...και εξηγούμαι,έλεγα τις προάλλες,πόσο τίμια είναι η προσπάθεια του ΑΘΟΑ να ανεβάσει παραστάσεις με τα μέσα που διαθέτει και πόσο τίμια και κυρίως τεράστια είναι τα άτιμα τα σουβλάκια που κατεβάζω το τελευταίο διάστημα δυο δυο στην καθισιά.Και μοιραία το μυαλό μου πάει(για κακή μου τύχη,γιατί χάνω την όρεξή μου πρόσκαιρα)στις εικόνες των ημερών που διαφέρουν όμως παρασάγγης από τις όμορφες,ταξιδιάρικες εικόνες του θεάτρου.Τι καλά θα'τανε να μιλούσαν όλοι με το τρόπο που μιλάνε οι ηθοποιοί,τα ίδια συναισθήματα,οι ίδιες αρετές ή ακόμα και τα αναγνωρισμένα κουσούρια των ηρώων,να ήταν πρόδηλα στην καθημερινότητά μας,στους ανθρώπους που συναντάμε και συναναστρεφόμαστε κάθε μέρα!Διαβάστε περισσότερα »
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "2681Μηδέν" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
