Ἄρχ. Ἰωὴλ ΚωνστάνταροςἘκεῖνο τὸ ὁποῖο μετὰ λύπης ἐπισημαίνει κανείς, ὅταν παρατηρεῖ τὰ τεκταινώμενα καὶ τὴν ἐν γένει πορεία ἀρκετῶν πνευματικῶν ἀνθρώπων καὶ ἰδίως ποιμένων, εἶναι ὅτι στὴ συνείδησή τους, κυριαρχοῦν οἱ ψευδαισθήσεις. Ἀλήθεια, τί χειρότερο θὰ μποροῦσε νὰ συμβεῖ στὸν χῶρο τῆς ποιμαντικῆς; Ψευδαισθήσεις πολλῶν μάλιστα ἐπιπέδων.
Ὁρισμένοι πιστεύουν ὅτι «ὡς διὰ μαγείας» τὰ πράγματα θ’ ἀλλάξουν καὶ θὰ ἐπανέλθουν στοὺς σωστοὺς ρυθμούς. Ἀλλὰ ποιοὶ εἶναι αὐτοὶ οἱ «σωστοὶ ρυθμοί»; (Ἀκόμα καὶ οἱ ὑποστηρικτὲς αὐτῆς τῆς θέσεως, ἀδυνατοῦν νὰ τοὺς προσδιορίσουν). Ἕτεροι, εὐτυχῶς ἐλάχιστοι, τρέφουν εὐγενεῖς ψευδαισθήσεις, ὑποστηρίζοντας ὅτι πάντοτε ἔτσι ἦταν τὰ πράγματα. Ἄρα καὶ τώρα εἴμαστε καλὰ (καὶ δὲν τὸ γνωρίζαμε), καὶ δὲ συντρέχουν λόγοι ἀνησυχίας…
Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο μετὰ λύπης ἐπισημαίνει κανείς, ὅταν παρατηρεῖ τὰ τεκταινώμενα καὶ τὴν ἐν γένει πορεία ἀρκετῶν πνευματικῶν ἀνθρώπων καὶ ἰδίως ποιμένων, εἶναι ὅτι στὴ συνείδησή τους, κυριαρχοῦν οἱ ψευδαισθήσεις. Ἀλήθεια, τί χειρότερο θὰ μποροῦσε νὰ...
Διαβάστε περισσότερα »
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "ῥωμεηκο ὁδοιπορικο" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
