσιος ωτακουστής, δεν ήξερα τι έπρεπε να νιώσω: τσαντίλα για την τόση ξενοπάθεια ή περηφάνια για τη γλωσσομάθεια. Ερχονται όμως στιγμές που η χρήση μιας λέξης όχι ελληνικής αλλά αγγλικής, που δεν την κατανοούν όλοι με την πρώτη (ούτε με τη δεύτερη ή τη δέκατη, γιατί ακόμα δεν ξέρουν οι πάντες αγγλικά), αποδεικνύεται ψυχικώς συμφέρουσα: Αν αυτό που σου διαφεύγει είναι καταθλιπτικό, ε, έχεις ένα κέρδος, όχι εντελώς αδιάφορο σε στενεμένες μέρες. Αν δεν κατανοείς, δεν νιώθεις κιόλας ή τέλος πάντων το αίσθημά σου είναι ηπιότερο από εκείνο που θα σου προξενούσε η πλήρης, και πλήρως πικρή, γνώση. Για «τζανκς», λοιπόν, μιλούν από προχθές τα διαφωτιστικά μας κανάλια, αφήνοντάς μας την αίσθηση πως είτε καταλαβαίνουμε είτε όχι, κακό του κεφαλιού μας. Και το γράφουν κιόλας πάνω στη μικρή οθόνη έτσι αμετάφραστο, όταν αναφέρονται στη φρέσκια αξιολόγηση των ελληνικών ομολόγων από κάποιον αυτοδιορισθέντα «αρμόδιο» οίκο. Ε, άλλο είναι ν' ακούς «τζανκς» κι άλλο σκουπίδια ή απορρίμματα ή σκύβαλα. Στη μια περίπτωση αντιδράς αυθόρμητα, στην άλλη παραμένεις εγκλωβισμένος (και ψυχικά αδρανής) στη θολούρα που έχει εγκαταστήσει πρόσφατα τη δεσποτεία της στη φαιά μας ουσία.
  
  Δεν είναι βέβαια τα «τζανκς» η μοναδική λέξη που προστέθηκε με τον καινούργιο χρόνο στο καθημερινό μας λεξιλόγιο, μαζί με τα ονόματα διαφόρων εταιρειών και «οίκων» που, όπως αποδεικνύεται, η ισχύς τους δεν έχει όρια, όπως και ο αμοραλισμός τους. Και δεν είναι η μόνη από τις νεοεισαχθείσες που το νόημά τους άλλοι το μεταφράζουν αυτόματα κι άλλοι είτε το ψιλοκαταλαβαίνουν («εκ των συμφραζομένων» που λέγαμε παλιότερα) είτε τους διαφεύγει. Είναι κι εκείνα τα «σπρεντς» και τα «χεντ φαντς», που φτάσαμε να τα χρησιμοποιούμε συχνότερα και από το «καλημέρα» ή από το «γεια χαρά»· και δυστυχώς αυτά τα τελευταία, τα δικά μας, τα συλλαβίζουμε όλο και πιο κακόκεφα, σαν να ξεμένουμε όλο και πιο μακριά από το καλό νόημά τους. Οχι μόνο σε φίλο, συγγενή ή συνάδελφο, από τηλεφώνου ή γύρω από ένα τραπέζι, αλλά και στον εξομολόγο ή τον ψυχαναλυτή του αν μιλήσει κανείς τούτη την περίοδο, για τα σπρεντς θα του πει. Πάντοτε υπάρχει η ελπίδα πως όσοι κατέχουν τα κλειδιά της ψυχής και του επέκεινα θα σου εξηγήσουν κάπως καλύτερα τα τρέχοντα.
  
  Δεν γνωρίζω αν οι ειδησεολόγοι άφησαν επίτηδες αμεταγλώττιστα τα θλιβερά μαντάτα. Και άθελά τους ωστόσο αν το έκαναν, ή έστω από στιγμιαία αμηχανία που τους παρώθησε στην εύκολη λύση της υιοθέτησης του ξένου όρου, μετρίασαν την οξύτητα της αγγελίας τους. Κι έτσι, τουλάχιστον οι μη γλωσσομαθείς αισθάνθηκαν μικρότερη ντροπή από εκείνη που θα τους έδερνε αν άκουγαν για τα σκουπίδια που παράγει η χώρα τους και άρχιζαν τους καταθλιπτικούς συνειρμούς.
  
  ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

  
  
  Περισσότερα... »
  
  

• 10:06

  ΟΔΗΓΟΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥ ΣΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΕΣ & ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ.

   »  Logotexnis
  ΟΔΗΓΟΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥ ΣΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΕΣ & ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 09:57

  Για τη Φούλη

   »  Logotexnis
  Για τη Φούλη
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 28.04.2010
• 23:05

  Η Ελλάδα στην Κιβωτό

   »  Anomos

  Στο τσουνάμι που έρχεται η Ελλάδα ανέβηκε στην ευρωπαϊκή Κιβωτό και με το δάνειο-μαμούθ ύψους 150 δισ. ευρώ για τα επόμενα τρία χρόνια, παίρνει μια βαθιά ανάσα. Η απόφαση της τριμερούς επιτροπής (ΔΝΤ- ΕΚΤ-ΕΕ) που ελήφθη στο παρά πέντε και ενώ ήδη είχε εκδηλωθεί η τελική επίθεση προς το ευρώ, αφενός ξάφνιασε τις αγορές ως προς το ύψος της βοήθειας, αφετέρου δε ακύρωσε τις προσδοκίες και τις «τοποθετήσεις» των κερδοσκοπικών κεφαλαίων που είχαν επενδύσει (τις δύο τελευταίες μέρες είχαν δώσει τα ρέστα τους) στην χρεοκοπία της Ελλάδας. Η εξέλιξη- έτσι όπως είχε διαμορφωθεί η κατάσταση- αποτελεί προσωπική και μεγάλη επιτυχία της κυβέρνησης και ιδιαίτερα του Γιώργου Παπανδρέου ο οποίος τους τελευταίους δύο μήνες έγραψε πολλές ώρες πτήσης και είχε αλλεπάλληλες και ατέρμονες συζητήσεις με τους ηγέτες του κόσμου. Προφανώς η αποτροπή της άμεσης χρεοκοπίας δεν αποτελεί λύση στο πρόβλημα της χώρας. Η οικονομική κατάσταση είναι δραματική και η πολυσχιδής κρίση έχει αγγίξει όλα τα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας που μήνες τώρα εισέπραττε τη χλεύη, το διασυρμό και την κακοήθεια των εταίρων μας. Ασφαλώς οι ευθύνες για την κατάντια μας βαρύνουν όλους μας ανάλογα με τη θέση που ο καθένας κατέχει. Αναντίρρητα, η μερίδα του λέοντος ανήκει σε όσους κυβέρνησαν αυτή τη χώρα. Όμως όλα αυτά θα πρέπει να διερευνηθούν και να αποδοθούν ευθύνες σε δεύτερο χρόνο. Και ευθύνες όχι πολιτικές αλλά ποινικές. Γιατί όσοι μεγαλοθύμως αναλαμβάνουν «τις πολιτικές τους ευθύνες» το πιθανότερο είναι ότι στο μυαλό τους έχουν να εξασφαλίσουν την ατιμωρησία.
  

  Τώρα είναι η ώρα της ανασύνταξης, της αναδιάρθρωσης, της ανάταξης. Τα μέτρα που θα ανακοινωθούν είναι πράγματι σκληρά και επώδυνα. Όμως η διαπραγματευτική δυνατότητα της Κυβέρνησης έναντι των σκληρών τεχνοκρατών που μπροστά τους βλέπουν μόνο αριθμούς, είναι από ελάχιστη έως μηδενική. Συνεπώς δεν τίθεται ερώτημα εάν θα τα αποδεχτούμε αλλά πόσο γρήγορα θα ξεφύγουμε από τη μέγγενη του ΔΝΤ. Και θα το πετύχουμε όταν κατορθώσουμε να ισορροπήσουμε τα οικονομικά μας, να τονώσουμε την παραγωγή μας και να αυξήσουμε την ανταγωνιστικότητά μας.

  Το εγχείρημα είναι εξαιρετικά δύσκολο καθώς σε διάστημα λίγων μηνών θα χρειαστεί να γίνουν πράγματα, να σχεδιαστούν δράσεις και να αναληφθούν παρεμβάσεις που δεν τολμήθηκαν για δεκαετίες. Δεν υπάρχει ούτε λεπτό για χάσιμο και προφανώς δεν υπάρχουν περιθώρια αποτυχίας. Εάν τώρα δεν πετύχουμε θα βουλιάξουμε όλοι μαζί στο βάλτο της χρεοκοπίας. Και όταν θα βουλιάζουμε αυτοί που τώρα- για τους δικούς τους λόγους ο καθένας- μας έριξαν τη σκάλα να ανεβούμε στην Κιβωτό, θα μας σπρώχνουν πιο βαθιά στο βάλτο. Συνεπώς, δεν υπάρχουν περιθώρια για προσωπικές στρατηγικές και αντιπολιτευτικές (μικρο)πολιτικές. Εάν ο Παπανδρέου αποτύχει είναι βέβαιο ότι δεν θα τον διαδεχτεί ο Σαμαράς. Ούτε η Παπαρήγα θα πάει από το 6 στο 7 και ο Τσίπρας από το 3 στο 4. Πρώτοι αυτοί θα βουλιάξουν στο βάλτο της ανυποληψίας.

  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 12:42

  Οι άνεμοι του πολέμου

   »  Anomos

  Μιλώντας με τον Αλέξη, συνειδητοποίησα τη χειρότερη πλευρά της πολύπλευρης κρίσης που μαστίζει την ελληνική κοινωνία. Στόχος του είναι- λέει- μόλις τελειώσει τη σχολή του να φύγει από την Ελλάδα και να αναζητήσει αλλού την τύχη του. Είναι ένας «προγραμματισμός ζωής» που, όπως μου εκμυστηρεύτηκε, κάνουν πολλά παιδιά και σχεδόν όλοι οι φίλου του. Κάποιοι από αυτούς ήδη έχουν εκπατρισθεί και στέλνουν ελκυστικότατες προσκλήσεις προς όσους έχουν μείνει πίσω προτρέποντας τους να βιαστούν ...;

  Οι λόγοι προφανείς. Αναξιοκρατία, ανασφάλεια μα κυρίως έλλειψη εμπιστοσύνης σε μια κοινωνία και ένα πολιτικό σύστημα που όσο το γνώρισαν αναπαράγει τον εαυτό του. Τον άθλιο εαυτό του.

  Το βέβαιο είναι ότι αυτά τα παιδιά, έστω και αν πρόσκαιρα ταλαιπωρηθούν, θα βρουν το δρόμο τους. Και θα τα καταφέρουν, γιατί πέτυχαν το στόχο τους έστω και αν χρειάστηκε να υποστούν το πανάθλιο εκπαιδευτικό μας σύστημα με τις χιλιάδες αγκυλώσεις, στρεβλώσεις και παθογένειες.

  Πρόκειται για μια ιδιότυπη μετανάστευση μόνο που αυτή τη φορά, αφορά το πιο δημιουργικό, το πιο ζωντανό, το πιο προοδευτικό κομμάτι της κοινωνίας μας που  εγκαταλείπει τη χώρα σε μια στιγμή που η Ελλάδα έχει ανάγκη  τη δημιουργικότητα, τη ζωντάνια, την προοδευτικότητά τους.

  Το αναγκαίο αλλά και- εκ των συνθηκών- αναγκαστικό πέρασμα της Ελλάδας στη νέα εποχή απαιτεί πάθος, όραμα και ειδικές δεξιότητες που τα παιδιά, αυτά τα παιδιά, διαθέτουν και γι` αυτό δε διστάζουν να ξανοιχτούν στις αφρισμένες θάλασσες του κόσμου.

  Αυτή- θαρρώ- είναι η χειρότερη πτυχή της κρίσης. Ακόμη και αν καταφέρουμε να περισώσουμε ένα κομμάτι της αξιοπρέπειας μας και κάποτε να ξαναγίνουμε κυρίαρχοι στον τόπο μας θάχουμε χάσει μια γενιά Ελλήνων που με τα προσόντα τους θα μπορούσαν να προσφέρουν πολλά στον τόπο τους.

  Αυτή είναι μια θλιβερή παράμετρος που ίσως σήμερα- στην κατάσταση που βρισκόμαστε- αποτελεί πολυτέλεια να αναλογιζόμαστε.

  Σήμερα ο στόχος, ο εθνικός στόχος, είναι να βρούμε χρήματα για να εξυπηρετούμε το χρέος μας. Περιφέρουμε το δίσκο της επαιτείας ανά τον κόσμο και δυστυχώς είμαστε αναγκασμένοι να υπομένουμε τις προσβολές, τις επιθέσεις, τις ειρωνείες ...;

  Και προφανώς δεν είναι η στιγμή της απόδοσης ευθυνών. Είναι η ώρα της ομοψυχίας, της συναπόφασης, της δράσης. Ας βάλουμε τέλος στην ομαδική ψυχανάλυση και το αυτομαστίγωμα.

  Η χώρα- όπως ομολόγησε και ο Γιώργος Παπανδρέου- είναι υπό κατοχή και μπροστά μας έχουμε αλλεπάλληλες μάχες  που δυστυχώς ξεπερνούν  τα δικά μας μέτρα και τις δικές μας δυνάμεις.

  Πρόκειται για πόλεμο, για πραγματικό πόλεμο μεταξύ Ευρώπης και Η.Π.Α  με έπαθλο για το νικητή την παγκόσμια οικονομική κυριαρχία. Ευρώ εναντίον δολαρίου.

  Και σε αυτή την κρίσιμη στιγμή η μεγάλη δύναμη, η Γερμανία,  μέχρι χθες σφύριζε αδιάφορα θεωρώντας ότι αυτή η μάχη αν δεν εξυπηρετούσε τις εμπορικές επεκτατικές βλέψεις της, σίγουρα δεν τις έβλαπτε. Και για να είμαστε ακριβείς η νεοεθνικιστική οικονομική τάξη  που εκφράζει με τον αυθεντικότερο τρόπο η Άγγελα  Μέρκελ. Πέραν αυτών η Καγκελάριος της Γερμανίας  δεν κατόρθωσε να διαχωρίσει το θέμα του δανεισμού προς την Ελλάδα από την προεκλογική εκστρατεία στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία και εκτός  από το ότι εξόργισε τους ψηφοφόρους, η στάση της απομόνωσε τη Γερμανία στη διεθνή σκηνή. Η αρνητική στάση της Μέρκελ

  οδήγησε στην πλήρη απομόνωση της γερμανικής κυβέρνησης και φυσικά

  προκάλεσε την αναζωπύρωση των αντι-γερμανικών αισθημάτων σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η παράταση της ελληνικής αβεβαιότητας παραλύει την επιχειρηματική ζωή και την πραγματική οικονομία και εξαντλεί την κοινωνία ενώ την ίδια στιγμή οικονομικοί αναλυτές ανά τον κόσμο υποστηρίζουν ανοικτά πια ότι η  κρίση του ελληνικού χρέους κινδυνεύει να μετατραπεί σε νέα απειλή για την παγκόσμια χρηματοπιστωτική σταθερότητα και πλέον στο στόχαστρο βρίσκεται και η Πορτογαλία. τα ομόλογα της οποίας δοκιμάζονται τώρα από τα κερδοσκοπικά κεφάλαια. Όλα αυτά συνθέτουν μια ζοφερή εικόνα για την ευρωζώνη, τις πολιτικές αδυναμίες της οποίας εκμεταλλεύονται στο έπακρο οι διαβόητες «αγορές».

  Η Τρίτη 27 Απριλίου 2010, ήταν μια μαύρη Τρίτη για την ελληνική κοινωνία. Όχι μόνο από οικονομική άποψης λόγω της κατάρρευσης του Χρηματιστηρίου και της εκτόξευσης των επιτοκίων δανεισμού, αλλά και για τα συμπτώματα που εμφάνισε μερίδα της ελληνική κοινωνίας. Και αναφέρομαι στην παρεμπόδιση αποβίβασης των τουριστών από το Κρουαζιερόπλοιο και τη λευκή απεργία των πιλότων της πολεμικής αεροπορίας. Δεν θα μπω στον πειρασμό να κρίνω εάν είναι δίκαια ή άδικα τα αιτήματά τους. Σε περίοδο πολέμου δεν  μπορεί να υπάρχει οποιαδήποτε συντεχνιακή διεκδίκηση. Εκτός και αν στόχος είναι η διάλυση της χώρας μια ώρα αρχύτερα.

  Τη στιγμή που όπως έγραψε και ο φίλος μου ο Νίκος Καραμπάσης: «Συνεχίζονται αμείωτα τα...πολεμικά και...τρομοκρατικά "δημοσιογραφικά ανακοινωθέντα" σε όλα τα ΜΜΕ ανά τον κόσμο και εν Ελλάδι και κάποιοι "τζογάρουν" στο πολιτικό σύστημα (το κάθε αρρωστημένο μυαλό φαντασιώνεται τα δικά του παιχνίδια ή τα επιχειρεί εαν έχει "σπόνσορες"), ευτυχώς η συνολική εικόνα - παρά τα "τανκς της... Trash Tv που είναι η ελληνική" ο "κόσμος" περιμένει να δει. Αφουγκράζεται την καταιγίδα και περιμένει. Και φυσικά εμπιστεύεται τον Γιώργο (ανεξαρτήτως ιδεολογίας, κόμματος ή ό,τι άλλο). Αυτόν έχουμε στο τιμόνι καπετάνιο, αυτόν στηρίζουμε "με νύχια και δόντια".

  Δεν υπάρχουν πολλοί δρόμοι. Ούτε ο Πρωθυπουργός και πολύ περισσότερο ούτε οι υπουργοί της κυβέρνησής του έχουν πλέον μεγάλα περιθώρια για διαπραγμάτευση: αφενός διότι η Ελλάδα είναι αυτή που ζητεί δανεικά απέναντι σε σκληρούς τεχνοκράτες, οι οποίοι θέτουν τους δικούς τους όρους και αφετέρου επειδή οι εκπρόσωποι της τρόικας έχουν διαπιστώσει από πρώτο χέρι τις αδυναμίες του κρατικού μηχανισμού. «Εχουμε να κάνουμε με ένα "κράτος-παράγκα"»  φέρεται να είπε ένας από τους επικεφαλής του κλιμακίου της τρόικας σε υπουργό που του ομολόγησε ότι δεν γνωρίζει πού βρίσκονται συγκεκριμένα κονδύλια, τα οποία υπήρχαν στα χαρτιά αλλά όχι και στα ταμεία του υπουργείου.

  Εν κατακλείδι, πολλοί και όχι μόνο για οικονομικό κέρδος ποντάρουν αγρίως στην χρεοκοπία της ελληνικής οικονομίας και την έχουν μετατρέψει σε Δούρειο Ίππο της Ευρωζώνης.

  Το παιχνίδι  είναι πολύ μεγάλο και σίγουρα μας έχει ξεπεράσει. Και για το λόγο αυτό η Ελλάς, η εσχατιά της Ε.Ε. που μεταξύ των άλλων έχει και το ρόλο του ακρίτα των ευρωπαϊκών συνόρων,   ζητεί δάνειο - και όχι βοήθεια όπως τεχνηέντως την εμφανίζουν κάποιοι για να καλύψει τις υποχρεώσεις της.  Το δάνειο θα της δοθεί όχι από μεγαλοθυμία αλλά από ανάγκη για τη  θωράκιση της Ευρωζώνης. Δάνειο που φυσικά θα αποφέρει και κάποια δις ευρώ στα ταμεία των δανειστών μας ...;

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 27.04.2010
• 11:48

  Ωρα Πολέμου

   »  Anomos
  
  

  Του Νίκου Καραμπάση
  
  Συνεχίζονται αμείωτα τα...πολεμικά και...τρομοκρατικά "δημοσιογραφικά ανακοινωθέντα" σε όλα τα ΜΜΕ ανα τον κόσμο και εν Ελλάδι και κάποιοι "τζογάρουν" στο πολιτικό σύστημα (το κάθε αρρωστημένο μυαλό φαντασιώνεται τα δικά του παιχνίδια ή τα επιχειρεί εαν έχει "σπόνσορες"). Είναι αλήθεια οτι ...κατάφεραν κάπου να κάνουν την ελληνική κοινωνία "να κουμπωθεί" - να την τρομάξουν. Οταν έχουν πέσει "όλοι επάνω μας" και μας "πυροβολούν" ή ζητάνε "τη θυσία του ελληνικού λαού...στο γόνατο" λογικό είναι να αναρωτηθούμε "τι έγινε ξαφνικά ρε παιδιά και θέλετε να μας...σφάξετε"; Φυσικά σε ενα "πολεμικό κλίμα υστερίας και πανικού" που θέλουν να δημιουργήσουν, ακούγονται και γίνονται "τα πιο απίθανα". Ευτυχώς η συνολική εικόνα - παρά τα "τανκς της... Trash Tv που είναι η ελληνική" - απλά "μάζεψε" σε ρόλο παρατηρητή την ελληνική κοινωνία. Ο "κόσμος" περιμένει να δει. Αφουγκράζεται την καταιγίδα και περιμένει. Και φυσικά εμπιστεύεται τον Γιώργο (ανεξαρτήτως ιδεολογίας, κόμματος ή ό,τι άλλο). Αυτόν έχουμε στο τιμόνι καπετάνιο, αυτόν στηρίζουμε "με νύχια και δόντια". Και μια φιλική συμβουλή στον Αντώνη Σαμαρά. Αντώνη, παράτα ΟΛΑ τα κομματικά, χέστα. Ανέστειλε ΚΑΘΕ κομματική δραστηριότητα και μπές "μπροστά" κι εσυ στην εθνική προσπάθεια. ΚΟΨΕ κάθε αντιπολίτευση. ΚΑΜΜΙΑ αντιπολίτευση. Τόσο απλά. Είναι "Ωρα Πολέμου". Και ΜΕΤΑ τον πόλεμο, ξαναπλακωνόμαστε.
  Οσο για Τσίπρα και Παπαρήγα, κρίμα. Τίποτα άλλο. Ως συνήθως κατώτεροι των περιστάσεων. Που θα μπορούσε η "αριστερά" όχι να ρίχνει πέτρες, αλλά να "δένει τους αρμούς της κοινωνικής συνοχής" σε θετική κατεύθυνση. ΕΑΝ δεν αντιλαμβάνονται τις ιστορικές συνθήκες, και δρούν "σαν γυναικούλες" (που λέγανε παλιά) διπλά "κρίμα". Ψύχραιμα να πάμε μπροστά. Να κάνουμε την Κρίση, Ευκαιρία. Κι αυτό αφορά ΟΛΟΥΣ. Και προφανώς ΤΟ ΜΠΟΡΟΥΜΕ.

  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 26.04.2010
• 21:51

  Ο Οδυσσέας στο ΔΝΤ

   »  Anomos

  Η εικόνα έκανε τον γύρο του κόσμου και δημοσιεύτηκε πρωτοσέλιδη σε μεγάλες οικονομικές εφημερίδες όπως η «Wall Street Journal» και οι «Financial Τimes» του Σαββατοκύριακου. Μια πράσινη τράτα σκίζει τα νερά στο λιμανάκι του Καστελλόριζου με φόντο τα «πολύχρωμα νεοκλασικά σπίτια». «Η Ελλάδα κάμφθηκε », αρχίζει το άρθρο των «Financial Τimes». Αλλά, στο πρώτο πλάνο της φωτογραφίας, ο έλληνας Πρωθυπουργός στέκεται ευθυτενής, με το κεφάλι ψηλά και τις σελίδες του διαγ γέλματος στο χέρι. Υπό άλλες συνθήκες, θα ήταν μια πρώτης τάξεως διαφήμιση της ελληνικής ομορφιάς για τις ανάγκες της του ριστικής προβολής της χώ ρας, μια συνέχεια εκείνης της καμπάνιας με το αλησμόνητο σλόγκαν «Ζήσε τον μύθο σου στην Ελλάδα». Η αλήθεια είναι πως το πρωθυπουργικό διάγγελμα περιείχε εξάρσεις λυ ρισμού, ευκρινείς συμβολισμούς («το απάνεμο λιμάνι που θα μας επιτρέψει να ξαναχτίσουμε το σκάφος μας») και σκόπιμες (ώς ένα σημείο, τουλάχιστον) μυθολογικές αναφορές. Ο Πρωθυπουργός ανήγγειλε, ούτε λίγο ούτε πολύ, «μια νέα Οδύσσεια του Ελληνισ΅ού». Πρόσθεσε όμως ότι «ξέρουμε τον δρόμο για την Ιθάκη» και ότι «με μια νέα συλλογική συ νείδηση και κοινή προσπάθεια θα φθάσουμε εκεί ασφαλείς». Ωστόσο, ο μύθος δεν προσφέρεται να υπηρετήσει μέχρι τέλους τη ρητορική του Πρωθυπουργού. Ο Οδυσσέας έφτασε στην Ιθάκη μόνος, χωρίς καράβι και συντρόφους. Οι σύντροφοι φαγώθηκαν στον δρόμο από τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες, τιμωρήθη καν για την αποκοτιά τους από τους θεούς και μεταμορφώθηκαν σε γουρούνια από την Κίρκη. Ομως, ο πολυμήχανος Οδυσσέας είχε ισχυρό το ένστικτο της επιβίωσης _ οπωσδήποτε ισχυρότερο από το αίσθημα της συλλογικής σωτηρίας. Πράγματι, ό,τι πιο ανθεκτικό και ικανότερο για επιβίωση έχει να επιδείξει η Ελλάδα είναι το πολιτικό της προσωπικό. Οι μυθικοί συμβολισμοί γίνονται συχνά ανεξέλεγκτοι. Αλλά δεν αξίζει να σταθεί κανείς περισσότερο σ αυτούς. Ιδιαίτερα αν ο Πρωθυπουργός έχει δίκιο στην πεποίθησή του ότι «έχουμε χαρτογραφήσει τα νερά». Μακάρι να είναι έτσι. Υπάρχουν, όμως, ενδείξεις για το αντίθετο. Οτι, δηλαδή, τα νερά είναι θολά, αχαρτογράφητα και αβυθομέτρητα. Αλλωστε η πρώτη εκτίμηση, για εκείνο το περίφημο «πιστόλι στο τραπέζι» που «θα αρκούσε για να ηρεμήσει και να συνετίσει τις αγορές», έπεσε στο κενό, όπως παραδέχθηκε στο ίδιο διάγγελμα ο Πρωθυπουργός. Και, στο σημείο όπου βρισκόμαστε, καμιά εξέλιξη δεν είναι προδιαγεγραμμένη. Εκτός από την απρόβλεπτη περαιτέρω αντίδραση των αγορών, αυτά που δεν γνωρίζουμε και δεν μπορούμε να προεξοφλήσουμε συμπεριλαμβάνουν τις κρί σιμες «λεπτομέρειες» για την κίνηση του μηχανισμού διάσωσης, όπως οι πρόσθετοι όροι που θα μας επιβληθούν, η ροή των χρημάτων και, κυρίως, ο τελικός λόγος μεταξύ των δανειακών μας αναγκών και του συνολικού πο σού που θα μας διατεθεί σε βάθος τριετίας, το οποίο, παρά τα όσα γράφονται, παραμένει ακαθόριστο. Και, ασφαλώς, όλα τα παραπάνω τελούν υπό την αίρεση ενός ενδεχόμενου ντόμινο που θα οδηγούσε σε ριζική αναθεώρηση τους όποιους αρχικούς σχεδιασμούς.

  Αν και η τύχη μας δεν βρίσκεται πια στα χέρια μας, είναι δεδομένο ότι πολλά θα εξαρ τηθούν από τη δική μας προσπάθεια. Δηλαδή, από την εφαρμογή του Προγράμματος Σταθερότητας για το 2010 και για τα επόμενα χρόνια, για τα οποία περιμένουμε ακόμα τη συγκεκριμενοποίησή του. Τα μηνύματα είναι αντιφατικά: Αφενός ανακοινώνεται (χαμηλόφωνα) η επίτευξη των στόχων του πρώ του τριμήνου. Αφετέρου γνωστοποιείται η ει σπρακτική υστέρηση όλων (πλην τριών) των εφοριών της Αττικής. Και γνωρίζουμε ότι μεγάλο μέρος του ξεχαρβαλωμένου κρατικού μηχανισμού βρίσκεται σε κατάσταση λευκής απεργίας. Αν, παρά ταύτα, οι καλές επιδόσεις που εμφανίζουμε οφείλονται σε «ιδιοσυγκρασιακούς» υπολογισμούς ή σε απλή χρονική μετάθεση δαπανών, τότε αλίμονό μας! (Ο πανούργος Οδυσσέας είχε πολλές αρετές, αλλά δεν ήταν τέρας αξιοπιστίας). Στο οριακό σημείο όπου βρισκόμαστε θα περίμενε κανείς από τον Πρωθυπουργό να πάρει δραστικές αποφάσεις και να ενισχύσει το κυβερνητικό σχήμα. Δεν μπορούμε παρά να ελπίζουμε ότι οι τρέχουσες δημοσιο γραφικές εκτιμήσεις δεν απηχούν τις σκέψεις του: Για παράδειγμα, ότι οι αλλαγές στην κυ βέρνηση θα γίνουν πριν ή μετά από τις τοπικές εκλογές και, πάντως, σε συνάρτηση με αυτές και όχι νωρίτερα, ώστε ο Πρωθυπουργός να μη φανεί ότι παραδέχεται σφάλματα σε επιλογές προσώπων. Ή ακόμα, ότι θα υπουργοποιηθούν πρόσωπα που βραχυκύκλωσαν την κυβέρνη ση στην περίοδο όπου έπρεπε να κινηθεί με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα προς την κα τεύθυνση στην οποία σύρεται τώρα. Μένει να δούμε αν το περίφημο «πολιτικό κόστος» εξακολουθεί να υπολογίζεται στη σκουριασμένη ζυγαριά της μεταπολίτευσης. Η Ιστορία έβαλε τον πήχυ αρκετά ψηλά στον Γιώργο Παπανδρέου. Θα είναι ο τελευταίος ηγέτης μιας περασμένης εποχής ή ο πρώτος μιας καινούργιας; Πριν απ όλα, η απάντηση θα κριθεί από μιαν απόφαση: Αν θα πετάξει την παλιά ζυγαριά. Μαζί με τα βαρίδια της.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 13:28

  Οι «γκρίζες ζώνες» της βοήθειας

   »  Anomos
  ι «γκρίζες ζώνες» της βοήθειας Η συγκρότηση ενός μηχανισμού για τη δανειοδότηση ενός κράτους- μέλους της ευρωζώνης είναι μια διαδικασία πρωτόγνωρη για την Ευρωπαϊκή Ενωση. Εξ ου και οι όροι της διαμορφώνονται βήμα βήμα και με επίπονες διαπραγματεύσεις, καθώς τα θεσμικά και πολιτικά εμπόδια είναι πολλά. Ο συνταγματολόγος και πρώην ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Κώστας Μποτόπουλος, αναλύει όσα έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο της ευρωζώνης και όσα μένει ακόμη να αποσαφηνισθούν...
  Ποιο το θεσμικό καθεστώς της Ευρωπαϊκής Ενωσης για περιπτώσεις όπως η ελληνική;
  Η Συνθήκη της Λισαβώνας (το ισχύον «Σύνταγμα» της Ευρωπαϊκής Ενωσης) δεν περιλαμβάνει πρόβλεψη οργανωμένης βοήθειας σε κράτη-μέλη που αντιμετωπίζουν παρόμοιες οικονομικές και δημοσιονομικές δυσκολίες. Αντίθετα, απαγορεύει την ανάληψη ευθύνης, από την ίδια την Ενωση ή από κράτη-μέλη της, για τις υποχρεώσεις (χρέη) ενός άλλου κράτους-μέλους (άρθρο 125 της Συνθήκης Λειτουργίας, γνωστό ως «ρήτρα μη διάσωσης»- no bailout). Η Συνθήκη απαγορεύει επίσης τις κάθε είδους πιστωτικές διευκολύνσεις από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ή τις κεντρικές τράπεζες άλλων κρατών-μελών προκειμένου να «σωθεί» μια χώρα (άρθρα 123 και 124). Οι προβλέψεις «ενίσχυσης» (άρθρο 122) παρουσιάζουν τέτοιο βαθμό αοριστίας ή αναφέρονται σε τόσο ειδικές περιπτώσεις, που είναι πρακτικά αδύνατο να χρησιμεύσουν σε καταστάσεις κρίσης. Η νεοεισαχθείσα με τη Συνθήκη της Λισαβώνας (άρθρο 136) πρόβλεψη μεσο-μακροπρόθεσμου οικονομικού (και όχι σχεδόν αποκλειστικά, όπως ώς τώρα, δημοσιονομικού) συντονισμού των κρατών που έχουν ως νόμισμα το ευρώ (ευρωζώνη) έχει χαρακτήρα προτροπής και αφορά το μέλλον.
  Πώς αποφασίστηκε ο σήμερα ισχύων «μηχανισμός βοήθειας»; Ακριβώς επειδή απουσιάζει το θεσμικό πλαίσιο για βοήθεια του τύπου που χρειάζεται και που ζήτησε η Ελλάδα ως χώρα της ευρωζώνης (βοήθεια αφενός «ψυχολογική», ώστε να ηρεμήσουν οι αγορές, και αφετέρου «ρευστότητας», ώστε να μην αντιμετωπιστεί αδυναμία αποπληρωμής χρεών του Ελληνικού Δημοσίου), το πολιτικό δίλημμα που είχε να αντιμετωπίσει η Ευρωπαϊκή Ενωση ήταν: να μείνει πιστή στο γράμμα των Συνθηκών μη πράττοντας τίποτα ή να «εφεύρει» κάποιου είδους μηχανισμό βοήθειας; Το ότι - όχι αμέσως και διόλου εύκολαεπελέγη η δεύτερη κατεύθυνση, αποτελεί ήδη διπλωματική επιτυχία της Ελλάδας και των χωρών που την υποστήριζαν, αλλά και κάποιου είδους υπέρβαση για τα δεδομένα της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Το τίμημα βεβαίως- όπως πάντα συμβαίνει σε αποφάσεις σαν κι αυτή, στις οποίες απαιτείται ομοφωνία τόσο στο Συμβούλιο Υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης (Εurogroup) όσο και μεταξύ των αρχηγών κρατών όλης της Ενωσης (Ευρωπαϊκό Συμβούλιο) - ήταν ο «συμβιβασμός», δηλαδή μια ατελής και μη ικανοποιητική λύση προκειμένου να ληφθεί κοινή απόφαση. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι δύο βασικότερες υποχωρήσεις ήταν η μεγάλη πολυπλοκότητα και τα πολλά κενά του μηχανισμού και η ένταξη σε αυτόν του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
  Τι περιλαμβάνει ο «μηχανισμός βοήθειας»; Πρόκειται για πολυμερή δανεισμό, σημαντικού ποσού (έγινε λόγος για 30 δισ. ώς το τέλος του 2010), με ειδικό και πολύ χαμηλότερο της αγοράς επιτόκιο (κοντά στο 5%) και με δυνατότητα συμπλήρωσης ώς το τέλος της τριετίας του ελληνικού Προγράμματος Σταθερότητας. Για να αποφευχθούν τα νομικά προβλήματα εκ της Συνθήκης, την Ελλάδα θα δανείσουν- και δεν θα «ενισχύσουν»-, κατά τον λόγο της κοινοτικής συνεισφοράς τους (δηλαδή ανάλογα με το ΑΕΠ τους), όλα τα μέλη της ευρωζώνης και όχι η ίδια η Ευρωπαϊκή Ενωση ή όργανά της. Ο διακρατικός δανεισμός καλύπτει το 60% του συνολικού «πακέτου». Το υπόλοιπο 40% θα καλυφθεί με δανεισμό από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με διαφορετικό επιτόκιο (της τάξης του 3%). Ομως η συμφωνία είναι ενιαία: είναι προφανές ότι η θέση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης «ναι στη βοήθεια, όχι στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο» είναι ενσυνείδητα εσφαλμένη, άρα λαϊκίστικη. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι αυτή που- θεωρητικά- έχει τον γενικό συντονισμό και για τη συλλογή των χρημάτων και για την κρίση περί του κατά πόσον πληρούνται οι όροι χορήγησης των δανείων. Οι όροι αυτοί είναι πολιτικής και όχι οικονομικής φύσης, έχουν σχέση με την αναδιάταξη των δομών της ελληνικής οικονομίας (μείωση των ελλειμμάτων, παραγωγικότητα, λειτουργία του δημόσιου τομέα, Ασφαλιστικό, εργασιακές σχέσεις), έχουν γίνει εκ των προτέρων γνωστοί στις γενικές γραμμές τους, αλλά είναι διαρκώς ανοιχτοί σε αναμορφώσεις και εξειδικεύσεις. Η Ελλάδα έχει δικαίωμα- και υποχρέωση ενώπιον των πολιτών της - να διαπραγματεύεται επιμέρους στοιχεία αυτών των όρων, αλλά όχι, αν επιθυμεί να λάβει το δάνειο, να θέσει βέτο.
  Πώς κινητοποιείται ο μηχανισμός; Από τη στιγμή που υποβλήθηκε το αίτημα από την ελληνική κυβέρνηση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, θα υποβάλει συγκεκριμένη πρόταση στο Εurogroup και στο Συμβούλιο, που πρέπει και τα δύο να αποφασίσουν με ομοφωνία (χωρίς ψήφο της Ελλάδας). Στη συνέχεια, καθεμία από τις 16 χώρες του Εurogroup πρέπει να «επικυρώσει» τη συλλογική απόφαση, σύμφωνα με τους δικούς της κανόνες (κυβερνητική απόφαση σε ορισμένες χώρες, ψήφιση από τη Βουλή σε άλλες, μεταξύ των οποίων η Γερμανία, η Γαλλία, η Ολλανδία, η οποία ήδη ψήφισε υπέρ της συμμετοχής της...). Σε παρόμοιες περιπτώσεις, από τη στιγμή που οι χώρες συμφωνούν συλλογικά, στην ουσία δεσμεύονται και για την «εσωτερική διεκπεραίωση». Ακόμα και οι εκπρόσωποι της Γερμανίας, της χώρας με τις μεγαλύτερες αντιρρήσεις, έχουν σαφώς προαναγγείλει ότι, αν εγκριθεί η βοήθεια, τότε θα περάσει και από τη γερμανική Βουλή. Ενδεχόμενη νομική προσφυγή ενώπιον του γερμανικού ομοσπονδιακού δικαστηρίου δεν θα επηρεάσει άμεσα την κυβερνητική ψήφιση και τη θέση σε εφαρμογή του μηχανισμού.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 23.04.2010
• 19:48

  λύγισες αγαπημένη μου χώρα

   »  Anomos
  Υπάρχει ένας όμορφος δρόμος που οδηγεί από τη Ράχη στην Κορωνησία. Παρεμβάλλεται ο λόφος της Σαλαώρας σκεπασμένος με μυρτιές και πουρνάρια, βλάστηση όμορφη και κυματιστή πέρα από κάθε ομορφιά. Ο δρόμος ως εκεί γύρω στα δέκα χιλιόμετρα και ύστερα όταν δεν υπάρχει καταχνιά- όπως σήμερα, μπορείς να αντικρίσεις την όμορφη πεδιάδα της Άρτας. Κατά μήκος του δρόμου αγριόχορτα και αρμυρίκια αλλά και οι σπαρακτικές κραυγές των γλάρων. Το χορτάρι αυτή την εποχή είναι πλούσιο, έτσι ώστε δεν μπορείς να δεις το χώμα. Συγκρατεί τη βροχή και την καταχνιά καθώς αυτές διεισδύουν στο έδαφος και τροφοδοτούν τα ρυάκια. Για πρώτη φορά σήμερα ένοιωσα αυτόν τον τόπο ιερό και έβγαλα τα παπούτσια μου ώστε να μην αλλάξω τίποτε από αυτά που έφτιαξε ο Δημιουργός. Δίπλα ο γιός μου ο Ορέστης: παιδί μου αυτόν τον τόπο κράτησέ τον, φύλαξέ τον, φρόντισέ τον γιατί κρατάει τους ανθρώπους, τους φυλάει και τους φροντίζει. Κατάστρεψέ τον και ο άνθρωπος θα καταστραφεί ...; Με μιας οι γύρω λόφοι θαμπώνουν. Στέκονται απέναντί μου έρημοι, γίνονται κόκκινοι σαν αίμα και η γη ξεσκίζεται σα σάρκα. Οι αστραπές λάμπουν από πάνω, τα σύννεφα ρίχνουν βροχή και οι χείμαρροι ζωντανεύουν. Και ζωντανεύουν από το κόκκινο αίμα της γης. Στην πεδιάδα οι λιγοστές γυναίκες που έξυναν το έδαφος αφήνουν βιαστικά τις τσάπες τους και φοβισμένες τρέχουν να κρυφτούν. Η πεδιάδα της Άρτας είναι πια τόπος γερόντων και γριών. Οι άντρες με τις γυναίκες τους έχουν φύγει, οι νέοι έχουν φύγει, τα κορίτσια έχουν φύγει. Ο τόπος τους, η πατρίδα τους δε μπορεί να τους συντηρήσει. Η Ελλάδα γονάτισε. Η καταχνιά που σήμερα, πυκνότερη από ποτέ, σκέπασε την πεδιάδα δεν αφήνει να δεις τον ήλιο που δύει στα βουνά του Ζαλόγγου. Δεν αφήνει καν να δεις τις ανθισμένες πορτοκαλιές, τις φτέρες, τα αγριολούλουδα του κάμπου. Πάμε Ορέστη, σήμερα όλα γύρω μας είναι θαμπά και σε λίγο βραδιάζει ...;
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 00:01

  Η χρεοκοπία, η αναδιάρθρωση και το ΔΝΤ

   »  Anomos

  Το «σύμπαν συνωμοτεί» προκειμένου να οδηγηθούμε στο μηχανισμό στήριξης. Δια των απαγορευτικών επιτοκίων οι αγορές-όπως εύηχα και αποπροσανατολιστικά (αυτό)αποκαλούνται τα γεράκια της παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης- αρνούνται να δανείσουν την καταρρέουσα Ελλάδα. Και πλέον η χώρα εισέρχεται στη «ζώνη του λυκόφωτος». Τα επιτόκια εκτοξεύτηκαν μετά και τη σημερινή ανακοίνωση ότι το έλλειμμα του ΑΕΠ προσεγγίζει το 14% και το χρέος το 120%. Ίσως ήταν αυτό ένα καίριο επιχείρημα για την Κυβέρνηση ώστε να ξεπεράσει τις όποιες ηθικοπολιτικές αναστολές της. Ο «κύβος ερρίφθη» και πλέον είναι θέμα χρόνου η πρόσκληση του «στρατού σωτηρίας»! «Το ιππικό σπεύδει να σώσει την Ελλάδα» όπως «αμερικάνικα» ανέφερε στο ρεπορτάζ του ο ανταποκριτής του CNN. Μια μελέτη από τους Reinhart και Rogoff υποδηλώνει ότι όταν το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ ξεπερνάει το 60% με 90% η κυβερνητική οικονομική ενίσχυση θα οδηγήσει σε μεγέθυνση του χρέους και όχι σε ανάπτυξη της οικονομίας. Η μεγέθυνση του χρέους μπορεί να λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις σε περιπτώσεις που ο ρυθμός ανάπτυξης του ΑΕΠ είναι χαμηλότερος του μέσου σταθμισμένου επιτοκίου κυβερνητικών ομολόγων. Για τη σωτηρία της Ελλάδας θα απαιτηθούν τριετές Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης (ΠΣΑ) και περί τα 120 δισ. ευρώ. Ποσό πραγματικά κολοσσιαίο για τα δεδομένα της ελληνικής οικονομίας. Ποτέ στο παρελθόν δεν έχουν δοθεί τόσα χρήματα για τη σωτηρία μιας χώρας. Το υψηλότερο ποσό που μέχρι σήμερα έχει δοθεί από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) είναι 30 δισ. δολάρια προς τη Βραζιλία- μια χώρα της οποίας ο πληθυσμός φτάνει τα 200 εκατ. Ωστόσο η προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης σίγουρα δεν είναι επιλογή αλλά καταφυγή. Η Κυβέρνηση αδυνατεί, η κυβέρνηση σηκώνει τα χέρια και καλεί το «ιππικό» δυστυχώς με όρους και προϋποθέσεις που δεν είναι καν σε θέση να διαπραγματευτεί. Αυτή δυστυχώς είναι η πραγματικότητα και αλίμονο στον Πρωθυπουργό που είναι αναγκασμένος να ομολογήσει δημόσια ότι η χώρα για να εξασφαλίσει δανειοδότηση υποθηκεύει την εθνική της κυριαρχία. Γιατί ο στρατός σωτηρίας είναι ταυτόχρονα και δύναμη κατοχής. Το θέμα των ευθυνών και των υπευθύνων είναι ζήτημα που θα πρέπει να απασχολήσει και τη Δικαιοσύνη. Εάν υπήρχαν αδέκαστοι και ευπατρίδεις δικαστές θα έπρεπε ήδη να συντάσσουν κατηγορητήρια περί «εθνικής προδοσίας». Δεν αρκεί η απόδοση πολιτικών ευθυνών τουλάχιστον έτσι όπως προσδιορίζονται στην Ελλάδα. Αλλά εδώ στο σημείο που έχουμε φτάσει η απόφαση είναι μονόδρομος. (Παρεμπιπτόντως άκουσα σήμερα και τον κ. Τσίπρα να μετατρέπει το ουσιαστικό σε επίθετο και να μιλάει για «μονόδρομη» επιλογή. Χθες τον άκουσα να μιλάει για «υφεσιακή» πολιτική. Μόνο η γλώσσα μας έμεινε σύντροφε. Ας μην την κακοποιεί και η Αριστερά. Άλλο οι νέες ιδέες και άλλο οι ...;νεολογισμοί). Μονόδρομος λοιπόν η απόφαση έστω και αν στο μηχανισμό συμμετέχει και το ΔΝΤ. Σαφώς και δεν υπήρξε επιλογή για τη συμμετοχή του. Αβελτηρία για την εμπλοκή του ενδεχομένως.

  Η άλλη «λύση» είναι η χρεοκοπία. Ας δούμε λοιπόν τι σημαίνει αυτό! Όταν μια χώρα- όπως η Ελλάδα που δεν μπορεί να γίνει Αλβανία του Χότζα και να ζει μόνη της και απομονωμένη από τη διεθνή κοινότητα- δηλώσει χρεοκοπία, δηλαδή αδυναμία να καλύψει τις οικονομικές υποχρεώσεις της παραδίδεται άνευ όρων και μέσω του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου οι δανειστές της επιβάλλουν αναδιαπραγμάτευση του χρέους, αλλά με πολύ σκληρούς όρους. Πρακτικά αυτό σημαίνει απολύσεις, δραστική περικοπή μισθών - συντάξεων, μείωση κοινωνικών παροχών, περιορισμό αναλήψεων από τις τράπεζες, κλείσιμο - κρατικοποίηση τραπεζών, κρίσιμη έλλειψη ρευστότητας στην αγορά, αδυναμία αποπληρωμής δανείων από ιδιώτες και επιχειρήσεις, περιορισμό εισαγωγών μέχρι έλλειψη βασικών αγαθών. Το 2001 η Αργεντινή μετά από κοινωνικές εκρήξεις και πολύμηνη κρίση του τραπεζικού της συστήματος δήλωσε αδυναμία πληρωμής του δημόσιου χρέους της, ύψους 81,8 δισ. δολαρίων. Αυτό είχε σαν αυτόματη συνέπεια τη δραματική υποτίμηση του νομίσματός της ενώ το ΑΕΠ έπεσε κατά 10,9%. Παράλληλα από τότε και μέχρι σήμερα και παρά τις προσπάθειες αποπληρωμής των χρεών της μένει εκτός των διεθνών κεφαλαιαγορών.

  Μια ενδιάμεση λύση που προτείνεται εσχάτως είναι η αναδιάρθρωση του χρέους. Ο μηχανισμός με τον οποίο ένα κράτος επιχειρεί να αποτρέψει δυσμενείς συνέπειες για το επίπεδο του δημοσίου χρέους και της σταθερότητας της οικονομίας γενικότερα. Ο μηχανισμός αυτός στηρίζεται σε δύο άξονες. Στον διαδικαστικό που επικεντρώνεται στον τρόπο εκτέλεσης της αναδιάρθρωσης και στον ουσιαστικό που αφορά την εκτέλεση της αναδιάρθρωσης του χρέους μέσω επαναπροσδιορισμού της ημερομηνίας εξόφλησης των ομολόγων με ταυτόχρονη μείωση της ονομαστικής αξίας τους. Εφόσον οι χώρες δεν δύνανται να χρεοκοπήσουν η μόνη λύση είναι η ανταλλαγή των ομολόγων που ακόμα δεν έχουν αθετηθεί με ομόλογα μεγαλύτερης χρονικής διάρκειας και συνήθως χαμηλότερου επιτοκίου. Το μέτρο αυτό που συνεπάγεται και προϋποθέτει παροχή βοήθειας μέσω εισροής νέου χρήματος έχει χρησιμοποιηθεί από αρκετές χώρες οι οποίες έχουν υψηλά επίπεδα δημοσίου χρέους. Έγκυροι οικονομολόγοι επιμένουν ότι στην περίπτωση αυτή υπάρχει μεγάλη αβεβαιότητα για το μηχανισμό αναδιάρθρωσης του δημοσίου χρέους. Λόγω της ανάμειξης πληθώρας τραπεζών και κατόχων ομολόγων, προκύπτει δυσκολία συντονισμού των ενεργειών τους. Το συντονισμό δυσχεραίνει επίσης και η αναγκαστική έκδοση ποικιλίας παράγωγων καθώς και άλλων επενδυτικών προϊόντων καθιστώντας σχεδόν αδύνατη τη συμφωνία για τη διαδικασία αναδιάρθρωσης του χρέους. Απαραίτητο και απαρέγκλιτο συστατικό για την επιτυχία της προσπάθειας ανάταξης μέσω της αναδιάρθρωσης του χρέους είναι η πολιτική συμφωνία και η κοινωνική ειρήνη ...; Στη Γρενάδα και τις Σεϋχέλλες όπου πρόσφατα έγιναν προσπάθειες αναδιάρθρωσης του χρέους στα κρατικά ομόλογα για να είναι πιο ελκυστικά και πιο αξιόπιστα επισυνάπτονταν «κοινωνικά συμβόλαια». Όμως, τόσο λόγω κοινωνικών και πολιτικών συνθηκών όσο και λόγω οικονομικών μεγεθών άλλο Γρανάδα και άλλο Ελλάδα ...; Επειδή δεν υπάρχουν πλέον διλλήματα, το ερώτημα, το κρίσιμο ερώτημα, είναι πλέον εάν οι πολίτες θα αντέξουν και πόσο το βάρος των μέτρων στους «κυρτούς» ώμους τους. Εάν εμπνευστούν ίσως. Σε αντίθετη περίπτωση θα γίνουμε ολοκαύτωμα!

  
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 22.04.2010
• 14:40

  Τι κριμα

   »  Logotexnis
  Τι κριμα
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 13:03

  Τα παιδιά του αύριο

   »  Logotexnis
  Τα παιδιά του αύριο
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 21.04.2010
• 23:53

  «Τέτοια βοήθεια είναι βρισιά»

   »  Anomos

  Είναι προφανές πλέον ότι βρισκόμαστε υπό κατοχή. Υπό γερμανική κατοχή. Η μεγάλη μας φίλη η κα Αγγέλα Μέρκελ που εκφράζει με τον αυθεντικότερο τρόπο τον νεογερμανικό οικονομικό εθνικισμό επιδιώκει μέσω της Ελλάδας να καταστήσει σαφές σε όλους ποιος είναι το αφεντικό. Και δεν το κάνει μόνο για λόγους εγωισμού. Μέσω αυτής της διαδικασίας η γερμανίδα καγκελάριος επιδιώκει την αναθεώρηση επί το σκληρότερο του Συμφώνου Σταθερότητας που προβλέπει συμμόρφωση των κρατών της Ευρωζώνης σε έλλειμμα έως 3% και σε δημόσιο χρέος μέχρι 60% του ΑΕΠ. Ο λόγος είναι προφανής. Ξεκαθάρισμα και ξεσκαρτάρισμα των αδύναμων κρατών ώστε να απομείνει ένας νέος πυρήνας χωρών που θα είναι σε θέση να ακολουθούν και να υποστηρίζουν το σκληρό ευρώ. Υπό αυτές τις συνθήκες, με δεδομένη την πολιτική ηγεμονική και την οικονομική κυριαρχία, ο πλούσιος βορράς θα τροφοδοτεί με βιομηχανικά είδη τον φτωχό νότο και η Ελλάδα, η Ισπανία, η Πορτογαλία και γιατί όχι και η Ιταλία (συμπεριλαμβανομένων και των χωρών της ανατολικής Ευρώπης θα μετατραπούν σε αγορές υποδοχής των προϊόντων και το πολύ να εξάγουν εργατικό δυναμικό για της ανάγκες της «φάμπρικας». Αξίζει να σημειωθεί ότι περίπου το 70% των εξαγωγών της γερμανικής βιομηχανίας απορροφώνται από την ευρωπαϊκή αγορά. Και είναι προϊόντα όχι μόνο άκρως ανταγωνιστικά αλλά τα περισσότερα από αυτά κατέχουν θέση σχεδόν μονοπωλιακή και άρα δεν εξαρτώνται από τις ισοτιμίες των νομισμάτων. Όπως εκτιμούν οι Γερμανοί νεοεθνικιστές: Βρετανοί, Γάλοι, Ιταλοί, Ισπανοί, Έλληνες κλπ, ανεξαρτήτως της ισοτιμίας του ευρώ θα «αναζητήσουν» τη Mercedes την Porsche, τη Siemens κλπ. Για τη Γερμανία με το κολοσσιαίο ΑΕΠ (1652 τρις ευρώ ) η διάσωση της Ελλάδας με ΑΕΠ 280 δισ. ευρώ, θα ήταν μια απλή ...;διεκπεραίωση.

  Όμως οι κυνικοί Γερμανοί όχι μόνο δεν προθυμοποιήθηκαν να αναλάβουν τέτοια πρωτοβουλία αλλά έβαλαν στο παιχνίδι και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), εξευτελίζοντας την ίδια την Ε.Ε. η οποία φαίνεται έτσι, ότι δεν μπορεί μόνη της να λύσει τα προβλήματά της και βάζει από την πίσω πόρτα στο παιχνίδι τις ΗΠΑ που έχουν τη μεγαλύτερη οικονομική συνεισφορά και ουσιαστικά ελέγχουν το ΔΝΤ. Το «πέτυχαν» χωρίς σοβαρές αντιδράσεις αξιοποιώντας και τους άστοχους «επικοινωνιακούς» χειρισμούς της Κυβέρνησης η οποία μάλλον από λάθος εκτίμηση επέσειε ως «φόβητρο» την προσφυγή στο ΔΝΤ. Και αφού διασφάλισαν το σχήμα που ήθελαν φρόντισαν να εξασφαλίσουν και το ...; ρεγάλο τους. Με επιτόκιο της τάξης του 5% οι Γερμανοί δανειστές μας θα κερδίσουν περί το 1δισ. ευρώ. Ως γνωστόν το 75% του χρέους βρίσκεται στα χέρια των ξένων εταίρων μας και κυρίως των μεγάλων ευρωπαϊκών τραπεζών που με την ανοχή ίσως και τη συνενοχή των κυβερνήσεων τους όχι μόνο δεν μας διευκολύνουν αλλά ακόμη και αυτή την ώρα της κρίσεως κερδοσκοπούν ασύστολα σε βάρος μας. «Τέτοια βοήθεια είναι βρισιά» εκτός από τον Ιάκωβο Καμπανέλλη (Μάουτχαουζεν) φωνάζουν ανοικτά πλέον όλοι οι οικονομολόγοι που σέβονται τον εαυτό τους αλλά και ο επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος Γερμανός Μαρτέν Σουλτς, ο οποίος αφού χαρακτήρισε «απόλυτα απαράδεκτο μηχανισμό» τον δανεισμό της Ελλάδας με επιτόκιο 5% τόνισε ότι καμία χώρα δεν έχει δικαίωμα να κερδίζει από τα χρέη ενός άλλου κράτους ...; Ακόμη και ο επικεφαλής οικονομολόγος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Όλβιε Μπλέντερ, σε συνέντευξή του στη «Λε Μοντ», επισήμανε ότι εάν η Ελλάδα δανειστεί με υψηλά επιτόκια θα βυθιστεί στην ύφεση καθιστώντας αδύνατη την οικονομική ανάπτυξη ...; Με αυτά τα δεδομένα, οικονομικοί αναλυτές που πρωτίστως ενδιαφέρονται να διασφαλίσουν την αποπληρωμή των δανειακών κεφαλαίων των πελατών τους, εκτιμούν ότι έως το 2014 το χρέος της Ελλάδας θα φτάσει το 150% του ΑΕΠ, εξέλιξη που φέρνει πιο κοντά τον κίνδυνο της χρεοκοπίας.

  Σε κάθε περίπτωση πάντως η χώρα μπαίνει στη «ζώνη του λυκόφωτος» ως αποτέλεσμα της παραγωγικής αποδιάρθρωσης, της γραφειοκρατικής μέγγενης και προφανώς των διαρθρωτικών και εξυγιαντικών μέτρων για την οικονομία. Το πόσο θα διαρκέσει η ύφεση αλλά και τι κόστος θα έχει, εξαρτάται από την Κυβέρνηση. Πέρα και πάνω από το όποιο «σχέδιο» απαιτείται εμπέδωση της αξιοπιστίας και της ισονομίας. Εάν οι πολίτες πειστούν ότι οι θυσίες τους πιάνουν τόπο, ίσως δείξουν ανοχή. Σε αντίθετη περίπτωση θα ξεχυθούν στους δρόμους και η απελπισία τους θα είναι το υποκείμενο της κοινωνικής έκρηξης. Και πολύ φοβάμαι, ότι δεν θα πρόκειται για κλασικούς «κοινωνικούς αγώνες» έτσι όπως μέχρι σήμερα τους αντιλαμβανόμαστε αλλά για φαινόμενα ακραία.. Φαινόμενα βίας και καταστροφής όπως αυτά του Λος Άντζελες και της Αργεντινής. Και προφανώς τέτοιου είδους εξέγερση θα σηματοδοτήσει και το τέλος του υφιστάμενου πολιτικού μας συστήματος. Το «τέλος ανοχής» θα σηματοδοτήσει και το πραγματικό «τέλος εποχής». «Το τέλος της ιστορίας» κατά τον Φουκουγιάμα αν θεωρήσουμε ότι «η ιστορία είναι το σύνολο των πραγμάτων που δεν μπορέσαμε να αντιμετωπίσουμε» όπως έλεγε ένας άλλος γερμανός καγκελάριος, ο Αντενάουερ.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 19.04.2010
• 12:04

  Η "Γιάφκα του Λαυρίου"

   »  Anomos
  
  
       Οι «βετεράνοι περί τα τρομοκρατικά» που συναντήθηκαν το βράδυ του Σαββάτου στο Λαύριο εκτός από ενδιαφέρουσες πληροφορίες κατέθεσαν και σημαντικές εκτιμήσεις σε ρυθμό κινηματογραφικής ταινίας. Ένα σενάριο τόσο καλά «δεμένο» που πιθανότατα προσεγγίζει, μία από τις χιλιάδες αλήθειες της ένοπλης δράση στην Ελλάδα. 

  Οι πληροφορίες  χωρίς να  ρίχνουν φως σε πρόσωπα και γεγονότα δεν είναι δυνατόν να δημοσιοποιηθούν γιατί δεν είναι διασταυρωμένες  ωστόσο οι εκτιμήσεις- αυθαίρετες  ενδεχομένως- έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον.

  • Η ένοπλη δράση στην Ελλάδα ξεκίνησε στη «γη των ανταρτών», στα Εξάρχεια και ειδικότερα στο τρίγωνο Καλλιδρομίου-Αλεξάνδρας-Βασ. Σοφίας.
  • Οι «πυρήνες»- γόνοι αστικών οικογενειών- ξεκίνησαν τον ένοπλο αγώνα κατά της Χούντας στο Παρίσι και στη διάρκεια της μεταπολίτευσης εξαγριωμένοι από την ατιμωρησία των πρωταιτίων, «μεταλαμπάδευσαν» το πνεύμα του αγώνα και της ένοπλης δράσης στην Αθήνα.
  • Ο Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας (ΕΛΑ), ήταν η πρώτη «επαναστατική  οργάνωση»- όπως οι ίδιοι οι συντελεστές της την αποκαλούσαν- «γεννήτορας» και της 17Ν. 
  • Πλην του Γιωτόπουλου που σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου μετείχε από τη γέννησή της στη 17Ν, οι υπόλοιποι λόγω και ηλικίας, στρατολογήθηκαν αργότερα.
  • Κατά συνέπεια η 17Ν δεν μπορεί για χρόνια να ήταν «μονοπρόσωπη». Τι (απ)έγιναν οι άλλοι;
  • Ο Επαναστατικός Αγώνας (Ε.Α)  είναι η σοβαρότερη οργάνωση ένοπλης δράσης μετά τη 17Ν.
  • Ο θεωρούμενος από την Αντιτρομοκρατική ως αρχηγός του Ε.Α,  Νίκος Μαζιώτης ήταν ο ορισμός του συνήθους υπόπτου. Δεκάδες συλλήψεις, παρακολουθήσεις, ακόμη και φυλακές. 
  • Μαζί με αυτόν και όλοι οι μέχρι τώρα συλληφθέντες.
  • Είναι άραγε τόσο «χάρβαλο» οι υπηρεσίες ώστε όλοι αυτοί οι κατ` εξοχήν συνήθεις ύποπτοι  να μπορούν να κινούνται με άνεση και να εξαπολύουν αλλεπάλληλες επιθέσεις ακόμη και σε κεντρικά σημεία της Αθήνας;

   
  

  Η συνέχεια στο  επόμενο ...;  
  

  Υ.Γ. Όσο θα υπάρχουν δημόσιοι λειτουργοί που στο «όνομα» της δημόσιας υγείας, της άμυνας, της ασφάλειας, της παιδείας θα λεηλατούν τον εθνικό πλούτο η βία θα συγκλονίζει τον ταραγμένο κόσμο μας. Όσο οι κάθε λογής πλιατσικολόγοι προβάλλοντας τις δήθεν αναγκαιότητες προμήθειας  ιατρικών υλικών, εξοπλισμών, συγγραμμάτων θα κλέβουν ατιμωρητί τον ιδρώτα και τον μόχθο του πολίτη, αυτά τα παιδιά, τα παιδιά της οργής και της βίας θα διακηρύσσουν ότι «οι κοινωνικές εξεγέρσεις και οι επαναστάσεις δεν μπορούν παρά να είναι παντού και πάντα βίαιες». Και προφανώς θα βρίσκουν και ένθερμους θιασώτες, έτοιμους να στρατολογηθούν στον ένοπλο αγώνα «Βρισκόμαστε σε μεγάλη κρίση, άρα τα πράγματα πάνε καλά» έλεγε ο μακαρίτης ο Μάο. Γιώργο τ` ακούς; Τώρα είναι η ευκαιρία να βάλεις παντού μαχαίρι!!!

  
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 15.04.2010
• 12:45

  Πωλείται NOKIA N97 (white)..

   »  AVenGer!
  Μετά από μερικούς μήνες συμβίωσης μαζί του (4-5) αποφάσισα πως οι ανάγκες μου είναι πολύ μεγαλύτερες από αυτά που προσφέρει και αναγκάζομαι να το αποχωριστώ προκειμένου να μεταβώ σε android η οποία σύμφωνα με τα μέχρι τώρα δεδομένα είναι περισσότερο ευέλικτη και με πολλές δυνατότητες. Εννοείται ότι είναι σε άριστη κατάσταση, με screen protector από την πρώτη μέρα ενώ παράλληλα παρέχεται πιστοποιητικό για υπογραφή εφαρμογών ή/και προεγκατεστημένες εφαρμογές.Η αρχική τιμή είναι ~380€ αλλά επιδέχεται συζήτηση. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου στο nihl [at] hotmail [dot] gr ή με ένα σχόλιο στο παρόν πόστ.Αναλυτικά χαρακτηριστικά ΕΔΩ.
  Photo taken from: foracamp.gr
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 14.04.2010
• 11:58

  Ubuntu 10.04 LTS beta2

   »  AVenGer!
  15 ημέρες απομένουν μέχρι την επόμενη έκδοση (10.04 ) της διανομής που έχει κερδίσει τους περισσότερους ίσως χρήστες ανά τον κόσμο. Η έκδοση 10.04 θα είναι LTS (Long Time Support) και θα ενσωματώνει αρκετά νέα χαρακτηριστικά, κάποια από αυτά είναι τα παρακάτω:
  -New default open source driver for nVidia hardware
  -Improved support for nVidia proprietary graphics drivers
  -Social from the Start (We now feature built-in integration with Twitter, identi.ca, Facebook, and other social networks) #πολύ καλή κίνηση, όλα σε ένα νοικοκυρεμένα
  -New Themes #επιτέλους ξεφύγαμε από το καφέ -βέβαια μεταβήκαμε σε μελιτζανομωβ-
  -Ubuntu One File Syncing
  -Ubuntu One Music Store
  Δυστυχώς θα περιμένουμε την 10.10 για να δούμε Gnome 3 αλλά ας υποθέσουμε ότι θα αξίζει η αναμονή.Αυτή τη στιγμή είναι διαθέσιμη η Beta 2 και μπορείτε να την κατεβάσετε από εδώ.Φυσικά σε καμία περίπτωση δεν συνίσταται για καθημερινή χρήση αλλά μπορείτε να πάρετε μια ιδέα πριν την τελική διανομή.
  Photo taken from: ubuntu.com
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 12.04.2010
• 12:53

  Καλώς ήρθε το δολάριο

   »  Anomos

  Επιτέλους η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη σήμερα πήρε σάρκα και οστά όπως δήλωσε εύστοχα ο Γιώργος Παπανδρέου, σχολιάζοντας την απόφαση που ελήφθη στο Eurogroup για την οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα. Αυτό σημαίνει ότι η χώρα μας όταν ζητήσει την ενεργοποίηση του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης θα λάβει διμερή δάνεια από όλα τα κράτη - μέλη της Ευρωζώνης, συνολικού ύψους 30 δισ. ευρώ, με επιτόκιο περίπου 5% για τρία χρόνια και άλλα 10 δισ. ευρώ, με επιτόκιο 2,84%, από το ΔΝΤ. Ποσό που υπερκαλύπτει τις δανειακές ανάγκες της Ελλάδας για το 2010 και χορηγείται χωρίς να ζητηθεί η λήψη πρόσθετων οικονομικών μέτρων.

  Είναι αναμφίβολα «φιλί ζωής» για την Ελλάδα και ένα σημαντικό βήμα προς την πολιτική ενοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Μέρκελ πρωτίστως και δευτερευόντως πολλοί  άλλοι επιτέλους κατάλαβαν ότι δεν μπορεί να υπάρξει νομισματική σταθερότητα χωρίς πολιτική ένωση όπως ισχυρίζονταν  ο νομπελίστας οικονομολόγος Μίλτον Φρίντμαν , ότι δεν μπορεί να υπάρξει ευρώ χωρίς ευρωπαϊκό δίχτυ ασφαλείας. Έτσι οι ευρωπαίοι ηγέτες που όλο αυτό το διάστημα της κρίσης έμεναν καθηλωμένοι εξαιτίας εθνικών εγωισμών, πολιτικών σκοπιμοτήτων και μικροοικονομικών συμφερόντων έβαλαν τελικά την υπογραφή  τους  ώστε να σωθεί μια ευρωπαϊκή χώρα, να αντιμετωπιστεί μια οικονομική κρίση πριν να μετουσιωθεί σε θεσμική  και ταυτόχρονα να γίνουν οι απαραίτητες προσαρμογές στο κοινό νόμισμα.

  Στο Ευρώ που μέχρι πριν από μερικούς μήνες  έμοιαζε το καλύτερο νόμισμα του κόσμου προστατεύοντας τις ευρωπαϊκές οικονομίες από άγριες επιθέσεις και καταστρεπτικές υποτιμήσεις που σκοτώνουν το εμπόριο και που από τη στιγμή που ενέσκηψε η σοβαρή ύφεση πρόσφατα δεχόταν αλλεπάλληλα πλήγματα αξιοπιστίας και αντοχής.

  Η ισχνή Ελλάδα εξ αντικειμένου ήταν αδύνατο να αντιμετωπίσει από μόνη της τα αλλεπάλληλα κύματα των επιθέσεων που- όπως όλοι διαπίστωναν- είχαν απώτερο στόχο το ίδιο το ευρώ, την ίδια την οικονομική υπόσταση της Ε.Ε.

  Και με αυτή την απόφαση η ρομφαία της κερδοσκοπίας προσκρούει στην ευρωπαϊκή ασπίδα που απλώνεται γύρω από χώρες που επίσης βρίσκονται σε κατάσταση πολιορκίας.

  Με την δραματική αυτή ευκαιρία  η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει τώρα να ξαναδεί και να επιλύσει τα θεσμικά της προβλήματα και φυσικά να ξανασυζητήσει το περιβόητο «Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης», το οποίο υποτίθεται θα έδινε την εγγύηση μια σώφρονος οικονομικής πολιτικής στην ευρωζώνη αλλά ακυρώθηκε εξαιτίας της  ανεξέλεγκτης αύξησης των ελλειμμάτων.

  Επίσης θα πρέπει να «τυποποιηθούν»  και οι μηχανισμοί στήριξης για κάθε χώρα της ευρωζώνης που θα βρεθεί χείλος της χρεοκοπίας. Το θέμα αυτό απεδείχθη ότι ήταν μια τραγική έλλειψη της αμφιλεγόμενης «Συμφωνίας του Μάαστριχτ» που υποτίθεται ότι είχε προβλέψει τα πάντα.

  Το εύλογο ρητορικό ερώτημα που έθεταν όλο αυτό το διάστημα διακεκριμένοι οικονομολόγοι ήταν το ακόλουθο: «εάν μια πολιτεία των ΗΠΑ αντιμετώπιζε πρόβλημα χρεοκοπίας η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση δεν θα αντιδρούσε ακαριαία προσφέροντας την απαραίτητη οικονομικοπολιτική στήριξη»;

  Τέλος το θέμα που πρέπει να προβληματίσει την Ε.Ε. είναι η εμπλοκή  του ΔΝΤ που προέκυψε από την μικροκομματική ανοησία (η άγνωστης σκοπιμότητας) ιδέα του γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε για τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου, το οποίο κανείς δεν έχει καταλάβει τι θα κάνει.

  Η εμπλοκή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου εξευτελίζει την Ε.Ε. γιατί φαίνεται ότι από τη μια πλευρά δεν μπορεί μόνη της τα λύσει τα προβλήματά της και από την άλλη βάζει από την πίσω πόρτα στο παιχνίδι τις ΗΠΑ που έχουν τη μεγαλύτερη οικονομική συνεισφορά και ουσιαστικά ελέγχουν το ΔΝΤ.

  Έτσι, όπως έγραψε σε άρθρο του στο Le Monde o Pierre Antoine Delhomais, η  Αμερική καλείται  να βοηθήσει ένα νόμισμα το οποίο υποτίθεται ότι θα ανταγωνιζόταν και κάποια στιγμή μάλιστα θα εκθρόνιζε το δολάριο. Πρόκειται, δηλαδή  για μια κρίση ταυτότητας και αντί να φέρει  πιο κοντά τις χώρες που το υιοθέτησαν, το ευρώ αυξάνει το χάσμα μεταξύ τους. Το βέβαιο είναι ότι βρισκόμαστε μακριά από την «υπέροχη κοινή μας τύχη», στην οποία αναφερόταν κάποτε ο ΖανΚλοντ Τρισέ.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 12:51

  Το ξέσπασμα της βίας

   »  Anomos

  Είναι προφανές ότι βρισκόμαστε μπροστά στη σύλληψη μελών και ενδεχομένως την εξάρθρωση κάποιας ή κάποιων οργανώσεων ένοπλής πάλης. Θέμα ωρών είναι ίσως η δημοσιοποίηση ονομάτων, διευθύνσεων, γιαφκών και ταυτοποίησης βομβιστικών επιθέσεων.

  Είναι επίσης προφανές ότι πλέον δεν υπάρχουν οι  «δομημένες» αντάρτικες ομάδες  του παρελθόντος( 17Ν, ΕΛΑ κλπ)  αλλά πυρήνες αντίδρασης που ενεργοποιούνται και  εκρήγνυνται  ανάλογα με την οικονομική περίσταση και την πολιτική συγκυρία. «Παρέες» που γράφουν τις δικές τους αιματηρές ιστορίες σε ένα περιβάλλον τυφλής βίας και ένα κόσμο που αυτοαναφλέγεται.

  Κοινωνικοί πυροκροτητές υπάρχουν παντού γύρω μας  και κάθε στιγμή μπορεί να προκαλέσουν τη θρυαλλίδα της έκρηξης.

  Με άλλα λόγια αυτά τα παιδιά- των οποίων το προφίλ, το status και το styling παραπέμπουν σε ανθρώπους της διπλανής πόρτας- είναι προϊόντα των καιρών που έχουν εξοικειωθεί με τη βία και το αίμα απορρίπτοντας κάθε κοινωνική δομή και κάθε πολιτικό θεσμό.

  Και είναι αυτονόητο ότι τη στιγμή που τοποθετούν βόμβες που ενίοτε προκαλούν και αθώα θύματα δεν έχουν καμία μα καμία αναστολή να μπουκάρουν στις τράπεζες προκειμένου να «απαλλοτριώσουν» χρήματα προφανώς για να χρηματοδοτήσουν και τη δράση τους. Άρα όλες αυτές οι περινούσαστες αναλύσεις που ακούγονται περί «σύνδεσης της τρομοκρατίας με το κοινό έγκλημα» ελάχιστα ή καθόλου τους απασχολούν ...;    

  Ξαναθυμάμαι τα λόγια ενός φίλου: «έρχονται βίαια χρόνια» προκειμένου να ερμηνεύσω τα γεγονότα.

  Και  η (δική μου) εκτίμηση είναι άκρως ανησυχητική. Δεν έχει και μεγάλη σημασία τελικά η εξάρθρωση κάποιων εξτρεμιστικών οργανώσεων η βία μέρα με τη μέρα απλώνεται παντού. Είτε πρόκειται για κρατική καταστολή είτε για ένοπλές επιθέσεις.

  Σ` αυτόν τον κόσμο  της αρπαχτής, της εκμετάλλευσης και της φτώχειας  πάντα θα γεννιούνται παιδιά , πάντα θα γίνονται παρέες- πλέον χωρίς  στρατιωτική πειθαρχία και  άρτια οργάνωση- που στο βιβλίο συμβάντων θα θέλουν να γράφουν τις δικές τους αίμματοβαμμένες σελίδες είτε για να αντιδράσουν ή ακόμα-ακόμα απλά για να ακουστούν.    Αντιστέκομαι άρα υπάρχω!

  Και όσο θα σκάνε μπόμπες, θα σπάνε βιτρίνες, θα λεηλατούνται περιουσίες τόσο θα εντείνεται και η κρατική καταστολή. Και αυτό είναι ανεξάρτητο της «ευαισθησίας» των πολιτικών ηγεσιών. Όταν γίνονται επεισόδια η αστυνομία θα παρεμβαίνει γιατί αυτός είναι και ο ρόλος της. Προστασία της ασφάλειας, ζωής και περιουσίας των πολιτών ...;

  Βεβαίως πολλές φορές τη διαφορά κάνει ο τρόπος, οι μέθοδοι και τα εργαλεία ης παρέμβασης.

    

  Η γέννηση της τρομοκρατίας στην Ελλάδα

  Η δράση της τρομοκρατίας στην Ελλάδα, ξεκίνησε την προπαραμονή των Χριστουγέννων του 1975, με δολοφονία του σταθμάρχη της CIA στην Eλλάδα, Pίτσαρντ Γουέλς.

  Tρεις μασκοφόροι περίμεναν τον Aμερικανό να επιστρέψει στο σπίτι του, στο Ψυχικό, από κάποια επίσκεψη.

  Aπομάκρυναν τον οδηγό και τη γυναίκα του και τον εκτέλεσαν.

  Στο κλίμα της εποχής κανείς δεν πίστεψε τις προκηρύξεις της οργάνωσης, με τις οποίες αναλάμβανε την ευθύνη για την επίθεση. H 17N είχε αφήσει στον

  τόπο της εκτέλεσης μια προκήρυξη και είχε στείλει άλλη μία στις εφημερίδες τρεις μέρες αργότερα. Oι περισσότεροι πίστεψαν πως δεν ήταν τίποτα περισσότερο

  από μια πρακτορίστικη υπόθεση, ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών μεταξύ πρακτόρων της CIA.

  Oι προκηρύξεις δεν δημοσιεύτηκαν, γιατί εκτός από την εκτίμηση των δημοσιογράφων ότι ήταν παιχνίδι για πράκτορες, υπήρχε και απαγόρευση από την κυβέρνηση. Όλοι, όμως, έμαθαν για τη 17N έναν χρόνο αργότερα, μετά τη δολοφονία του απότακτου αστυνομικού -ενός από τους βασανιστές στην Aσφάλεια κατά την περίοδο της χούντας- του Bαγγέλη Mάλλιου. Kαι μάλιστα, η γνωριμία με την οργάνωση έγινε μέσω Γαλλίας και της εφημερίδας "Λιμπερασιόν".

  Στην εφημερίδα αυτή είχαν παραδοθεί οι προκηρύξεις από πρόσωπο που ο διευθυντής της εφημερίδας, Σερζ Zιλί, είχε χαρακτηρίσει ως απόλυτα αξιόπιστο. Ποιο  ήταν το πρόσωπο αυτό δεν αποκαλύφθηκε ποτέ. Yπήρξαν πολλές εκτιμήσεις ότι ήταν ο μεγάλος υπαρξιστής φιλόσοφος Zαν Πολ Σαρτρ, αλλά ο Zιλί δεν θέλησε να  επιβεβαιώσει τις εκτιμήσεις αυτές.

   Tο γεγονός, ότι προτιμήθηκε η "Λιμπερασιόν", μια εφημερίδα που γεννήθηκε τον Mάη του '68, ήταν για ορισμένους μια ένδειξη ότι η οργάνωση έχει τις ρίζες  της στην Aριστερά και στη δικτατορία, αφού η συγκεκριμένη εφημερίδα, όπως άλλωστε και ο Σαρτρ, είχαν βοηθήσει τον αντιδικτατορικό αγώνα και

   πιθανότατα είχαν ιδιαίτερες σχέσεις με τη Γαλλία.

   Oι καταβολές των μελών της οργάνωσης και ίσως η δράση στον αντιδικτατορικό αγώνα φανερώθηκαν και από ένα άλλο στοιχείο, που ήταν η αποστολή των προκηρύξεων σε έναν ακόμα ξένο δημοσιογράφο, τον Άγγλο Nτέιβιντ  Tονγκ, ανταποκριτή του "Γκά".

  
  

  Οι ιδρυτές και το όνομα της "17Ν" 

  Σύμφωνα με εκτιμήσεις αναλυτών, η οργάνωση "17 Nοέμβρη", ιδρύθηκε από ανθρώπους που είχαν δράσει κατά της χούντας, και βέβαια το όνομα της οργάνωσης

  προέρχεται από την εξέγερση των φοιτητών τον Nοέμβριο του 1973 στο Πολυτεχνείο.

  Παρακολουθώντας  την πορεία της οργάνωσης μέσα στα 26 χρόνια που πέρασαν, διαπιστώνει πάρα πολλά μυστήρια, που κανείς δεν μπορεί να λύσει, αφού τα

  σενάρια που έχουν κυκλοφορήσει κατά τη διάρκεια της 26ετίας και τα σημεία που δείχνουν αρκετά περίεργες επιλογές πυκνώνουν.

  Aξίζει τον κόπο να δούμε τη 17N μέσα από τις μεταμορφώσεις της και με περιόδους που οριοθετούνται από τη χρήση των όπλων και βέβαια την επιλογή των στόχων.

  H 17N από το 1975, όταν πρωτοεμφανίσθηκε, μέχρι το 1985 είχε ως στόχους Aμερικανούς, αστυνομικούς και ανθρώπους που είχαν σχέσεις με τη χούντα. Tα όπλα που χρησιμοποίησε είναι τα πιστόλια  των 45 χιλ.

  Aπό το 1985 μέχρι τα Xριστούγεννα του 1989, εκτός από τους μόνιμους στόχους, που ήταν οι Aμερικανοί, αρχίζει να εμφανίζεται και μια δραστηριότητα προς στόχους που οι τρομοκράτες θεωρούν ότι έχουν σχέση με τα κοινωνικά προβλήματα. Eκτελούνται βιομήχανοι και εκδότες, τραυματίζονται στα πόδια γιατροί και εισαγγελείς, ανατινάζονται εφορίες, γίνεται εισβολή στο αστυνομικό τμήμα του Bύρωνα και για πρώτη φορά πραγματοποιούνται επιθέσεις εναντίον πολιτικών.

  
  

  H πρώτη ήταν εναντίον του πρώην υπουργού Δημόσιας Tάξεως, Γιώργου Πέτσου, με παγιδευμένο με εκρηκτικά αυτοκίνητο, που ήταν ανεπιτυχής, ενώ εκτελείται ο

  Παύλος Mπακογιάννης έξω από το γραφείο του στην οδό Oμήρου.

  Tο παιχνίδι έχει λάβει ανεξέλεγκτες καταστάσεις και οι παρεμβάσεις της 17N θεωρούνται σοβαρές και για πολλούς ύποπτες. Tην ίδια περίοδο τα μέλη της οργάνωσης χρησιμοποιούν, εκτός από τα 45άρια πιστόλια και τα περίστροφα, κάθε μορφής βόμβες.

  Tα Xριστούγεννα του 1989, η 17N αδειάζει τις αποθήκες οπλισμού του στρατοπέδου Συκουρίου Λάρισας και λίγους μήνες αργότερα κλέβει δύο μπαζούκας από το Πολεμικό Mουσείο. Kάπως έτσι αρχίζει η περίοδος της ρουκέτας, η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

  Oι στόχοι παραμένουν οι ίδιοι, με την προσθήκη Tούρκων διπλωματών που εκτελούνται, τηλεοπτικών σταθμών καθώς και πολυεθνικών εταιριών.

  
  

  Tο 1992, όμως, στην επίθεση εναντίον του τότε υπουργού Oικονομικών Γιάννη Παλαιοκρασά, η 17N σκοτώνει ένα νέο παιδί, που δεν είχε απολύτως καμιά σχέση με τον επιλεγμένο στόχο. Πρόκειται για τον Θάνο Aξαρλιάν που έτυχε να περνάει από το Σύνταγμα πηγαίνοντας στη δουλειά του. Aυτό που η οργάνωση ισχυριζόταν πως ποτέ δεν επιδίωκε, δηλαδή "ένα αθώο θύμα", ήταν γεγονός. H 17N προσπάθησε να δικαιολογηθεί με προκηρύξεις της, ρίχνοντας τις ευθύνες στην αστυνομία, ότι δηλαδή

  άργησε να μεταφέρει τον Aξαρλιάν στο νοσοκομείο, αλλά δεν έπεισε κανέναν. H πολύμηνη αποχή από νέες επιθέσεις εκτιμήθηκε από πολλούς, ίσως και ως

  τερματισμός της δράσης της οργάνωσης.

  Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Tα χτυπήματα συνεχίστηκαν και συνεχίζονται με τον ίδιο ρυθμό και με μεγαλύτερες ακόμα απορίες...

  Σε ένα πρόσωπο έχουν συγκεντρωθεί εδώ και αρκετούς μήνες οι έρευνες ελληνικών και ξένων διωκτικών αρχών για τη "17 Νοέμβρη". Πρόκειται για έναν άνδρα, ηλικίας  60 ετών και άνω ο οποίος έλκει την καταγωγή του από τη Θεσσαλονίκη. Στο πρόσωπο αυτό αποδίδεται τόσο η ηγεσία της "17 Ν" όσο, πιθανότατα, και η συγγραφή των προκηρύξεων της οργάνωσης. Το πρόβλημα είναι ότι το πρόσωπο αυτό που θεωρείται ότι έχει κεντρικό ρόλο στην υπόθεση της τρομοκρατίας στην Ελλάδα, είναι άφαντο όχι εδώ και μήνες, αλλά εδώ και μερικές δεκαετίες.

  Οι διωκτικές αρχές ύστερα από συνεντεύξεις που πήραν από άτομα του χώρου πραγματοποίησαν εξαντλητική χαρτογράφηση των οργανώσεων παράνομης δράσης στην Ελλάδα και κυρίως στο εξωτερικό κατά την περίοδο 1968 - 1972. Η καταγραφή των προσώπων που δρούσαν στο χώρο αυτό δεν ήταν απλή υπόθεση, καθώς πολλοί στις συνθήκες παρανομίας της εποχής χρησιμοποιούσαν "ψευδώνυμα" ώστε

  να είναι δύσκολη η ταύτισή τους με πρόσωπα. Μέσα από τη διαδικασία αυτή, κατέληξαν στο πρόσωπο του "χαμένου αρχηγού".

  εποχής. Οι επισκέπτες διδάχτηκαν έτσι από πρώτο χέρι - το καθεστώς Κάστρο ενίσχυε τότε ανάλογα κινήματα στη Λατινική Αμερική- πώς να δραστηριοποιούνται χωρίς να γίνονται αντιληπτοί και κυρίως πώς να εξασφαλίσουν "επιχειρησιακή αυτονομία".

  Από την αμφισβήτηση στην ωμή βία

  Η 17Ν φιλοδόξησε να διαδραματίσει ένα "ρόλο" διαμαρτυρίας στις αλλαγές που δρομολογήθηκαν στην ελληνική πολιτική κουλτούρα στα τέλη της δεκαετίας του'70 και στις αρχές της δεκαετίας του '80. Η βία της οργάνωσης επεδίωξε να αποκαλύψει την "πολιτική διπροσωπία" του ελληνικού κατεστημένου και να

   αναδείξει μια συνεπή ιδεολογική εναλλακτική λύση απέναντι σ' αυτό που η 17Ν έβλεπε ως κυρίαρχη νεοφιλελεύθερη ηγεμονική κυριαρχία. 

  ">[www.nooz.gr]
  
  

   Την ίδια στιγμή, η "17Ν" παρέθεσε επανειλημμένα εθνικές εμπειρίες του παρελθόντος, όπως το αντιστασιακό κίνημα στη διάρκεια της Κατοχής, οεμφύλιος πόλεμος, η δικτατορία των συνταγματαρχών και η εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 ως ερείσματα για τη σημερινή δράση της. Αποκλίνοντας σημαντικά από τις κυρίαρχες ερμηνείες της Αριστεράς για τη μεταπολιτευτική πολιτική πραγματικότητα, το αρχικό σχέδιο της 17Ν ήταν να αποδείξει ότι η Μεταπολίτευση ήταν μια επιχείρηση κατ' όνομα μονάχα πολιτικής αλλαγής, δίνοντας συγχρόνως φωνή στη λαϊκή απογοήτευση.

  Η 17Ν εμφανίστηκε σε μια ιστορική στιγμή που η πόλωση μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς είχε μειωθεί σημαντικά και ένα πολιτικό λεξιλόγιο βασισμένο σε έννοιες, όπως εκδημοκρατισμός, ανανέωση και αλλαγή, έκανε την εμφάνισή του. Στη διάρκεια της περιόδου μετά το 1974, τα ιδεολογικά θέματα και σύμβολα που είχανχρησιμοποιηθεί στο παρελθόν για να διχάσουν την ελληνική κοινωνία και να πολώσουν την κοινοβουλευτική ζωή, δεν πρόσφεραν πια επαρκή βάση για ανοιχτήπολιτική σύγκρουση.

  Τα θέματα που κυριαρχούσαν πια στον πολιτικό διάλογο ήταν η ευρωπαϊκή ενοποίηση, η υγεία, οι οικονομικές ανισότητες, η μόλυνση του περιβάλλοντος, η εθνική ασφάλεια και η γεωστρατηγική κατάσταση στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Η 17Ν ήταν ανάμεσα στις πρώτες πολιτικές οργανώσεις που αναφέρθηκαν στα θέματααυτά, αλλά ο πομπώδης αριστερισμός της και η πεισματική άρνησή της να εγκαταλείψει την ένοπλη επαναστατική δράση, αποξένωσαν την οργάνωση από τηνελληνική κοινωνία, θέτοντάς την στο περιθώριο της πολιτικής ζωής. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, η αριστερή ιντελιγκέντσια είχε απομακρυνθεί από τηνπολιτική της επανάστασης.

  Η αλλαγή αυτή επιβεβαιώθηκε όταν πολυάριθμες ακροαριστερές οργανώσεις εγκατέλειψαν την εξωκοινοβουλευτική αντιπολίτευση και επεδίωξαν ναπροωθήσουν την αλλαγή των πολιτικών δομών μέσα από κοινοβουλευτικές μεθόδους. Η αποτυχία της 17Ν να λάβει σοβαρά υπόψη τα νέα δεδομένα και η επακόλουθη εχθρότητα προς τέτοιες οργανώσεις φανέρωσε την απομόνωσή της από τη συνολική εξέλιξη της ακροαριστερής πολιτικής κουλτούρας.

  Καταγγελία της μεταπολίτευσης

  Επιπλέον, η 17Ν ήταν κάθετα αντίθετη προς τις συνθήκες που περιέβαλλαν την επιστροφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Καταγγέλλοντας κάθε στάδιο τηςΜεταπολίτευσης, η 17Ν πίστευε ότι "μια δημοκρατία, η οποία δεν αντιμετωπίζει τις αδικίες και τα εγκλήματα του παρελθόντος, είναι μόνιμα προβληματική". ΗΜεταπολίτευση ήταν ουσιαστικά μια μεταβατική περίοδος, που, αν και δεν κατάφερε να παραγάγει ένα αυθεντικό δημοκρατικό μοντέλο κοινωνίας, όπου οι αντιθέσειςεπιλύονται αποκλειστικά και μόνο με το διάλογο και το συμβιβασμό, διαμόρφωσε ωστόσο ένα δημοκρατικό ήθος και θεσμοποίησε ένα ανταγωνιστικό πολυκομματικό σύστημα. Η εκλογή του Παπανδρέου ως πρώτου σοσιαλιστή πρωθυπουργού της Ελλάδας τον Οκτώβριο του 1981 φάνηκε να αποδυναμώνει κάθε ιδεολογική βάση για βίαιη ακροαριστερή πολιτική δράση.

  Η μεταβίβαση της εξουσίας το 1981 από τη Δεξιά στην Αριστερά νομιμοποίησε τη Μεταπολίτευση με δύο σημαντικούς τρόπους: Πρώτον, απέδειξε ότι το καθεστώςάντεχε τη δημοκρατική εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία. Δεύτερον, οι βουλευτικές εκλογές του 1981 επιβεβαίωσαν τη σταθερότητα του πολυκομματικούσυστήματος και κατέδειξαν ένα υψηλό επίπεδο πολιτικής συμμετοχής. Παρά το γεγονός ότι μια περιθωριακή φράξια της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς παρέμεινεανυποχώρητα εχθρική προς την κυβέρνηση, η υπόλοιπη ελληνική Αριστερά ήταν διατεθειμένη να αναγνωρίσει τη σπουδαιότητα του ΠΑΣΟΚ και την επίδρασή του στην πολιτική ζωή της χώρας.

  Η 17Ν, ωστόσο, απεχθανόταν το ΠΑΣΟΚ του Παπανδρέου, επειδή αθέτησε τις προεκλογικές εσμεύσεις του και εγκατέλειψε το σοσιαλισμό. Η οργάνωση θεωρούσε τον Παπανδρέου έναν οπορτουνιστή δημαγωγό και πίστευε ότι η κυβέρνησή του ήταν ένα σοσιαλδημοκρατικό, φιλοαμερικανικό ξεπούλημα, το οποίο αποτελούσε σοβαρήαπειλή για τις παραδοσιακές αριστερές αξίες.

  Από το 1983 και μετά, η βία της 17Ν αυξήθηκε και το πεδίο δράσης της διευρύνθηκε. Συνδυάζοντας ιδεολογικό φανατισμό, ιεραποστολικό ζήλο και τακτική ευελιξία, ηοργάνωση επιδόθηκε σε μια συστηματική και προσεκτικά μελετημένη εκστρατεία τρόμου. Οπως όλες οι οργανώσεις που καταφεύγουν στην τρομοκρατία, η 17Ν ισχυρίστηκε ότι ο σκοπός για τον οποίο αγωνιζόταν δικαιολογούσετον εξτρεμισμό. Οι πολιτικές δολοφονίες και οι απόπειρες δολοφονίας της 17Ν αποτελούσαν προσπάθειες της οργάνωσης να μεταβάλει τη συμπεριφορά ετερόκλητων ακροατηρίων. Ασφαλώς, η επίμονη τρομοκρατική βίαμπορεί "να πολώσει τις πολιτικές αντιδράσεις των πολιτών ανεξάρτητα από προσωπική απειλή", αλλά η επίδραση της 17Ν στη δημόσια αντιπαράθεση ήταν  πολιτικά αναποτελεσματική και στατιστικά ασήμαντη. Οι επιθέσεις της 17Ν εκτείνονται σε τέσσερις χωριστές χρονολογικές περιόδους: 1975-'80, 1983-'86, 1988-'94 και 1997-'99. Από το 1975 ώς το 1980, η 17Ν επεδίωξε να κερδίσει εθνική αναγνώριση και να αναβιώσει την ακροαριστερή αγωνιστικότητα. Οι πρώτες επιθέσεις εκδίκησης της 17Ν χρησίμευσαν στο να δημοσιοποιήσουν τα εθνικο-πατριωτικά διαπιστευτήρια της οργάνωσης και να αμφισβητήσουν τη νομιμότητα της Μεταπολίτευσης. Από το 1983 ώς το 1986, ο εξτρεμισμός της 17Ν κλιμακώθηκεσε ένταση και η οργάνωση έγινε πιο προκλητική και μιλιταριστική. Η 17Ν δυσανασχετούσε με το ΠΑΣΟΚ και επιχείρησε να υπονομεύσει το σύστημα διακυβέρνησής του. Η οργάνωση κατήγγειλε την ιδεολογική υποχώρηση του ΠΑΣΟΚ και ανέλυε συνεχώς τις επιπτώσεις της εξωτερικής πολιτικής του Παπανδρέου στην εθνική ασφάλεια της χώρας.

  1990-1993

  
  

  Όταν η Νέα Δημοκρατία επανήλθε στην εξουσία το 1990, η 17Ν έγινε ακόμη πιο εξτρεμιστική και ο αριθμός των επιθέσεων με βόμβες και ρουκέτες αυξήθηκε δραματικά. Από το 1990 ως το 1993, η οργάνωση πραγματοποίησε 31 επιχειρήσεις. Η 17Ν αύξησε προφανώς τη συχνότητα των επιθέσεών της για να προκαλέσει την κυβέρνηση Μητσοτάκη, αψηφώντας την αντιτρομοκρατική νομοθεσία της. Συνολικά, η πολιτική τρομοκρατία της 17Ν ήταν πιο απειλητική όταν η οργάνωση δρούσε ριζοσπαστικά. Οι δολοφονίες και οι απόπειρες δολοφονίας, για παράδειγμα, αυξάνονταν ή μειώνονταν ανάλογα με τα πολιτικά γεγονότα.

    H CIA και η "17N"

  Όταν ο πρώην υπουργός Δημόσιας Tάξης Στέλιος Παπαθεμελής ρωτήθηκε τι γύρευαν ένα βράδυ του Nοέμβρη του 1993, οι Aμερικανοί στην πλατεία Aμερικής, η  απάντηση ήταν αποστομωτική... "ό,τι γύρευε η αλεπού στο παζάρι..." O υπουργός είχε δεσμευθεί ότι η υπόθεση αυτή θα γινόταν βιβλίο όταν θα αποχωρούσε από το  υπουργείο. Δεν έγινε ποτέ!

   Tι είχε γίνει τότε; Ήταν παραμονή της επετείου για τον εορτασμό του Πολυτεχνείου, όταν δύο πράκτορες της CIA συνελήφθησαν στην οδό Mηθύμνης στην Kυψέλη μέσα σ' ένα φορτηγάκι Φολκς Bάγκεν, κλειστό. Mέσα σ' αυτό υπήρχαν ασύρματοι, φωτογραφικές μηχανές, ακόμα και κρεβάτια.

   Oι συλληφθέντες οπλοφορούσαν και φορούσαν περούκες. H σύλληψη τους έγινε από την Άμεση Δράση, ύστερα από τηλεφώνημα κάποιου γείτονα (;), που έβλεπε επί μέρεςτο φορτηγάκι να κινείται στην περιοχή.

  Λίγη ώρα μετά τη μεταγωγή τους στην Ασφάλεια με παρέμβαση του Αμερικανού πρέσβη, οι πράκτορες της CIA οδηγήθηκαν στην Aμερικανική πρεσβεία και την επόμενη φυγαδευτήκαν προς την Τζαμάικα.

  Όλα αυτά είχαν συμβεί σε μια περίεργη χρονική στιγμή, που από το εξωτερικό έφταναν στην Ελλάδα πληροφορίες για σχέσεις της CIA με την 17N, τουλάχιστον στοπαρελθόν. Mάλιστα τα σενάρια που κυκλοφορούσαν με δηλώσεις πρακτόρων της CIA στο εξωτερικό έφερναν αναμεμειγμένο με τη 17N έναν "κολλητό" του Kλίντον,τον Mόρτον Xάλπεριν, υποψήφιο εκείνη την εποχή για τη θέση του βοηθού υπουργού Eθνικής Άμυνας των HΠA. Mετά βέβαια από τα πρακτορίστικα σενάρια, ο άνθρωπος όχι μόνο δεν πήρε τη θέση, αλλά χάθηκε από προσώπου γης.

  Ωστόσο, το ερώτημα "τι γύρευαν οι Aμερικανοί στηνπλατεία Aμερικής" δεν απαντήθηκε ποτέ.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 06.04.2010
• 16:09

  «Τζούλια κάνε στην πάντα, έρχομαι.»

   »  Logotexnis
  «Τζούλια κάνε στην πάντα, έρχομαι.»
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 01.04.2010
• 21:41

  Η Πρώτη φορά

   »  Logotexnis
  Η Πρώτη φορά
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 21:00

  Συμβουλή

   »  Logotexnis
  Συμβουλή
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 31.03.2010
• 22:31

  Ιδου η κατάρευση έρχεται εν τω μέσω της νυχτός

   »  Logotexnis
  Ιδου η κατάρευση έρχεται εν τω μέσω της νυχτός
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 30.03.2010
• 00:40

  Τα περιττώματα της διαφθοράς

   »  Anomos
  
  

  Για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο  δεν μας έδωσε χρήματα. Μόνο λίγο οξυγόνο μας χορήγησαν και αυτό δανεικό από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ).

  Αποφύγαμε πράγματι- επί του παρόντος- τη χρεοκοπία. Όμως πουθενά στον ορίζοντα δεν υπάρχει σημάδι ανάταξης μιας οικονομίας που καταρρέει και μιας κοινωνίας που εξακολουθεί να ζει με τις αυταπάτες της.

  Τα μέτρα που ελήφθησαν δεν είναι το χειρότερο. Το κακό σενάριο είναι να μην αποδώσουν αυτά τα μέτρα. Στην περίπτωση αυτή θα μας επισκεφτεί το ΔΝΤ που μετέχει έστω και μειοψηφικά στο μηχανισμό στήριξης και θα μας επιβάλλει μέτρα και πολιτικές που προκαλούν ανατριχίλα.

  • δραματική μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων (χιλιάδες απολύσεις),
  • ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων οργανισμών και νευραλγικών τομέων (εκποίηση δημόσιας περιουσίας),
  • δραστική περιστολή δημοσίων δαπανών ( μειώσεις μισθών και συντάξεων)  

  Όλα αυτά συνεπάγονται αύξηση της ανεργίας, μείωση του ΑΕΠ, και γενικώς φτώχια και αποδιάρθρωση της ελληνικής οικονομίας.

  Και τότε η κρίση εκτός από οικονομική θα μεταλλαχθεί και σε κοινωνική.  

  Αυτό είναι πράγματι το κακό σενάριο που όμως δεν μπορεί να αποκλειστεί. Το αντίθετο μάλιστα. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός εξάλλου το δήλωσε ρητά: «δε θα αφήσουμε τη χώρα να χρεοκοπήσει». Αυτό φυσικά σημαίνει ότι θα ληφθούν όσα μέτρα χρειαστούν και θα γίνουν όσες ενέργειες είναι επιβεβλημένες.

  Και προφανώς,  οι αποφάσεις που ελήφθησαν  δεν ήταν αποτέλεσμα ιδεολογίας, αλλά ανάγκης.  Ο κόσμος έχει αλλάξει και δυστυχώς όλοι μας οφείλουμε να κατανοήσουμε αυτές τις αλλαγές. Ή εφόσον έχουμε τη δυνατότητα να ανατρέψουμε τη «νέα τάξη πραγμάτων» που απομυζά κράτη και λαούς.

  Αλλά αυτό ούτε μόνοι μας μπορούμε να το κάνουμε, μήτε και παγκόσμια βούληση φαίνεται να υπάρχει.

  Επί του παρόντος και μέχρι να διαμορφωθούν οι συνθήκες μιας διαγαλαξιακής επανάστασης οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε τα αυτονόητα. Ότι δηλαδή

  το τοπίο έχει μεταβληθεί, ότι οι απαιτήσεις είναι διαφορετικές και ότι τα πράγματα πρέπει να κινηθούν με άλλη λογική και άλλους ρυθμούς.

  Μας αρέσει δε μας αρέσει θα πρέπει να πολεμήσουμε τις ψευδαισθήσεις μας και να αντιμετωπίσουμε τις αυταπάτες μας.

   Και πρώτους από όλους η Κυβέρνηση. Υπάρχουν τομείς, ανοικτές πληγές που συνεχίζουν να αιμορραγούν το αίμα του κοσμάκη. Για παράδειγμα τα νοσοκομεία, οι άχρηστοι δημόσιοι οργανισμοί, οι αμυντικές δαπάνες.

  Παρά τη δραματική κατάσταση συνεχίζουμε να αγοράζουμε ακόμη τα «σαπάκια» των δανειστών μας.  Πόσα υποβρύχια θα πρέπει ακόμη να μπατάρουν και πόσα αεροπλάνα θα πρέπει να διαλύονται στον αέρα για να σταματήσουμε επιτέλους να προσφέρουμε εργασία στους Αμερικανούς, Γερμανούς και Βρετανούς εργάτες! 

  Δαπανούμε ετησίως περίπου το 5% του ΑΕΠ για όπλα. Μήπως τώρα είναι η στιγμή να επιχειρήσουμε το άλμα στο μέλλον και τη συνεννόηση με την Τουρκία η οποία μαζί με την Ελλάδα είναι οι καλύτεροι πελάτες των πολεμικών βιομηχανιών;

  Και πιστέψτε με, μείωση των εξοπλισμών δε σημαίνει κατ` ανάγκην υποβάθμιση της αμυντικής ικανότητας της χώρας!

  Το κόστος  απόκτησης  ενός υποβρυχίου ισοδυναμεί με την ετήσια εξοικονόμηση εσόδων από τις περικοπές μισθών και επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων.

   Την ίδια στιγμή τα χρέη των νοσοκομείων συνεχίζουν να αυξάνονται και αν δεν υπάρξουν δραστικές παρεμβάσεις το 2010 θα αυξηθούν κατά 1,3 δισ. ευρώ- ποσό που ισούται με όλα τα έσοδα που προσδοκά η κυβέρνηση από την αύξηση του ΦΠΑ...

  Τέλος, πόσοι άχρηστοι η περιττοί δημόσιοι οργανισμοί συνεχίζουν να λειτουργούν αν και είχε ανακοινωθεί ότι θα καταργηθούν ή θα συγχωνευτούν;

  
  Είναι αλήθεια ότι ζούμε σε μια κοινωνία που στην κατήφορός της περνά στιγμές δραματικές.  Ζούμε σε μια κοινωνία και καταβάλλουμε τα χρήματά μας σε μια τεράστια, αναποτελεσματική, γραφειοκρατική και διεφθαρμένη δημόσια διοίκηση, χωρίς να απολαμβάνουμε τα δημόσια αγαθά της Υγείας της Παιδείας της Ασφάλειας.

  Και όλοι  αναγνωρίζουν ότι αν δεν επιβληθούν αξιοκρατικοί μηχανισμοί στη δημόσια διοίκηση, δεν πρόκειται να σπάσει ο φαύλος κύκλος της διαφθοράς.
   
  

  Σε πρόσφατη συνέντευξή του ο Συνήγορος του Πολίτη Γιώργος Καμίνης δήλωσε τα ακόλουθα: «Έχουμε θυλάκους ολόκληρους όπου επικρατεί είτε η παρανομία είτε η ανομία. Πρώτα απ' όλα στις εφορίες. Είναι γνωστό ότι εκεί επικρατεί η διαφθορά, η συναλλαγή και η αυθαιρεσία. Επίσης στα ασφαλιστικά ταμεία. Οι άνθρωποι κάνουν δυο χρόνια για να πάρουν το εφάπαξ».
  
  Όχι ότι ο άνθρωπος είπε κάτι άγνωστο αλλά όπως και αν έχει η ομολογία του  προκαλεί οργή. Και επιτέλους πρέπει κάποτε να θυμώνουμε όπως γράφει σε πρόσφατο άρθρο του ο Νίκος Κοτζιάς. Να θυμώνουμε και να κάνουμε το θυμό μας εργαλείο αλλαγών σε αυτό τον τόπο.

  Και όποιος δεν θέλει να πνιγεί μέσα στα σκατά που υπάρχουν στο δημόσιο βίο αλλά και τον ιδιωτικό τομέα  οφείλει να στηρίξει κάθε προσπάθεια που κάνουν οι κυβερνώντες προκειμένου να αλλάξει κάτι σε αυτό τον τόπο, όπως, επί παραδείγματι, να φορολογηθούν τα μεγάλα παράνομα και σκοτεινά εισοδήματα και ο άνομος πλούτος. Να στηρίξει θετικές προσπάθειες και δημιουργική ενέργεια αυτής της κυβέρνησης και πριν από όλα του πρωθυπουργού της. Από την άλλη, ταυτόχρονα, κάθε πολίτης που διεκδικεί να ζήσει με ευπρέπεια, ισηγορία, σθένος και παρρησία οφείλει να αντισταθεί στις ασυνέπειες της εξουσίας. Κάθε πολίτης αυτού του τόπου οφείλει να νοιώσει υπεύθυνος για αυτό που γίνεται. Όποιος νομίζει ότι μπορεί να την βολέψει μόνος του κάνει μεγάλο λάθος. Όταν κόβεται ένα ολόκληρο δάσος, δεν μένει δέντρο για δέντρο όρθιο. Και όταν τα δέντρα πλαγιάσουν μέσα στον θάνατό τους, τότε τα κλαδιά που κάθονται πάνω εκείνοι που ήπιαν την δροσιά και το μέλλον αυτού του τόπου θα θαφτούν μαζί με τα δάση.

  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  

• Άρτα, 28.03.2010
• 14:14

  Η Χίμαιρα

   »  Logotexnis
  Η Χίμαιρα
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 22.03.2010
• 21:50

  Να πληρώσει η Εκκλησία φόρο 20%

   »  Logotexnis
  Να πληρώσει η Εκκλησία φόρο 20%
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 19:25

  ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ 25η ΜΑΡΤΙΟΥ

   »  Logotexnis
  ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ 25η ΜΑΡΤΙΟΥ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 19:16

  Δεν τραβάει η ομάδα (Πασχαλινό ευθυμογράφημα)

   »  Logotexnis
  Δεν τραβάει η ομάδα (Πασχαλινό ευθυμογράφημα)
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 15:51

  ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΑ ΤΟΝ Κο ΔΗΜΗΤΡΗ ΝΤΕΜΣΙΑ & ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ

   »  Logotexnis
  ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΑ ΤΟΝ Κο ΔΗΜΗΤΡΗ ΝΤΕΜΣΙΑ & ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 20.03.2010
• 18:03

  Μήπως πρέπει να το δούμε αλλιώς;

   »  Logotexnis
  Μήπως πρέπει να το δούμε αλλιώς;
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 17:32

  τεστ

   »  Logotexnis
  τεστ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 19.03.2010
• 13:54

  Στενές επαφές Ιντερνετικού τύπου.

   »  Logotexnis
  Στενές επαφές Ιντερνετικού τύπου.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 13:43

  Ευχαριστίες για το Arta Blog's

   »  Logotexnis
  Ευχαριστίες για το Arta Blog's
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Άρτα, 14.03.2010
• 19:20

  Πειρασμός

   »  Logotexnis
  Πειρασμός
  
  Περισσότερα... »