Ἄρχ. Ἰωὴλ ΚωνστάνταροςΔιαβάστε τὰ τρία πρηγούμενα ἐδῶ, ἐδῶ καί ἐδῶὙπάρχει στὴν Ἰατρικὴ μία χαρακτηριστικὴ ρῆσις ποὺ λέγει « ἀρχὴ θεραπείας, ἐπίγνωσης ἀσθενείας». Αὐτὸ βεβαίως εἶναι ἀπολύτως σωστό, ἀφοῦ ἂν κανεὶς δὲν συνειδητοποιήσει τὴν πάθηση καὶ τὴν ἀσθένειά του, ἀποκλείεται καὶ νὰ ζητήσει τὸν Ἰατρὸ καὶ ἄρα τὴν θεραπευτική του ἀγωγή. Κι ἂν τοῦτο ἰσχύει γιὰ τὶς σωματικές, πόσο μᾶλλον ἰσχύει γιὰ τὶς πνευματικὲς ἀσθένειες. Τὸ πόσο δὲ εἶναι ἀνάγκη, αὐτὸ νὰ τὸ προσέξουμε ὅλοι μας, τοῦτο μόνο ἄνθρωποι ποὺ ζοῦν ἐκτὸς πραγματικότητας θὰ τὸ ἀρνηθοῦν.Λόγω θέσεως, στὴν συνέχεια, θ’ ἀφήσουμε τοὺς ταγοὺς ποὺ βρίσκονται σὲ ἄλλους πυλῶνες καὶ σὲ ἄλλες θέσεις μέσα στὸ σῶμα τῆς Ἑλληνικῆς μας κοινωνίας καὶ θὰ περιοριστοῦμε εἰς τὰ καθ’ ἠμᾶς, δήλ. θὰ δοῦμε τὰ τοῦ οἴκου μας, ἀφοῦ συμφώνως καὶ μὲ τὴν ἁπλὴ λογική, ἐὰν ὁ καθένας τακτοποιήσει τὸν ἑαυτόν του καὶ τὸν οἶκον του, τότε αὐτομάτως, τακτοποιεῖται καὶ ρυθμίζεται ὁλόκληρη ἡ κοινωνία μας. Στὴν ἐρώτηση λοιπὸν ποῦ τίθεται: Ποιὸς «φορέας» ἢ ποιὸς «πυλώνας» εὐθύνεται; Ἀδιστάκτως καὶ μὲ τὸ χέρι στὴν καρδιά, ὁμολογοῦμε ὅτι τὴν μεγαλυτέρα τῶν εὐθυνῶν, φέρει ἡ Ἐκκλησία. Ἡ Ἐκκλησία ὡς ἡγεσία πρωτίστως καὶ βεβαίως ὡς πιστὸς λαὸς ποὺ ἀνέχεται ὀθνεῖες καὶ ἀνεπίτρεπτες καταστάσεις... Εἴμαστε σίγουροι ὅτι κάποιοι θὰ ἀντιδράσουν καὶ ἴσως καὶ νὰ σκανδαλιστοῦν στὴ γνώμη αὐτή. Τί νὰ κάνουμε, ὅμως, φίλοι μου; Χρειάζεται ἀρετὴ καὶ τόλμη ὄχι μόνο γιὰ νὰ ἐκφράζει κανεὶς χωρὶς δισταγμὸ τὴν ἀλήθεια, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ ἀκούει συνάμα χωρὶς φόβο καὶ πάθος αὐτὴ τὴν ἀλήθεια. Ἐὰν δὲ θελήσουμε τώρα, νὰ ἀρθρώσουμε λόγο σύμφωνα μὲ τὴν Ἁγία Γραφή, τότε εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νὰ ἀγγίξουμε τὸν δάκτυλον στὴν πληγὴ καὶ νὰ ὁμολογήσουμε ὅτι τὴν ὀδυνηρὴ αὐτὴ κατάσταση τὴν ἐκφράζει ὁ λησμονημένος ἐν πολλοῖς λόγος τοῦ...Διαβάστε περισσότερα »
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "ῥωμεηκο ὁδοιπορικο" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
