Το σχολείο είναι παράρτημα φροντιστηρίου, με στείρα γνώση και τάξεις κλουβιά.
Το σχολείο είναι γεμάτο με ανταγωνισμό και συναισθηματική, ψυχολογική, σωματική εξόντωση.

Το σχολείο θα έπρεπε να είναι πηγή γνώσης.
Το σχολείο θα έπρεπε να διαμορφώνει άτομα με κρίση.
Το σχολείο θα έπρεπε να δίνει τροφή και διέξοδο στην δημιουργικότητα
Ένα σχολείο μέσα σε μια τέτοια κοινωνία, παράγει ανθρώπους που χρειάζονται αυτοί που ελέγχουν την κοινωνία.
Αυτό δεν σταματά μεμονωμένους καθηγητές να δώουν μάχη για να προσφέρουν.
Μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες.
Είδα ένα blog, που πραγματικά δεν ξέρω τι μυστικά μπορεί να κρύβει ή τι ματαιοδοξίες μπορεί να εξυπηρετεί, αλλά αν είναι έτσι όπως το κατάλαβα έτσι πρέπει να είναι το μάθημα, το σχολείο, ένα ταξίδι στην γνώση, ένα μέσο για να μπορέσεις να εξυπηρετήσεις την δημιουργικότητα, την φαντασία, το μυαλό των νέων ανθρώπων.
Η λογοτεχνία κατεύθυνσης ήταν ένα από τα αγαπημένα μου μαθήματα, το σιχάθηκα όταν προσπάθησαν να με πείσουν ότι η “Σονάτα του Σεληνόφωτος” μιλά για τον χρόνο, ενώ το ένιωθα, το μισοκαταλάβαινα ότι μιλά για μια άλλη κοινωνία για την αυγή αυτού που χρειαζόμουν “Του καινούργιου”. Το καινούργιο που καταργεί την αδικία, εκεί που τα σχολεία φωτίζουν χωρίς να καίγονται, εκεί που θα μπορούσα να γίνουμε κάτι παραπέρα από καύσιμο για τις μηχανές του χρήματος.
Το blog: Λογοτεχνία κατεύθυνσης
No related posts.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Νερατζόκωλοι " »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
