Μία κόρη, ἄς ποῦμε πώς τήν ἔλεγαν Μαρία, γεννημένη σέ μία δροσόλουστη κωμόπολη τῆς Κρήτης, βρίσκεται στήν Ἀθήνα γιά σπουδές. Ὁ πατέρας φτωχός ἐργάτης, ἡ μητέρα της, ἐργαζόμενη κι αὐτή. Μεροδούλι-μεροφάι, ἀλλά τό «δόξα σοί, ὁ Θεός!» δέν λείπει ἀπό τό στόμα τους.Ὄμορφη ἡ Κρητικοπούλα! Ὁ λαμπρογάλανος οὐρανός τῆς Κρήτης κ’ ἡ νταντελοπλουμισμένη θάλασσά της, κ’ οἰ ζέφυροι καί τά μαϊστράλια, λές κι ἔβαλαν τά δυνατά τους νά τήν κάμουν σωστή ζωγραφιά!…Ἀπό τά βάθη τῆς Ἀνατολῆς, ἀπό χώρα ἐξωτική, ἕνα πριγκιπόπουλο, γιός ἑνός Μαχαραγιά, ἕνας νιός μέ περίσσια κι ἐκεῖνος ὀμορφιά, ἔρχεται στήν Ἀθήνα ἀπό τό Λονδίνο ὅπου σπούδαζε. Ἀντάμωσε τό πριγκιπόπουλο τῆς Ἀνατολῆς τήν κόρη τῆς λεβεντογέννας καί, ὅπως στά παραμύθια, μία μεγάλη ἀγάπη τούς ἔνωσε! Τήν κόρη τοῦ ἐργάτη καί τόν γιό τοῦ Μαχαραγιά! Μία θερμή ἀγάπη, πού βάδιζε γοργά γιά γάμο…Σέ κάμποσο καιρό, ὁ Μαχαραγιάς πατέρας τοῦ παλληκαριοῦ κάλεσε στή μακρινή πατρίδα τοῦ τούς γονεῖς τῆς Μαρίας νάρθουν μαζί μέ τά παιδιά, νά γνωριστοῦν, νά τούς φιλοξενήσουν καί νά ἑτοιμάσουν καί τό γάμο. Φθάνοντας οἱ Κρητικοί στόν τόπο τοῦ γαμπροῦ, στό παλάτι τῶν «συμπεθέρων», νόμισαν πώς...Διαβάστε περισσότερα »
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "ῥωμεηκο ὁδοιπορικο" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
