Ἀκούγεται ἐνδεχομένως παράδοξο ἡ ἀφόρμηση γιὰ ἕναν λόγο ἐθνικῆς ἐπετείου νὰ εἶναι ἕνας ὕμνος πρὸς τὴν Παναγία, ὡστόσο ὅπως θὰ φανεῖ στὴ συνέχεια ὑπάρχει ἄρρηκτη σχέση ἀνάμεσά τους, καθὼς ὁ λαὸς μᾶς ἔχει συνδυάσει πάρα πολὺ στενὰ αὐτὰ τὰ δύο. Δὲν εἶναι τυχαῖο ὅτι οἱ δύο σημαντικότερες ἐθνικὲς γιορτὲς τοῦ ἔθνους μᾶς ἔχουν τὸ ἰδιαίτερο χαρακτηριστικὸ νὰ συνεορτάζονται μὲ μία γιορτὴ τῆς παναγίας. Τὴν 25η Μαρτίου γιορτάζουμε τὸν εὐαγγελισμὸ τῆς Θεοτόκου καί, σήμερα, τὴν 28η Ὀκτωβρίου τὴν Ἁγία Σκέπη τῆς Θεοτόκου.Ἡ γιορτὴ αὐτὴ μετατέθηκε ἀπὸ τὴν ἐκκλησία μας τὸ 1952 ἀπὸ τὴν 1η Ὀκτωβρίου τὴν 28η ὡς ἔνδειξη εὐγνωμοσύνης πρὸς τὴ μητέρα τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴ σκέπη καὶ τὴν προστασία της στὸν ἀγώνα τῶν Ἑλλήνων ἀπέναντι στοὺς ἀλαζόνες Ἰταλούς, ἀρχικά, καί, ἀργότερα, σὲ ὅλη τὴ διάρκεια τῆς ἐθνικῆς ἀντίστασης. Μία ἀντίσταση στὴν ἀπολυταρχικὴ βία, στὴν ἄκρως ἀλαζονικὴ ἀπαίτηση νὰ παραδόσουμε μὲ τὴ θέλησή μας τμήματα τοῦ ἐθνικοῦ ἐδάφους, νὰ προδώσουμε τὰ κεκτημένα μὲ ἀγῶνες καὶ μὲ τὸ αἷμα τῶν προγόνων μας. Ἡ ἑλληνικὴ ψυχὴ ὅμως ἔδωσε τὴν ἀπάντηση ποὺ ἔπρεπε, εἶπε τὸ περήφανο ΟΧΙ καὶ ξεκίνησε ἕναν ἀγώνα γιὰ τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια της πατρίδας μας, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ αἰφνιδιάσει δυσάρεστά τους εἰσβολεῖς, νὰ τοὺς χαρίσει ἰδιαίτερα ταπεινωτικὲς ἧττες καὶ νὰ τοὺς ἀναγκάσει νὰ ἀποσυρθοῦν μέσα ἀπὸ τὰ ἀλβανικὰ σύνορα καὶ νὰ...Διαβάστε περισσότερα »
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "ῥωμεηκο ὁδοιπορικο" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
