Γειά σας
Περισσότερα... »
skip to content
Arta Blogs » Κόγιας Νικόλαος | |||
|
Όλα τα blogs του νομού Άρτας με μια ματιά |
Pass Free Internet με Extra! *ΝΕΟΣ* αριθμός: 899 300 300 300 Username: pass Password: free Δωρεάν Μουσική, SMS, WebVoice κ.α. | ||
11601 άρθρα από 46 πηγές
Aa - Zz
(3736)
Αα - Ωω
(7865)
Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;} ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΕ
ΑΓΙΟΙ ΙΕΡΑΡΧΑΙ, ΠΙΣΤΟΙ ΔΟΥΛΟΙ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Μὲ θλίψη παρακολουθῶ τὰ γενόμενα μέσα στὴν Ἐκκλησία μας καὶ θλίβομαι πάρα πολὺ μὰ πάρα πολύ. Δὲν ἀντέχω πλέον ὅσο περνάει ὁ καιρὸς ὅλο καὶ χειρότερα νὰ συμβαίνουν. Πῶς περιμένετε νὰ μᾶς πιστέψει τὸ εὐσεβὲς πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας μας ἀπὸ τὰ γενόμενα ταῦτα ἐν ταῖς ἡμέραις ταῦτες. Ἡ ἀγανάκτησή μου ἔχει φτάσει στὸ απροχώρητο. Τί περιμένετε πρῶτον ἐσεῖς Μακαριώτατε καὶ μετὰ σεῖς οἱ ὑπόλοιποι Ἱεράρχες; Μακαριώτατε τί περιμένετε καὶ δὲν λαμβάνετε μέτρα; ἢ μήπως ὑπάρχει φόβος γιὰ τίποτε; Εἶμαι ἕνας ἁπλὸς ἱερεὺς καὶ ντρέπομαι ἀκόμη γιὰ τὸν ἴδιο μου τὸν ἑαυτό, γιατί αἰσθάνομαι ὅτι εἶμαι συνυπεύθυνος γιὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ γίνονται. Πόσο νὰ προσευχηθῶ νὰ τοὺς ἀλάξει τὰ μυαλὰ ὁ Θεός; Βλέπω αὐτὰ ποὺ γίνονται στὴν τηλεόραση καὶ ἡ θλίψη μου αὐξάνετε. Περπατῶ στὸ δρόμο καὶ νοιώθω τὰ εἰρωνικὰ βλέματα νὰ μὲ περιβάλλουν. Τί πρέπει πλέον νὰ γίνει γιὰ νὰ ξαναμποῦν τὰ πράγματα πάλι στὴ θέση τους. Μήπως ἔρθει ἡ στιγμὴ καὶ μείνουμε μόνοι μας, καὶ κάποιος ἄλλος κάνει ὀπαδοὺς του αὐτοὺς ποῦ κάποτε μᾶς πίστευαν; Μιλάω γιὰ τὸν ἀντίδικο ποὺ καραδοκεί στὴ γωνία καὶ χαίρετε γιὰ αὐτὰ ποὺ ἀκούει καὶ βλέπει.
Θὰ ἐπανέλθω ἀργότερα κάπως σκληρότερα ἂν δὲν δῶ τὰ πράγμα νὰ μπαίνουν στὴ θέση τους, καὶ δὲν θὰ λογαριάσω τὶς συνέπειες προκειμένου νὰ ἔχω τὴν συνείδησή μου καθαρή καὶ τὸ μέτωπό μου καθαρό ὅτι ἐπιτελῶ πραγματικὸ ἔργο Θεοῦ. Ἀπευθυνόμενος τώρα ὡς πρὸς τὸ πλήρωμα τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας καὶ ὅλης τῆς Ἑλλάδος «Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἴνα μὴ σκανδαλισθῆτε....ἀλλ’ ἔρχεται ὥρα ἴνα πᾶς ὁ ἀποκτείνας ὑμᾶς δόξη λατρείαν προσφέρειν τῷ Θεῶ.» Θαρσεῖτε τέκνα Θεοῦ.
‡π.Ν.Κ
Τί ἱερὸ αὐτὸ κειμήλιο φυλάσσεται στὸ Κρατικὸ μουσεῖο τῆς πόλεως Ζούγκδιδι τῆς Γεωργίας.
Ἀπὸ τὸ Ραμαϊκὸ κράτος βρέθηκε στὴ Γεωργία, σύμφωνα μὲ ὁρισμένες ἱστορικὲς πηγές, κατὰ τὴν περίοδο τῆς εἰκονομαχίας(8ος αἳ΄΄ὧν.) ἡ σύμφωνα μὲ ἄλλες, μετὰ τὴν ἀλλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως(15ος αἰών.).
Γιὰ τὴν ὕπαρξη τοῦ χιτώνα στὴν χώρα μαρτυροῦν ὁ Πατριάρχης Ἀντιοχείας Μακάριος (1641-1688), οἱ Πρέσβεις τῆς Ρωσίας, Φέντον Ἐλτσιν καὶ Παῦλος Ζαχάριεβ, καὶ ξένοι Περιηγητὲς τῶν Μεσεωνικων χρόνων.
Ὁ Θεομητορικὸς χιτώνας διαστάσεων 1,80 χ 1,50 μ. ἦταν βαμένος, ἀλλὰ μὲ τὸν καιρὸ ἡ βαφὴ ἔφυγε.
Εἶναι τοποθετημένος σὲ εἰδικὸ κατασκευασμένο ξύλινο κιβώτιο καὶ ἀποτέλει ἰδιαίτερη πηγὴ εὐλογίας καὶ ἁγιασμοῦ γιὰ τὸ πολύπαθο Γεωργιανὸ λαό.
Εὐλογία Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου Ὡροπου Ἀττικῆς. Ἡ Ἱερὰ Μονὴ μὲ ἡγούμενο τὸν πατέρα Τιμόθεο στηρίζει πνευματικὰ καὶ τὸ πατριαρχεῖο τῆς Γεωργίας.
Ἔφερε λοιπὸν ἀπὸ κεῖ αὐτὴ τὴ μεγάλη εὐλογία!!
Μᾶς ἔδωσε μία τέτοια φωτογραφία ἀπὸ τὸ χιτώνα τῆς Παναγίας ποὺ εἶναι ἄγνωστη στὸ εὐρὺ κοινό!
Εἶναι σημαντικὸ οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ νὰ γνωρίζουν τέτοιους μεγάλους πνευματικοὺς θησαυρούς.
Ἡ πιό ἁπλή καί πιό συνηθισμένη ἐνέργεια τοῦ κάθε Χριστιανοῦ, μπαίνοντας στήν Ἐκκλησία, εἶναι νά ἀνάβει ἕνα κερί. Ὃμως ἡ ἐνέργεια αὐτή δέν εἶναι τόσο ἁπλή. Εἶναι κάτι, ἄπ΄ τό ὁποῖο ὁ Χριστιανός πρέπει νά διδάσκεται καί νά ὠφελεῖται πνευματικά. Τίποτε δέν γίνεται στήν Ἐκκλησία ἄσκοπα. Τίποτε δέν εἶναι περιττό. Τίποτε δέν εἶναι ὑπερβολικό. Τίποτε δέν εἶναι ξερός τύπος. Τίποτε δέν εἶναι χωρίς σημασία καί νόημα. Ὅλα συντελοῦν στό νά γίνεται ἡ προσκύνηση τοῦ Θεοῦ "ἐν πνεύματι καί ἀληθεία", ὅπως εἶπε ὁ Χριστός στή Σαμαρείτιδα. Ἔτσι καί τό ἄναμμα τοῦ κεριοῦ ἔχει νόημα καί δέν πρέπει νά γίνεται μηχανικά ἀπό τόν Χριστιανό.
Ἀνάβοντας τό κερί δέν προσφέρουμε... φῶς στόν Χριστό! Δέν τό ἀνάβουμε γιά νά βλέπει ὁ Χριστός! Δέν ἔχει ἀνάγκη ὁ Χριστός... τά δικά μας φῶτα! ΕΜΕΙΣ ἔχουμε ἀνάγκη ἀπό τό φῶς τοῦ Χριστοῦ. ΕΜΕΙΣ χρειαζόμαστε φῶς γιά νά δοῦμε. Τί νά δοῦμε; Νά δοῦμε ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ! Αὐτός εἶναι ἡ πηγή τοῦ ἀληθινοῦ φωτός! Μόνο ἀπό Αὐτόν μπορεῖ νά φωτισθεῖ ἡ ψυχή μας! Καί γι'αὐτό ἀνάβουμε τό κερί: Γιά νά Τόν παρακαλέσουμε νά μᾶς φωτίσει μέ τό φῶς τοῦ Προσώπου Του. "Ἐν τῷ φωτί Σου ὀψόμεθα φῶς"!
Τό ἄναμμα τοῦ κεριοῦ εἶναι ἀφορμή νά ἐκφράσει ὁ πιστός τήν εὐγνωμοσύνη του στό Χριστό, γιατί τόν ἀξίωσε νά γνωρίσει τό Φῶς τό Ἀληθινό. Καί τόν ἐλευθέρωσε ἀπό τό θανατηφόρο σκοτάδι τῆς ἄγνοιας τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ, ἀπό τό σκοτάδι τῆς ἁμαρτίας. Τό φῶς τοῦ κεριοῦ εἶναι μία ὑπόμνηση τοῦ λόγου τοῦ Χριστοῦ: "Ἐγώ εἰμί τό φῶς τοῦ κόσμου, ὁ ἀκολουθῶν ἐμοί οὐ μή περιπατήσει ἐν τῇ σκοτία, ἀλλ' ἔξει τό φῶς τῆς ζωῆς"(Ἰω.8,12)
Μακριά ἀπό τό Χριστό καί ἔξω ἀπό τήν Ἐκκλησία ὑπάρχει σκοτάδι. Καί "ὁ περιπατῶν ἐν τῇ σκοτία, οὐκ οἶδε πού ὑπάγει"...
Τό ἄναμμα τοῦ κεριοῦ εἶναι ἀκόμη σύμβολο τῆς προσευχής μας μέσα στήν Ἐκκλησία. Ὅπως τό κερί καίει συνεχῶς, χωρίς διαλείμματα, καί σκορπίζει τό ἱλαρό του φῶς, ἔτσι ἀσταμάτητα καί μέ ἀμείωτη ἔνταση πρέπει νά ἐνεργεῖται ἡ προσευχή στίς καρδιές μας κατά τήν παραμονή μας μέσα στήν Ἐκκλησία. Ἀνάβοντας τό κερί στό μανουάλι, πρέπει νά ἀνάβει μέσα μας ὁ ζῆλος νά προσευχηθοῦμε ἀληθινά, χωρίς ἄσκοπη περιφορά τῶν ὀφθαλμῶν μας ἐδῶ κι ἐκεῖ. Χωρίς κουβεντούλα μέ τούς ἄλλους, πού σάν ὁρμητικό ρεῦμα ἀέρος σβήνει τήν τρεμάμενη φλογίτσα τῆς προσευχῆς μας...
Τό ἀναμμένο κεράκι μας, τέλος ὑποδηλώνει κάτι πολύ βαθύ καί σημαντικό. Τό κερί, ὅσο εἶναι ἀναμμένο, λειώνει.Δέν εἶναι δυνατόν νά καίει καί νά φωτίζει, χωρίς νά λιώνει! Ἔτσι κι ὁ Χριστιανός, γιά νά εἶναι Φῶς, πού λάμπει "ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων" πρός δόξαν τοῦ ὀνόματος τοῦ Θεοῦ, πρέπει νά ἔχει πνεῦμα θυσίας. Χωρίς κόπο καί προσφορά θυσίας, δέν μπορεῖ νά ὑπάρξει φῶς πού καταλάμπει καί διαλύει τά ποικίλα σκοτάδια τοῦ κόσμου.
Τό ἀναμμένο κερί εἶναι μία μικρή θυσία. Θυσία Δοξολογίας. Θυσία αἰνέσεως. Θυσία ἱκεσίας. Σέ Ἐκεῖνον πού εἶναι τό Φῶς τοῦ Κόσμου, στόν Χριστό. Καί τούς Ἁγίους Του, πού καί αὐτοί ἔγιναν φῶς κι ὁδηγοί τοῦ κόσμου.
Μέ αὐτούς τούς λογισμούς πρέπει νά ἀνάβει ὁ Χριστιανός τό κερί του, ἐφ'ὅσον θέλει νά μήν εἶναι δοῦλος τύπων, ἀλλά νά χρησιμοποιεῖ τούς "τύπους" γιά νά ἀνεβάζει νοῦ καί καρδιά στό Θεό.
Στὴν Ρωσικὴ Σκήτη τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου τῶν Καρυῶν, τὸ λεγόμενο Σεράγιο, ἀρχὲς τοῦ παρόντος(περασμένου) 20ου συνέβη τὸ ἑξῆς γεγονός:
Ἕνας Ρῶσος μοναχός της Σκήτης ἀρρώστησε βαρειὰ καὶ μὲ δριμύτατους πόνους στὸ κρεβάτι, παρακαλοῦσε τὸν Θεὸ νὰ τὸν θεραπεύσει. Τότε παρουσιάστηκε μπροστά του ἕνας ἄγγελος καὶ τοῦ εἶπε:
-Τί προτιμᾶς; Νὰ μείνεις τρία χρόνια ἀκόμη σ’ αὐτὸ τὸ κρεβάτι ταλαιπωρημένος ἀπὸ τὴν ἀσθένειά σου ἢ νὰ μείνεις τρεῖς ὧρες στὴν κόλαση καὶ μετὰ νὰ γίνεις καλά;
-Ὁ ἄρρωστος , ἀφοῦ σκέφτηκε ἀρκετά, τοῦ εἶπε. Προτιμῶ γιὰ τρεῖς ὧρες νὰ πάω στὴν κόλαση.
Τὸν πῆρε λοιπὸν ξαφνικὰ ὁ ἄγγελος καὶ τὸν ἔφερε μὲ τὴν ψυχή του στὴν κόλαση. Βρέθηκε λοιπὸν μέσα στὰ τρομερὰ κολαστήρια, ὅπου οἱ ἀμετανόητοι ἁμαρτωλοὶ ὑπέφεραν τὰ πάνδεινα, χωρὶς νὰ μποροῦν νὰ ζητήσουν ἀπὸ κάπου βοήθεια. Μαζί τους βασανίζονταν καὶ ὁ μοναχὸς αὐτός, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ ἄρχισε νὰ ζητᾶ τὴν βοήθεια καὶ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ ἀγγέλου. Ἔστειλε λοιπὸν ὁ Θεὸς τὸν ἄγγελό του καὶ τὸν ρώτησε:
-Τί ἔχεις Γέροντα καὶ μὲ φωνάζεις; Δὲν κάναμε συμφωνία νὰ μείνεις ἐδῶ τρεῖς ὧρες;
- Πέρασαν τώρα τριακόσια καὶ πλέον χρόνια μὲ φρικτὰ καὶ ἀνυπόφορα βασανιστήρια, εἶναι καιρὸς πλέον νὰ μὲ βγάλετε ἀπ’ ἐδῶ.
-Ἀδελφέ, δὲν πέρασε ἀκόμη οὔτε μισῆ ὥρα καὶ πῶς ἐσὺ λέγεις ὅτι πέρασαν τριακόσια χρόνια;
-Σὲ παρακαλῶ, εἶπε ὁ Μοναχὸς στὸν Ἄγγελο, πήγαινε μὲ καλλίτερα στὸ κρεβάτι τοῦ πόνου τρία χρόνια, παρὰ νὰ βασανίζομαι ἐδῶ τρεῖς ὧρες.
Πράγματι τὸν ἔφερε ὁ Ἄγγελος πάλι στὸν κόσμο καί, ἀφοῦ ἔμεινε ἀκόμη λίγο καιρὸ στὸ κρεβάτι τοῦ ἄρρωστος, τὸν ἀνέπαυσε στὴν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.
Ἦταν καλοκαίρι τοῦ 1993, ἕνα χρόνο πρίν κοιμηθεῖ ὁ Γέροντας. Μάθαμε ὅτι ὁ Γέροντας Παίσιος ἦταν ἔξω στό μοναστήρι τῆς Σουρωτῆς κι ὅτι τό ἴδιο βράδυ εἶχε ἀγρυπνία.
Ξεκινήσαμε ἐγώ κι ἡ μητέρα μου μέ τήν ἐλπίδα ὅτι θά τόν δοῦμε καί θά μπορέσουμε νά πάρουμε τήν εὐλογία του. Ἦταν τότε πού ἄρχισε νά ἀρρώσταινει.
Φτάσαμε στό μοναστήρι κι ἀφοῦ προσκυνήσαμε πήγαμε νά βροῦμε τόν παππού. Περιμέναμε στή σειρά μας πάνω ἀπό δυό ὧρες, γεμάτες ἀγωνία ἄν θά προλάβουμε νά τόν δοῦμε.
Μετά ἀπό ὀρθοστασία κι ἀρκετή κούραση ἦρθε ἡ εὐλογημένη στιγμή πού τόν εἶδα!
Τό Ἅγιο πρόσωπό του καί γύρω ἀπό αὐτό, ἦταν πλημμυρισμένο ἀπό ἕνα γαλάζιο φῶς! Μέ ἔπιασε δέος, τότε κατάλαβα ὅτι αὐτός ὁ ἄνθρωπος εἶναι Ἅγιος...
Δέν περιγράφεται αὐτή ἡ στιγμή μέ λόγια...
Ὁ παππούς ἄν καί κουρασμένος ἀπό τίς πολλές ὧρες, τόν πολύ κόσμο καί τήν ἀρρώστια του, ἦταν πολύ ἤρεμος καί γαλήνιος....
Ἐπιτέλους ἦρθε ἡ στιγμή νά πάρω τήν εὐλογία του! Τοῦ ἔβαλα μετάνοια, φίλησα τό Ἅγιο χέρι του καί μοῦ ἔδωσε ἕνα σταυρουδάκι.
Κάτι εἶπε ψυθιριστά καί μέ κοίταζε χαμογελώντας μέχρι πού ἔφυγα γιά νά κατέβω τίς σκάλες.
Τό πρόσωπό του ἦταν ἀκόμη φωτεινό. Μακάρι νά ἤξερα τί σκεφτόταν ἔκεινη τή στιγμή....
Τότε ἤμουν 13χρονων κι ἐπέτρεψε ὁ Θεός νά δῶ αὐτό τό θαυμαστό, γιατί οἱ ἁμαρτίες μου ἦταν ἐλάχιστες μπροστά σ'αὐτές πού ἔχω τώρα....
Ἀδελφοί μου, σὲ πολλοὺς ἴσως νὰ εἶναι γνωστὸ τὸ ὄνομα Ἀνέστης Μαυροκέφαλος.
Εἶναι ὁ ἄνθρωπος στὸν ὁποῖο ὁ γέροντας εἶπε γιὰ τὸν Ἑλληνοτουρκικὸ πόλεμο καὶ τὰ γεγονότα ποὺ θ' ἀκολουθήσουν.
Ὁ φίλος μου ὁ Ἀνέστης ( ὁ ὁποῖος ἦταν ἀπὸ τὰ πολὺ στενὰ πνευματοπαίδια τοῦ γέροντα Παϊσιου) λοιπόν, σ' ἕνα κτῆμα ποὺ ἔχει ἔξω ἀπὸ τὴν Ἀλεξανδρούπολη, ἔχει σηκώσει ἕνα παρεκκλήσι (στοὺς Ἁγιορεῖτες Πατέρες, μιάς καὶ δὲν ἔχει ἁγιοποιηθεῖ ἀκόμη ὁ γέροντας Παϊσιος).
Στὸ κτῆμα αὐτὸ ὅμως κατὰ περίεργο τρόπο, ὅλα τὰ δέντρα ἦταν στεῖρα, ξερά. κανένα δέντρο δὲν δίδει καρπούς.... τί λέω ὅλα.... ἐκτὸς ἀπὸ ἕνα.
Ὁ Ἀνέστης σὲ μία ἀπὸ τὶς ἐπισκέψεις του στὸν τάφο τοῦ γέροντα, πῆρε χῶμα ἀπὸ τὸν τάφο καὶ γυρίζοντας τὸ ἔριξε σὲ ἕνα δέντρο ποὺ βρίσκεται ἀκριβῶς πίσω ἀπὸ τὸ παρεκκλήσι. Καὶ ὠωωωω!!!!
Τὸ δέντρο αὐτό, ἐνῶ πρὶν ἦταν κατάξερο καὶ ἐνῶ ὅλα τὰ ὑπόλοιπα του κτήματος παραμένουν ξερὰ καὶ στείρα, αὐτὸ εἶναι τὸ μοναδικὸ ποὺ δίδει καρπούς.
Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΚΑΝΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ....
Ἡ ἐκλογὴ νέων βοηθῶν Ἐπισκόπων, ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἐκπαίδευση καὶ ἡ χρηματοδότηση ἀπὸ τὸ Δ’ Κοινοτικὸ Πακέτο Στήριξης ἀποτελοῦν τὴ θεματογραφία τῆς συνεδριάσεως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἑλλάδος στὶς ἀρχὲς Ὀκτωβρίου. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω θεμάτων συζήτησης εὔλογα διαπιστώνεται καὶ τὸ ἐπίκεντρό του ἐνδιαφέροντος τῶν ἐπικεφαλῆς ρασοφόρων τῆς Ἐκκλησίας μας, τὸ ὁποῖο ὅμως εἶναι μακράν της ἐντολῆς ποὺ ἔλαβαν ὡς διάδοχοι τῶν Ἀποστόλων.
Γιατί ἡ παντελὴς ἀπουσία ἀπὸ τὶς συζητήσεις στὴν σύναξη τῆς Ἱεραρχίας ἱεραποστολικοῦ προσανατολισμοῦ, τὴ στιγμὴ ποὺ ἡ Εὐρώπη πιέζει γιὰ ἀλλαγὲς στὴ διδασκαλία τῆς ἱστορίας μας καὶ διακαῶς ἐπιδιώκει κατάργηση τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν δηλοὶ δυστυχῶς τὸν ὑφιστάμενο ἐνδοτισμὸ καὶ τὴν ἐπικρατοῦσα δουλικότητα σὲ «διαταγὲς» ἔμμεσες ἡ ἄμεσες γνωστῶν σατανοκρατούμενων κοσμικῶν ἐξουσιῶν. Φανερώνει ἀκόμη εὐθαρσὼς τὴν ἀδυναμία ἀντίδρασης αὐτῶν ποὺ ἐπιλέχθηκαν γιὰ νὰ καταστοῦν θεματοφύλακες τῆς πίστης μας καὶ νὰ ὁμολογοῦν πρῶτοι ἀπ’ ὅλους τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό.
Ὁ ὁρατὸς ἐνδοτισμὸς σὲ μεγάλο ἀριθμὸ ἀνωτάτων ρασοφόρων μάλιστα παρουσιάζεται μέσα ἀπὸ τὴν φθηνὴ παρασκηνιακὴ ἡ μὴ συναλλαγὴ οἰκονομικῆς κυρίως χροιᾶς μὲ τὴν ἑκάστοτε κοσμικὴ ἐξουσία. Ἐκδηλώνεται μέσα ἀπὸ μία παρουσίαση δαιμονικῆς-ἴσως καὶ ἐξαγοράσιμης- ταπεινολογίας, ποὺ κατὰ τὸν κοινὸ σκεπτόμενο νοῦ ἀποτελεῖ τὴν κρούστα στὰ λιμνάζοντα ὕδατα μίας γενικῆς ἀπραξίας.
Γιατί καλέ μου Ἱεράρχη, ἐκ τῶν πραγμάτων δὲν μπορεῖς νὰ συνομιλεῖς καὶ νὰ σφιχταγκαλιάζεσαι μ’ αὐτὸν ποὺ τάχθηκε ἀνοικτὰ ὑπὲρ τῆς σύζευξης τῶν ἀνωμάλων, γνωστὴ ὡς «γάμος ὁμοφυλοφίλων» καὶ μάλιστα μέσα ἀπὸ τὸν πολιτικὸ συνδυασμὸ τοῦ ἐπιχειρεῖ νὰ τὴν ἐπιβάλλει. Δὲν δύνασαι σεβαστὲ ἀνώτατε ρασοφόρε μου, νὰ ἱκανοποιεῖς, ἴσως καὶ μὲ ἐφήμερα ἀνταλλάγματα κατὰ τὸ παράδειγμα τῶν Φαρισαίων, τὶς ἐπιθυμίες τοῦ οἱανδήποτε πολιτικοῦ ἄρχοντος ποὺ ἐπιδιώκει νὰ ἐνδυθεῖ προβιὰ προβάτου ἐνῶ στὴν πραγματικότητα εἶναι βαρὺς λύκος γιὰ νὰ μαζέψει ψήφους ἀνύποπτων πιστῶν. Δὲν μπορεῖς νὰ ἀγνοεῖς τὸ παράδειγμα τοῦ ἁγίου Ἀμβροσίου Ἐπισκόπου Μεδιολάνων. Δὲν μπορεῖς καλέ μου Ἱεράρχη νὰ ἐπιδιώκεις στήριξη ἀπὸ τὸ Δ’ Κοινοτικὸ Πακέτο Στήριξης γιὰ νὰ ἐνισχύσεις καὶ νὰ ἐνδυναμώσεις δῆθεν τὰ ἔργα Φιλανθρωπίας τὴ στιγμὴ ποὺ γνωρίζεις τὶς ἀντεκκλησιαστικὲς ἐπιδιώξεις αὐτῶν ποὺ προσφέρουν τὰ χρήματα. Δὲν μπορεῖς καλέ μου Ἱεράρχη, ἐπικαλούμενος προσωπικοὺς λόγους καὶ διαφορὲς νὰ ἐπιλέγεις τὴ σιωπὴ γιὰ νὰ ἐξασφαλίσεις τὴν ψευτο-ἰσχὺ μίας ἐφήμερης ἐξουσίας πού σου ἐδόθη...
Οἱ ἐπιλογὲς αὐτὲς δὲν ἀνήκουν στὴ σφαίρα τῆς δικῆς σου δικαιοδοσίας. Ἐσὺ ἐπιλέχθηκες ὡς Ἐπίσκοπος στὴν Ἐκκλησία μας. Ἀναδείχθηκες διάδοχος τῶν Ἀποστόλων γιὰ νὰ ἐργάζεσαι ἀποκλειστικὰ στὸ κήρυγμα, στὴ μετάδοση τοῦ εὐαγγελικοῦ λόγου, στὴ συνειδητοποίηση ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο τῶν κανόνων λειτουργίας τοῦ ἀγροῦ τοῦ Κυρίου. Ἐξελέγης νὰ εἶσαι ποιμένας καὶ ὄχι νὰ διακονεῖς τράπεζες καὶ σὰν τὸ Ἰούδα τὸν Ἰσκαριώτη νὰ κρατᾶς ταμεῖα καὶ περιουσίες, στοιχεῖα ποὺ ἐν δυνάμει ἐμπεριέχουν καὶ τὴν προδοσία... Δὲν εἶναι καλέ μου ρασοφόρε ὁ ρόλος σου αὐτός. Μοναδικό σου ἔργο εἶναι νὰ τηρεῖς ἀνόθευτη τὴν ἐντολὴ τοῦ Κυρίου, νὰ θωρακίζεις τὸ ποίμνιό σου καὶ νὰ ἐργάζεσαι ἐπίμονα γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου.
Μὴν ὀργίζεσθε
Σᾶς ἀκούω νὰ διαμαρτύρεστε, νὰ ἐξοργίζεσθε, νὰ φωνασκεῖτε νὰ ταυτίζεστε μὲ τὸ σύστημα τῆς ἀνομίας καὶ νὰ γίνεσθε ἐνεργὰ μέλη καὶ μάλιστα πρωτοπόρα του μυστηρίου τῆς ἀνομίας. Ἰσχυρίζεσθε πὼς εἶναι ἀβάσιμη ἡ κριτικὴ καὶ ἐπιστρατεύετε τὸ γεγονὸς λ.χ. πῶς ὑπῆρξε ἀντίδραση τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου ἀλλὰ καὶ ὁρισμένων Ἱεραρχῶν στὸ θέμα τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν καὶ στὴν ἀπόφαση τῆς κυβέρνησης. Μὰ ἀρκεῖ αὐτὸ καλέ μου Ἱεράρχη;
Πρέπει νὰ πάψεις νὰ ἐθελοτυφλεῖς στὴ διαδικασία ποὺ ἐπιβάλλουν παρασκηνιακὰ οἱ τέκτονες καὶ οἱ στοές, ἡ ὁποία ἀποβλέπει στὴν ὑποβάθμιση τῆς κατήχησης τῶν Ἑλλήνων Ὀρθοδόξων καὶ στὴν ἀλλοίωση μέσω τῶν αἱρετικῶν δοξασιῶν τῆς Ὀρθόδοξης διδασκαλίας. Θεωρεῖς πὼς ἡ δρομολογημένη ἀπὸ ξένα καὶ ἐγχώρια κέντρα ἀνομίας διαδικασία αὐτὴ θὰ ἀλλάξει ἀπὸ μία ἁπλὴ ἐπιστολὴ διαμαρτυρίας;
Μὴν ἐξαπατᾶσαι καὶ μὴν ἐφησυχάζεις. Ἔχεις ὑποχρέωση, καλέ μου Ἱεράρχη ἐκ τῶν ὅρκων ποὺ ἔδωσες νὰ διαφυλάττεις μὲ κάθε μέσο τὰ ἱερὰ καὶ ὅσια της ἁγίας μας Ὀρθοδοξίας καὶ νὰ καταστρέφεις τὶς παγίδες τοῦ Βελζεβούλ.
Γι’ αὐτὸ ἀπαιτεῖται καὶ χρειάζεται ἐγρήγορση καὶ λήψη ἄμεσων μέτρων, ποὺ θὰ ἀναδείξουν καὶ πάλι ὡς προτεραιότητα τὸ ἱεραποστολικὸ πνεῦμα τῶν πρώτων χριστιανικῶν χρόνων. Χρειάζεται νὰ ἀλλάξεις γραμμὴ καὶ νοοτροπία καὶ νὰ μὴν γίνεσαι ἀσυνειδήτως μὲ τὴ στάση ἐφησυχασμοῦ καὶ νωχέλειας πιόνι στὴν σκακιέρα τῶν κάθε λογὴς τεκτόνων -σατανιστῶν, ποὺ βάλλουν κατὰ τῆς πατρίδος μᾶς ἐκμεταλλευόμενοι τὴν ἄγνοια καὶ τὴν ἔλλειψη κατήχησης.
Ἡ Ἐκκλησία μας σήμερα καλὲ καὶ σεβαστέ μου ρασοφόρε δὲν ἔχει τόσο ἀνάγκη γιὰ νέα ἱδρύματα ἀλλὰ γιὰ ἐνίσχυση τῆς κατήχησης. Ἡ Ἐκκλησία μας δὲν ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ νέους μιτροφόρους ρασοφόρους ποὺ ἡ ἐκλογὴ τοὺς μάλιστα ἀντιτίθεται σὲ βασικοὺς ἱεροὺς κανόνες, ἀφοῦ θὰ εἶναι Ἐπίσκοποι ἄνευ ποιμνίου. Ἔχει ὅμως, ἄμεση ἀνάγκη γιὰ νέους δυναμικοὺς ποιμένες καὶ ὄχι ἀπὸ ἀνίκανους βολεψάκηδες καὶ τεμπέληδες ποὺ ἐκμεταλλευόμενοι τὶς ἐλλείψεις καὶ ... τὶς ἀνίερες σχέσεις ὀνειρεύονται καὶ ἐκλαμβάνουν ὡς πρωτοκαθεδρίες, θέσεις διακονίας. Ποῦ ἀκούστηκε ἕνας Ἐπίσκοπος νὰ ἔχει βοηθὸ ἕναν ἄλλο Ἐπίσκοπο; Ποῦ ἀκούστηκε ἕνας Ἐπίσκοπος νὰ μὴν ἀποτελεῖ μέλος Συνόδου;
Ἀφῆστε λοιπὸν τὴ νωχελικὴ νοοτροπία τῆς φθηνῆς συνδιαλλαγῆς μὲ τὴν πολιτικὴ ἐξουσία, ἡ ὁποία κατάφερε μὲ οἰκονομικὰ ἀνταλλάγματα καὶ σιμωνίες νὰ σᾶς ἐπιβάλλει ἀκόμη καὶ εὐτελῆ πρόσωπα ποὺ δὲν ἄξιζαν τοῦ Ἐπισκοπικοῦ τίτλου ποὺ ἔλαβαν... Μὴν κρύβεστε, ἡ εὐθύνη βαραίνει ὅλους ἐσᾶς ποὺ ἐμμένετε νὰ κλείνετε τὴν πόρτα στὴν ἀξιοκρατία καὶ τὴν ἁγιότητα καὶ ἐμποδίζετε νὰ εἰσέλθει τὸ Ἅγιον Πνεῦμα. Ἐσᾶς τοὺς ρασοφόρους ἐραστὲς ἐφήμερων πρωτοκαθεδριῶν, τὶς ὁποῖες στηλιτεύει ὁ Ἅγιος Προφητάναξ Δαυίδ. Ἐσᾶς ποὺ ἐπιμένετε νὰ προωθεῖτε μὲ ἔνδυμα τὴν ἰδιοτέλεια ρασοφόρους ὑποτελεῖς καὶ ἀδόκιμους. Σᾶς ἱκετεύω. Καταστρέψτε καλοί μου Ἱεράρχες τὸ μανδύα τῆς ἰδιοτέλειας ποὺ σᾶς ἐμποδίζει στὴν ἁγνὴ προσέγγισή σας μὲ τὸν τριαδικό μας Θεό. Γίνετε πιὸ οὐσιαστικοί, πιὸ ἔνθερμοι στὴν πίστη, πιὸ δυνατοὶ καὶ κηρύξτε Ἰησοῦ Χριστό. Ἀκολουθεῖστε τοὺς Ἀποστόλους Πέτρο καὶ Παῦλο καὶ γίνετε μιμητὲς τοῦ Χριστοῦ γιὰ νὰ ἐπανέλθει τὸ θαῦμα ὡς ἁπλὴ καθημερινότητα στοὺς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας μας.
Ἀφῆστε τὶς διοικητικὲς ἀσχολίες σας καὶ τὶς διαχειριστικὲς κοσμικὲς ἐνασχολήσεις καὶ ταυτισθεῖτε μὲ τὴν φτωχολογιά. Ἐπισκεφθεῖτε τόπους ποὺ βασιλεύει ἡ ἀπελπισία καὶ ὁ πόνος καὶ δῶστε τὸ μήνυμα τῆς σωτηρίας. Γκρεμίστε τὰ τείχη τῆς δαιμονικῆς πολυτέλειας καὶ γίνετε ἕνα μὲ τὴ θυσία καὶ τὴν ἀνιδιοτελῆ προσφορά. Γιατί ἔτσι θὰ προσεγγίσετε τὸν ἁπλὸ βιοπαλαιστή, τὸν Ἕλληνα οἰκογενειάρχη, τὸν δύστυχο ἀγωνιστὴ πατέρα καὶ τὴν ἀπελπισμένη μάνα. Ἔτσι θὰ συναντήσετε τὸν ἀπογοητευμένο νέο ποὺ ἀναζητεῖ νὰ βρεῖ τὸ δρόμο τοῦ μέσα ἀπὸ τὰ σερβιριζόμενα ἀδιέξοδά της τεκτονικῆς διαπλοκῆς, τὰ ναρκωτικὰ καὶ τὴ φιλοσοφία τῆς εὐτελοῦς ἡδονῆς.
Στὰ στέκια αὐτὰ ἄλλωστε καλέ μου ρασοφόρε εἶναι βέβαιο πὼς θὰ συναστραφεῖτε μὲ τὸν Χριστό μας, τὴν Παναγία μας, τοὺς Ἀγγέλους, τὸν Τίμιο Πρόδρομο, τοὺς Ἁγίους καὶ Ὁσίους, οἱ ὁποῖοι ἀγωνίζονται γιὰ νὰ ἀλλάξουν τὴν πορεία τοῦ πλοίου τῆς ἀνθρωπότητας ποὺ ὁδεύει πρὸς τὸ χεῖλος τοῦ γκρεμοῦ.
Καλοί μου καὶ σεβαστοὶ Ἱεράρχες, συγχωρέστε μέ. Δὲν εἶναι ὁ στόχος μου καὶ ὁ σκοπός μου ἐγὼ ὁ εὐτελής, ὁ χειρότερος ὅλων σας, ὁ ἄθλιος, ὁ σκώληξ, ὁ ἀναιδὴς νὰ κάνω ὑποδείξεις. Γνωρίζω καλῶς πὼς πολλοὶ ἀπὸ ἐσᾶς ἐργάζονται ἐπιμελῶς κάνοντας πράξη τὴν βαριὰ παρακαταθήκη ποὺ ἔλαβαν. Συμμερίζομαι ἀκόμη τὴν ἄποψή σας, ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ μπαίνουν ὅλα στὸ ὄνομα μίας καλοπροαίρετης κριτικῆς στὸν ἴδιο κουρβανά.
Ὅμως, ὁ πόνος τῆς καρδιᾶς μου γιὰ τὴν κατάντιά μας εἶναι τέτοιος ποὺ μὲ παρακινεῖ καὶ φωνὴ ἐξ οὐρανοῦ μὲ προστάζει νὰ σᾶς ζητήσω μέσα ἀπὸ τὴν ἀδόκιμη καὶ ἴσως παρεξηγήσιμη γενίκευση τοῦ λόγου μου νὰ πρωτοστατήσετε σὰν τὸν Ἅγιο Κοσμᾶ μας, τὸν μεγάλο αὐτὸ ἀγωνιστὴ τοῦ Κυρίου στὴν ἀναγκαία αὐτὴ ἀλλαγή. Νὰ τινάξετε τὴ σκλαβιὰ ποὺ ὑπεβλήθη ἀπὸ τὸν Βελζεβοὺλ καὶ τὰ ἐπίγεια ὄργανά του. Νὰ μετατρέψετε τὰ σπίτια σας σὲ σχολεῖα τῆς Ὀρθόδοξης πίστης. Νὰ φέρετε καὶ πάλι τὸ κήρυγμα τοῦ Χριστοῦ καὶ τὸ Εὐαγγέλιο στὴν πρώτη γραμμή. Νὰ κάνετε τὴν ἀλήθεια γιὰ τὸν Χριστὸ βίωμα. Νὰ ἐπιβάλλεται ἔστω καὶ μὲ θυσίες τοὺς κανόνες λειτουργίας τοῦ Παντοκράτορα στὴ γῆ γιὰ νὰ ἔχει καὶ πάλι ἡ ἀνθρωπότητα τὶς εὐλογίες καὶ νὰ βασιλεύει ἡ εἰρήνη. Νὰ ἀναταράξετε ὅπως οἱ ἄγγελοι τὰ λιμνάζοντα ὕδατα τῆς δαιμονικῆς ἀπραξίας. Νὰ σπάσετε τὶς ἁλυσίδες τοῦ αἰχμάλωτου σήμερα Βελζεβοὺλ καὶ νὰ ἐκδιώξετε μὲ τὴν ἁγιότητα τοῦ βίου σας καὶ τὸ παράδειγμά σας τὰ «ταγκαλάκια» ἀπὸ τὶς πόλεις καὶ τὰ χωριά.
Κάντε λοιπὸν τόπο στὴ συνεδρίαση αὐτῆς τῆς Ἱεραρχίας στὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Σπάστε τὰ ἑρμητικὰ κλειστὰ παράθυρα γιὰ νὰ εἰσέλθει ὁ Παράκλητος καὶ νὰ ἐγκαινιαστεῖ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἡ αἴθουσα συνεδρίασης, ὡς ἀφετηρία ἐπαναφορᾶς στὶς δοκιμασμένες ὁδοὺς τῆς ἁγιότητας.
Θυμήσου καλέ μου Ἱεράρχη τὰ λόγια του Κυρίου μας πρὸς τοὺς μαθητές τους πὼς θὰ ξεχωρίζετε ἀπὸ τὴν ἄδολη ἀγάπη ποὺ θὰ ὑπάρχει στὴ σχέση σας. Κᾶνε πραγματικότητα τὰ λόγια τοῦτα κλειδώνοντας τὴν ὑποκρισία καὶ τὴν ὑπερηφάνεια ἔξω ἀπὸ τὸ κτίριο τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Δῶστε μὲ μία φωνὴ πρὸς κάθε κοσμικὴ ἐξουσία τὸ μήνυμα τῆς ἑνότητας, τὸ ὁποῖο θὰ τραντάξει τὴν κατευθυνόμενη ἀπὸ κέντρα ἀνομίας πολιτικὴ ἐξουσία.
Σᾶς ἐγγυῶμαι πὼς ἕνα τέτοιο ἀνιδιοτελὲς μήνυμα ἑνότητας θὰ ἐπιφέρει τὸ σεισμὸ καὶ τὸ φόβο στὰ θρασύδειλα πιόνια τῆς ἐξουσίας τῶν Τεκτονικῶν σατανιστικῶν Κέντρων τῆς ἀνομίας ἐγχώρια καὶ ξένα. Σᾶς ἐγγυῶμαι πὼς αὐτὸ τὸ μήνυμα τῆς ἑνότητας ποὺ θὰ συνοδεύει ἡ ἐλπίδα μόνο πρὸς τὸν Κύριο καὶ ὄχι πρὸς τοὺς ἄρχοντες τοῦ κόσμου τούτου θὰ φέρει μεγάλες εὐλογίες στὸν ποτισμένο μὲ αἷμα ἁγίων τόπο ποὺ λέγεται Ἑλλάδα.
Γιατί τότε καὶ μόνο τότε ἡ ἐξουσία ποὺ σᾶς παραχωρήθηκε ἀπὸ τὸν Κύριο θὰ ἀποκτήσει οὐσία. Τότε ἐπίκεντρο καὶ προτεραιότητα τοῦ ἐνδιαφέροντός σας θὰ γίνει ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου ποὺ εἶναι τὸ πρωτεῦον καὶ τὸ ζητούμενο σήμερα.
Συντάκτης: Δ.ΜΑΚΡΗΣ
Σκληρὴ διαπίστωση γνωστοῦ Ἁγιορείτη γέροντα. Ὁ ἡγούμενος τῆς Ξηροποτάμου Ἰωσὴφ ζήτησε νὰ σταματήσουν οἱ συμπροσευχὲς μὲ αἱρετικούς. Ἐμφανὴς ἡ ἀποχὴ ἐξαίσιων συγχρόνων μορφῶν τοῦ Ἁγίου Ὅρους ἀπὸ τὶς ἐκδηλώσεις γιὰ τὸν Πατριάρχη.
Σὲ δυὸ στόχους ἀπέβλεπε ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου στὸ Ἅγιο Ὅρος, τὸ τελευταῖο δεκαήμερό του Αὐγούστου. Ὁ πρῶτος ἀποσκοποῦσε στὸν καθησυχασμὸ τῆς ἐκφρασθείσας ἀγωνίας τῆς Ἱερᾶς Κοινότητας στὰ ἀνούσια οἰκουμενικὰ ἀνοίγματα τοῦ Φαναρίου καὶ ἡ de facto ἀντιμετώπιση τοῦ ἐκκολαπτόμενου μετώπου ἀντίδρασης ποὺ ἡμέρα μὲ τὴν ἡμέρα ἐνισχύεται στὸ Περιβόλι τῆς Παναγίας ἀλλὰ καὶ σ’ ὅλη τὴν Ἑλλάδα. Ὁ δεύτερος στόχος ἀπέβλεπε στὴν ἄσκηση πιέσεων πρὸς τὴν κατεύθυνση ἐξεύρεσης τρόπου ἀπομακρύνσεως τῆς ἀδελφότητας τῆς Μονῆς Ἐσφιγμένου.
Οἱ ἐπεξηγήσεις σὲ μία ἀπολογητικῆς μορφῆς ὁμιλία ποὺ ἔδωσε πρὸς τοὺς Ἁγιορεῖτες Πατέρες ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης σὲ ὅτι ἀφορᾶ τοὺς θεολογικοὺς διαλόγους καὶ τὰ ἀνοίγματα πρὸς τὸν Πάπα καὶ τὶς λοιπὲς θρησκεῖες φάνηκαν πὼς κρίθηκαν ἱκανοποιητικές. Καὶ αὐτὸ γιατί μὲ ἐξαίρεση τὸν ἡγούμενο τῆς Μονῆς Ξηροποτάμου ἀρχιμανδρίτη Ἰωσὴφ (βλ. ἔνθετο κείμενο) οἱ ὑπόλοιποι ἡγούμενοι ἡ ἐκπρόσωποι αὐτῶν σιώπησαν στὰ ὅσα ὑποστήριξε ὁ κ. Βαρθολομαῖος. Ἴσως ἀπὸ σεβασμὸ πρὸς τὸν Πατριαρχικὸ θεσμὸ δὲν θέλησαν νὰ ἀσκήσουν ὁμολογιακὴ κριτική, κάτι ποὺ ἐκ τῶν πραγμάτων ὄφειλαν νὰ κάνουν, ἀφοῦ τὸ Ἅγιο Ὅρος ἐκλαμβάνεται ὡς θεματοφύλακας τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἴσως πάλι προτίμησαν τὴν οὐδετερότητα τῆς σιωπῆς προκειμένου νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ἠρεμία τους καὶ νὰ ἀποφύγουν ἐκδικητικὲς ἐνέργειες καὶ πράξεις τῆς Κωνσταντινούπολης, οἱ ὁποῖες παρατηρήθηκαν σὲ ἀρκετὲς περιπτώσεις κατὰ τὸ πρόσφατο παρελθόν!
Σὲ θέματα ὅμως, πίστεως καὶ οἱ δυὸ ἀνωτέρω στάσεις χαρακτηρίζονται ἐπιεικῶς ὡς λίαν ἀπαράδεκτες καὶ προκαλοῦν τὴ μῆνιν τοῦ τριαδικοῦ Θεοῦ. Ὅταν κάποιος ὁδεύει στὸν γκρεμὸ καταπατώντας ἱερὰ καὶ ὅσια, γράφοντας στὰ παλιά του ὑποδήματα ἱεροὺς κανόνες καὶ παραδόσεις. Ὅταν κάποιος ἐκλαμβάνει μὲ δημόσιες δηλώσεις τοῦ ἁγίους της Ἐκκλησίας μας ὡς ὄργανα τοῦ Σατανᾶ ποὺ προκάλεσαν τὸ σχίσμα μὲ τὴ Δύση. Ὅταν κάποιος ἐπιτρέπει σὲ αἱρετικοὺς ὅπως ὁ Πάπας νὰ εἰσέρχονται στὸ ἱερὸ θυσιαστήριο, στὰ ἅγια τῶν ἁγίων καὶ νὰ συλλειτουργεῖ μαζί του, ἔστω καὶ παρευρισκόμενος σὲ λειτουργικὴ πράξη αἱρετικῶν, ἀπὸ τὴν ὁποία ἀπουσιάζει ἡ χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὅταν κάποιος συμπροσεύχεται μὲ «λύκους βαρεῖς» τότε ὀφείλεις νὰ τὸν συνετίσεις ὁμολογώντας τὴν ὀρθὴ πίστη. Καὶ ὀφείλεις νὰ τὸ πράξεις χωρὶς νὰ ὑπολογίσεις τυχὸν ἐπιπτώσεις ἡ διωγμούς. Γιατί οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, ὅπως ὁ Ἅγιος Ἀθανάσιος αὐτὸ ἔπραξαν καὶ ἔγιναν μεγάλοι φάροι τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως. Βέβαια ἡ στάση τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων ἔναντί του Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου στὴν οὐσία ἐπιβεβαιώνει τὸ ρηθὲν ἀπὸ μία ἅγια μορφὴ τῆς ἐποχῆς μας ὅτι σὲ πολλὰ μοναστήρια ἔχει εἰσέλθει ἡ ἐκκοσμίκευση καὶ ἔχουν ἐκ τούτου τοῦ γεγονότος ἀπωλέσει τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Τὸ παρήγορο ὡστόσο κατὰ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη στὸ Ἅγιο Ὅρος εἶναι ἡ ἐμφανὴς ἀποχὴ σπουδαίων γερόντων πνευματικῶν μορφῶν στὶς ἐκδηλώσεις ἀκόμη καὶ στὴ Θεία Λατρεία ποὺ εἶχε ὡς προεξάρχοντα τὸν κ. Βαρθολομαῖο. Ἡ ἀπουσία αὐτῶν ἐπαναφέρει στὴ μνήμη μας τὰ λόγια του Πάπα ὅταν εἶδε πὼς ἀπὸ τὶς ὑπογραφὲς στὸ κείμενο τῆς ἕνωσης τὸ 1439 ἀπουσίαζε ἡ ὑπογραφὴ τοῦ Ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ. Ὁ αἱρεσιάρχης Πάπας ἀναφώνησε τότε: «δὲν κάναμε τίποτε...»! Αὐτὸ συνέβη καὶ τώρα. Οἱ νῦν στυλοβάτες τοῦ Ἄθωνα, ἀσκητὲς τῆς ἀδιάλειπτης προσευχῆς τοῦ Ἰησοῦ ἀπεῖχαν καὶ γύρισαν ἐμφανῶς τὴν πλάτη στὸν κ. Βαρθολομαῖο.
Μάλιστα ἕνας ἐξ αὐτῶν ἐπεξηγώντας τὴ στάση τοῦ εἶπε στὸν γράφοντα: «Βάσει τῶν Ἱερῶν Κανόνων τὸ Πατριαρχεῖο μας εἶναι πλέον ἀκέφαλο, ἀφοῦ ὁ οὐρανὸς διέγραψε τὸν νῦν Πατριάρχη ἀπὸ τὴ λίστα τῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν. Οἱ ἱεροὶ κανόνες εἶναι σαφεῖς καὶ μιλοῦν γιὰ καθαίρεση τῶν ρασοφόρων ποὺ μιαίνουν καὶ μολύνουν τὸ ἱερὸ θυσιαστήριο, χοροστατώντας καὶ συλλειτουργώντας μὲ αἱρετικούς. Ὡς ἐκ τούτου ὁ φερόμενος ὡς Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης σήμερα εἶναι κατ’ οὐσία καθηρημένος ὄχι μόνο γιὰ τὸν τριαδικὸ καὶ μόνο ἀληθινὸ Θεὸ ἀλλὰ καὶ γιὰ κάθε συνειδητὸ Ὀρθόδοξο Χριστιανό», εἶπε χαρακτηριστικὰ ὁ ἐνάρετος Ἁγιορείτης γέροντας. Καὶ πρόσθεσε: «Ὡς ἐκ τούτου εἶναι θέμα χρόνου ἡ ἀλλαγὴ τοῦ συγκεκριμένου ρασοφόρου ἀπὸ τὰ ἡνία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ἐφόσον ὁ οὐρανὸς τὸν διέγραψε ἀπὸ τὴ λίστα ὡς καθηρημένο θὰ δεῖτε πὼς θὰ φροντίσει καὶ γιὰ τὴν ἀντικατάστασή του. Ἔχετε λίγη ὑπομονή...»
Τὰ λόγια του πνευματικοῦ τούτου γέροντα ποὺ χαίρει ἐκτιμήσεως ὄχι μόνο στὸ Ἅγιο Ὅρος ἀλλὰ καὶ ἐκτὸς αὐτοῦ κατὰ τοὺς παροικοῦντες τὴν Ἱερουσαλὴμ οὐσιαστικὰ ὑποδεικνύουν καὶ φανερώνουν τὴν ἀποτυχία τοῦ ἐγχειρήματος –στόχου τοῦ Φαναρίου. Ὁ χαριτωμένος τοῦτος Ἁγιορείτης γέροντας, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ κέντρο ἀναφορᾶς στὴν ἁγιώνυμη Πολιτεία τοῦ Ἄθωνα εὐθαρσὼς διατρανώνει πὼς βάσει συγκεκριμένων Ἀποστολικῶν Κανόνων ὅπως λ. χ. αὐτοῦ ποὺ ἀναφέρει ὅτι «Ἐπίσκοπον, ἡ πρεσβύτερον, αἱρετικῶν δεξαμένους βάπτισμα ἡ θυσίαν, καθαιρεῖσθαι προστάττομεν. Τὶς γὰρ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαρ; ἡ τὶς μερὶς πιστῶ μετὰ ἀπίστου;» (Κανὼν ΜΣΤ ) ὁ νῦν Πατριάρχης καθαιρέθηκε... Μὲ τὴ γνώμη τοῦ συμφωνοῦν καὶ πολλοὶ ἄλλοι ἐντὸς καὶ ἐκτὸς Ἁγίου Ὅρους.
Σὲ ὅτι ἀφορᾶ τὴν προσπάθεια γιὰ ἀπομάκρυνση τῆς ἀδελφότητας τῆς Μονῆς Ἐσφιγμένου μὲ συντονισμὸ ὅλων τῶν Μονῶν αὐτὴ βρίσκεται ἐν ἐξελίξει. Λέγεται μάλιστα ὅτι ἔχουν συγκεντρωθεῖ κάποιες ὑπογραφὲς Ἱερῶν Μονῶν καὶ ἀσκοῦνται πιέσεις νὰ ὑπογράψουν καὶ οἱ ὑπόλοιπες μονές...
Ἡ ὁμολογία τοῦ ἀρχιμανδρίτη Ἰωσὴφ.
Μὲ ὑπεκφυγὲς καὶ ἀοριστίες ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἐπιχείρησε νὰ ἀπαντήσει ἀνεπιτυχῶς κατὰ κοινὴ παραδοχὴ τῶν παρισταμένων στὴν ὁμολογιακὴ ἀναφορὰ τοῦ ἡγουμένου τῆς Μονῆς Ξηροποτάμου ἀρχιμανδρίτη Ἰωσήφ. Ὁ Ἁγιορείτης γέροντας ζήτησε νὰ ἀποχωρήσει ἡ Ὀρθοδοξία ἀπὸ τὸ λεγόμενο Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν καὶ νὰ σταματήσει τὶς συμπροσευχὲς καὶ τὶς ἀκατανόητες προσεγγίσεις μὲ τὴ Ρώμη στὸ πλαίσιο τοῦ ἀνούσιου διάλογου μὲ τὸ ἀμετανόητο Βατικανό. Παραθέτουμε αὐτούσιο τὸ χαρακτηριστικὸ ἀπόσπασμα τῆς ὁμιλίας τοῦ ὁμολογητῆ ἡγουμένου Ἰωσήφ.
«... Παναγιώτατε, ἐπιτρέψατε εἰς ἠμᾶς τὰ τέκνα σας, ὡς υἱικὴν παρρησίαν πρὸς Ὑμᾶς κεκτημένους, νὰ ἀναφερθῶμεν καὶ εἰς δύο θέματα τὰ ὁποῖα συνέχουν τὰς καρδίας μας καὶ σκανδαλίζουν τὰς μοναχικᾶς συνειδήσεις μας, ἀλλὰ καὶ τὰς συνειδήσεις πάρα πολλῶν εὐσεβῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι μᾶς πλησιάζουν.
Τὸ πρῶτον εἶναι ἡ συνεχιζομένη παρὰ τῆς Ὑμετέρας Παναγιότητος δὶ ἐπισήμων λόγων καὶ συμπροσευχῶν ἐπ’ ἐκκλησίας καὶ τηλοψίας ἀναγνώρισις τῶν ἐκπροσώπων τοῦ ἐντελῶς ἐκκοσμικευμένου πλέον καὶ μὴ διορθουμένου συγχρόνου Παπισμοῦ.
Τὸ δεύτερον εἶναι ἡ ἀχρήστευσις τῆς θεολογικῆς καὶ ἐκκλησιολογικὴς μαρτυρίας τῆς Ὀρθοδοξίας διὰ τῆς πλήρους συμμετοχῆς ἐκπροσώπων τῆς Ἐκκλησίας μας εἰς τὸ Παγκόσμιον Συμβούλιον τῶν Ἐκκλησιῶν καὶ τῆς δὶ αὐτοῦ του τρόπου σιωπηρᾶς ἀποδοχῆς τῆς προτεσταντικῆς ἐκκλησιολογίας, ἡ ὁποία διέπει τὴν δομὴν καὶ λειτουργίαν τούτου τοῦ Παμπροτεσταντικοῦ ὀργανισμοῦ.
Παναγιώτατε, ὁμοὺ μετὰ τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου παρακαλοῦμεν Ὑμᾶς ἠμεῖς οἱ ταπεινοὶ καὶ ἀνάξιοι∙ «Μηδὲν νόθον δόγμα τῷ τῆς ἀγάπης προσχήματι παραδέχεσθε». Ὡς προσφάτως, ἀλλὰ καὶ παλαιότερον, τὸ Ἅγιον Ὅρος σᾶς ὠμολόγησεν καὶ διεβεβαίωσεν, καὶ ἠμεῖς οἱ ἐλάχιστοι Ξηροποταμηνοὶ μοναχοὶ ὁμοὺ μετὰ τοῦ εὐσεβοῦς λαοῦ τοῦ συμμεριζομένου τὰς ἀνησυχίας μᾶς «μένομεν πιστοὶ εἰς τὴν Πίστιν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων, ἐξ ἀγάπης καὶ πρὸς τοὺς ἑτεροδόξους, οἱ ὁποῖοι οὐσιαστικῶς βοηθοῦνται, ὅταν οἱ Ὀρθόδοξοι διὰ συνεποῦς Ὀρθοδόξου στάσεως τοὺς ὑποδεικνύουν τὸ μέγεθος τῆς πνευματικῆς ἀσθενείας τῶν καὶ τὸν τρόπον τῆς θεραπείας τῶν». Παρακαλοῦμεν δὲ ἐμπόνως καὶ εὐλαβῶς ὅπως εἰς τὸ ἑξῆς «ὁ θεολογικὸς διάλογος οὐδόλως συνοδεύηται ἀπὸ συμπροσευχᾶς, συμμετοχᾶς εἰς τὰς λειτουργικᾶς καὶ λατρευτικᾶς συνάξεις ἑκατέρων καὶ λοιπᾶς ἐνεργείας, αἳ ὁποῖαι ἐνδέχεται νὰ δώσουν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ ἡμετέρα Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία δέχεται τοὺς Ρωμαιοκαθολικοὺς ὡς πλήρη Ἐκκλησίαν καὶ τὸν Πάπαν ὡς κανονικὸν Ἐπίσκοπον Ρώμης. Τοιαῦται ἐνέργειαι παραπλανοῦν καὶ τὸ Ὀρθόδοξον πλήρωμα καὶ τοὺς Ρωμαιοκαθολικούς, δίδοντες εἰς αὐτοὺς τὴν ἐσφαλμένην ἐντύπωσιν περὶ τοῦ τί φρονεῖ περὶ αὐτῶν ἡ Ὀρθοδοξία...».
Ἐπειδὴ δὲ δὲν δυνάμεθα παρὰ νὰ πιστεύωμεν ὅτι ἔχομεν «τὸ αὐτὸ πνεῦμα τῆς πίστεως» μετὰ τῆς Ὑμετέρας Θειοτάτης Παναγιότητος, «κατὰ τὸ γεγραμμένον, ἐπίστευσα, διο ἐλάλησα», οὕτω «καὶ ἠμεῖς πιστεύομεν, διο καὶ λαλοῦμεν».
«Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταύτα∙ μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη».
Ἐν τὴ Ὑμετέρα πατρικὴ ἀγάπη συγχωρήσατε εἰς ἠμᾶς τὴν ὁμολογιακὴν ταύτην παρέκβασιν καὶ ἐμβλέψατε εἰς τὰ πρόσωπα τῆς ταπεινῆς ἠμῶν ἀδελφότητος, τὰ ὁποία ἀτενίζουν εἰς Ὑμᾶς μετὰ πολλοῦ σεβασμοῦ».
Μεγάλη ἡ εὐλογία γιὰ τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὴ Ρωσία λείψανο τοῦ Ἁγίου Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ Ὁ πιὸ ἀγαπημένος καὶ ξακουστὸς ἅγιος γιὰ τοὺς ἀδελφοὺς Ὀρθοδόξους Ρώσους, ὁ Ἅγιος Σεραφεὶμ ὁ Σάρωφ καταφθάνει στὴν Ἑλλάδα μεταφέροντας τὶς εὐλογίες τοῦ οὐρανοῦ γιὰ τοὺς Ἕλληνες. Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ἱερὰ λείψανα αὐτοῦ του μεγάλου Ἁγίου της Ὀρθοδοξίας μᾶς φθάνουν στὴ χώρα μας καὶ εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ μεταφέρονται ἐκτὸς Ρωσίας. Ὁ Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος τονίζει ὅτι γὶ΄ αὐτὸ ἀπαιτήθηκε εἰδικὴ Πατριαρχικὴ εὐλογία καὶ εἰδικὴ Συνοδικὴ ἄδεια ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Ἔτσι ἀνάλογη αὐτῆς τῆς ἐξαιρετικῆς τιμῆς, προσδοκᾶται νὰ ὑπάρξει καὶ ἡ ἀνταπόκριση τοῦ κόσμου.
Οἱ Ἕλληνες ἄλλωστε τρέφουν ἰδιαίτερη ἀγάπη γιὰ τὸν θαυματουργὸ τοῦτο ἅγιο καὶ γι’ αὐτὸ ἔχουν κτίσει σὲ πολλὰ μέρη ἤδη ἱεροὺς ναούς, παρεκκλήσια καὶ ἱερὲς μονές. Τὰ ἅγια λείψανα ἀποτελοῦν ἄλλωστε τὸ μεγαλύτερο κειμήλιο τῆς Ρωσικῆς ἐκκλησιαστικῆς παραδόσεως. Τὰ βιβλία ποὺ ἔχουν γραφεῖ καὶ ἀναφέρονται στὶς διδαχὲς καὶ στὸν βίο τοῦ Ἁγίου Σεραφεὶμ καὶ ἔχουν μεταφραστεῖ στὰ ἑλληνικὰ καὶ ἔχουν εἰσέλθει σὲ χιλιάδες σπίτια πιστῶν.
Ὡς ἐκ τούτου γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα ἡ εἴδηση τοῦ ἐρχομοῦ λειψάνου αὐτοῦ του ὑψηλοῦ προσκεκλημένου προσέδωσε μεγάλη χαρά, ἀφοῦ βαθιὰ πεποίθηση τῶν πιστῶν εἶναι πὼς ὁ μεγάλος αὐτὸς Ρῶσος στάρετς θὰ φέρει μεγάλες εὐλογίες ὡς δῶρο γιὰ τὸν τόπο μας... Οἱ προετοιμασίες τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικὴς ἀλλὰ καὶ τῆς Μητροπόλεως Ἀττικῆς (σήμ. στὴν Μητρόπολη τοποτηρητὴς εἶναι ὁ Μητροπολίτης Μεσογαίας) ποὺ εἶχαν τὴν πρωτοβουλία εἶναι πυρετώδεις, ἀφοῦ πλῆθος πιστῶν ἀπὸ ὅλη τὴν Ἑλλάδα ἐκδηλώνουν τὴν ἐπιθυμία νὰ μεταβοῦν στὴν Παλλήνη καὶ στὸ Μενίδι, ἐκεῖ δηλαδὴ ποὺ θὰ μεταβεῖ ὁ Ἅγιος γιὰ νὰ προσκυνήσουν καὶ νὰ ἐναποθέσουν τὸν καημό, τὸν πόνο καὶ τὸ πρόβλημά τους ζητώντας τὴν πρεσβεία του πρὸς τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Ἤδη διοργανώνονται ἀπὸ πολλὲς Μητροπόλεις τῆς Ἑλλάδος προσκυνηματικὲς ἐκδρομὲς προκειμένου νὰ καλυφθεῖ τὸ ἐνδιαφέρον τῶν πιστῶν.
Ἀνάλογη τιμὴ ἀναμένεται νὰ προσδώσει καὶ ἡ Πολιτεία. Δὲν ἀποκλείεται μάλιστα ὁ πρωθυπουργὸς Κώστας Καραμανλὴς κατὰ τὸ παράδειγμα τοῦ τέως Ρώσου προέδρου καὶ νῦν πρωθυπουργοῦ Βλαδίμηρου Πούτιν ποὺ παραβρέθηκε στὶς ἐκδηλώσεις ποὺ ἔγιναν στὴ Μόσχα πρὸς τιμὴν ἱεροῦ λειψάνου τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος νὰ παραστεῖ στὴν πανηγυρικὴ Θεία Λειτουργία ποὺ θὰ γίνει στὶς 5 Ὀκτωβρίου στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Τρύφωνος στὴν Παλλήνη.
Ἡ ἐπίσημη ὑποδοχὴ τῶν τιμίων Λειψάνων καὶ τῆς 45μελούς Ρωσικῆς ἀποστολῆς θὰ λάβει χώρα τὴν Παρασκευὴ 3 Ὀκτωβρίου στὶς 6 μ.μ., στὴν Πλατεία Ἐλευθερίας Παλλήνης (Ὁδὸς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως) παρουσία Μητροπολιτῶν τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, ἐκπροσώπων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν, ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν Ἱερέων τῆς Ἀνατολικῆς Ἀττικῆς, κλιμακίου Ὑπουργῶν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, Πρέσβεων, τοπικῶν ἀρχῶν καὶ πλήθους πιστῶν.
Τέλος δὲ θὰ σχηματισθεῖ πομπὴ πρὸς τὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Τρύφωνος Παλλήνης, ὅπου θὰ ἀναπεμφθεῖ δέησις καὶ δοξολογία.
Μετὰ λίγες ἡμέρες ποὺ θὰ παραμείνουν γιὰ προσκύνημα τὰ ἱερὰ λείψανα θὰ μεταφερθοῦν στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Ἀττικῆς καὶ συγκεκριμένα στὸν Ἱερὸ Ναὸ Παναγία Σουμελὰ στὸ Μενίδι, στὴν παροικία ὅπου ζοῦν Ἕλληνες ποὺ ἦρθαν στὴν χώρα μας ἀπὸ τὴ Ρωσία ἀλλὰ καὶ Ρῶσοι μετανάστες καὶ θὰ συνεχιστοῦν οἱ λατρευτικὲς ἐκδηλώσεις καὶ τὸ προσκύνημα γιὰ ἕνα μήνα.
Ὁ τρόπος ἐπιλογῆς τῶν ἐφημερίων, ὡς γίνεται σήμερον, εἶναι ἴσως ὁ μὴ χείρων, καθόσον καὶ ἡ συμμετοχὴ τοῦ λαϊκοῦ στοιχείου ἐξασφαλίζεται διὰ τῆς δυνατότητος, ἡ ὁποία παρέχεται εἰς αὐτὸ τῆς ὑποβολῆς ἐνστάσεων ἢ προτάσεων, ἀλλὰ καὶ αἳ ἀσχημίαι, αἳ ὁποῖαι πρότερον ἐσημιοῦντο διὰ τῆς ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τοῦ λαοῦ ἐκλογῆς τῶν ἐφημερίων ἀποφεύγονται.
Ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον δέον νὰ δοθῆ προσοχὴ εἶναι, ὅπως οἱ κατὰ τόπους Ἱεράρχαι καταβάλλουν πάσαν προσπάθειαν, ὥστε νὰ προσελκυσθῶσιν εἰς τὸν ἱερὸν κλῆρον οἱ μεμορφωμένοι εἴτε αὐτοὶ εἶναι θεολόγοι εἴτε μή. Συνεπῶς, ἐπὶ τοῦ προβλήματος τούτου δὲν ἔχομε νὰ προτείνωμε ἄλλο τί ἐκτός του ὅτι νὰ σταματήση πλέον ὁριστικῶς ἡ ἐπιλογὴ ὡς ἐφημερίων κληρικῶν μὴ ἐχόντων τὰ ἀπαραίτητα μορφωτικὰ προσόντα. Τοῦτο δὲ ὄχι διότι τὰ μορφωτικὰ προσόντα, καὶ δὴ τὰ τυπικά, ἀποτελοῦν τὴν μόνην ἐγγύησιν διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ ἐφημερίου εἰς τὸ ἔργον του καὶ τὴν ἀποστολήν του, ἀλλὰ διότι σήμερον δὲν περιποίει εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τιμὴν τὸ ὅτι, μετὰ ἐλεύθερον βίον ἑκατὸν πεντήκοντα σχεδὸν ἐτῶν, ἀρκεῖται αὐτὴ εἰς κληρικοὺς ἐλαχίστης μορφώσεως. Καὶ ἐὰν μὲν οἱ τοιοῦτοι κληρικοὶ διέπρεπον ἐπὶ ἀρετὴ καὶ ἁγιότητι βίου, ἡ ἔλλειψις τῶν μορφωτικῶν προσόντων δὲν θὰ ἦτο τόσον αἰσθητή, δεδομένου ὅμως ὅτι οὗτοι στεροῦνται ἐξ ἴσου πρὸς τὰ μορφωτικὰ καὶ τῶν ἄλλων προσόντων, ἡ ἔλλειψις καὶ τῆς μορφώσεως παρ’ αὐτοῖς καθίσταται ἔτι μᾶλλον ὀδυνηρά.
Ο μακαριστος Ιεζεκιηλ
Ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος Ἰεζεκιήλ γεννήθηκε στήν Καλαμάτα τήν 4η Ὀκτωβρίου 1874 καί, κατά κόσμον, ὀνομαζόταν Παναγιώτης Φ. Στροῦμπος. Μετά τίς γυμνασιακές του σπουδές ἀνέλαβε τή διεύθυνση τῶν ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων τοῦ πατέρα του καί γιά ἐμπορικούς λόγους ἐπισκέφθηκε τή Ρωσία, τή Ρουμανία καί τή Τουρκία.
Πνεῦμα ὅμως ζωηρό καί ἀνήσυχο ὁ Παναγιώτης Στροῦμπος, παράλληλα μέ τό ἐμπόριο, ἀσχολοῦνταν μέ τά γράμματα καί τή δημοσιογραφία, δημοσιεύοντας ἀνταποκρίσεις καί ἄρθρα στίς ἀθηναϊκές ἐφημερίδες «Παλλιγγενεσία», «Καιροί», «Ἀνατολή» κ.α.. Ἐπίσης ἐγγράφεται στή Θεολογική Σχολή καί τή Νομική του Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καί τό 1905 παίρνει τό πτυχίο καί τῶν δύο Σχολῶν. Κατόπιν ἐκάρη μοναχός στήν Ἱερά Μονή Βελανιδιᾶς Καλαμάτας ἀπό τόν Μητροπολίτη Μεσσηνίας Μελέτιο καί πῆρε τό ὄνομα Ἰεζεκιήλ Βελανιδιώτης. Στή συνέχεια χειροτονεῖται διάκονος καί πρεσβύτερος (Ἀρχιμανδρίτης) καί ἀναλαμβάνει προϊστάμενος τοῦ ἱεροῦ ναοῦ Χρυσοσπηλιώτισσας Αἰόλου, στήν Ἀθήνα. Ἀργότερα κατά τήν παραμονή του στήν Τεργέστη τῆς Ἰταλίας ἀναλαμβάνει προϊστάμενος τοῦ ἱεροῦ ναοῦ τῆς ἐκεῖ ἑλληνικῆς κοινότητας.
Κατά τόν Ἅ΄ παγκόσμιο πόλεμο ἦρθε στήν Ἑλλάδα καί ὑπηρέτησε ὡς ἐθελοντής στρατιωτικός ἱεροκήρυκας καί ἔλαβε μέρος στίς ἐκστρατεῖες τῆς Σερβίας καί Μικρᾶς Ἀσίας μέ ἀποτέλεσμα νά τραυματιστεῖ. Γιά τό λόγο αὐτό τιμήθηκε μέ τόν πολεμικό σταυρό ἀνδρείας Β' τάξεως, μέ τό μετάλλιο στρατιωτικῆς ἀξίας Δ' τάξεως καί μέ τόν ἀργυρό σταυρό τοῦ Σωτῆρος.
Τόν Ὀκτώβριο τοῦ 1924 ἐξελέγη Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος. Στή Μητρόπολη αὐτή ἀνέπτυξε πλούσια θρησκευτική, κοινωνική, πνευματική κ.λπ. δράση. Ἵδρυσε στήν Καρδίτσα τό φιλόπτωχο ταμεῖο «Ἅγιος Σεραφείμ» μέ σκοπό τήν παροχή βοήθειας σέ ἀπόρους, τή χορηγία συσσιτίων σέ φτωχούς, τήν προικοδότηση ἀπόρων κοριτσιῶν κ.λπ. Ἵδρυσε ἐπίσης τήν ταπητουργική σχολή Καρδίτσας, τό σύλλογο Λαϊκῆς Βιβλιοθήκης «Ἡ Ἀθηνᾶ», τό παλαιό νοσοκομεῖο Καρδίτσας σέ οἰκόπεδο τῆς ἱερᾶς μονῆς Κορώνας, τό Σανατόριο καί τίς παιδικές κατασκηνώσεις.
Ὅπως καί πρῶτα ὡς λαϊκός, ἔτσι καί τώρα ὡς ποιμενάρχης συγγράφει καί δημοσιεύει σέ περιοδικά καί ἐφημερίδες πλῆθος μελετῶν καί ἄρθρων ἐπί ἱστορικῶν, θεολογικῶν, κοινωνικῶν, νομικῶν κ.α. θεμάτων, τά περισσότερα ἀπό τά ὁποία συγκεντρώθηκαν καί ἐκδόθηκαν σέ τέσσερις τόμους, μέ τίτλο «Ἔργα καί Ἡμέραι».
Ἐξεδήμησε εἰς Κύριον τό Σεπτέμβριο τοῦ 1953, ἀφοῦ εἶχε ὑποβάλει τήν παραίτηση τοῦ δύο χρόνια περίπου νωρίτερα, ὑπέρ τοῦ Μητροπολίτου Ζιχνῶν Κυρίλλου, ὁ ὁποῖος εἶχε διατελέσει Πρωτοσύγκελλός του.
Ο μακαριστός Κύριλλος
Γεννήθηκε στήν Καλαμάτα τό 1901. Τό κοσμικό του ὄνομα ἦταν Γεώργιος Καρμπαλιώτης. Μετά τίς γυμνασιακές του σπουδές μετέβη στήν ἱερά μονή τοῦ Ἁγίου Παύλου στό Ἅγιον Ὅρος ὅπου καί ἐκάρη μοναχός. Ἀκολούθως γράφτηκε στήν Θεολογική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν παρακολουθώντας παράλληλα καί παιδαγωγικά μαθήματα στή Φιλοσοφική Σχολή τοῦ ἴδιου Πανεπιστημίου. Μετά τή λήψη τοῦ πτυχίου τοῦ διορίζεται Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Θεσσαλιώτιδος καί Φαναριοφερσάλων καί παραμένει ἕως τό ἔτος 1933 ὅταν μετατίθεται ὡς Ἱεροκήρυκας στή Ἱερά Μητρόπολη Μεσσηνίας. Τό 1934 μετατίθεται στήν Στρατιωτική Σχολή Εὐελπίδων στήν ὁποία καί παρέμεινε μέχρι τό 1942 ὅταν καί ἐξελέγη Μητροπολίτης Παραμυθίας. Δέν μετέβη ὅμως ποτέ στήν Μητρόπολή του λόγω τῆς ἐμπόλεμης κατάστασης. Τό 1943 μετατίθεται στή Μητρόπολη Ζιχνῶν γιά νά παραμείνει ἐκεῖ ἕως τό 1951.
Στίς 25 Σεπτεμβρίου 1951 μετατίθεται στήν Ἱερά Μητρόπολη Θεσσαλιώτιδος στή θέση τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Ἰεζεκιήλ. Ἀνέπτυξε πλούσιο ποιμαντικό καί ἱεραποστολικό ἔργο, ἐνῶ ἡ συμβολή τοῦ Μητροπολίτου στήν ἀντιμετώπιση τῶν καταστρεπτικῶν σεισμῶν τοῦ 1954 πού ἔπληξαν τήν Καρδίτσα ἀλλά καί τήν εὐρύτερη περιοχή ἦταν ἀποτελεσματική. Γι’ αὐτό τό λόγο ἀπέσπασε ἀπό τήν ἑλληνική πολιτεία τά συγχαρητήρια καί τόν δημόσιο ἔπαινο ἐνῶ ἡ ἑλλαδική Ἐκκλησία τόν τίμησε κι αὐτή μέ τόν δικό της τρόπο. Ὑποστήριξε τά «Θεσσαλικά Γράμματα» καί ὑπῆρξε συνεργάτης τῆς Ἱστορικῆς καί Λαογραφικῆς Ἑταιρείας τῶν Θεσσαλῶν καί τῆς Λαϊκῆς Βιβλιοθήκης Καρδίτσας. Ποιμενάρχης τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Θεσσαλιώτιδος καί Φαναριοφερσάλων παρέμεινε ἕως τό 1967.
Ο μακαριστοσ Κωνσταντίνος
Ὁ μακαριστός Κωνσταντῖνος (κατά κόσμον Σακελλαρόπουλος) γεννήθηκε τό 1918 στά Δουμενά Καλαβρύτων. Σπούδασε στή Θεολογική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν (κατέστη πτυχιοῦχος τό 1948) καί στή Σχολή Ἱεροκηρύκων τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας. Στίς τάξεις τοῦ ἱεροῦ Κλήρου εἰσῆλθε τό 1950. Ὑπηρέτησε ὡς ἱεροκῆρυξ Ἱερῶν Μητροπόλεων. Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος καί Φαναριοφερσάλων ἐξελέγη τό 1968 καί διετέλεσε σ’ αὐτήν τή θέση μέχρι τό 1974. Ἀνέπτυξε πλούσιο φιλανθρωπικό καί ἱεραποστολικό ἔργο.
Ο μακαριστος Κλεοπας
Γεννήθηκε στήν Ἀττάλεια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας τό 1913. Ἀποφοίτησε ἀπό τήν Θεολογική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν τό 1950. Διάκονος χειροτονήθηκε τό 1937 καί πρεσβύτερος τό 1945. Ὑπηρέτησε ὡς ἐφημέριος στίς Ἱερές Μητροπόλεις Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος, Δημητριάδος, Μαρωνείας, καί Φθιώτιδος. Τό 1951 ὑπηρέτησε ὡς Ἱεροκῆρυξ στήν Ἱερά Μητρόπολη Μεσσηνίας καί ὡς Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Τρίκκης καί Σταγών ἀπό τό 1952 ἕως 1958. Διετέλεσε Καθηγητής στίς Ἐκκλησιαστικές Σχολές Καλαμάτας καί Τρικάλων. Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος ἐξελέγη τό 1974. Ἐκοιμήθη στίς 5 Σεπτεμβρίου 1999.
Ὁ μητροπολίτης Βρεσθένης κ. Θεόκλητος (κατά κόσμον Θεόδωρος) Κουμαριανός γεννήθηκε τό 1953 στόν Βόλο. Εἶναι πτυχιοῦχος της Ἀνωτέρας Ἐκκλησιαστικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης καί τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Ὁμιλεῖ τήν ἀγγλική γλώσσα. Διετέλεσε Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δημητριάδος, Διευθυντής τοῦ Οἰκοτροφείου τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Λυκείου Βόλου, τῆς ἐφημερίδος «Πληροφόρηση», τοῦ Ρ/Σ «Ὀρθόδοξη Μαρτυρία», ὑπεύθυνος τῶν μαθητικῶν κατασκηνώσεων καί Ἐκπρόσωπος Τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί τοῦ Μάκ. Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Χριστοδούλου. Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος καί Φαναριοφερσάλων ἐξελέγη στίς 14 Ὀκτωβρίου 1999.
Κατά τη διάρκεια της ποιμαντορίας του ανέπτυξε πλούσιο ποιμαντικό, κοινωνικό, φιλανθρωπικό και ιεραποστολικό έργο. Παραιτήθηκε την 1η Μαρτίου 2005 και εντός του έτους 2006 κατεστάθη μητροπολίτης Βρεσθένης.
Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου καὶ Σιατίστης
κ. Ἀντώνιος Κόμπος
+(1920-2005)
«Ἐγὼ εἶχα γέροντα τὸν Μητροπολίτη Κορινθίας, ποῦ πῆγε μετὰ στὴν Ἀμερική. Αὐτός μοῦ εἶχε πεῖ ὅτι ὁ ἐπίσκοπος εἶναι καλόγερος καὶ ἔτσι πρέπει νὰ εἶναι»
Ἐκοιμήθῃ ἐν Κυρίῳ τῇ 17/12/2005.

Ὡς πρὸς τὸ Συνάναρχον Λόγον
Σισσανίου ποιμένα σεμνὸν Ἀντώνιον,
τὸν ἁπλοῦν ἐν τοῖς τρόποις καὶ ἱερέων ταγὸν,
τῆς σοφίας ἐραστὴν τὸν πολυφίλητον*
ὢν ὑπερόπτην ὑλικῶν
καὶ λατρείας τοῦ Χριστοῦ
διάκονον θεοφόρον*
Ἀρχιθύτην τῆς Σιατίστης
ἀπὸ καρδίας ἐπελεύσομεν.
ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ κ.κ.ΑΝΤΩΝΙΟΥ
Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Σισανίου καὶ Σιατίστης κ. Ἀντώνιος Κόμπος ἐγεννήθη τῷ 1920 εἰς Ἄργος Ἀργολίδος. Εἶναι ἀπόφοιτος τῆς Μαρασλείου Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν καὶ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Μετεξεπαιδεύθη εἰς τὰ Πανεπιστήμια Ὀξφόρδης καὶ Παρισίων. Διετέλεσε καθηγητὴς καὶ Διευθυντὴς Ἱερατικῶν Σχολῶν. Κατὰ τὰ ἔτη 1971-74 ὑπηρέτησεν ὡς Ἱεροκήρυξ εἰς τὴν Ἱερὰν Μητρόπολιν Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας. Διάκονος ἐχειροτονήθη εἰς τὰς 3.12.67, πρεσβύτερος δὲ εἰς τὰς 4.12.67. Τὴν 23ην Μαΐου 1974 ἐξελέγη Μητροπολίτης Σισανίου καὶ Σιατίστης. Ἐξέδωκεν ἀξιόλογα ἐπιστημονικὰ ἔργα. Ἐδημοσίευσε βιβλιοκρισίας καὶ ἄρθρα ἐποικοδομητικὰ εἰς διάφορα περιοδικά.
******
«ΣΙΤΑΝΙΟΥ KAI ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ
Ὁ «ἀσκητὴς τῆς πόλης» πού δέν ἀκολουθεῖ τὴν... τεχνολογία
Τὸν χαρακτηρίζουν «ἀσκητῇ τῆς πόλης». Μαγειρεύει μόνος του, καθαρίζει ὁ ἴδιος τὸ μητροπολιτικὸ σπίτι, δέν χρησιμοποιεὶ κινητὸ τηλέφωνο, ἐνῶ σπάνια μιλὰ καὶ στό σταθερό. Ἐπισκέπτεται τὴν Ἀθῆνα γιά νά συμμετάσχει στίς Συνόδους χρησιμοποιώντας... τὸ λεωφορεῖο τοῦ ΚΤΕΛ, κάνει περιοδεῖες στά «κουτσοχώρια» μὲ τὰ πόδια καὶ ἔχει ξεχάσει πῶς εἶναι τὰ πλούσια ἀρχιερατικὰ ἄμφια. «Ἐγὼ εἶμαι ἔνας καλόγερος», ἐπιμένει ὁ ἴδιος.
Ὁ 84χρονος Μητροπολίτης Σισσανίου καὶ Σιατίστης Ἀντώνιος ξεχωρίζει για τήν λιτή καὶ ταπεινὴ ζωή ποῦ κάνει. Μητροπολίτης ἀπὸ τὶς «Νέες Χῶρες», τρέφει θαυμασμὸ γιά τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη, «εἶναι ἅγιος ἄνθρωπος», λέει.
«Τὶ νά τὸ κάνει ἔνας καλόγερος τὸ κινητό, ἀφῆστε ποῦ βλάπτει κιόλας», ἀπαντά μὲ χαμόγελο στήν παρατήρηση τῶν «ΝΕΩΝ», ὅτι δέν ἀκολουθεῖ τὴν τεχνολογία. «Ἐγὼ εἴχα γέροντα τὸν Μητροπολίτῃ Κορινθίας, ποῦ πῆγε μετὰ στήν Ἀμερική. Αὐτός μου εἶχε πεῖ ὅτι ὁ ἐπίσκοπος εἶναι καλόγερος καὶ ἔτσι πρέπει νά εἶναι». Ὅταν καλεῖται νά σχολιάσει τὸ ὅτι δέν συμβαίνει τὸ ἴδιο μὲ ἄλλους μητροπολίτες, περιορίζεται νά πεῖ πὼς «πρέπει νά ἔχουμε ἀκτημοσύνη, καρτερία καὶ παρθενία, αὐτὲς εἶναι οἱ ἀρετὲς τοῦ μοναχοῦ».
«Ἅγιος ἄνθρωπος». Οἱ κάτοικοι τῆς Σιάτιστας κάνουν λόγο γιά «ἅγιο ἄνθρωπο», ποῦ εἶναι κλειστός, δέν δίνει δικαιώματα καὶ ζεῖ ὅπως οἱ καλόγεροι. Μερικοὶ ὑποστηρίζουν ὅτι ἔχει περιορισμένη παρουσία στά κοινά, τονίζοντας πάντως ὅτι ἀποτελεῖ «στάση ζωῆς» γιά τὸν ἴδιο. «Εἶναι κάτι παραπάνω ἀπὸ καλός. Δέν εἶναι διακοσμητικός, ἀρνεῖται τὰ λούσα καὶ τὶς πολυτέλειες, οὔτε αὐτοκίνητο δέν ἔχει», εἶπε ὁ κ. Γιῶργος Ῥάμος, ποῦ διατηρεὶ περίπτερο στήν Σιάτιστα. «Τὶ σχέση μπορεὶ νά ἔχει αὐτὸς ὁ μητροπολίτης μὲ τοὺς ἄλλους, ποὺ ἔχουν καταθέσεις δισεκατομμυρίων», συμπληρώνει ὁ κ. Νῖκος Τζάλας.
Ὁ Μητροπολίτης Σισσανίου καὶ Σιατίστης ἀπαντά μὲ χαμόγελο σὲ ὅλα. Ὅταν ὅμως καλεῖται νά σχολιάσει τὰ σκάνδαλα ποῦ συνταράσσουν τὸ τελευταῖο διάστημα τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, παίρνει ἀποστάσεις. «Δέν θὰ κρίνω κανέναν, ἐγὼ εἶμαι πιὸ ἁμαρτωλὸς ἀπ' ὅλους, δέν μπορὼ να πῶ τίποτε. Ἡ Ἱεραρχία ἀποφάσισε νά γίνει κάθαρση», λέει καὶ κλείνει τὸ θέμα.
«Εὐτυχῶς ἔχουμε δωρεές». Ὄσο γιά τὶς περιουσίες τῶν Μητροπόλεων, ὁ ἴδιος ἀποκαλύπτει, χωρὶς μάλιστα νά ἐρωτηθεί, ὅτι τὰ ἐτήσια ἔσοδα ἀπὸ τοὺς ναοὺς δέν ὑπερβαίνουν τίς τέσσερις χιλιάδες εὐρώ. «Εὐτυχῶς ἔχουμε καὶ κάποιες δωρεὲς καὶ φροντίζουμε τὰ παιδιὰ νά σπουδάσουν· μὲ πενταροδεκάρες καὶ φραγκοδίφραγκα χτίσαμε μοναστήρια», λέει. Ἡ Μητρόπολη Σιατίστης πληρώνει τὸ ἐνοίκιο δύο φοιτητῶν στήν Θεσσαλονίκη, ἐνῶ χορηγεῖ μηνιαῖο βοήθημα 100 εὐρώ σὲ φοιτητές ποῦ κατάγονται ἀπὸ τὴν περιοχή.
Εἶναι πρόθυμος νά ξεναγήσει στά διαμερίσματα τῆς Μητρόπολης, ἐνῶ παράλληλα ἰκανοποιεῖ ὅλα τὰ αἰτήματα ὑπαλλήλων καὶ μοναχῶν. Ἡ μοναχὴ Εἰρήνη, ἀπὸ τὸ μοναστῆρι τῆς Κοίμησης τῆς Θεοτόκου, ποῦ ἐπισκέφθηκε τήν Μητρόπολη γιά δουλειὲς τοῦ μοναστηρίου, λέει: «Δέν τὸν βλέπετε, πόσο ταπεινὸς εἶναι; Ἀκόμη καὶ τὰ ῥάσα του τὰ πλένει ὁ ἴδιος, δέν ἀφήνει κανέναν νά τὸν βοηθήσει».
«Εἶναι κατ' οὐσίαν ἀσκητής, ζεῖ γι' αὐτό ποῦ τάχθηκε, ποὺ δέν εἶναι ἐπάγγελμα ἀλλὰ λειτούργημα», ὑποστήριξε ὁ ὑπάλληλος τῆς Μητρόπολης κ. Ζήσης Γούτας. Ὁ Μητροπολίτης ἀσχολεῖται καὶ μὲ τὶς δουλειές, ἐξυπηρετώντας τὸν κόσμο ποῦ ἔρχεται νά τὸν συναντήσει. «Δέν ἀρνεῖται σὲ κανέναν νά ἀσχοληθεῖ μὲ τὸ πρόβλημά του».
Ἡ μεγάλη ἀγάπη του εἶναι τὰ «κουτσοχώρια», ὅπως χαρακτηρίζει ὁ ἴδιος τὰ ὀρεινὰ χωρία τῆς περιφερείας του, αὐτὰ τῶν 20 καὶ 30 κατοίκων. «Πήγαινα σὲ ἕνα χωριὸ μὲ στρατιωτικὸ αὐτοκίνητο καὶ τὰ ὑπόλοιπα τὰ περπατούσα μὲ τὰ πόδια». Αἰσθάνεται ἀκμαῖος γιά νά συνεχίσει τίς περιοδεῖες του σὲ ὄλες τίς ἐνορίες τῆς Μητρόπολης, παρὰ τὰ χρόνια του. «Ὅταν ὕστερα ἀπὸ χρόνια δέν θὰ μπορῶ ἄλλο, θὰ ἀποσυρθῶ στό μοναστήρι, ἐκεῖ εἶναι ἡ ζωή μου», καταλήγει.»
"ΤΑ ΝΕΑ"
«Ἀντώνιος: (ὁ Μητροπολίτης Σισσανίου καὶ Σιατίστης στήν «Ἐσπρέσσο» για τὶς μετακινήσεις του στήν Ἀθῆνα μὲ τρόλεϊ)
«Δέν μὲ πειράζει ποῦ δέν ἔχω αὐτοκίνητο, ὅπως οἱ ἄλλοι μητροπολίτες, οὔτε ποῦ μὲ ἀποκαλοῦν δεσπότῃ τῶν τρόλεϊ. Μπορεὶ νά κουράζομαι ἀλλά, δόξα τῷ Θεῷ, ἀκόμη κρατιέμαι γερὰ στά πόδιά μου».»
* * *
Ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ" ἀντιγράφουμε τὰ ἐξῆς σχετικά:«... Πάντα χωρὶς θόρυβο, σεμνός, ταπεινός, λιτοδίαιτος, πρότυπο ἱερέα, ποὺ ἀρέσει στὸ Μέγα Διδάσκαλο.
Δὲν τὸν ξεχώριζες ἀνάμεσα στοὺς κληρικοὺς τῆς Μητρόπολής του. Ἐκεὶ ποὺ τὸν ἔβλεπες, χανόταν σὰν νὰ μὴ ἦταν αὐτὸς ὁ Μητροπολίτης, ἀλλὰ κάποιος ἄσημος ὑποτακτικός. Τὸν ἀναγνώριζες, ὅμως, ἀπὸ τὴν λεπτὴ φιγούρα του, τὴ ζωντάνια τῶν ματιῶν του, τὴν ἁπαλή του εὐγένεια, τὰ φθαρμένα του ράσα. Ξεχνοῦσε τὸ φαγητό, ἀλλὰ πάντα εἶχε κάτι νὰ κάνει. Ἔμπαινε μπροστά κι' ἂν ἀκολουθοῦσαν καὶ οἱ ἄλλοι καλῶς κι' ἂν ὄχι, πάλι καλῶς. Ὅμως, ἕναν τέτοιο ποιμένα ποιὸς νὰ τὸν ἀφήνει μόνο του. Φωνὴ ἦταν τὸ παράδειγμά του καὶ προσκλητήριο!
Δὲν σήκωσε ποτὲ τὴ φωνή του σὲ κανένα. Νουθετοῦσε μὲ τὸ βλέμμα του, μὲ τὸ παράδειγμά του καὶ «δίκαζε» μὲ τὸ πνευματικό του ἀνάστημα.
Ἀντώνιος Κόμπος. Μελετητὴς καὶ κάτοχος τῶν Γραφῶν. Τὶς τηροῦσε καὶ εἶχε λάμψη στὸ πρόσωπό του. Τὶς δίδασκε αὐθεντικὰ καὶ ἔσωζε ψυχές. Φλογερὸς ἱεροκήρυκας. Τὸν γνώρισα καὶ συνδέθηκα μαζί του, ὅταν ὑπηρέτησε ὡς διευθυντὴς στὴν Ἐκκλησιαστικὴ Σχολὴ τῆς ἰδιαίτερης πατρίδας μου Ξάνθης. Διευθυντὴς ὅλη τὴν ἑβδομάδα καὶ τὴν Κυριακὴ ἱεροκήρυκας. Ἀπὸ μέρες πρίν, ἄντρες καὶ γυναῖκες ρωτοῦσαν νὰ μάθουν, ποῦ θὰ κηρύξει, γιὰ νὰ εἶναι ἐκεῖ.
Ὡς ποιμένας στοργικὸς μὲ ὅλους. Οἰκοδόμος, ποὺ ἔφτιαχνε ἀπὸ τὰ μέσα ἐρείπια ἀνθρώπους μὲ γερὰ θεμέλια. Θυσιαζόταν γιὰ τὰ πρόβατά του ἀπὸ πρωΐας μέχρι νυκτός. Γι' αὐτὸ δέχτηκε νὰ γίνει ἐπίσκοπος, ὄχι γιὰ τὰ μεγαλεῖα ἢ γιὰ νὰ χειρίζεται δεσποτικὰ τὴν ἀπόλυτη ἐξουσία, ποὺ δίνει στοὺς μητροπολίτες ὁ Νόμος «περὶ δικαιοσύνης» τοῦ 1932. Στεναχωριόταν πολὺ καὶ δὲν τὸ ἔκρυβε, ὅταν ἦταν ὑποχρεωμένος νὰ «σκεπάσει» τὸ ράσο, ποὺ τιμοῦσε καὶ λάτρευε μὲ τὰ πολυτελῆ ἄμφια τοῦ πρωτοκόλλου...
Ταπεινός, πάμπτωχος, ἀπίστευτα λιπόσαρκος. Πλούσιος σὲ γνώσεις, θεολογικὲς βέβαια. Ἀπεριόριστα καλός...».
«"Πέταξε" μὲ τὰ φτερὰ τοῦ δικαίου εἰς τοὺς οὐρανούς!» τοῦ κ. Γαβριὴλ Θ. Λαμψίδη
* * *
Μιὰ μικρὴ προσωπικὴ μαρτυρία: Ὅταν ζοῦσε ὁ γέροντάς μου, ὁ ὁποῖος γνώριζε τὸν Ἅγιο Σιατίστης ἀρκετὰ καλά προτοῦ αὐτὸς γίνει Μητροπολίτης, μοῦ ἀνέφερε τὸν Ἅγιο Σιατίστης Ἀντώνιο Κόμπο ὡς τὸν κορυφαῖο τῶν Ἱεραρχῶν τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἔτσι ὅταν κοιμήθηκε ὁ γέροντάς μου, πῆρα τηλέφωνο τὸν Ἅγιο Σιατίστης γιὰ νὰ τὸν ἐπισκεφθῶ. Μου εἶπε νὰ πάω σὲ κάποιες ἡμέρες, στὶς 22 Ἰουνίου 2004, ἐπειδὴ ἐκεῖνες τὶς ἡμέρες εἶχε πολλὲς ὑποχρεώσεις. Ξεκίνησα τρεῖς τὸ πρωῒ ἀπὸ τὸ σπίτι μου μὲ τὸ αὐτοκίνητό μου, καὶ κατὰ τὶς ἔντεκα τὸ πρωῒ ἦμουν ἔξω ἀπὸ τὴν Μητρόπολη Σισανίου καὶ Σιατίστης. Πρώτη μου φορὰ ποὺ ἐπισκεπτόμουν Μητροπολίτη. Μπαίνω σε ἕνα μικρὸ σχετικὰ δωμάτιο μὲ λίγα γραφεῖα, ποὺ μᾶλλον ὑπόγειο θύμιζε, καὶ ζήτησα τὸν Σεβασμιώτατο. Σὲ ἕνα ἴσως λεπτό τῆς ὥρας ἔρχεται σὲ αὐτὸ τὸ ὑπόγειο ἕνας ταπεινὸς Χαριτωμένος Γέροντας, σκυφτὸς ἀπὸ τὴν ἠλικία, ποὺ θύμιζε μᾶλλον Γέροντα μοναχό, παρὰ τοὺς Ἐπισκόπους ποὺ συνήθως βλέπουμε στὶς μικρὲς ὀθόνες. Αὐτὸς ὁ ταπεινὸς Γέροντας ἦταν ὁ Σεβασμιώτατος! Ἤρθε γιὰ νὰ μὲ προϋπαντήσει, ἕναν τυχαῖο νέο, ποὺ οὔτε κὰν τὸν γνώριζε. Ἀφοῦ μὲ ὀδήγησε στὸ γραφεῖο του στὸν ἐπάνω ὄροφο, ἐξομολογήθηκα, καὶ μετὰ ἄρχισε νὰ μὲ νουθετεῖ μὲ τὰ σοφὰ καὶ πνευματικά του λόγια. Αὐτὸ ποῦ μοῦ ἔκανε μεγάλη ἐντύπωση, καὶ θέλω νὰ τὸ καταθέσω, εἶναι ὅτι μοῦ μίλησε ὅτι ἔχουμε τὴν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ στὴν Ἐκκλησία μας. Καὶ ὅταν τὸν ρώτησα, ἂν ποῦμε π.χ. ὅτι ὁ τάδε Ἐπίσκοπος εἶναι Αἱρετικὸς Οἰκουμενιστής, τότε αὐτὸ εἶναι Ὀμολογία Πίστεως; Ὁ Ἅγιος Γέροντας, δὲν ἦταν θετικὸς στὴν παραπάνω μου ἐρώτηση, καὶ κατάλαβα ὅτι οἱ Ἅγιοι ἔχουν τὴν διάκριση καὶ πληροφοροῦνται ἀπὸ τὸν Θεό γιὰ τὶς ὅποιες ἐνέργειές τους, εἰδικὰ στὰ θέματα τῆς Ἐκκλησίας Του.
Παναγιώτης Δ. Παπαδημητρίου
Ὁ «ἀσκητὴς τῆς πόλης» πού δέν ἀκολουθεῖ τὴν... τεχνολογία
Τὸν χαρακτηρίζουν «ἀσκητῇ τῆς πόλης». Μαγειρεύει μόνος του, καθαρίζει ὁ ἴδιος τὸ μητροπολιτικὸ σπίτι, δέν χρησιμοποιεὶ κινητὸ τηλέφωνο, ἐνῶ σπάνια μιλὰ καὶ στό σταθερό. Ἐπισκέπτεται τὴν Ἀθῆνα γιά νά συμμετάσχει στίς Συνόδους χρησιμοποιώντας... τὸ λεωφορεῖο τοῦ ΚΤΕΛ, κάνει περιοδεῖες στά «κουτσοχώρια» μὲ τὰ πόδια καὶ ἔχει ξεχάσει πῶς εἶναι τὰ πλούσια ἀρχιερατικὰ ἄμφια. «Ἐγὼ εἶμαι ἔνας καλόγερος», ἐπιμένει ὁ ἴδιος.
Ὁ 84χρονος Μητροπολίτης Σισσανίου καὶ Σιατίστης Ἀντώνιος ξεχωρίζει για τήν λιτή καὶ ταπεινὴ ζωή ποῦ κάνει. Μητροπολίτης ἀπὸ τὶς «Νέες Χῶρες», τρέφει θαυμασμὸ γιά τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη, «εἶναι ἅγιος ἄνθρωπος», λέει.
«Τὶ νά τὸ κάνει ἔνας καλόγερος τὸ κινητό, ἀφῆστε ποῦ βλάπτει κιόλας», ἀπαντά μὲ χαμόγελο στήν παρατήρηση τῶν «ΝΕΩΝ», ὅτι δέν ἀκολουθεῖ τὴν τεχνολογία. «Ἐγὼ εἴχα γέροντα τὸν Μητροπολίτῃ Κορινθίας, ποῦ πῆγε μετὰ στήν Ἀμερική. Αὐτός μου εἶχε πεῖ ὅτι ὁ ἐπίσκοπος εἶναι καλόγερος καὶ ἔτσι πρέπει νά εἶναι». Ὅταν καλεῖται νά σχολιάσει τὸ ὅτι δέν συμβαίνει τὸ ἴδιο μὲ ἄλλους μητροπολίτες, περιορίζεται νά πεῖ πὼς «πρέπει νά ἔχουμε ἀκτημοσύνη, καρτερία καὶ παρθενία, αὐτὲς εἶναι οἱ ἀρετὲς τοῦ μοναχοῦ».
«Ἅγιος ἄνθρωπος». Οἱ κάτοικοι τῆς Σιάτιστας κάνουν λόγο γιά «ἅγιο ἄνθρωπο», ποῦ εἶναι κλειστός, δέν δίνει δικαιώματα καὶ ζεῖ ὅπως οἱ καλόγεροι. Μερικοὶ ὑποστηρίζουν ὅτι ἔχει περιορισμένη παρουσία στά κοινά, τονίζοντας πάντως ὅτι ἀποτελεῖ «στάση ζωῆς» γιά τὸν ἴδιο. «Εἶναι κάτι παραπάνω ἀπὸ καλός. Δέν εἶναι διακοσμητικός, ἀρνεῖται τὰ λούσα καὶ τὶς πολυτέλειες, οὔτε αὐτοκίνητο δέν ἔχει», εἶπε ὁ κ. Γιῶργος Ῥάμος, ποῦ διατηρεὶ περίπτερο στήν Σιάτιστα. «Τὶ σχέση μπορεὶ νά ἔχει αὐτὸς ὁ μητροπολίτης μὲ τοὺς ἄλλους, ποὺ ἔχουν καταθέσεις δισεκατομμυρίων», συμπληρώνει ὁ κ. Νῖκος Τζάλας.
Ὁ Μητροπολίτης Σισσανίου καὶ Σιατίστης ἀπαντά μὲ χαμόγελο σὲ ὅλα. Ὅταν ὅμως καλεῖται νά σχολιάσει τὰ σκάνδαλα ποῦ συνταράσσουν τὸ τελευταῖο διάστημα τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, παίρνει ἀποστάσεις. «Δέν θὰ κρίνω κανέναν, ἐγὼ εἶμαι πιὸ ἁμαρτωλὸς ἀπ' ὅλους, δέν μπορὼ να πῶ τίποτε. Ἡ Ἱεραρχία ἀποφάσισε νά γίνει κάθαρση», λέει καὶ κλείνει τὸ θέμα.
«Εὐτυχῶς ἔχουμε δωρεές». Ὄσο γιά τὶς περιουσίες τῶν Μητροπόλεων, ὁ ἴδιος ἀποκαλύπτει, χωρὶς μάλιστα νά ἐρωτηθεί, ὅτι τὰ ἐτήσια ἔσοδα ἀπὸ τοὺς ναοὺς δέν ὑπερβαίνουν τίς τέσσερις χιλιάδες εὐρώ. «Εὐτυχῶς ἔχουμε καὶ κάποιες δωρεὲς καὶ φροντίζουμε τὰ παιδιὰ νά σπουδάσουν· μὲ πενταροδεκάρες καὶ φραγκοδίφραγκα χτίσαμε μοναστήρια», λέει. Ἡ Μητρόπολη Σιατίστης πληρώνει τὸ ἐνοίκιο δύο φοιτητῶν στήν Θεσσαλονίκη, ἐνῶ χορηγεῖ μηνιαῖο βοήθημα 100 εὐρώ σὲ φοιτητές ποῦ κατάγονται ἀπὸ τὴν περιοχή.
Εἶναι πρόθυμος νά ξεναγήσει στά διαμερίσματα τῆς Μητρόπολης, ἐνῶ παράλληλα ἰκανοποιεῖ ὅλα τὰ αἰτήματα ὑπαλλήλων καὶ μοναχῶν. Ἡ μοναχὴ Εἰρήνη, ἀπὸ τὸ μοναστῆρι τῆς Κοίμησης τῆς Θεοτόκου, ποῦ ἐπισκέφθηκε τήν Μητρόπολη γιά δουλειὲς τοῦ μοναστηρίου, λέει: «Δέν τὸν βλέπετε, πόσο ταπεινὸς εἶναι; Ἀκόμη καὶ τὰ ῥάσα του τὰ πλένει ὁ ἴδιος, δέν ἀφήνει κανέναν νά τὸν βοηθήσει».
«Εἶναι κατ' οὐσίαν ἀσκητής, ζεῖ γι' αὐτό ποῦ τάχθηκε, ποὺ δέν εἶναι ἐπάγγελμα ἀλλὰ λειτούργημα», ὑποστήριξε ὁ ὑπάλληλος τῆς Μητρόπολης κ. Ζήσης Γούτας. Ὁ Μητροπολίτης ἀσχολεῖται καὶ μὲ τὶς δουλειές, ἐξυπηρετώντας τὸν κόσμο ποῦ ἔρχεται νά τὸν συναντήσει. «Δέν ἀρνεῖται σὲ κανέναν νά ἀσχοληθεῖ μὲ τὸ πρόβλημά του».
Ἡ μεγάλη ἀγάπη του εἶναι τὰ «κουτσοχώρια», ὅπως χαρακτηρίζει ὁ ἴδιος τὰ ὀρεινὰ χωρία τῆς περιφερείας του, αὐτὰ τῶν 20 καὶ 30 κατοίκων. «Πήγαινα σὲ ἕνα χωριὸ μὲ στρατιωτικὸ αὐτοκίνητο καὶ τὰ ὑπόλοιπα τὰ περπατούσα μὲ τὰ πόδια». Αἰσθάνεται ἀκμαῖος γιά νά συνεχίσει τίς περιοδεῖες του σὲ ὄλες τίς ἐνορίες τῆς Μητρόπολης, παρὰ τὰ χρόνια του. «Ὅταν ὕστερα ἀπὸ χρόνια δέν θὰ μπορῶ ἄλλο, θὰ ἀποσυρθῶ στό μοναστήρι, ἐκεῖ εἶναι ἡ ζωή μου», καταλήγει.»
Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Σισανίου καὶ Σιατίστης κ.κ. Ἀντώνιος Κόμπος ἐγεννήθη τῷ 1920 εἰς Ἄργος Ἀργολίδος. Εἶναι ἀπόφοιτος τῆς Μαρασλείου Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν καὶ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Μετεξεπαιδεύθη εἰς τὰ Πανεπιστήμια Ὀξφόρδης καὶ Παρισίων. Διετέλεσε καθηγητὴς καὶ Διευθυντὴς Ἱερατικῶν Σχολῶν. Κατὰ τὰ ἔτη 1971-74 ὑπηρέτησεν ὡς Ἱεροκήρυξ εἰς τὴν Ἱερὰν Μητρόπολιν Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας. Διάκονος ἐχειροτονήθη εἰς τὰς 3.12.67, πρεσβύτερος δὲ εἰς τὰς 4.12.67. Τὴν 23ην Μαΐου 1974 ἐξελέγη Μητροπολίτης Σισανίου καὶ Σιατίστης. Ἐξέδωκεν ἀξιόλογα ἐπιστημονικὰ ἔργα. Ἐδημοσίευσε βιβλιοκρισίας καὶ ἄρθρα ἐποικοδομητικὰ εἰς διάφορα περιοδικά.
******
Πῶς ἀλήθεια κατάντησαν οἱ ῥασοφόροι καὶ δημιουργοῦν τὴν ἀπέχθεια τοῦ πιστοῦ μὲ τὶς πράξεις τους; Οἱ ἱερεῖς νά πάψουν νά κοιτοὺν τὸ χρῆμα καὶ τήν δόξᾳ. Αὐτοί ποῦ ὁρκίστηκαν γιά νά ὑπηρετοῦν τὸ Θεὸ πρέπει νά εἶναι ὑπὲρ ἀξιοπρεπεῖς. Πρέπει νά μαζέψουν καὶ πάλι τὸν κόσμο ἀπὸ τὴν κραιπάλη καὶ τὴν ἀνωμαλία που ὑπάρχει. Συνέλθετε γιατὶ ὁ Κύριος εἶναι θυμωμένος μαζὶ σας. Ὀργανωθεῖτε καὶ διαλαλεῖτε στούς ἀπίστους τὴν τριαδικὴ πίστη. Μόνο αὐτὴ εἶναι πραγματική. Μὴν κάνετε μὲ τὴν συμπεριφορὰ σας τὸν πλανήτῃ ἀλλόθρησκο. Ὁ Θεὸς ἔχει στείλει στήν γῆ τοὺς μάρτυρες καὶ στρατιὲς ἀγγέλων δίδοντας ἐντολὲς νά γυρίζουν στά νοσοκομεῖα καὶ στούς ἀδυνάτους ἀπὸ χρήματα. Κάντε καὶ ἔσεις τὸ ἴδιο, καλοί μου ῥασοφόροι. Ἐμπρὸς λοιπὸν να δουλέψουμε ὅλοι για τὸν Θεό. Ἔτσι θὰ ἔρθει ἡ εὐημερία. Μόνο ἡ τριαδικὴ δύναμη θὰ φέρει τὴν ἂνοιξῃ στίς καρδιὲς τῶν πονεμένων. Κόσμε τοῦ Χριστοῦ προσεύχεσθε γιά μία καλύτερη ἡμέρα. Ὁ Κύριος θὰ μᾶς βοηθήσει.
Ἀπὸ τὸν ΣΤΥΛΟ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η
ΠΡΟΣ ΤΟ ΧΡΙΣΤΕΠΩΝΥΜΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΜΑΣ
Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί.
Κατόπιν ἐγγράφου τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν μᾶς καθίσταται ἡ προσοχὴ πρὸς ἕνα πρόσωπο τὸ ὁποῖο κυκλοφορεῖ σὲ ὅλη τὴν Ἑλληνικὴ ἐπικράτεια καὶ παρουσιάζεται ὡς μοναχὸς ἀπὸ τὴν Σερβία μὲ τὸ ὄνομα κ. Μπόσκο Τόπολιτς(Bosko Topolic).
Ψευδοφέρεται καὶ αὐτοαποκαλεῖται ἄλλοτε ὡς μοναχὸς Θεόδωρος καὶ ἂλοτε ὡς συνταξιοῦχος Ἱερέας ἐκμεταλευόμενος τοὺς εὐπίστους ἀνθρώπους διὰ προσωπικὸ του ὄφελος.
Μᾶς ἐφιστᾶται ἡ προσοχὴ.
Προσέξετε.
Ὑπάρχει καὶ κάποιος ἄλλος καθηρημένος Ἱερεύς,(ἀπό τήν Κύπρο) κάποιος μὲ τὸ ὄνομα Λουκᾶς στὴν περιοχή μας.
Τώρα ἀπευθύνομαι καὶ στὴν Μητρόπολή μας. Τί γίνεται μ’ αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο;
Χριστιανοί.
Προσέξετε τὶς παγίδες ποὺ στήνουν αὐτοῦ τοῦ εἴδους οἱ ἄνθρωποι. Ξέρω καὶ καταλαβαίνω ὅτι ὑπάρχουν προβλήματα. Τώρα τὸ πὼς θὰ λυθοῦν ὑπάρχει ὁ τρόπος. Συνεχής ἐξομολόγησι καὶ μετάληψι, προσευχὴ πολύ. Ὑπάρχει ὁ Δεσπότης μας, ἐπισκεφτεῖτε τον, ζητεῖστε τὴν συμβουλή του.
Προσοχὴ ὁ διάβολος καραδoκεί στὴν γωνία.
Σκεφτῆτε καὶ πεῖτε(γιατί ὄχι καὶ ἀπ’ ἔξω σας φωναχτά) δὲν σὲ θέλουμε Διάβολε, δὲν θέλουμε τοὺς Ἀγγέλους σου, δὲν θέλουμε τὴν λατρεία σου καὶ ὅσους σὲ ἀκολουθοῦν. Ἐμεῖς εἴμαστε μὲ τὸν Χριστὸ καὶ μὲ τοὺς Ἁγίους του, αὐτὸν μόνον ἀσπαζόμεθα καὶ ὑμνολογοῦμεν εἰς πάντας τούς αἰώνας.
+Ν.Κ
17ος ΚΑΝΩΝ Δ’ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ
Τᾶς κὰθ’ ‘εκάστην ἐπαρχίαν ἀγροικικᾶς παροικίας, ἤ ἐγχωρίους, μένειν ἀπαρασαλεύτους παρὰ τοὶς κατέχουσιν αὐτᾶς ἐπισκόποις, καὶ μάλιστα εἰ τριακονταετῆ χρόνον ταύτας ἀβιάστως διακατέχοντες ὠκονόμησαν. Εἰ δὲ ἐντὸς τῶν τριάκοντα ἐτῶν γεγένηται τίς, ἤ γένοιτο περὶ αὐτῶν ἀμφισβήτησις, ἐξεῖναι τοὶς λέγουσιν ἠδικῆσθαι, περὶ τούτων κινεὶν παρὰ τὴ συνόδω τῆς ἐπαρχίας. Εἰ δὲ τις ἀδικοῖτο παρὰ τοῦ ἰδίου μητροπολίτου, παρὰ τῷ ἐξάρχῳ τῆς διοικήσεως, ἡ τῷ Κωνσταντινουπόλεως θρόνω δικαζέσθω, καθ’ ἅ προείρηται. Εἰ δὲ καὶ τις ἐκ βασιλικῆς ἐξουσίας ἐκαινίσθη πόλις, ἤ αὔθις καινισθείη, τοὶς πολιτικοῖς καὶ δημοσίοις τύποις, καὶ τῶν ἐκκλησιαστικῶν παροικιῶν ἡ τάξις ἀκολουθείτω.
Ἒ ρ μ η ν ε ί α.
Ἀγροικικαὶ παροικίαι εἶναι ἐνορίαι μικραί, αἳ ὁποιαι καὶ εἰς τὰ ἄκρα καὶ μακρυνὰ μέρη εὐρίσκοντο, καὶ ἀπὸ ὀλίγους ἀνθρώπους ἐκατοικούντο, μονοίκια ὀνομαζόμεναι. Ἐγχώριοι δὲ παροικίαι, εἶναι ἐνορίαι, αἳ ὁποῖαι καὶ εἰς ἀγροὺς καὶ χωρία ἐπλησίαζον, καὶ περισσοτέρους εἶχον τοὺς ἐγκατοίκους. Αὗται λοιπὸν αἳ παροικίαι τῆς κάθε ἐπαρχίας, προστάζει ὁ παρὼν κανών, νὰ μένουν ἀναφαίρετοι καὶ ἀναπόσπαστοι ἀπὸ τοὺς κατέχοντας αὐτάς Ἐπισκόπους, καὶ μάλιστα, ἀνίσως εἰς τριάκοντα χρόνους εἶχον αὐτάς εἰς τὴν ἐξουσίαν αὐτῶν πίστει καλή, καὶ ἀβιάστως, δήλ. χωρὶς νὰ βιάσουν τινά, καὶ νὰ τᾶς ἁρπάσουν μὲ ἄδικον αἰτίαν. Εἰ δὲ ἀνάμεσα εἰς τοὺς τριάκοντα χρόνους, ἔγινε καμμία διαφορὰ περὶ τούτων, ἤ μετὰ τὸν παρόντα Κανόνα ἤθελε γένει, εἶναι ἀδεία εἰς ἐκείνους ὅπου λέγουσιν ὅτι ἀδικοῦνται δι’ αὐτάς, νὰ θεωροῦν τὴν διαφορὰν αὐτῶν εἰς τὴν Σύνοδον τῆς ἐπαρχίας. Ἐὰν δὲ τίνας ἤθελε ἀδικῇται δι’ αὐτάς ἀπὸ τὸν Μητροπολίτην του, ἂς θεωρῆ τὴν κρίσιν του εἰς τὸν Ἔξαρχον καὶ προτεύοντα τῆς Διοικήσεως, (τοῦ ὁποίου τὸ ἔργον ἔγινεν ἀνενέργητον μετὰ τὴν δ΄. ταύτην Σύνοδον, ὡς εἰπομεν), ἤ εἰς τὸν Κωνσταντινουπόλεως, καθὼς προερρρέθη. Εἰ δὲ ἕως τώρα ἐκτίσθη καμμία πόλις ἀπὸ ἐξουσίαν Βασιλικήν, ἤ εἰς τὸ ἑξῆς ἔχει διὰ νὰ κτισθῆ, τότε δὲν θέλει ζητήσει νὰ ὑποτάξη αὐτὴν ὁ γειτονεύων Ἐπίσκοπος, ὡς ἐνορίαν του, ἐπειδὴ ἡ τάξις τῶν τῆς ἐκκλησίας ἐκείνης ἐνοριῶν ἔχει νὰ ἀκολουθῆ εἰς τοὺς πολιτικοὺς νόμους καὶ προστάγματα, ὅπου ἤθελε διορίσει περὶ τῆς νεοκτισθείσης πόλεως ὁ Βασιλεύς, καὶ ὄχι τὸ ἀνάπαλιν.
Οἱ ἄλλοι δυὸ εἶναι οἱ κάτωθι:
Κανὼν ΛΗ΄ ΠΕΝΘΕΚΤΗΣ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΛΔ’ ΚΑΝΩΝ
Ἴσως αὐτὸ τὸ ποίημα νὰ ξενίσει ἀρκετοὺς ἀπό μας , ἀλλὰ τὰ πράγματα δὲν ἀλλάζουν, ἔτσι εἶναι ὅπως τὰ λέει τὸ παρακάτω ποίημα.
************
Γερόντοι Γερόντισες τί καθόσαστε καὶ τί χασομερᾶτε
καὶ δὲν ἑτοιμαζόσαστε ταξίδι ποῦ θὰ πάτε;
***
Τὰ χρόνια σας ἐπέρασαν κι’ ἡ ὥρα πλησιάζει
ὁ χάρος ἔρχεται κοντὰ κι’ ἕναν ἕναν κράζει.
***
Τὰ νιάτα σας τὰ φάγατε κι’ ἦλθαν τὰ γειρατειά σας
μὰ σήμερα, μὰ αὔριο, θὰ πάτε στὴ «δουλειά» σας.
***
Δὲν βλέπετε τὰ πόδια σας πὼς τρέμουν, πὼς λυγίζουν
τὰ μάτια σας ἐθάμπωσαν δὲν βλέπουν δὲν γνωρίζουν;
***
Σκεφθῆτε πόσοι πέθαναν καὶ σ’ ἄλλο κόσμο πάνε,
καὶ οὔτε γράμμα στέλνουνε οὔτε μᾶς ἀπαντᾶνε.
***
Φεύγουν καὶ πᾶνε μακρυά καὶ πίσω δὲν γυρίζουν,
τὸ σῶμα καὶ τὰ κόκκαλα ἀπ’ τὴν ψυχὴ χωρίζουν.
***
Μὴ νοσταλγεῖτε τὰ παληά κι’ ὅλα τὰ περασμένα,
σὰν ὄνειρα ἐφύγανε καὶ πᾶν ὅλα χαμένα.
***
Σὰν τοὺς διαβάτες στὸ χωριό περνοῦν νερὸ ζητᾶνε,
καὶ πίνουνε καὶ φεύγουνε καὶ πίσω δὲν γυρνᾶνε.
***
Ὅσα καλὰ κι’ ὅσα κακὰ κάνατε στὴ ζωή σας,
ὅταν θὰ ἀποθάνετε τὰ πέρνετε μαζί σας;
***
Στὸ τελωνεῖο τοῦ Θεοῦ αὐτὰ θὰ τὰ ζυγίσουν
γιὰ νὰ παρθῆ ἀπόφασι τὴν τύχη σας νὰ κρίνουν.
***
Ἐσεῖς θὰ πάτε σὰν μπροστὰ κι’ ἐμεῖς σὰν παραπίσω,
ἤθελα κάτι νὰ σᾶς πῶ κάτι νὰ σᾶς μιλήσω.
***
Πρωτοῦ νὰ ξεκινήσετε καλὰ νὰ ἑτοιμασθῆτε,
τὴ γέφυρα τοῦ στεναγμοῦ ἀφόβως νὰ διαβῆτε.
***
Ἐὰν καταλαβαίνετε πῶς πέρα δὲν θὰ βγῆτε,
τρεχάτε στὸν Πνευματικὸ νὰ ἐξομολογηθῆτε.
***
Διαβάστε ἅγια χαρτιὰ καὶ ἅγια Βιβλία
καὶ μὴν ἀπουσιάζετε ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία.
***
Τηλεφωνήστε στὸ Θεὸ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία,
ὅτι τυγχάνετε παρών, δὲν πήρατ’ ἀπουσία.
***
Καὶ ἂν κανένας ἀπό σας δὲν ξέρει νὰ διαβάση,
ὅ,τι ἀκούει ἀπὸ τὸν παπά, ποτέ μὴν τὸ ξεχάση.
***
Καὶ ἂν ὑβρίσατε πότε τὰ ἅγια καὶ θειὰ
κι' ἂν ἀδικήσατε πότε κάνα συνανθρωπό σας,
νὰ τοῦ τὸ ξεπληρώσετε ἀπὸ τὸ ἐσοδό σας.
***
Ὅταν πεθάνης γέροντα καὶ γερόντισα πικρὰ θὰ μετανοιώσης,
μὰ τώρα ποὺ ’σαι στὴ ζωή, δὲν θέλης νὰ τὸ νοιώσης;
***
Ἀφίσατε τὴν πρόφασι ὅτι δῆθεν δὲν μπορεῖτε,
ὅταν κτυπάη ὁ παπάς στὴν Ἐκκλησιὰ νὰ μπῆτε.
***
Μετανοεῖτε Χριστιανοὶ νὰ εἶσθε κερδισμένοι,
γιατί ὅταν πεθάνετε θὰ εἶσθε κολασμένοι.
***
Ὅταν θὰ μάθετε ἄρρωστο νὰ τὸν ἐπισκεφθῆτε,
μὴν ἀποθάνει αὔριο καὶ δὲν τὸν ξαναδῆτε.
***
Νὰ τὸν παρηγορήσετε, γλυκὰ νὰ τοῦ μιλῆστε,
καὶ κάνα δῶρο ἂν ἔχετε στὴν κλίνη τοῦ ἀφῆστε.
***
Κυττάξτε πόσοι πέθαναν καὶ σ’ ἄλλον κόσμο πᾶνε,
τὰ κόκκαλα καὶ οἱ σταυροὶ αὐτὸ τὸ μαρτυρᾶνε.
***
Ποτέ μὴν τὸ ξεχνᾶμε καὶ μὴν τὸ λησμονᾶμε,
ὅτι κι’ ἐμεῖς θὰ φύγωμε κοντά τους θὲ νὰ πᾶμε.
***
Ρωτῆστε σ’ ὅλα τὰ χωριά, καὶ σ’ ὅποια πολιτεία,
θὰ μάθετε ὅτ’ εἶν’ θάνατος ὅτι εἶν’ νεκροταφεῖα.
***
Συγκεντρωθῆτε γέροντες γερόντισες ὅλοι στὴν Ἐκκλησία,
καὶ καντ’ ἐξομολόγησι μὲ συντριβὴ καρδιᾶς.
***
Νὰ φύγη ὅλη ἡ βρωμιὰ καὶ ὅλ’ ἡ ἁμαρτία,
καὶ πάρετε εἰσιτήριο λευκό, διὰ τὴν Αἰωνία.
Δοξαστικό.
Προκαθάρωμεν εαυτούς αδελφοί………
Μ. Τρίτη εσπέρας
Ήχος γ΄. (Την ωραιότητα)
Πόρνη προσήλθέ σοι* μύρα σύν δάκρυσι* κατακενούσά σου* ποσί, φιλάνθρωπε,* και δυσωδίας των κακών* λυτρούται τη κελεύσει σου·* πνέων δε την χάριν σου* μαθητής ο αχάριστος* ταύτην αποβάλλεται* και βορβόρω συμφύρεται,* φιλαργυρία απεμπολών σε.* Δόξα, Χριστέ, τη ευσπλαγχνία σου.
Μ. Δευτέρα εσπέρας.
Ιωάννου μοναχού. Ηχος β΄.
Ο της ψυχής ραθυμία νυστάξας* ού κέκτημαι, Νυμφίε Χριστέ,* καιομένην λαμπάδα την έξ αρετών* και νεάνισιν ωμοιώθην μωραίς,* εν καιρώ της εργασίας ρεμβόμενος·* τά σπλάγχνα των οικτιρμών σου* μη κλείσης μοι, Δέσποτα·* αλλ’ εκτινάξας μου τον ζοφερόν ύπνον* εξανάστησον* και ταίς φρονίμοις συνεισάγαγε παρθένοις* είς νυμφώνα τον σόν,* όπου ήχος καθαρός* εορταζόντων* και βοώντων απαύστως·* Κύριε, δόξα σοι.
Μ. Τρίτη εσπέρας
Βυζαντίου. Ήχος πλ. β΄
Προσήλθε γυνή* δυσώδης καί βεβορβορωμένη,* δάκρυα προχέουσα* ποσί σου, Σωτήρ,* τό πάθος καταγγέλουσα·* Πως ατενίσω σοι τω Δεσπότη;* αυτός γάρ ελήλυθας σώσαι πόρνην.* Εκ βυθού θανούσάν με ανάστησον,* ο τόν Λάζαρον εγείρας* εκ τάφου τετραήμερον.* Δέξαι με τήν τάλαιναν,* Κύριε, καί σώσόν με.
Κυριακή των Βαΐων εσπέρας.
Κοσμά μοναχού. Ήχος πλ. Α΄.
Κύριε,* προς τό μυστήριον το απόρρητον* της σής οικονομίας* ούκ εξαρκούσα* η τών εκ Ζεβεδαίου μήτηρ,* ητείτό σε προσκαίρου βασιλείας τιμήν* τοίς εαυτής δωρήσασθαι τέκνοις·* αλλ’ αντί ταύτης* ποτήριον θανάτου* επηγγείλω πιείν τοίς φίλοις σου·* ό ποτήριον πρό τούτων* πιείν ό αυτός έλεγες,* αμαρτημάτων καθαρτήριον.* Διό σοι βοώμεν·* Ή σωτηρία των ψυχών ημών, δόξα σοι.
Κυριακή των Βαΐων εσπέρας.
Κοσμά μοναχού. Ήχος πλ. Α΄.
Φθάσαντες, πιστοί,* το σωτήριον πάθος* Χριστού του Θεού,* την άφατον αυτού* μακροθυμίαν δοξάσωμεν·* όπως τη αυτού ευσπλαγχνία* συνεγείρη και ημάς* νεκρωθέντας τη αμαρτία* ως αγαθός και φιλάνθρωπος.
Μ. Τρίτη εσπέρας
Βυζαντίου. Ήχος πλ. Β΄.
Σήμερον ο Χριστός παραγίνεται* εν τη οικία του Φαρισαίου* και γυνή αμαρτωλός προσελθούσα* τοίς ποσίν εκυλινδούτο βοώσα·* Ίδε την βεβυθισμένην τη αμαρτία,* την απηλπισμένην διά τάς πράξεις,* την μη βδελυχθείσαν* παρά της σής αγαθότητος·* και δός μοι, Κύριε,* την άφεσιν των κακών και σώσόν με.

Του Διονύση Μακρή
Όταν τον Φεβρουάριο του 2007 αναφερθήκαμε στους κινδύνους που προκαλεί η ασέβεια συγχρόνων επιστημόνων προς τον τριαδικό Θεό κάποιοι μας ειρωνεύθηκαν, κάποιοι άλλοι μας κατηγόρησαν ότι εκφράζουμε μεσαιωνικές αντιλήψεις περί της επιστήμης ενώ υπήρχαν και ορισμένοι που μας εξύβρισαν και μας χλεύασαν.
Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε οι επιστήμονες των διακοσίων και πλέον χωρών που εργάζονται στο CTERN, στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών παρά τα εμπόδια και τα εμφανή μηνύματα του ουρανού συνέχιζαν ακάθεκτοι να χτίζουν τη νέα Βαβέλ, δίχως να λογαριάζουν ούτε τις προειδοποιήσεις που ελάμβαναν μέσα από μία σειρά δυσκολιών που δεν είχαν υπολογίσει. Βέβαια παραμένει μέχρι τώρα άγνωστος και ζητούμενος ο μεγάλος κίνδυνος στον οποίο θα βάλουν ολόκληρο τον πλανήτη και την ανθρωπότητα. Μετά λοιπόν από αλλεπάλληλες αναβολές, αποτυχημένες απόπειρες και σοβαρότατα προβλήματα αντί να συνετισθούν και να διορθωθούν, όρισαν νέες ημερομηνίες και σχεδιάζουν να κάνουν το ελεεινό και τρισάθλιο και φοβερό και λίαν επικίνδυνο πείραμα τους προς το τέλος Μαΐου.
Είναι αλήθεια όμως πως η ζημιά που έχουν υποστεί από θεία παρέμβαση είναι πολύ μεγάλη και ευτυχώς παραμένει στους ιδίους ακόμη άγνωστη. Αναμένεται να την διαπιστώσουν εφόσον δεν τα παρατήσουν και επιμείνουν να λειτουργήσουν το «όχημα» τους για να ανακαλύψουν το λεγόμενο σωματίδιο του Θεού. Γαλλία, Γερμανία, Ελβετία, Λουξεμβούργο θα νιώσουν καλώς τότε τι σημαίνει να οργίζεις τον Κύριο και να πιστεύεις, όπως ο αιχμάλωτος Βελζεβούλ πως μπορείς να Τον συναγωνισθείς. Ήδη οι βρυχηθμοί των λιονταριών ακούγονται μέχρι και την Ελλάδα και αλίμονο στους ασεβείς που θα βρεθούν απέναντί τους...
Τώρα λοιπόν στην έντονη και σφοδρή διαμαρτυρία μας ήρθαν να προστεθούν και άλλες φωνές και μάλιστα μεγάλων επιστημόνων από όλον τον κόσμο. (βλ. σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας « Κόσμος του Επενδυτή»). Μήπως και αυτοί εκφράζουν με τις εμπεριστατωμένες έρευνες τους τις ίδιες μεσαιωνικές αντιλήψεις που εκφράσαμε και εμείς τον Φεβρουάριο του 2007; Μήπως και αυτοί παρασύρθηκαν και γι’ αυτό προέβησαν στην κατάθεση αγωγών και ασφαλιστικών μέτρων κατά του CTERN για να σταματήσουν τα ολέθρια πειράματα; Μα και άνθρωποι που εργάζονται στη νέα Βαβέλ, δηλαδή το CTERN, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών στο οποίο δυστυχώς μετέχει και η χώρα μας διατηρούν πλέον έντονες αμφιβολίες και φόβους, που επισήμως εκφράζουν.
Αλλά η σκληροκαρδία και η κενοδοξία των επιστημόνων δεν φαίνεται προς το παρόν να κάμπτεται... Σαν τους τυφλοπόντικες συνεχίζουν να σκαλίζουν πιστεύοντας πως έτσι θα εισέλθουν στα άδυτα του Παντοκράτορα. Μα ο δρόμος για τα άδυτα, καλοί μου άνθρωποι δεν είναι αυτός που ακολουθείτε. Κατευθύνεστε σε αντίθετη πορεία με ακρίβεια προς την καταστροφή και τον όλεθρο.
Ο Κύριος έχει οργισθεί με τα τερτίπια σας και τα πειράματά σας που βλάπτουν την ατμόσφαιρα και έχουν μολύνει με δηλητηριώδες υλικό τα ύδατα. Κοιτάξτε να συνέλθετε. Πάψτε να συμπορεύεστε με την ανομία. Δεν βλέπετε το διπλό προστατευτικό κέλυφος που τοποθέτησε ο Παντοκράτωρ και καθιστά παντελώς αδύναμα τα εκ του πονηρού ταξίδια σας στο διάστημα; Δεν βλέπετε την παρέμβαση του Κυρίου στην ατμόσφαιρα την οποία ανέπλασε, απομακρύνοντας το δηλητηριώδες υλικό; Δεν βλέπετε τα ύδατα που σιγά –σιγά παίρνουν την καλή ουσία;
Ω άνθρωποι, εργαστείτε για την ψυχή σας. Αντί να σπαταλάτε τα χρήματα σε επικίνδυνα πειράματα βοηθήστε τα παιδιά που λιμοκτονούν από τους μεγάλους καρχαρίες για να λάβετε την ευλογία του Κυρίου. Γυρίστε την πλάτη στους Σατανοκατευθυνόμενους Μασώνους. Αυτοί ξεγελούν αντιμετωπίζοντας δήθεν ήρεμα και με καλοσύνη τον άνθρωπο και προβάλλοντάς του μία ψεύτικη, εικονική πρόοδο. Όμως, ειδικά εσείς οι χρηματοδοτούμενοι από μασωνικά κέντρα επιστήμονες να γνωρίζετε πως κρύβεται το θηρίο πίσω τους.
Είθε να σας βοηθήσουν οι ουράνιες δυνάμεις να βρείτε επιτέλους το Θεό μέσα από τον δρόμο που άνοιξε ο μονογενής Υιός Του και Θεός ημών Ιησούς Χριστός με την σταύρωση και την ανάστασή Του. Αμήν
ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ
Θρίλερ επιστημονικής φαντασίας στην Ελβετία
Μεγάλο Πείραμα η μεγάλο λάθος;
Γαλλοελβετικά σύνορα. 170 μέτρα κάτω από την επιφάνεια απλώνεται ένα τεράστιο τούνελ μήκους 23 χιλιομέτρων και εκεί βρίσκεται ο λεγόμενος επιταχυντής σωματιδίων, ίσως το μεγαλύτερο επιστημονικό έργο που έχει γίνει ποτέ.. Όλα αυτά λίγο έως πολύ γνωστά, αλλά τι θα συμβεί πραγματικά όταν αρχίσει τον Μάιο που έρχεται το Μεγάλο Πείραμα, η προσπάθεια δηλαδή των επιστημόνων να καταλάβουν τις ακριβείς συνθήκες που επικράτησαν μετά την Μεγάλη Έκρηξη (Big Bang) που γέννησε το σύμπαν μας; Εν όψει της πρώτης προσπάθειας, σήμερα πολλοί κρούουν τον κώδωνα κινδύνου για τα άκρως επικίνδυνα αποτελέσματα που μπορεί να δημιουργήσει αυτό το πείραμα, αποτελέσματα που δε θα είναι αναστρέψιμα, όπως επισημαίνουν ορισμένοι επιστήμονες, ενώ μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο τόσο την ίδια ύπαρξη του πλανήτη μας, όσο και ολόκληρου του σύμπαντος.
Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζουν ειδικοί αναλυτές, μεταξύ των οποίων και ο Ουόλτερ Βάγκνερ, ερευνητής σε θέματα πυρηνικής φυσικής, ο οποίος μάλιστα έχει καταθέσει αγωγή στα δικαστήρια για να μην τεθεί ποτέ σε λειτουργία ο επιταχυντής της Ελβετίας, ο μεγαλύτερος από τους τέσσερις που υπάρχουν σε όλον τον κόσμο.
Όπως λέει ο ίδιος, αλλά και άλλοι ερευνητές, το πείραμα, που δεν είναι ελεγχόμενο, με τη σύγκρουση δεσμών φωτονίων μεταξύ τους στην ταχύτητα του φωτός, μπορεί ν’ αποβεί μοιραίο, αν δημιουργήσει μία μαύρη τρύπα που θα ρουφήξει μέσα της ολόκληρο τον πλανήτη για παράδειγμα.
Οι επικριτές τους εγχειρήματος παραθέτουν και δηλώσεις επιστημόνων που συμμετέχουν στο πείραμα για να δικαιολογήσουν τις ανησυχίες τους. Ενδεικτικά, ο Ραν Λίνβε σχεδιαστής λογισμικού στο κέντρο έρευνας CTERN της Ελβετίας, το οποίο διαχειρίζεται τον επιταχυντή, δήλωσε πρόσφατα ότι μπορεί να προκύψουν «περίεργα φαινόμενα» από το συγκεκριμένο πείραμα, και μάλιστα δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να δημιουργηθεί μία μαύρη τρύπα, ενώ τόνισε ότι θα είναι τραγικές οι συνέπειες σε περίπτωση που γίνει ακόμη και ένα μικρό λάθος. Επίσης στο site «αξιολόγησης κινδύνων» στο οποίο αρθρογραφούν πολλοί επιστήμονες, τονίζεται ότι το ίδιο το CTERN στην αξιολόγησή του για τον επιταχυντή δεν αποκλείει τη δημιουργία μίας μαύρης τρύπας, με άγνωστα αποτελέσματα τόσο για την περιοχή που βρίσκεται ο επιταχυντής όσο και για τον ίδιο τον πλανήτη γενικότερα.
Κόσμος του Επενδυτή, Σάββατο 5 -Κυριακή 06 Απριλίoy
Συντάκτης: Δ.ΜΑΚΡΗΣ
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2008
![]() |
Copyright © 2008 Arta Blogs Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το δικό σας blog |
Last Update: 03.09.2010 20:25:02 |
