Προκεῖται γιὰ τὴν ταινία Τὸ Θαῦμα τοῦ Αlexander Proshkin ἡ ὁποία βραβεύτηκε στὸ 31ο Διεθνὲς Φεστιβὰλ τῆς Μόσχας μὲ τὸ εἰδικὸ βραβεῖο.Βασίζεται σ'ἕνα ἀληθινὸ γεγονὸς ,σ΄ἕνα θαῦμα ποὺ συγκλόνισε τὴν πόλη Σαμάρα τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης τὸ 1956! Ἕνα ἀληθινὸ γεγονὸς ποὺ συντάραξε καὶ ἔφερε σὲ μετάνοια ἑκατοντάδες ἀνθρώπους στὴν πόλη Κουιμπίσεβ (σημερινὴ Σαμάρα) τῆς Σοβιετικῆς Ρωσίας τὸ ἔτος 1956 Στὴν πόλη Κουιμπίσεβ ζοῦσε μία οἰκογένεια: ἡ εὐσεβὴς μητέρα καὶ ἡ κόρη τῆς Ζωή. Τὸ βράδυ τῆς παραμονῆς τῆς Πρωτοχρονιᾶς (31 Δεκεμβρίου) τοῦ 1956 ἡ Ζωὴ προσκάλεσε ἑπτὰ φίλες της καὶ ἄλλους τόσους νεαροὺς σὲ δεῖπνο καὶ χορό. Τότε ἦταν ἡ νηστεία τῶν Χριστουγέννων(1) καὶ ἡ μητέρα παρακάλεσε τὴν Ζωὴ νὰ μὴν προγραμματίσει μία ἑσπερίδα μὲ χοροὺς καὶ φαγητὸ , ἀλλὰ ἡ κόρη ἐπέμενε στὸ δικό της. Ἐκεῖνο τὸ βράδυ ἡ μητέρα πῆγε στὴν Ἐκκλησία νὰ προσευχηθεῖ. Μαζεύτηκαν οἱ καλεσμένοι , ἀλλὰ ὁ ἀρραβωνιαστικὸς τῆς Ζωῆς δὲν εἶχε ἔρθει ἀκόμη. Τὸ ὄνομα τοῦ ἦταν Νικόλαος. Οἱ κοπέλες καὶ τὰ ἀγόρια χωρίσθηκαν σὲ ζευγάρια καὶ ἄρχισαν τὸ χορό. Ἡ Ζωὴ ἔμεινε μόνη της. Ἀπὸ ἀμηχανία χωρὶς νὰ πολυσκεφθεῖ , κατέβασε τὴν εἰκόνα τοῦ ἁγίου Νικολάου τοῦ Θαυματουργοῦ ἀπὸ τὸν τοῖχο καὶ εἶπε: «Θὰ πάρω αὐτὸν τὸν Νικόλα καὶ θὰ πάω νὰ χορέψω μαζί του», χωρὶς νὰ δίνει σημασία ἐν τῷ μεταξὺ στὶς φίλες της, οἱ ὁποῖες τὴν συμβούλευσαν νὰ μὴ κάνει αὐτὴν τὴν βλάσφημη ἐνέργεια, ἀλλὰ...Διαβάστε περισσότερα »
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "ῥωμεηκο ὁδοιπορικο" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
