Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο έχει αποτυπωθεί στο μυαλό μας η λέξη "τρόικα". Την ακούμε παντού, από τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ έως και τις διαπροσωπικές μας επαφές και συζητήσεις. Εν το μεταξύ το τελευταίο 6-μηνο βάλθηκε να την ανταγωνιστεί μια άλλη λέξη, το "χαράτσι" που κι' αυτό κι αν κουδουνίζει στ' αυτιά μας καθημερινά.
Κάθισα λοιπόν και έψαξα από που προέρχονται αυτές δύο λέξεις και ποια η σημασία τους και πραγματικά εντυπωσιάστηκα, ειδικά με το χαράτσι. Για δείτε παρακάτω.
Αντιγράφω από το wikipedia:
Χαράτσι: Πρόκειται για ατιμωτικό κεφαλικό φόρο, ο οποίος επιβλήθηκε από τους πρώτους χρόνους του Ισλαμισμού. Ήταν η αποζημίωση για την παραχώρηση του δικαιώματος να ζει κανείς και να λατρεύει τον θεό του. Κάθε χριστιανός από το δωδέκατο έτος (πάνω από 12 χρόνων τότε πλήρωνες φόρο, τώρα κεφαλικό φόρο πάνω από 12.000 ευρώ, τη σύμπτωση) της ηλικίας του και μέχρι τον θάνατό του (λέτε να γίνει μόνιμο το μέτρο) όφειλε να εξαγοράζει κάθε χρόνο την άδεια αυτή. Πλήρωνε τον φόρο και παραλάμβανε από τον εισπράκτορα την προσωπική του απόδειξη, η οποία λεγότανε χαράτσι. Η απόδειξη ήταν χάρτινη και είχε κάθε χρόνο διαφορετικό χρώμα, έφερε δε το εξής κείμενο: "ο φέρων το παρόν έχει την άδειαν να φέρη επί έν έτος την κεφαλήν επί των ώμων του" (σ.σ. τότε σου έκοβαν το κεφάλι ...τώρα το ρεύμα!!)
Διαβαθμίσεις και είσπραξη του φόρου Αρχικά οι Τούρκοι εισέπραταν τον κεφαλικό φόρο αδιακρίτως, αργότερα όμως διαίρεσαν τους Χριστιανούς σε τρεις τάξεις, και το χαράτσι ανάλογα σε τρεις βαθμούς η πρώτη τάξη πλήρωνε τέσσερα φλουριά κατά κεφαλή η δεύτερη δύο και η τρίτη τάξη πλήρωνε ένα φλουρί κατά άτομο. Αναλόγως το χαράτσι του πρώτου βαθμού επιβαλόταν στους έμπορους και τους πλούσιους, και ονομάζονταν αλάς. Το χαράτσι του δεύτερου βαθμού το πλήρωναν οι βιομήχανοι και οι τεχνήτες, και λεγότανε ιφσάτ. Το χαράτσι τρίτου βαθμού ήταν για τους γεωργούς και τους πτωχούς και λεγότανε εδνά.
Ο τρόπος είσπραξής του ήταν ο εξής: κάθε χρόνο η Υψηλή Πύλη πούλαγε τα δικαιώματα είσπραξης των φόρων σε ισχυρούς και πλούσιους Τούρκους (σήμερα ιδιώτες στις εφορίες για είσπραξη φόρων). Αυτοί τον μεταπουλούσαν κερδοσκοπικά σε εκμισθωτές φόρων οι οποίοι αναλάμβαναν να εισπράξουν τον φόρο από τους μη μουσουλμάνους υπηκόους. Ο πλούσιος Τούρκος λεγόταν χαρατζίμπασης, οι δε εισπράκτορες λεγόντουσαν χαρατζίδες. Οι χαρατζίδες περιόδευαν τις πόλεις και τα χωριά με στρατιωτική συνοδεία και εισέπρατταν ποσά μεγαλύτερα από αυτά που έπρεπε να αποδώσουν στον χαρατζίμπαση, συχνά χρησιμοποιώντας βάρβαρα μέσα. Τη διαφορά την καρπώνονταν για προσωπικό τους όφελος.
Εξακρίβωση της ηλικίας Τα μικρά παιδιά ήταν απαλλαγμένα από το χαράτσι. Επειδή όμως οι Τούρκοι δεν ήταν εύκολο να εξακριβώσουν την ηλικία ενός παιδιού, και για να μην χάνουν τα έσοδα του φόρου είχαν επινοήσει και καθιερώσει την εξής μέθοδο εξακρίβωσης. Είχαν ένα κορδόνι μακρύ και το τύλιγαν δύο φορές γύρω από τον λαιμό του παιδιού, και σημάδευαν πόσο έφτανε. Στην συνέχεια το παιδί δάγκωνε το ένα άκρο του σχοινιού, ενώ ο Τούρκος περνούσε το κορδόνι πάνω από την μύτη, το κούτελο και το κεφάλι του παιδιού μέχρι το σβέρκο. Αν το σημείο του σχοινιού που είχε σημαδεύσει έφτανε στο σβέρκο, τότε το παιδάκι θεωρείτο φορολογούμενος και έπρεπε να καταβάλει το συγκεκριμένο ποσό.
Δεν μοιάζουν όλα τόσο πολύ με τα σημερινά μέτρα. Μάλλον ζούμε μια εκδημοκρατισμένη κατοχή.
Πάμε παρακάτω στη λέξη Τρόικα:Η λέξη τρόικα είναι ρωσική που σημαίνει τριμερής, ή τριπλός. Ειδικότερα με την ονομασία τρόικα φερόταν παραδοσιακή ιππήλατη άμαξα, συνηθέστερα έλκηθρο, που το έσερναν τρεις ίπποι ζευγμένοι κατά μέτωπο.
Οι τρόικες πρωτοεμφανίσθηκαν περί τον 17ο αιώνα, τόσο στην Ουγγαρία όσο και στη Ρωσία, αρχικά ως εμπορικές και ταχυδρομικές άμαξες που ανέπτυσσαν ταχύτητα περίπου 50 χλμ. την ώρα. Αργότερα στη Ρωσική Αυτοκρατορία, αλλά και στην Ουγγαρία άρχισαν ν' αποτελούν το κατ΄ εξοχή σύμβολο της υψηλής κοινωνικής θέσης. Εξ αυτού έφεραν πλούσιο στολισμό τόσο η άμαξα όσο και οι ίπποι. Ο μεσαίος ίππος της τρόικας, φέρονταν κάτω από αψίδα, ήταν αυτός που οδηγούσε με τον τροχασμό του την άμαξα ενώ οι δύο πλαϊνοί ήταν ελαφρά λοξά συζευγμένοι με αυτόν που κάλπαζαν, το ένα φιλάρεσκα και το άλλο αγριεμένα. Συνεπώς χαλινούς είχε μόνο ο μεσαίος ίππος. Ιδιαίτερη προσοχή δίνονταν στην επιλογή των ίππων και στην εκπαίδευσή τους ώστε να εξασφαλίζεται το συγχρονισμένο και επιθυμητό βάδισμα. Έτσι η εμφάνιση των ευγενών με τις τρόικες προσέδιδαν μια ιδιαίτερη μεγαλοπρέπεια και χρώμα. Στη Ρωσία διοργανώνονταν και ειδικές ιπποδρομίες με τρόικες.
Κατ' επέκταση της σημασίας του όρου, επί σοβιετικού καθεστώτος και ειδικότερα μετά τον θάνατο του Στάλιν, η λέξη τρόικα έλαβε πολιτική σημασία δηλώνοντας την κυβερνητική τριανδρία της χώρας με συνέπεια να καταστεί εξ αυτού διεθνής όρος σε αναφορές τριανδρίας, ή οποιασδήποτε τριπλής διοίκησης, ή τριμελούς επιτροπής.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Αναγγελιοχώρος" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
